Pracownia Mindfulness & Compassion

21/08/2026

12/08/2026

Mój nauczyciel medytacji o umyśle.

05/08/2026

Nieco i psychopatologii i jej konsekwencjach...

U wielu pacjentów, których otoczenie we wczesnym okresie ich życia nie wspierało rozwoju ich prawdziwego potencjału, zaobserwowałem określoną konstelację cech. W dzieciństwie czuli oni, że ich środowisko psychologiczne dążyło do popełnienia „psychicznego morderstwa” – pragnęło zburzyć ich rzeczywiste self i zastąpić je preferowaną wersją alternatywną.
[...] Dziecko nabiera wtedy przekonania, że relacje przywiązania zagrażają jego rdzennemu self. W późniejszym życiu przywiązanie i potencjalna bezbronność, która z tym się wiąże, będą budzić lęk, im większe przywiązanie, tym silniejszy lęk.
[...] Ktoś, kto we wczesnym okresie życia padł ofiarą psychicznego „morderstwa”, będzie za wszelką cenę starał się zapobiec powtórzeniu tego doświadczenia. Inne rozwiązanie to identyfikacja z „mordercą” i zabijanie potencjalnych relacji. Człowiek kieruje się wówczas nieświadomą zasadą, w myśl której lepiej aktywnie zakończyć relację i unicestwić uczucia niż biernie znosić porzucenie lub emocjonalną dewastację.

Phil Mollon, Wstyd i zazdrość. Ukryty zamęt.
Foto: Another vintage point

28/07/2026

Tekst z „Terapia bez trzymanki”:
„Jesteście boleśnie świadomi”…
Pięknie ujęte i prawdziwe. Czasem uważność prowadzi do wiadomości czegoś co boli. Ale to nie znaczy, że to co boli jest złe. Ból, cierpienie, potzebuje naszej obecności i naszego współczucia. Trudne emocje krzywdy ci nie zrobią, natomiast tłumienie ich może nawet cię zabić.

Bądźmy dla siebie ważni, bądźmy uważni oraz bądźmy dla siebie dobrzy.

Cezary

18/07/2026

Esencja praktyki 😉