Mateusz Wyszomirski Trener Personalny

On my way 💯

Trening mięśni brzucha

Ile razy słyszałeś, że brzuch się robi w kuchni? Pewnie nawet nie zliczysz. A co jak Ci powiem, że to totalna ściema, a mięśnie brzucha to takie same mięśnie jak inne i trzeba je regularnie trenować.

Oczywiście, żeby móc pochwalić się sześciopakiem na plaży w Stegnie, należy zwrócić uwagę na żywienie i stosować przez jakiś czas deficyt kaloryczny w diecie, aby pozbyć się nadmiaru tkanki tłuszczowej. Natomiast działa to z każdą inną partią mięśniową, nie tylko mięśniami brzucha.

Jedno z głowy, możemy przejść dalej.

„Nie rób brzuszków, bo sobie uszkodzisz odcinek lędźwiowy”
„Brzuszki nie są funkcjonalne, lepiej robić deskę”
„Nie robię brzucha bo pracuje w innych ćwiczeniach”

Trening mięśni brzucha w ostatnich latach obrósł naprawdę wieloma mitami.

Tak, mięśnie brzucha na 100% są angażowane w ćwiczeniach wielostawowych takich jak przysiad czy martwy ciąg, a przynajmniej powinny być. Natomiast grupa ta ma szereg innych funkcji w naszym ciele, które również warto trenować. Zwłaszcza kiedy chcemy żeby ten wymarzony sześciopak wyglądał imponująco, a nie po prosu się pojawił.

„Brzuszki nie są funkcjonalne” Ile razy to słyszałeś/-aś?
No na samą logikę, jeżeli jakiś mięsień posiada funkcje, i spełniamy tą funkcję w jakimś ćwiczeniu to z góry jest to ćwiczenie funkcjonalne 😝. W tym wypadku akurat funkcję zgięcia tułowia. Dla kontrastu tak popularna deska (o dziwo mega funkcjonalne ćwiczenie i nie mam tu nic do deski, sam robię i na dodatek bardzo lubię 🤗) spełnia funkcję antywyprostu tułowia.

Tak jak wspomniałem. Nie mówię o tym, żeby zacząć robić brzuszki, a przestać deski, czy odwrotnie.

Każde ćwiczenie może mieć swoje zastosowanie i ważne jest to żeby wiedzieć kiedy z nich korzystać, nie mówiąc już o tym jak je wykonywać.

Bo jedno co musicie zrozumieć to to, że nie ma złych ćwiczeń. Są jedynie te nieumiejętnie robione.

Przysiad nie psuje kolan, to źle wykonywany przysiad może przyczynić się do kontuzji kolana.

Brzuszki nie uszkadzają odcinka lędźwiowego, to źle wykonywane brzuszki, mogą się do tego przyczyniać, ale i tak samo deska czy jakiekolwiek inne ćwiczenie.

Pamiętaj, przede wszystkim trening ma sprawiać FUN i być dla Ciebie odpowiedni. Jeżeli lubisz robić brzuszki czy inne „złe” ćwiczenia to je rób.
Zadbaj o technikę ruchu, uwzględnij w treningu inne funkcje brzucha (na zgięciu i antyzgięciu tułowia się nie kończy), trenuj mięśnie antagonistyczne tj. bardzo często pomijane prostowniki grzbietu (bo przecież nie można…), aby zachować balans strukturalny i ciesz się procesem.

Do następnego!

Progres to proces.

Jak to się dzieje, że powtarzając dane czynności stajemy się silniejsi, bardziej wytrzymali, bardziej mobilni czy po prostu lepsi niż byliśmy wcześniej. Niby sprawa jest oczywista, skoro trenuję to wiadomo, że kwestią czasu jest polepszenie swoich wyjściowych wyników.

Warto jednak zrozumieć podstawę całego procesu, która pozwoli Ci osiągać jeszcze lepsze wyniki oraz zminimalizuje ryzyko wystąpienia regresu czy kontuzji wskutek przetrenowania organizmu.

