Daria Osmenda - Łukaszek

27/05/2026

Z ogromną wdzięcznością mogę dziś napisać, że do akcji kolportażu moich książek do rudzkich szkół oficjalnie przyłączył się Wydział Oświaty. Otrzymałam również zielone światło i wsparcie ze strony Pani Vice Prezydent miasta Ruda Śląska pani Anny Krzysteczko.

Bardzo się cieszę, że moje starania są dostrzeżone w mieście. Wszystko co robię i co stworzyłam, powstało z myślą o dzieciach, relacjach, uważności i dobrostanie,a takie wsparcie daje poczucie, że te działania naprawdę mają sens i mogą dotrzeć dalej.

W książkach znajduje się także ulotka opisująca całą inicjatywę, możliwości wykorzystania materiałów oraz kontakt do mnie i adres mojej strony internetowej. Mam nadzieję, że dzięki temu „Las Kamieni Mocy” i „Leśne ścieżki” staną się inspiracją do wielu pięknych działań w rudzkich szkołach i przedszkolach.

Tym samym kończę inicjatywę oddolną „Dobrostan dzieci i młodzieży” współfinansowaną przez UE, mając ogromną nadzieję, że te pomysły zaczną teraz żyć własnym życiem - w szkołach, bibliotekach, świetlicach i wszędzie tam, gdzie potrzebne jest więcej uważności, relacji i kontaktu z naturą.

Osoby zainteresowane wprowadzeniem tych propozycji jako stałego elementu pracy swoich placówek serdecznie zapraszam do kontaktu. Powoli przygotowuję również szkolenia dla nauczycieli oraz rad pedagogicznych, ponieważ pojawia się coraz większe zainteresowanie tymi działaniami i sposobem pracy opartym na dobrostanie, relacji i doświadczeniu.

Dziękuję wszystkim osobom, które wspierają tę drogę - dobrym słowem, otwartością i wiarą, że edukacja może być bliżej natury, człowieka i prawdziwego spotkania. 💚

21/05/2026

Zaczynam mieć wrażenie, że niedługo będę wyskakiwać ludziom z lodówki 😉

Tyle różnych wydarzeń, rozmów, projektów i publikacji skumulowało się w ostatnim czasie, że dzieje się naprawdę dużo.

Ale prawda jest taka, że bardzo się cieszę. Bo za tym wszystkim stoją lata pracy, poszukiwań, prób odnajdywania własnej drogi w edukacji, terapii i budowaniu relacji z dziećmi.

Dziś w lokalnej gazecie pojawił się artykuł o mojej działalności. Tym bardziej mi miło, że tym razem te idee mogą dotrzeć do szerszego grona mieszkańców - może do osób, które również szukają w edukacji czegoś więcej niż tylko „realizowania podstawy”.

Fajnie bo to otwiera wiele serc ale też drzwi do dalszego rozwoju.

Dziękuję wszystkim, którzy od lat są gdzieś obok tej mojej drogi - czytają, wspierają, rozmawiają, wierzą i pomagają (lub nie przeszkadzają) 💚

Największe buziaki 🎈 dla moich aniołów - wy wiecie, jak wiele Wam zawdzięczam i jak bardzo się cieszę że jesteście ze mną.

19/05/2026

Wczoraj podczas seminarium ktoś zapytał mnie:
„Kiedy pani znajduje czas na pisanie książek, tworzenie programów i wszystkich tych projektów?”

I chyba pierwszy raz odpowiedziałam sobie na to pytanie naprawdę uczciwie.

Ja zawsze to robiłam. Tylko po cichu.

Wieczorami, po pracy, między codziennością. Bez wielkich słów, bez rozgłosu. Po prostu z potrzeby serca i z przekonania, że edukacja może wyglądać inaczej.

Przez 25 lat pracy bardzo często próbowałam działać „dla wszystkich”. Tworzyłam projekty, organizowałam wydarzenia, pisałam programy, szukałam nowych metod pracy, dzieliłam się pomysłami i doświadczeniem. Zawsze wydawało mi się, że właśnie na tym polega dobra edukacja - na wspólnym działaniu, rozwijaniu się, szukaniu nowych dróg dla dzieci.

Ale z czasem zaczęłam coraz mocniej odczuwać zmęczenie stagnacją, schematami i poczuciem, że bardzo często działamy dlatego, że „tak trzeba”, „tak było zawsze”, „tak jest zapisane”.

