Your Fellow

Denerwuje cię mlaskanie czy odkurzacz? To może mizofobia vs nadwrażliwość słuchowa! Różnice na podstawie badań: mizofobia to gniew na specyficzne dźwięki (chrupanie, oddychanie) – reakcja emocjonalna w mózgu limbicznym, wprowadzona przez Jastreboffa w 2001 r. Nadwrażliwość (hiperakuzja) to ból od głośnych dźwięków codziennych – obniżony próg dyskomfortu poniżej 80 dB w audiometrii, bez zawsze uszkodzonego ucha.

W kolejnym poście więcej badań na ten temat!
​ keep in touch!

Jak diagnozujemy poszczególne zaburzenia?

1. ADHD (attention deficit hyperactivity disorder)

Wywiad kliniczny z uwzględnieniem objawów z dzieciństwa i obecnych.

Test DIVA-5 (Diagnostic Interview for ADHD in Adults) i testy neuropsychologiczne.

Zebranie opinii od rodziny, dokumentacji szkolnej.

Ostateczna diagnoza po konsultacji z psychiatrą.

2. ASD (autism spectrum disorder)

Obserwacja i wywiad rozwojowy wg kryteriów DSM-5.

Testy ADOS (Autism Diagnostic Observation Schedule) i ADI-R.

Ocena komunikacji społecznej, zachowań powtarzających się, trudności społecznych.

Diagnoza multidyscyplinarna (psycholog, neurolog, psychiatra).

3. SPD (sensory processing disorder)

Nie jest ujęty w DSM-5, diagnoza na podstawie obserwacji klinicznej.

Testy integracji sensorycznej i kwestionariusze.

Ocena nad- lub niedowrażliwości sensorycznej.

4. GAD (generalized anxiety disorder)

Wywiad kliniczny wg kryteriów DSM-5 (przewlekły lęk min. 6 miesięcy).

Ocena objawów: niepokój, drażliwość, problemy ze snem, koncentracją.

Test przesiewowy GAD-7.

Wykluczenie innych przyczyn medycznych.

Credits: sensory stories
🆙 opisane diagnozy to skrótowe ogólne wytyczne.

Potrzebujesz więcej informacji odnośnie diagnozowania?
📩 do mnie w DM!

Ściskam coachingowo,
Magda !

Wiem, jak trudno jest zacząć stawiać granice – to bywa wyzwaniem niemal dla każdego. Szczególnie kiedy dorastało się w czasach trendu wychowawczego „grzecznych dziewczynek”.

Zastanawiasz się, jak się do tego przygotować? Czy w ogóle można się tego „nauczyć” zanim nastąpi ta trudna rozmowa? Otóż… można! 😊 potrzebne będzie jakieś pisadło, długopis i kartka, tablet albo notatnik w telefonie - up to U💛

Dziś podrzucam Ci jedną konkretną, sprawdzoną technikę, którą sama testowałam i polecam moim klientkom.

Jestem bardzo ciekawa, jak Ci posłuży – jeśli chcesz, napisz mi, co o tym myślisz lub czy skorzystasz z tej metody. Czekam na Twoje wiadomości (DM)!

Daj znać, czy taka forma posta jest dla Ciebie przydatna i czego chętnie zobaczyłabyś tu więcej.

Ściskam coachingowo,
Magda

4 sygnały, których nie należy bagatelizować:

Nadwrażliwość na kontrasty i światło – Neonowe lub ostre światła potrafią być fizycznie bolesne, a wzory i kontrasty wprawiają w poczucie chaosu.

Dźwięki „zwykłego” świata, które stają się niezwykłe – Ty słyszysz tylko radio w tle, a ja czuję, jakby w uchu wybuchał koncert. Nawet ciche, niepozorne dźwięki mogą wywoływać niepokój czy fizyczny ból.

Dotyk, który bywa nie do zniesienia – Mokre dłonie, niektóre faktury ubrań, czy przypadkowy kontakt robią różnicę. To, co dla wielu jest neutralne, dla osób w spektrum staje się źródłem napięcia lub strachu.

Wybiórczość pokarmowa – Lubisz jeść zawsze to samo? Sprawdzona konsystencja i smak dają poczucie kontroli w świecie pełnym niespodzianek. Rygorystyczny repertuar kulinarny, niechęć do nowych składników – to element szerszej, sensorycznej układanki.

Czy to jedynie „dziwactwa”, czy może sygnały, że Twój układ nerwowy funkcjonuje inaczej? Może warto spojrzeć na te objawy z innej perspektywy — zamiast je tłumić lub wyśmiewać, jakkolwiek dziwne mogą się wydawać innym: uznać je za ważne wskazówki?

Dlaczego o tym piszę? Wielu dorosłych przez lata ignoruje własne potrzeby sensoryczne, tracąc kontakt ze sobą. Nadwrażliwości nie są wstydliwą tajemnicą — mogą być jednym z kluczy do zrozumienia siebie i własnych zasobów. Być może właśnie czytasz ten post i myślisz: „to o mnie”, a może znasz kogoś komu przyda się ta treść?

Zapisz albo podaj dalej 💫