Nasza Szkoła - Ja i mój Pies

❤️ Welsh Corgi Pembroke i Welsh Corgi Cardigan
to dwie odrębne rasy, blisko spokrewnione, ale wyraźnie różniące się wyglądem i charakterem.

Ze względu na to, że rasa Pembroke przeżywa teraz swoją popularność, co wyraźnie widać na ulicach to kilka słów właśnie o niej.

Popularność swoją zawdzięcza przede wszystkim uroczemu wyglądowi i niedużej wielkości ciała.
To są podstawowe kryteria wyboru rasy psa do mieszkania w bloku.

Welsh Corgi Pembroke pierwotnie był psem pasterskim, wykorzystywanym do zaganiania bydła, owiec i koni. Dzięki swojej niskiej budowie potrafił unikać kopnięć zwierząt, a jednocześnie był szybki, zwinny i odważny idealny do pracy na pastwiskach.

Współcześnie Pembroke jest przede wszystkim psem towarzyszącym, cenionym za inteligencję, lojalność i przyjazne usposobienie.
Świetnie odnajduje się w roli psa rodzinnego.
Ponadto rasa ta doskonale sprawdza się jako pies sportowy, uczestnicząc w zawodach agility, obedience i rally-o, gdzie wykorzystuje swoją energię, posłuszeństwo i chęć do pracy.

Welsh Corgi to rasa psów pasterskich, która potrzebuje codziennej, odpowiednio dużej dawki ruchu i aktywności umysłowej w postaci
zabaw w aportowanie, tropienie, czy treningi posłuszeństwa.

Koniecznie zwróć uwagę na typowe problemy rasy takie skłonność do nadwagi, choroby kręgosłupa, dysplazja biodrowa, czy problemy z oczami.
Corgi nie lubi samotności i najlepiej czuje się blisko ludzi.

Nasza Szkoła - Ja i mój Pies
Sylwia Małgorzata

🎯 Unikanie 🐕‍🦺
Pies uczy się nie tylko przez nagrody czy obserwację, ale też przez doświadczenia, które są dla niego nieprzyjemne. Każde zdarzenie, które budzi strach, ból czy niepewność, zostawia ślad w jego umyśle. To proces, który kształtuje ostrożność, ale może też tworzyć bariery, ograniczać ciekawość i chęć współpracy.

W tym wszystkim ogromną rolę odgrywa człowiek. Jego reakcje, postawa i obecność mogą złagodzić lęk psa lub wręcz go wzmocnić.
Jeśli pies doświadcza czegoś trudnego w atmosferze spokoju i wsparcia, uczy się, że świat nie jest zagrożeniem, że nawet w trudnych momentach może zaufać człowiekowi i odnaleźć bezpieczeństwo. Jeśli jednak pozostaje sam ze strachem, negatywne doświadczenia potrafią zbudować trwałe blokady.

Uczenie się przez doświadczenie pokazuje, jak kruche są dobre skojarzenia i jak łatwo można je naruszyć. Jeden nieprzyjemny moment może przekształcić pewność w niepewność, radość w ostrożność. Dlatego tak ważna jest nasza uważność, każdy gest, słowo, sposób bycia staje się częścią lekcji, którą pies odbiera nieustannie.

Ten proces uczy nas, że relacja oparta na strachu jest bardzo krucha. Poprzez cierpliwość, empatię i wsparcie możemy zmienić negatywne doświadczenia w nowe możliwości, odbudować pewność siebie psa i pokazać mu, że świat, choć czasem nieprzyjazny, może być miejscem bezpiecznym i pełnym zaufania.

Szkoła - Ja i mój Pies z
Sylwia Małgorzata

🥎 🦴🥎 Powtarzanie i rutyna,
to w nich kryje się poczucie bezpieczeństwa, przewidywalność i spokój. Każde powtarzane działanie, spacer, zabawa, komenda, staje się punktem odniesienia, dzięki któremu pies uczy się rozumieć swoje otoczenie.

Dzięki rutynie pies wie, czego może się spodziewać, co jest dozwolone, co dobre, a czego unikać. Powtarzanie wzmacnia pozytywne skojarzenia i utrwala zachowania, które chcemy, aby pozostały na stałe. Dzięki niemu pies uczy się nie tylko komend, ale też zaufania do człowieka.

Każde konsekwentne działanie człowieka, każdy rytuał, staje się dla niego punktem orientacyjnym. To właśnie w tych powtarzanych momentach powstaje spokój i równowaga.

