Pracownia Historii Dramatu 1864-1939

Celem powstania Pracowni jest integracja badań nad historią polskiego dramatu widzianego w kontekście literatury europejskiej. Okres 1864-1939 ma dla tej historii znaczenie szczególne, krystalizują się wtedy bowiem cechy nowoczesnego tekstu scenicznego, a twórczość dramatyczna – dziś często niesłusznie zapomniana – rozwija się wyjątkowo bujnie. Proponowany obszar badań dotyczy przede wszystkim tekstu dramatycznego, a nie jego realizacji teatralnych. Oczywiście większość dramatów była tworzona z myślą o scenie i w badaniach nad dramatem nie sposób zignorować tego wątku. Jednak punktem wyjścia i centralnym zagadnieniem jest sam tekst oraz zawarte w nim potencjalne rozwiązania sceniczne. Podejmujemy badania dotyczące wielu zagadnień związanych z dramatem tego okresu. Należą do nich m.in.:

– dramat ekspresjonistyczny;

– dramat i komedia historyczna;

– socjologia teatru;

– dramat mieszczański;

– krytyka dramatu;

– elementy melodramatyczne;

– kategoria wzniosłości i groteski;

– dramat sakralny;

– dramaty pisane przez kobiety;

– dramaty pisane dla dzieci;

– recepcja dramatu;

– krytyka teatralna;

– wątki filozoficzne w dramacie;

– dramaty poszczególnych twórców (znanych i tych dopiero przywracanych pamięci). Celem działalności Pracowni jest poszerzenie stanu wiedzy na temat dramatu polskiego okresu 1864-1939, rozpoznanie dynamiki rozwoju oraz kręgów inspiracji, a także związków dramatu z innymi rodzajami literackimi.