Pierwsze co musisz wiedzieć to to, że trening to dla Twojego organizmu kolejna dawka stresu z którą musi sobie poradzić. Zamiast spokojnego wieczoru na kanapie z lampką wina lub szklaneczką zimnego piwka Ty decydujesz się pójść na siłownię.

Na początku treningi będą bardzo ciężkie, ale wraz z upływającym czasem, zaczniesz dostrzegać znaczną poprawę swojej formy fizycznej oraz to, że to co jakiś czas temu sprawiało Ci problem dziś już nim nie jest. I tutaj dochodzimy do procesu nazywanym General Adaptation Syndrome (GAS), co po polsku oznaczać będzie Ogólny Zespół Adaptacyjny.

GAS dzieli się na 3 fazy radzenia sobie ze stresem.
Pierwsza z nich to reakcja na bodziec, czyli w naszym wypadku trening. Idziemy na siłownie i zaczynamy podnosić ciężary. W tym momencie nasz organizm traktuje obciążenie jak wroga i stara się mu przeciwdziałać. Jednak Ty jako sabotażysta, powielasz ten proces co trening. W tym momencie przechodzimy do drugiej fazy, czyli adaptacji.

Żeby organizm z większą swobodą mógł radzić sobie ze stresorem musi stać się silniejszy. Dlatego w czasie tego procesu zachodzi wiele adaptacji metabolicznych oraz strukturalnych. Nasze mięśnie stają się większe i silniejsze, kości twardsze, serce bardziej wydolne, a stawy zwiększają swoją ruchomość. I dlatego z czasem musimy zwiększać intensywność bądź objętość treningową, aby nasz organizm dalej mógł się adaptować do coraz to cięższych wymagań zewnętrznych.

Natomiast istnieje jedna ważna rzecz. Jak dobrze wiesz dawka czyni truciznę, stąd 3 etap GAS, faza wyczerpania.
Jeżeli przesadzimy z obciążaniem organizmu, będziemy robić to nieumiejętnie, za szybko, bez odpowiedniego planu czy periodyzacji treningowej, doprowadzimy do przeciążenia „systemu” co doprowadzi do wyczerpania organizmu, a to w konsekwencji do regresu czy nawet kontuzji.

Dlatego zapamiętaj, że trening to proces, odpowiednio zaplanowany i zaprogramowany proces, uwzględniający różne etapy, te w których nakierowani jesteśmy na mocne treningi, ale również czas wypoczynku i regeneracji.

Dlatego, zacznij cieszyć się procesem i nie patrz na szybkie i krótkotrwałe rezultaty, bo szybko to można tylko zepsuć. Naucz się cierpliwości, a gwarantuje Ci, że da to 100x lepszy efekt, który zostanie z Tobą na bardzo długo.

A czy Ty odpowiednio planujesz swój trening i pamiętasz o niezbędnej dla organizmu regeneracji?

Trener personalny, czyli efekt uboczny rozwoju cywilizacji.

Czy zastanawiałeś/zastanawiałaś się dlaczego w dzisiejszych czasach mamy tak mnóstwo trenerów personalnych? Serio, czasem mam wrażenie, że jest ich więcej niż osób trenujących na siłowni, o social mediach nawet nie wspominając.

Czy jeszcze 15 czy 20 lat temu było w ogóle coś takiego jak trener personalny? Swoją drogą, trener z zasady jest personalny, ale wracając do tematu, myślę że Twoja odpowiedź brzmi NIE. Nie było czegoś takiego jak trener personalny, bo zwyczajnie nie był on potrzebny. Ludziom naturalnie przychodziła spontaniczna aktywność fizyczna, dzieci spędzały całe dnie na dworze, a dorośli nie spędzali 10-12 godzin przed komputerami w pracy.

