08/08/2026
Dlaczego tak trudno nam rozmawiać o śmierci?
Być może jest to trudne, bo rozmowa o śmierci nie pozostaje rozmową wyłącznie o kimś, kto umarł. Bardzo szybko staje się — choćby gdzieś w tle — rozmową o tym, że ja też umrę. I nie mam nad tym kontroli. A to jedna z tych prawd, które znamy od zawsze, ale na co dzień bardzo skutecznie odsuwamy od świadomości. I być może paradoks polega na tym, że dopiero zgoda na świadomość własnej śmiertelności pozwala naprawdę zobaczyć wartość życia.🕊️
Przypomniała mi się przeczytana kiedyś perska przypowieść „Śmierć w Teheranie”, którą tutaj przytoczę:
Pewien bogaty i wpływowy Pers spacerował po ogrodzie ze swoim sługą.
Nagle sługa przybiegł do niego przerażony.
— Panie, przed chwilą spotkałem Śmierć. Spojrzała na mnie i wykonała groźny gest. Błagam, pożycz mi swojego najszybszego konia. Ucieknę do Teheranu i tam się przed nią ukryję.
Pan spełnił jego prośbę. Sługa dosiadł konia i popędził tak szybko, jak tylko potrafił, w stronę Teheranu.
Później właściciel ogrodu sam spotkał Śmierć.
— Dlaczego przestraszyłaś mojego sługę? — zapytał. — Dlaczego mu groziłaś?
Śmierć odpowiedziała:
— Nie groziłam mu. Uniosłam ręce ze zdziwienia. Zaskoczyło mnie, że spotkałam go tutaj, skoro dzisiejszego wieczoru mam się z nim spotkać w Teheranie.
Długo zastanawiałam się nad znaczeniem, przesłaniem tej przypowieści. Nie chciałam czytać interpretacji z Internetu. Chciałam sama uświadomić sobie o czym to jest. Być może dla niektórych od razu jest to jasne, ale ja potrzebowałam kilku dni na zrozumienie…
Unikanie nie jest rozwiązaniem. Możemy próbować uciekać od tego, co budzi w nas lęk, ale nie możemy uciec od tego, co jest nieuchronną częścią życia. Świadomość śmierci nie odbiera życiu sensu — przeciwnie, przypomina nam, że nasz czas ma wartość.
Możemy jednak zdecydować, jak przeżyjemy czas, który mamy.
śmierć • lęk przed śmiercią • przemijanie • żałoba • świadomość śmiertelności • psychologia egzystencj