Uczenie się przez rutynę uczy nas, że cierpliwość, powtarzalność i spójność są kluczem nie tylko w nauce psa, ale także w budowaniu relacji. W codziennych, powtarzanych gestach i drobnych rytuałach rodzi się zaufanie, poczucie bezpieczeństwa i prawdziwa więź.

Co może być waszym rytuałem?

Pory posiłków, spacerów, zabawy, nauka posłuszeństwa, pora pielęgnacji i odpoczynku i inne

Nasza Szkoła - Ja i mój Pies
Sylwia Małgorzata

👀 Naśladownictwo, czyli jak pies uczy się, patrząc na innych 🐕‍🦺
Psy, podobnie jak ludzie, potrafią uczyć się przez obserwację.
To znaczy, że czasem nie muszą same doświadczyć jakiejś sytuacji, wystarczy, że zobaczą, jak robi to ktoś inny, by zrozumieć, o co chodzi.

Naśladownictwo to proces, w którym pies obserwuje zachowanie innego psa lub człowieka i próbuje je powtórzyć, jeśli widzi, że przynosi to korzyść.
Na przykład:
- młody pies widzi, że starszy spokojnie siada, zanim dostanie smakołyk i po chwili też próbuje usiąść,
- pies obserwuje opiekuna otwierającego drzwi lub szafkę, po pewnym czasie sam próbuje nacisnąć klamkę,
- pies widzi, że inny pies wskakuje do wody i dobrze się bawi. Sam nabiera odwagi, by spróbować.

To właśnie uczenie się przez naśladownictwo.
Pies nie działa na ślepo, ale obserwuje, analizuje i kopiuje zachowanie, które wydaje mu się skuteczne.

Jest to ważne, bo pokazuje, że psy są doskonałymi obserwatorami i dużo szybciej uczą się w towarzystwie innych psów lub opiekunów, którym ufają.

To też tłumaczy, dlaczego nasze codzienne zachowania tak bardzo wpływają na psa.
Jeśli my reagujemy spokojem, pies też będzie spokojniejszy. Jeśli się denerwujemy, często przejmuje nasz stres.

Wykorzystaj to w praktyce.

- Inny pies jako model, może pomóc szybciej zrozumieć komendę.
- Ucz przez pozytywne emocje. Pies chętniej naśladuje zachowania, które prowadzą do czegoś przyjemnego.
- Bądź wzorem spokoju i konsekwencji. Twój pies naprawdę Cię obserwuje ❤️

A jak jest u Was? Czy Wasze psy uczą się przez obserwację, czy raczej wolą działać po swojemu? 🙂

Nasza Szkoła - Ja i mój Pies Sylwia Małgorzata

szkoła

🎥🎬 Wpływ filmu 101 Dalmatyńczyków 📺📽️

Ten film Disneya na pewno każdy zna, szczególnie ten z lat 90.
Niestety, spowodował ogromne zainteresowanie tą rasą. Wiele osób kupowało dalmatyńczyki pod wpływem filmu, oczekując słodkiego, przyjaznego, psa z bajki.
W rzeczywistości okazało się, że to bardzo wymagająca rasa. Skutkiem była fala porzuceń. Psy trafiały do schronisk, ponieważ ludzie nie radzili sobie z ich energią i potrzebami.
To klasyczny przykład negatywnego wpływu kultury masowej na los zwierząt. Wyjątkowy , wyróżniający się wygląd wygrał ze zrozumieniem rasy.

Dalmatyńczyk to rasa o wyjątkowym wyglądzie.To psy średniej wielkości, o muskularnej, atletycznej budowie ciała. Są bardzo energiczne, inteligentne i mają silny instynkt pracy z człowiekiem.
Ich temperament bywa żywiołowy, a nawet impulsywny, potrzebują dużo ruchu i zajęcia, bo w przeciwnym razie stają się niespokojne lub destrukcyjne.

Dalmatyńczyki pierwotnie pełniły funkcję psów zaprzęgowych i towarzyszących koniom. Biegały przy wozach strażackich, karocach i eskortowały je, pilnując bezpieczeństwa. Były też psami myśliwskimi i stróżami.
Dziś ich użytkowość przesunęła się głównie w stronę psów towarzyszących, choć nadal świetnie odnajdują się w sportach kynologicznych oraz w roli aktywnych psów rodzinnych.
Przez wzgląd na ich urzytkowość
Dalmatyńczyki mają specyficzne potrzeby, które wynikają z ich historii i temperamentu.