A ja chyba nigdy nie umiałam pracować tylko według schematu.

Nie lubię edukacji, która jest wyłącznie odtwarzaniem.
Lubię, kiedy coś żyje. Kiedy dziecko czuje, że nauczyciel też szuka, rozwija się, doświadcza i jest prawdziwy.

Dlatego ciągle szukam nowych dróg: w języku angielskim, w technice, w przyrodzie, w pracy terapeutycznej, logopedycznej, w projektach związanych z naturą i dobrostanem dzieci.

I nie piszę tego po to, żeby się chwalić.

Myślę, że po prostu dopiero teraz uczę się nie umniejszać własnej pracy. Uczę się zauważać, że przez wszystkie te lata naprawdę coś tworzyłam. Nie dla awansów, nie dla punktów i nie po to, żeby być „najważniejszą”.

Tylko dlatego, że bardzo zależy mi na dzieciach. Zwłaszcza tych, które potrzebują trochę więcej uwagi, zrozumienia i wiary w siebie.

Zawsze wierzyłam, że edukacja nie zaczyna się od tabelki, rozporządzenia czy realizacji materiału.

Zaczyna się od człowieka.

I chyba właśnie to było dla mnie najważniejsze wczoraj.

Nie sama prelekcja.
Ale świadomość, że może gdzieś są ludzie, którzy potrafią zobaczyć sens w moich pomysłach. Że coś, co przez lata powstawało po cichu w domu, między zmęczeniem a codziennością, może trafić do innych serc i dalej żyć.

Bo chyba najbardziej bałam się tego, że te wszystkie pomysły kiedyś po prostu umrą w szufladzie.

Dziękuję, za ciepłe przyjęcie i słowa uznania.

17/05/2026

🌿✨ Z ogromną radością przyjęłam zaproszenie do udziału jako ekspert i prelegent podczas seminarium
„Pierwszy krok w Kosmos” organizowanego przez Województwo Śląskie.

Podczas mojego wystąpienia: „Zanim zacznie się uczenie - rola emocji, uważności, regulacji i doświadczenia w przygotowaniu dzieci (w tym ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi) do procesu uczenia się” będę mówić o czymś, co w dzisiejszej edukacji staje się coraz ważniejsze.

Bo zanim dziecko zacznie się uczyć…musi poczuć się bezpieczne. Musi być zauważone. Musi mieć przestrzeń na emocje, regulację, relację i doświadczenie świata wszystkimi zmysłami.

To właśnie z tej potrzeby powstały moje książki: 📘 „Las Kamieni Mocy”, 📗 „Leśne ścieżki” oraz refleksyjna opowieść „Po co się zaczyna”.

Od lat pokazuję, że edukacja nie zaczyna się od procedur, kart pracy i wyników.

Zaczyna się od człowieka.
Od relacji. Od dobrostanu dziecka i nauczyciela.
Dopiero wtedy można zrobić ten prawdziwy „pierwszy krok” - nie tylko w stronę wiedzy, ale także odwagi, ciekawości i rozwoju.

Bardzo dziękuję Organizatorom za zaproszenie do tego ważnego wydarzenia. 💙

Cieszę się, że w przestrzeni rozmowy o edukacji STEAM pojawia się również miejsce na emocje, uważność i wewnętrzną gotowość dziecka do uczenia się.

06/05/2026

🌿 Dzisiaj odbyły się warsztaty w ramach inicjatywy oddolnej „Dobrostan dzieci w kontakcie z naturą”.

Podczas spotkania uczestnicy wzięli udział w warsztatach malowania kamieni oraz zajęciach inspirowanych shinrin-yoku, które odbyły się w Parku Kozioła. Był to czas rozmów o emocjach, relacjach i uważnym byciu razem.

Bardzo się cieszę, że mogę dzielić się swoimi doświadczeniami i publikacjami „Las Kamieni Mocy” oraz „Leśne ścieżki”. Mam nadzieję, że te działania będą inspirować innych do tworzenia przestrzeni blisko natury, spokoju i dobrych relacji 🌱

Inicjatywa trwa nadal - materiały i publikacje są przekazywane do szkół i przedszkoli.

