Słowotwory

PO CO NAM JĘZYK?
Pytanie to stało się hasłem dzisiejszych warsztatów. Młodzież z III Liceum Ogólnokształcące w Świdnicy odwiedziła Wydział Sztuk Pięknych UMK w Toruniu. Spotkanie rozpoczęło się od zwiedzania Katedra Projektowania Graficznego UMK, w kolejnym etapie zostały zaprezentowane pracownie z Katedry Grafiki Warsztatowej Grafika UMK m.in.: Pracownia Litografii, Pracownia Wklęsłodruku i Pracownia Serigrafii. W Katedrze Malarstwa uczniowie podziwiali barwne kompozycje malarskie. Młodzież obejrzała także wystawę grafiki cyfrowej w Wydziałowej Galerii Forum. Po części prezentującej Wydział przeszliśmy do działania twórczego. W pracowniach Katedra Projektowania Graficznego UMK uczestnicy wzięli udział warsztatach graficznych. Zdanie polegało na wykonaniu projektu plakatu odpowiadającego na hasło "Po co nam język?" Czym język jest dla młodych ludzi, do czego służy, o czym mówi, jaki on jest, w jakim kontekście go używamy, co nam daje a co daje innym? Te wszystkie pytania zadali sobie twórcy projektów. Dzięki szczegółowej analizie zagadnienia powstały interesujące interpretacje graficzne na bardzo wysokim pozimowe, zarówno formalnym plastycznym, jak i merytorycznym oraz ideowym. Efekty pracy młodych ludzi do obejrzenia w galerii poniżej:)
Autor warsztatów i organizator spotkania: Piotr Florianowicz
Partnerzy:
III Liceum Ogólnokształcące w Świdnicy
Wydział Sztuk Pięknych UMK w Toruniu

Projekt słowoTWORY dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu Narodowego Centrum Kultury: Ojczysty - dodaj do ulubionych. Edycja 2024

MOGĘ / MUSZĘ
Działalność toruńskiej Galeria Rusz oraz billboardowa twórczość Joanny Górskiej i Rafała Góralskiego stały się inspiracją dla uczestników kreatywnych zajęć. Sztuka billboardu nie szuka uznania na ścianach galerii i muzeów, ona woli spędzać czas blisko przechodniów, dobrze czuje się na ulicy. Stąd też woła do nas, niekiedy zadaje trudne pytania. Puszczając do nas oko, zmusza do refleksji. Wspomniani twórcy wykorzystują w swoich billboardach język polski, „bawiąc się nim” zapraszają nas, odbiorców do intelektualnej gry. Uczniowie VI klasy ze Szkoły Salezjańskie w Toruniu podjęli trud wykonania projektu billboardu. Założeniem było wymyślenie hasła, które miało zaczynać się od MOGĘ lub MUSZĘ. Co zatem MOGĄ tak młodzi ludzie, a co MUSZĄ? Zobaczcie ciekawe efekty pracy, zarówno pod kątem formy plastyczne, jak i treści.
Autor warsztatu: Piotr Florianowicz
Partner projektu: Szkoły Salezjańskie w Toruniu https://torun.salezjanie.pl/

Halo! O, halo lo lo lo lo!
Tu tu tu tu tu tu tu
Radio, radijo, dijo, ijo, ijo,
Tijo, trijo, tru lu lu lu lu,
Pio pio pijo lo lo lo lo lo,
Plo plo plo plo plo halo!” Podczas warsztatów wysłuchaliśmy wiersza Juliana Tuwima "Ptasie radio" w wykonaniu Ireny Kwiatkowskiej. Sami zobaczcie jak dzieci Zespół Szkół Nr 19 w Toruniu tworzą wymyślone gatunki ptaków;) Każdy z uczniów wykonał nietypowe przestawienie ptaka. Linia, plama, kolor stały się elemetami budującymi ciekawe kompozycje. Autor warsztatu: Piotr Florianowicz Partner projektu: Zespół Szkół nr 19 w Toruniu

„Na wieży furgotał blaszany kogucik

na drugiej – zegar nucił.

Mur fal i chmur popękał

w złote okienka:

gwiazdy, lampy.

