o psie świadomie

Zabawa nie powinna być w nagrodę.
Nie trzeba sobie na nią „zasłużyć”.
Nie trzeba najpierw zrobić „siad”, „zostań”, „aport” – żeby się bawić. Zabawa nie jest zaplanowana na tą konkretną godzinę w tygodniu z wydzielonym na to czasem.

Bo prawdziwa zabawa z psem jest SPONTANICZNA.
Wyłania się z chwili. Z kontaktu.
Z potrzeby bycia razem. Do zabawy nie trzeba ,,budować motywacji”. Nie trzeba kupować najróżniejszych zabawek, szarpakow. A to wszystko zawsze mają nam oddać. I często wchodzi rywalizacja, pobudzenie. Wystarczy bycie razem, na jednym poziomie, by było równiej.

Zabawa to nie narzędzie treningowe.
To wspólny śmiech, wygłupy, ruch, przewracanie się na trawie, łapanie rękawa (ale nie „na komendę”), turlanie się, gonitwa – ale taka, która nie kończy się napięciem, tylko radością.

Nie używam zabawy jako nagrody.

To dla mnie największa różnica.