1. Duża potrzeba ruchu. To jedna z najbardziej aktywnych ras psów. Potrzebują codziennie kilku godzin ruchu, nie tylko spacerów, ale też biegania, zabaw, treningu czy sportów kynologicznych (np. agility, canicross).

2. Stymulacja umysłowa Dalmatyńczyki są inteligentne i łatwo się nudzą. Potrzebują zadań, nauki komend, węchowych zabaw i interakcji z człowiekiem.

3. Bliskość z człowiekiem. To psy towarzyskie, źle znoszą samotność. Potrzebują obecności, zainteresowania i poczucia przynależności do swojego stada.

4. Stałość i konsekwencja. Są wrażliwe na emocje opiekuna, ale też uparte. Wymagają spokojnego, cierpliwego i konsekwentnego wychowania.

5. Dieta i zdrowie. Mają skłonność do kamieni moczowych (szczególnie samce), dlatego potrzebują odpowiedniej diety z ograniczeniem puryn i stałego dostępu do wody.

Konsekwencje niezaspokojenia potrzeb ?
Jeśli potrzeby dalmatyńczyka nie są zaspokojone, szybko pojawiają się problemy behawioralne.

- Niszczenie w domu, gryzienie mebli, drapanie drzwi,
- Nadmierne szczekanie, frustracja, niepokój,
- Ucieczki, szukanie ujścia dla energii,
- Problemy z agresją lub lękiem, jeśli są braki w socjalizacji,
- Problemy zdrowotne wynikające z braku ruchu lub złej diety.

Dalmatyńczyk bez ruchu i uwagi człowieka staje się nieszczęśliwy. To pies, który potrzebuje życia z kimś, a nie obok kogoś.

Zanim zdecydujesz się na konkretną rasę psa,
przemyśl to dobrze. Zastanów się jakie są twoje zasoby, by zapewnić psu odpowiednie warunki do dobrego życia, zgodnie z jego potrzebami ❓

Nasza Szkoła - Ja i mój Pies Sylwia Małgorzata

w filmie aktor rodzinne

🐕‍🦺 Sasza na strzelnicy❗

Z czasem dźwięki przestały być straszne, czyli o psiej nauce spokoju 🥱

Habituacja, czyli przyzwyczajanie się.
To najprostsza forma uczenia się.

Zwierzę przestaje reagować na bodziec, który jest powtarzany, ale nie niesie za sobą znaczenia ani konsekwencji. Innymi słowy, pies uczy się, że coś nie jest ani groźne, ani interesujące i przestaje na to zwracać uwagę.

Przykład z życia z Saszą ❤️
Pracowałam w psiej szkole, gdzie zajęcia odbywały się na terenie strzelnicy wojskowej.
W pracy towarzyszyła mi moja suczka Sasza.
Często zdarzało się, że równocześnie odbywało się szkolenie żołnierzy. Huk strzałów towarzyszył nam przez kilka godzin dziennie i było to wyzwanie także dla mnie.
Sasza była psem pewnym siebie i odważnym, ale mimo to, na początku te dźwięki nie pozostawały jej obojętne.
Z czasem jednak przyzwyczaiła się do nich tak bardzo, że potrafiła spokojnie zasnąć, gdy w tle rozlegały się strzały.

Inne przykłady:

Pies na początku szczeka na odgłos odkurzacza, ale po kilku dniach, gdy nic złego się nie dzieje, przestaje reagować.

Pies, który nie zna miasta, może początkowo reagować na hałas ulicy czy przechodniów, ale po pewnym czasie, gdy się przyzwyczai ignoruje to.

Młody pies może szczekać na swoje odbicie w lustrze, lecz z czasem przywyka i przestaje.

Habituacja to naturalny proces, który pomaga psom (i nam) funkcjonować w świecie pełnym bodźców.
Gdybyśmy reagowali na wszystko tak samo intensywnie jak za pierwszym razem, nasze życie byłoby nieustannym napięciem.

Dlatego przyzwyczajenie się do pewnych dźwięków, zapachów czy sytuacji to proces adaptacji.

❓Czy umiesz rozpoznać, że Twój pies już się do czegoś przyzwyczaił?

❓A może zauważyłeś u swojego psa moment, gdy przestał reagować na powtarzające się bodźce?

Nasza Szkoła - Ja i mój Pies
Sylwia Małgorzata