Lublin nad łąką przysiadł.

Sam był –

i cisza.”

Dla uczczenia 120 rocznicy urodzin Józefa Czechowicza dzieciaki z Pracowni rysunku i grafiki Młodzieżowego Domu Kultury „Pod Akacją” wzięły na warsztat fragmenty tekstu i zaprojektowały ilustracje, a nawet książeczkę "POEMAT O MIEŚCIE LUBLINIE" w naszej graficznej wersji. Źródłem naszych poszukiwań literackich zostały materiały tekstowe Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN”, które były dla nas najwiekszą inspiracją i najlepszą kopalnią wiedzy na temat naszego lubelskiego Poety.
Nadaliśmy drugie życie drukom z usterkami tegorocznej edycji, tak aby nic się nie zmarnowało - wręcz odwrotnie! Cieszymy się że to co było drukarskim odpadem młodzi artyści zamienili w piękne grafiki.
Bogata i niczym nieograniczona wyobraźnia, pozwoliła stworzyć im magiczne kompozycje.

Partner projektu: Ośrodek Brama Grodzka Teatr NN w Lublinie
Autorka warsztatu: Katarzyna Niedźwiadek

słowoTWORY_Typograficznie
Alfabet inspiruje i pojawiaja się w różnych konfiguracjach. Zarówno dawni, jak i współcześni artyści czerpią z bogactwa literatury. Twórczość Stanisława Dróżdża-poety poezji konkretnej stała się inspiracją dla dzieci z Młodzieżowego Domu Kultury „Pod Akacją„ w Lublinie. Uczniowie wykonali prace koncepcyjne ukazujące nietypowe kompozycje wizualne zbudowane z układów liter i znaków typograficznych, które nie są podporządkowane żadnym regułom.
"…Poezja tradycyjna opisuje obraz. Poezja konkretna pisze obrazem".
Prace Dróżdża są ponadczasowe i współczesne. Słowo w poezji konkretnej dzięki swojej autonomii ośmiela do dalszych poszukiwań.
Każdy uczestnik wykonał indywidualną kompozycje typograficzną za pomocą czarnych liter wyciętych w samoprzylepnej folii. Litery wypełniły dwuwymiarową przestrzeń kartki.

To było preludium do kolejnych działań twórczych, naszym głównym zadaniem było zaatakowanie ogromnego tekturowego pudła pomalowanego białą farbą. Powstał obiekt inspirowany tytułem „Pojęciokształty” - nazwą, którą artysta określał swoje prace. Czasami nadawał słowom i znakom formę przestrzenną łącząc doświadczenie sensualne z interpretacją intelektualną.
Bogata i niczym nieskrępowana wyobraźnia dzieci pozwoliła stworzyć namiastkę przestrzeni krakowskiego Muzeum Sztuki Współczesnej Mocak, gdzie na codzień możemy podziwiać pracę Stanisława Dróżdża.
Autorka warsztatu: Katarzyna Niedźwiadek

DOBRA PSU I MUCHA, KIEDY GŁODNY
Tego lata muchy dały nam w kość. Te męczące owady to stały element ciepłych dni, które w tym roku wyjątkowo długo nas nie opuszczały. Nie jesteśmy sami w tej udręce, bowiem pokolenia ludzi żyjących przed nami, również nie mogły się z nimi uporać. Nikt nie może nazwać ich towarzystwa przyjemnością. Jednak czy muchy w przeciwieństwie do nas lubią nasze towarzystwo? My śmiało stwierdziliśmy, że tak! Do każdego uczestnika zajęć przyplątała się jakiś bzyczący owad...
Podczas spotkania przypomnieliśmy sobie mnogość polskich przysłów o muchach. Fragment wiersza Jana Brzechwy "Lata mucha koło ucha" znał każdy przedszkolak. Powiedzenie "Ruszać się jak muchy w smole" znało już kilka osób, za to przysłowia "Dobra psu i mucha, kiedy głodny" nie znał już nikt. Jest to dowód na to, że warsztaty z projektu "SłowoTWORY" są wspaniałym polem do poszerzania wiedzy o naszym języku. Poznaliśmy ciekawe i zapomniane przysłowia takie jak:

