28/09/2026
📣 Tydzień Przeciwdziałania Przemocy Rówieśniczej
Otrzymaliśmy z Ministerstwa materiały dotyczące przeciwdziałania przemocy rówieśniczej i chcemy się nimi z Wami podzielić. 🤝
Udostępniamy cały artykuł, w którym znajdują się praktyczne wskazówki dla rodziców – co zrobić i jak zareagować, kiedy zauważymy, że nasze dziecko może doświadczać przemocy ze strony rówieśników.
To ważny temat, który może dotyczyć każdej rodziny. Czasem wystarczy wiedzieć, na co zwrócić uwagę, jak spokojnie porozmawiać z dzieckiem i gdzie szukać wsparcia.
📖 Zachęcamy do przeczytania i zachowania materiału - oby nigdy nie był potrzebny, ale warto wiedzieć, co zrobić, gdy pojawi się taki problem.
Podajemy dalej, bo wiedza i właściwa reakcja mogą naprawdę pomóc. 💛
POMOCY
PRZEMOC RÓWIEŚNICZA W SZKOLE
RODZIC
Jeśli wiesz, że Twoje dziecko może doświadczać przemocy rówieśniczej - reaguj.
Poniżej znajdziesz wskazówki i informacje co zrobić, żeby pomóc swojemu dziecku.
Co musisz zrobić:
· Porozmawiaj ze swoim dzieckiem - zachowaj spokój, unikaj krytyki i oceniania, okaż wsparcie i zrozumienie.
· Zadbaj o przyjazne, bezpieczne otoczenie rozmowy.
· Podczas rozmowy poproś o opisanie sytuacji w tym zapytaj o konkretne informacje na temat zdarzenia: kto, kiedy, co się stało, jak często.
· Zanotuj istotne szczegóły zdarzenia (datę, miejsce, osoby, które brały czynny i bierny udział, nazwij formę przemocy np. fizyczna, psychiczna, cyberprzemoc).
· Zastosuj parafrazę w celu upewnienia się, że dobrze zrozumiałeś opisane przez dziecko okoliczności zdarzenia, np. „Czy dobrze rozumiem, że…”.
Używaj wyrażeń: „rozumiem, że jest Ci ciężko”, „dziękuję, że dzielisz się tym ze mną”
Tego nie rób:
· Nie bagatelizuj problemu. Zwróć uwagę, że sytuacja, która w Twojej opinii wygląda na mało istotną, dla Twojego dziecka może stanowić największy problem.
· Nie sugeruj dziecku konfrontacji ze sprawcą/sprawcami.
Unikaj wyrażeń.: „to tylko kłótnia”, „nie przejmuj się”, „to nie jest ważny problem”, „jak ja byłem/byłam młoda/młody to…”
Gdy już pierwszą rozmowę masz za sobą, następnym krokiem, który musisz podjąć to skontaktowanie się ze szkołą i przedstawienie sytuacji:
· wychowawcy klasy
· pedagogowi/psychologowi szkolnemu
· dyrektorowi szkoły (jeśli sytuacja jest poważna lub występuje brak reakcji ze strony kadry pedagogicznej)
Co należy zrobić - krok po kroku:
· Umów się na spotkanie z ww. osobami (telefonicznie lub mailowo).
· Przedstaw informacje na temat incydentów - koncentrując się na faktach, unikając silnych emocji, starając się zachować spokojny ton wypowiedzi.
· Poproś o podjęcie działań - szkoła ma obowiązek zareagować. Zgodnie z ustawą z 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe dyrektor szkoły odpowiada za zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków nauki, wychowania i opieki.
Możesz też zwrócić się o:
· Informację, na temat podjętych przez szkołę działań w celu rozwiązania problemu przemocy rówieśniczej.
· Zapewnienie dodatkowych środków bezpieczeństwa uczniowi/uczennicy i bieżące monitorowanie sytuacji w szkole.
· W razie konieczności ustalenie planu pomocy psychologiczno-pedagogicznej.
Monitoruj sytuację!
Pozostań w stałym kontakcie ze szkołą - pozyskaj informacje o efektach podjętych działań.
Dyskretnie obserwuj dziecko - jego zachowanie, samopoczucie, rozmawiaj o relacjach w klasie.
Gdzie możesz poprosić o dodatkowe wsparcie dla dziecka?
W razie konieczności możesz skorzystać z pomocy systemu opieki zdrowotnej:
Ø Zespołów i Ośrodków Środowiskowej Pomocy Psychologicznej i Psychoterapeutycznej dla Dzieci i Młodzieży - I poziom referencyjny.
W przypadku występowania niepokojących objawów związanych z problemami psychicznymi możesz skorzystać ze świadczeń w zakresie Zespołu lub Ośrodka środowiskowej opieki psychologicznej i psychoterapeutycznej dla dzieci i młodzieży.
Świadczenia przeznaczone są dla dzieci oraz młodzieży do 21 r.ż. kształcącej się w szkołach ponadpodstawowych do ich ukończenia (z zastrzeżeniem, że osoby poniżej 18 r.ż. muszą posiadać zgodę opiekuna prawnego na korzystanie ze świadczeń).