Dzisiaj zrobienie 5 tysięcy kroków to dla większości zadanie nie do wykonania (brak czasu wiadomo), za to maraton z najnowszym sezonem Stranger Things to żaden problem 😉 Oczywiście nic mi do tego, każdy sam podejmuje decyzje i bierze za nie odpowiedzialność.

Proszę Cię tylko o jedno, zastanów się co w dłuższej perspektywie jest dla Ciebie dobre, może warto zacząć choć trochę zadbać o własne zdrowie. Wystarczą proste zmiany nawyków, aby naprawdę poczuć różnicę w funkcjonowaniu własnego ciała na lepsze.

Jeżeli jednak czujesz, że samemu/samej ciężko podjąć Ci odpowiednie kroki, brakuje Ci wiedzy jak możesz osiągnąć obrane przez siebie cele, czy to w pracy nad swoją sylwetką, poprawie zdrowia, nauce ćwiczeń czy po prostu w zwiększeniu własnej sprawności fizycznej, zgłoś się do mnie.
Wspólnie opracujemy odpowiedni dla Ciebie plan działania!

Do następnego!

Kim jest, a kim nie jest trener personalny?

Kiedy zaczynałem pracę jako trener personalny, wpadłem w pułapkę w którą wpada bardzo wiele osób z mojej branży. Miałem wówczas przekonanie, że muszę się znać na wszystkim. Być nie tylko trenerem dla moich klientów, ale też ich dietetykiem, fizjoterapeutą, często również zajmować się ich zdrowiem psychicznym. Takie myślenie oczywiście wywierało na mnie wpływ, abym robił jak najwięcej kursów, które przygotują mnie do wyżej wspomnianych roli. Dobrze jednak wiemy, że kiedy ktoś próbuje się znać na wszystkim, wychodzi zupełnie coś odwrotnego.

Zajęło mi sporo czasu zrozumienie tego, kim jest trener i czym się zajmuje. Oczywiście, każdy trener powinien mieć podstawową wiedzę, zarówno z żywienia czy treningu medycznego, natomiast dalej należy pamiętać, że Twoim głównym zadaniem jest trenowanie ludzi, nie leczenie z zaburzeń żywieniowych czy zajmowanie się urazami bądź ciężkimi kontuzjami, od tego mamy innych specjalistów.

Niestety mam wrażenie, że to sama branża fitness jest sobie winna, oferując coraz to różniejsze szkolenia i warsztaty z tematyki, która nie jest w kompetencjach trenera. Żeby móc nazwać się dietetykiem czy fizjoterapeutą należy ukończyć 5-letnie studia w tym kierunku, zdobyć odpowiednie uprawnienia na państwowych kursach, a nie zaliczyć dwudniowy warsztat przez randomowe szkoły oferujące kursy ze wszystkiego co aktualnie dobrze się sprzedaje.

Tak więc mam przesłanie zarówno do trenerów, ale i do klientów:

Trenerze, jeżeli coś nie jest w Twoich kompetencjach, lepiej abyś się za to nie zabierał, bo niestety możesz wyrządzić drugiej osobie dużą krzywdę. Lepiej poradzić takiemu klientowi, aby zgłosił się do odpowiedniego specjalisty, który na początku ten problem „ogarnie” i dopiero potem wróci do Ciebie w celu rozpoczęcia treningów.

Kliencie, pamiętaj że trener nie jest alfą i omegą, nie jest Twoim fizjoterapeutą, dietetykiem i trenerem w jednym, nie oczekuj że jedna osoba będzie w stanie rozwiązać wszystkie Twoje problemy. Zgłaszając się do trenera Twoje cele powinny być raczej natury, sprawnościowej, sportowej czy sylwetkowej, a nie rehabilitacyjnej czy wręcz terapeutycznej.

Wyszedł z tego całkiem długi wpis, ale myślę ze temat jest cały czas aktualny i parę osób wyciągnie coś więcej z tego posta 😉

Do następnego!