"Choćby kucharz i muchę warzył, urwie skrzydło dla siebie"
"choremu i mucha zawadzi"
"lgnie jak mucha do miodu"
Przystępując do pracy plastycznej, dzieci rozpoczęły tworzenie swoich owadów od napisania wielkiej litery M... jak Mucha! Była to nasza baza do powstania indywidualnych przedstawień tego bzyczącego owada. Pisaki dopełniły resztę, a metaliczne farby akrylowe wybarwiły hitynowe pancerzyki na świetlisty kolor.
Wycięte sylwety zawisły na muchołapkach, wprowadzając w ruch nasz rój much.
Bzyczało głośno i wyraźnie w przedszkolnej sali zajęciowej!

Partner projektu: Przedszkole BIM-BAM-BINO w Toruniu
Autorka warsztatu: Katarzyna K***t

LOGOTYPKI słowo_znak_słowo_znak w Projekcje - pracownia projektowania graficznego
Przeprowadzone zostało spotkanie edukacyjno-projektowe „LOGOTYPKI” dla seniorów z grupy „Królowa Jadzia” w Szczecinie.
Zajęcia miały charakter pracy ze słowem, typografią, wyrazem, zdaniem w kontekście tworzenia formy oraz ćwiczeniu w wizualnym postrzeganiu słowa. Spotkanie było badaniem jakości pracy twórczej oraz sposobów podejmowania decyzji w abstrakcyjnym myśleniu przez seniorów, często niezwykle ograniczonych we własnej samodzielności i decyzyjności. Seniorzy mogli być podczas ćwiczenia w pełni samodzielni dostając proste narzędzia tj kolorowy papier i nożyczki, ale też motywację do stworzenia wspólnie znaku, który będzie im towarzyszył jako identyfikacja grupy.
Podczas burzy kreatywnej pełnej pomysłów, celnych uwag i ostrych nożyczek, Grupa stworzyła znak, który został następnie, przetworzony na logo grupy jako szablon.
Interesującym etapem był moment, w którym po wypisaniu mapy myśli, słów oraz skojarzeń, każdy wybrał dwa słowa, które musiały stworzyć potencjalną korelację, syntezę i w symbiozie znaczeniowej współpracować ze sobą jako znak.
Każda stworzona, i wycięta, forma została zaprezentowana na stoliku by zacząć modelowanie i nakładanie, parowanie i romansowanie ze sobą znaków. Powstałe w tym wyniku napięcia wizualne stworzyły formę która posłuży do opracowania logo.
Każdy z seniorów wniósł element twórczy, był samodzielny i decyzyjny oraz stał się typkiem, LOGOTYPKIEM. Badanie wykazało, że społeczność pracuje na zbliżonych skojarzeniach, wspiera się ale jest także złożona z indywidualnych postaw, które mimo początkowego braku odwagi, mają własne zdanie, oryginalne pomysły i błyskotliwości. Zajęcia wspierały ich przy tym i przekazały narzędzia merytoryczne do dalszego rozwijania.

Autor i prowadzący warsztaty: Dawid Czajkowski
Partner projektu: Projekcje - pracownia projektowania graficznego
której właścicielem, twórcą i prowadzącym jest Dawid Czajkowski.

ARCHITEKCI Ą Ę Ż
We wrześniu w Biblioteka Dziwnów Miejskiej Bibliotece Publicznej w Dziwnowie uczniowie IV klasy ze Szkoły Podstawowej im. 5-go Kołobrzeskiego Pułku Piechoty w Dziwnowie wcielili się w rolę architektów. Otrzymali zlecenie, aby wykonać projekt budynku biblioteki w Dziwnowie. Inspiracją stała się twórczość architekta Franka Gehrego. Forma, bryła oraz kształt budynku miał być zainspirowany budową 9 liter, znaków diakrytycznych występujących w alfabecie polskim. Litery ą, ć, ę, ł, ń, ó, ś, ź, ż stały się bazą do wykonania nietypowego projektu. Uczestnicy zostali poinformowani, że mają nieograniczony budżet na realizację tego projektu architektonicznego. Zatem wyobraźnia mogła działać. Dzieci z zapałem zmagały się z trudnym zadaniem. Powstały interesujące prace i projekty rysunkowe, pełne ciekawych rozwiązań. Teraz należy wybrać najlepszy projekt i zwrócić się do władz miasta Dziwnowa o dofinansowanie tej inwestycji:)
Autor warsztatu: Piotr Florianowicz