W zespole lub ośrodku możesz skorzystać z następujących świadczeń:
porada psychologiczna diagnostyczna
porada psychologiczna
sesja psychoterapii indywidualnej
sesja psychoterapii rodzinnej
sesja psychoterapii grupowej
sesja wsparcia psychospołecznego
wizyta, porada domowa lub środowiskowa
wizyta osoby prowadzącej terapię środowiskową.
Świadczenia realizowane są przez zespół specjalistów: psychologa, psychoterapeutę oraz terapeutę środowiskowego.
Opieka w ramach I poziomu referencyjnego oparta jest przede wszystkim na realizacji świadczeń w środowisku. Z tego powodu zalecany jest wybór placówki jak najbliżej miejsca zamieszkania.
Do świadczeń realizowanych w zakresie I poziomu referencyjnego skierowanie NIE JEST WYMAGANE.
Ø Centrów Zdrowia Psychicznego - II poziom referencyjny.
W przypadku potrzeby uzyskania porady lekarza psychiatry możesz skierować się do:
Centrum Zdrowia Psychicznego dla Dzieci i Młodzieży - poradnia zdrowia psychicznego - w którym w ramach poradni zdrowia psychicznego dla dzieci, realizowane są świadczenia ambulatoryjne przez lekarzy psychiatrów, psychologów oraz psychoterapeutów;
Centrum Zdrowia Psychicznego dla Dzieci i Młodzieży - w którym w ramach poradni zdrowia psychicznego dla dzieci i na Oddziale dziennym psychiatrycznym rehabilitacyjnym dla dzieci, realizowane są odpowiednio świadczenia ambulatoryjne i dzienne przez lekarzy psychiatrów, psychologów, psychoterapeutów, terapeutów zajęciowych.
Do świadczeń realizowanych w poradni zdrowia psychicznego dla dzieci w zakresie II poziomu referencyjnego skierowanie NIE JEST WYMAGANE.
Bezpośredni link do mapy: www.czp.org.pl/mapa/.
Ø Ośrodków Wysokospecjalistycznej Całodobowej Opieki Psychiatrycznej - III poziom referencyjny
W ramach oddziału psychiatrycznego dla dzieci realizowane są świadczenia stacjonarne przez lekarzy psychiatrów, psychologów, psychoterapeutów, terapeutów zajęciowych.
Do świadczeń realizowanych w zakresie III poziomu referencyjnego WYMAGANE JEST SKIEROWANIE.
W stanie nagłego zagrożenia życia możesz zgłosić się do Ośrodka III poziomu referencyjnego (szpitala) bez skierowania.
WYKAZ OŚRODKÓW I, II i III POZIOMU REFERENCYJNEGO
https://www.nfz.gov.pl/dla-pacjenta/informacje-o-swiadczeniach/ochrony-zdrowia-psychicznego-dzieci-i-mlodziezy/
W sytuacjach nagłych, gdy stan zdrowia dziecka wymaga natychmiastowej interwencji lekarskiej, każdy jest zobowiązany do udzielenia pomocy przedmedycznej w zakresie posiadanych umiejętności oraz do skutecznego powiadomienia o tym zdarzeniu podmiotów ustawowo powołanych do niesienia pomocy osobom w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego[1].
Ponadto możesz skorzystać z poniższych telefonów zaufania:
Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka
800 12 12 12
Telefon Zaufania Dzieci i Młodzieży
116 111
Telefon Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę lub Linii Pomocy Pokrzywdzonym
800 100 100
lub
222 309 900
Centrum Wsparcia dla osób dorosłych w kryzysie psychicznym
800 70 2222
Telefon wsparcia emocjonalnego dla dorosłych
116 123
Numer alarmowy w sytuacjach zagrożenia zdrowia i życia
112
Brak reakcji szkoły / eskalacja przemocy
Gdzie należy się zgłosić:
· Kuratorium oświaty - w przypadku, gdy szkoła nie podejmuje skutecznych kroków, nawet na Twoją interwencję, aby zapobiec przemocy, należy skierować pismo do właściwego miejscowo kuratora oświaty, ze skargą lub wnioskiem o zbadanie sprawy i podjęcie stosownych działań w ramach sprawowanego nadzoru pedagogicznego,
· Rzecznik Praw Dziecka - podejmuje działania w związku z naruszeniem praw dziecka lub dobra dziecka. Zajmuje się przypadkami indywidualnymi, jeżeli wcześniej nie zostały rozwiązane we właściwy sposób, mimo że wykorzystano dostępne możliwości prawne. Dzieci i młodzież mogą również skorzystać z czatu na stronie Rzecznika Praw Dziecka: Link: czat.brpd.gov.pl
· Ośrodek pomocy społecznej, Policja/prokuratura/sąd rodzinny – jeśli przemoc ma charakter przestępstwa (np. pobicie, groźby, znęcanie się fizyczne i/lub psychiczne, upowszechnianie informacji na temat dziecka w Internecie bez jego zgody).
DODATKOWE WSKAZÓWKI DLA RODZICA:
Zapamiętaj, aby działać w interesie zdrowia fizycznego i psychicznego w tym bezpieczeństwa dziecka.
Wspieraj dziecko w budowaniu asertywności, aby rozwijać jego umiejętności społeczne.
Nie obciążaj dziecka odpowiedzialnością za to, że jest ofiarą sprawcy, osobą doznającą przemocy.
[1] Art. 4 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz.U. z 2021 r.
poz. 2053).
