Hereditas Monasteriorum

ntaryzowania dziedzictwa kulturowego pozostałego po skasowanych klasztorach, jako ważnej części duchowego i materialnego dziedzictwa narodowego. Jest to pierwsza w Europie próba identyfikacji i dokumentacji rozproszonych zbiorów ponad tysiąca klasztorów. Zasięgiem terytorialnym kwerend objęta zostanie cała Polska oraz kilka krajów ościennych, zaś zasięgiem formalnym – różnego typu obiekty: archiwalia, stare druki, książki, inne różnorodne mobilia (np. liturgiczne, przedmioty użytku codziennego, pozostałości wyposażenia, w tym np. aptek), budynki i inne obiekty in situ, a także pozostałości archeologiczne i przyrodnicze, obecnie w niewielkim stopniu lub w ogóle nie badane. Podstawowym sposobem realizacji projektu będzie stworzenie interaktywnego Portalu Wiedzy (e-platformy), składającego się z kilkunastu powiązanych ze sobą tematycznych baz danych (m.in. bazy skasowanych klasztorów, bazy bibliograficznej, bazy rękopisów, druków, akt urzędowych kasacyjnych i pokasacyjnych, losów zakonników, dziedzictwa przyrodniczego i in.), których konstrukcja pozwoli na wyszukiwanie pożądanych danych według rozmaitych kategorii. Pierwszy etap realizacji tej części projektu to budowa narzędzia w postaci interaktywnych schematów baz, które posłużą badaczom do stworzenia ujednoliconego i funkcjonalnego inwentarza poklasztornego dziedzictwa kulturowego. Równolegle z budową Portalu Wiedzy postępować będzie popularyzacja wyników prowadzonych kwerend i analiz. W tym celu planujemy organizację w ramach projektu szeregu konferencji naukowych (patrz: wydarzenia) oraz wydanie drukiem i online serii publikacji naukowych, w tym czasopisma Hereditas Monasteriorum (w nowym oknie). Do realizacji projektu udało się nam pozyskać bardzo wielu znakomitych badaczy z kraju i z zagranicy, zarówno historyków i innych przedstawicieli nauk humanistycznych (historyków sztuki, filologów, bibliologów, bibliotekoznawców, kulturoznawców, muzykologów, teologów i in.), jak i reprezentantów nauk ścisłych (informatyków, architektów, architektów krajobrazu, urbanistów, dendrologów) oraz specjalności użytkowych (archiwistów, bibliotekarzy, konserwatorów, muzealników i. Projekt jest też stale otwarty na udział nowych badaczy różnych specjalności, zajmujących się tą tematyką. Współpracę nawiązaliśmy również z szeregiem instytucji naukowych i gromadzących zbiory oraz z jednostkami samorządów terytorialnych (patrz: Instytucje współpracujące).