Partnerzy projektu: Miejska Bibliteka Publiczna w Dziwnowie
Szkoła Podstwowa im. 5-go Kołobrzeskiego Pułku Piechoty w Dziwnowie

CHOCHLIK JĘZYKOWY w GOSTYCYNIE
Dzieci ze Szkoły Podstawowej w Gostycynie wzięły udział w warsztatach twórczych słowoTWORY.
Zajęcia rozpoczęły się od wyjaśnienia czym jest chochlik językowy, czym się zajmuje, gdzie i kiedy się pojawia. Dzieci określiły jego cechy charakteru i wspólnie uznały, że Chochlik językowy jest złośliwy, żywi się błędami ortograficznymi, zjada końcówki wyrazów i polskie znaki alfabetu.

W kolejnym etapie uczniowie wykonali ilustracje ukazujące wizerunek wymyślonego stworka, jakim jest chochlik językowy. Prace przybrały formę barwnych plakatów. Ekspresyjny rysunek, dynamiczna kreska stały się elementami budującymi napięcie w pracach plastycznych. Kompozycje wzbogacone zostały także o typografię. Pojawiły się błędnie zapisane wyrazy, w którym to chochlik zjadł zasady ortograficzne.
Efektem zajęć była wystawa w otwartej przestrzeni szkoły. Wszystko po to by inni uczniowie mogli dowiedzieć się, kim jest Chochlik językowy.
Prowadzącym warsztaty: Piotr Florianowicz

Partner projektu Gminny Ośrodek Kultury w Gostycynie

GOSTYCYN I MIESZKAŃCY GMINY

SELFIE LITERACKIE czyli artystyczny autoportret w Katowicach
Twórców autoportretów od wieków łączy chęć zachowania pamięci. Być może pierwszym autoportretem w historii ludzkości był zarys dłoni lub ślady pozostawione na ścianie jaskini. Autoportrety znane są już od starożytności. W średniowieczu były rzadkością. Od połowy XV wieku, wraz z rozwojem sztuki portretowej, coraz więcej artystów zaczęło przedstawiać siebie. Początkowo były to „ukryte autoportrety”, prace, w których artysta „ukrywa” swój wizerunek wśród innych postaci. Współcześni artyści, podobnie jak ich poprzednicy, starają się za pomocą autoportretów opowiedzieć o sobie. Obecnie jest to widoczne zwłaszcza, kiedy jesteśmy zasypywani fotograficznymi selfie z całego świata. Większość z nich ma jedną funkcję – utrwalenie tu i teraz. Czy to coś podobnego do autoportretu? Czy można siebie namalować i opisać w innej formule niż fotograficzne selfie.
Podczas spotkania najpierw zobaczyliśmy portrety prezentowanie na wystawie sztuki dziecięcej. Vis-à-vis galerii są ogromnie lustra, które wykorzystaliśmy, do autobserwacji. Jak wyglądają moje oczy, usta czy nos? To było głębokie doświadczenie, któremu towarzyszyła cisza.
Następnie fantazjowaliśmy i portretowaliśmy samych siebie w wymarzonych krainach. Kolejnym aspektem spotkania było tworzenie krótkich utworów literacki jako dopełnienia wykonanych autoportretów. Staraliśmy się, by słowne opisy pozwalały nabrać dystansu do siebie samych. W ten sposób powstały oryginalne wierszyki na bazie eksperymentów językowych i plastycznych. Warsztaty rozwijały kompetencje literackie dzieci, ale również miały charakter humorystyczny i arteterapeutyczny.
Uczestnicy dzieci z Katowic w wieku od 7 do 12 lat
Prowadzenie warsztatów: Ewa K***t