Poezja w dobie AI

Poezja w dobie AI „Poezja w dobie AI” to projekt, który pokazuje, że można łączyć piękno słowa z nowoczesnymi technologiami.

Udowadniamy, że sztuczna inteligencja może inspirować do twórczości, pomagać w odkrywaniu wybitnych dzieł literatury i otwierać nowe możliwości dla wyobraźni. W tym miejscu uczniowie i uczennice dzielą się własnymi utworami, interpretacjami i refleksjami o poezji, a wszystko w duchu dobrej zabawy i kreatywności. Jesteśmy uczniami i uczennicami II Liceum Ogólnokształcącego w Stargardzie i wierzymy, że przyszłość poezji to dialog między człowiekiem a technologią.

Gęba, pupa, łydka. Czy jeśli AI uczy się na gotowych tekstach kultury, to czy nie jest uwięzione w „formie” bardziej niż...
15/03/2026

Gęba, pupa, łydka. Czy jeśli AI uczy się na gotowych tekstach kultury, to czy nie jest uwięzione w „formie” bardziej niż człowiek? Czy to nie czyni z AI idealnego obiektu gombrowiczowskiej krytyki?

Inspirowane Gombrowiczem: „Gęba” influencera: prompt: wygeneruj obraz będący feerią nienaturalnych barw, filtrów i sztu...
15/03/2026

Inspirowane Gombrowiczem:

„Gęba” influencera: prompt: wygeneruj obraz będący feerią nienaturalnych barw, filtrów i sztuczności. Twarz jest zniekształcona przez obsesyjne dążenie do „perfekcji”: nienaturalnie powiększone usta, karykaturalnie gładka skóra i oczy wpatrzone w obiektyw telefonu, który jest centralnym punktem kompozycji. Całość zanurzona jest w różowo-fioletowej poświacie "ring lighta".

„Gęba” polityka: prompt: wygeneruj obraz przedstawiający studium fałszu i nadmiaru. Twarz polityka jest czerwona, nabrzmiała od krzyku i chorobliwej ambicji, z nienaturalnie rozdętymi nozdrzami, które zdają się wciągać całe powietrze z otoczenia. Z jego ust, zamiast słów, wydobywa się gęsty, szary dym formujący się w napisy „Obiecuję” i „Głosuj”. Oczy są małe, ukryte za fałdami skóry, ale przeszywające, a uśmiech to tylko mechaniczne obnażenie nienaturalnie białych, wręcz drapieżnych zębów. W tle widać las mikrofonów, które wyginają się w jego stronę niczym głodne węże.

3. Gęba korposzczura: prompt: wygeneruj obraz postaci, ucieleśnienia biurowego wycieńczenia. Twarz ma barwę biurowej jarzeniówki, jest trupio blada, wręcz przezroczysta, z siecią fioletowych żyłek. Oczy są gigantyczne, przekrwione i podkrążone, na stałe uformowane w kształt monitorów, w których odbijają się niekończące się tabelki w Excelu. Nos jest nienaturalnie wydłużony, jakby węszył za kolejnym „deadlinem”, a zamiast uszu postać posiada przypięte na stałe, wrastające w czaszkę słuchawki. Zamiast krawata u szyi widnieje pętla z kabla USB, a biurko przed nim jest zawalone kubkami po kawie, które tworzą wokół niego klaustrofobiczną fortecę.

Na lekcjach języka polskiego uczniowie klasy III h tworzyli grafiki inspirowane najciekawszymi cytatami z powieści „Mist...
15/03/2026

Na lekcjach języka polskiego uczniowie klasy III h tworzyli grafiki inspirowane najciekawszymi cytatami z powieści „Mistrz i Małgorzata”. Celem tego zadania nie było jednak jedynie wpisanie cytatu do narzędzia AI i poproszenie o wygenerowanie ilustracji. Najważniejsze było świadome i krytyczne korzystanie z technologii.

Uczniowie rozwijali wyobraźnię, ucząc się formułować przemyślane zapytania (prompty), które pozwalają zwizualizować to, „co im w duszy gra”. Istotnym elementem pracy była także krytyczna analiza otrzymanych obrazów. Zastanawialiśmy się, na ile oddają sens cytatu, jakie mają ograniczenia oraz w jaki sposób można ulepszyć polecenia kierowane do AI.

Dzięki takim zadaniom łączymy interpretację literatury z rozwijaniem kreatywności, refleksyjnego myślenia oraz kompetencji cyfrowych.

24/02/2026

„Rozpad formy”. Film inspirowany „Ferdydurke” Witolda Gombrowicza. Muzyka, obrazy- AI.

12/01/2026

To nie AI, to poezja w interpretacji muzycznej naszych uczennic

17/12/2025

Juliusz Słowacki, "Hymn" w interpretacji uczennic klasy 2D, Zuzi Krzyżanowskiej, Amelii Orman i Darii Świnionogi. Gratulujemy!

Na ostatnich lekcjach języka polskiego w klasie Id zagłębiliśmy się w tematykę apokalipsy. Ale zrobiliśmy to na dwa, zu...
06/12/2025

Na ostatnich lekcjach języka polskiego w klasie Id zagłębiliśmy się w tematykę apokalipsy. Ale zrobiliśmy to na dwa, zupełnie różne sposoby!
Uczniowie, korzystając z narzędzi sztucznej inteligencji, generowali niesamowite, wizyjne obrazy przedstawiające ich wyobrażenie końca świata. Efekty były zdumiewające i dały nam nową perspektywę. Niektórzy natomiast sięgnęli po odwieczne narzędzie: słowo. Powstał niezwykły, poruszający wiersz, w którym emocje i refleksje płynęły prosto z serca na papier.

To był świetny przykład, że w naszej szkole nowe technologie nie wykluczają tradycyjnej wrażliwości, a mogą się wspaniale uzupełniać. Praca z wyobraźnią ma wiele twarzy!

Poniżej efekty naszej pracy: obrazy Magdy Jóźwiak, Piotra Woźniaka i Kamili Nowickiej oraz wiersz Oli Świerczyńskiej.

18/11/2025

Bolesław Leśmian, "Dziewczyna".

„Dusiołek” Bolesława Leśmiana w interpretacji uczniów klas IIIF i IIIH
17/11/2025

„Dusiołek” Bolesława Leśmiana w interpretacji uczniów klas IIIF i IIIH

03/11/2025

Tematycznie :)

Adres

Mieszka I/4
Stargard Szczecinski
73-110

Strona Internetowa

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Poezja w dobie AI umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Skróty

Udostępnij

Kategoria