23/04/2026

💚Gra terenowa „Zielone Misje Planety Ziemia” to nie był przypadek - to działanie, które zrodziło się z mojej potrzeby i przekonania, że dzieci najbardziej uczą się wtedy, kiedy doświadczają, dotykają, są blisko natury 🌍

W ramach inicjatywy oddolnej udało się pozyskać 6000 zł, dzięki którym mogliśmy zakupić wszystkie materiały i „zielone gadżety” potrzebne do realizacji zadań. Doposażyliśmy sale lekcyjne, a także nasz szkolny ogród – miejsce, które już zaczyna żyć i będzie się rozwijać razem z dziećmi 🌿

Pokazaliśmy dzieciom, że czas można spędzać inaczej - spokojniej, bliżej siebie i świata, który nas otacza. Że dbanie o przyrodę to nie obowiązek, tylko sposób bycia 🌳

23/04/2026

Dobrze napisane!

To W DOMU dzieci uczą się mówić:
01 – Dzień dobry
02 – Dobry wieczór
03 – Dobranoc
04 – Proszę
05 – Przepraszam (kiedy chcą przejść)
06 – Przepraszam (gdy zawinią)
07 – Wybacz mi
08 – Dziękuję bardzo
09 – Dziękuję
10 – Pomyliłem się

To W DOMU uczą się także:
01 – Być uczciwym
02 – Być punktualnym
03 – Nie obrażać innych
04 – Być pomocnym i wrażliwym
05 – Okazywać szacunek każdemu: przyjaciołom, kolegom, starszym, nauczycielom, osobom pełniącym funkcje publiczne

To również W DOMU uczą się:
01 – Jeść różnorodne posiłki
02 – Nie mówić z pełnymi ustami
03 – Dbać o higienę osobistą
04 – Nie śmiecić
05 – Pomagać rodzicom w codziennych obowiązkach
06 – Nie brać tego, co do nich nie należy

Wciąż W DOMU uczą się:
01 – Być uporządkowanym
02 – Dbać o swoje rzeczy
03 – Nie ruszać cudzych rzeczy bez pozwolenia
04 – Szacunku do zasad, zwyczajów i tradycji
05 – Kochać życie i szanować przekonania innych

Bo W SZKOLE nauczyciele uczą:
■ matematyki
■ języka polskiego
■ historii
■ geografii
■ języków obcych
■ przyrody i nauk ścisłych
■ chemii
■ fizyki
■ biologii
■ filozofii
■ socjologii
■ wychowania fizycznego
■ sztuki

I przede wszystkim utrwalają to, czego dziecko nauczyło się W DOMU.

Bo to, czego uczymy się W DOMU,
uczy nas szacunku do drugiego człowieka,
do życia,
do wolności
i do własności innych.

Wychowanie zaczyna się w domu i rozwija się każdego dnia — w miejscach, w których jesteśmy, i w pytaniach, które sobie zadajemy.

10/04/2026

Dobrostan dzieci w kontakcie z naturą – kilka słów o tym, dlaczego to powstało.

Pakując książki do kopert, przygotowując je do przekazania do rudzkich szkół i bibliotek, wracała do mnie jedna myśl: dlaczego właściwie to robię?

Odpowiedź jest prosta - robię to dokładnie z tego samego powodu, z którego pracuję z dziećmi od blisko 25 lat.
Przez wszystkie te lata - jako nauczyciel, pedagog specjalny, logopeda, a wcześniej także instruktor harcerski - zawsze tworzyłam własne materiały. Programy, scenariusze zajęć, projekty edukacyjne, plany obozów i biwaków. Zawsze dopracowane, przemyślane i osadzone w opowieści, bo wiem, że to właśnie poprzez historię i doświadczenie dzieci uczą się najpełniej.

Jednocześnie przez lata szukałam inspiracji w dostępnych materiałach - książkach, internecie, gotowych pomocach dydaktycznych. Często jednak brakowało w nich tego, co dla mnie najważniejsze - dopasowania do realnej pracy z dzieckiem, szczególnie z dzieckiem o specjalnych potrzebach.

Z czasem powstał pokaźny zbiór autorskich materiałów - programów, innowacji i inspiracji, które przez lata pozostawały „w czeluściach komputera”.

Przełom przyszedł w ubiegłym roku, kiedy objęłam wychowawstwo klasy czwartej i rozpoczęłam ponownie nauczanie przyrody.
Szukałam wtedy punktu wyjścia do pracy z dziećmi - czegoś, co połączy edukację, relacje i emocje.
Tak powstał „Las Kamieni Mocy” - z potrzeby pracy wychowawczej i inspiracji ideą malowania kamieni oraz dzielenia się nimi z innymi. To projekt, który stał się podstawą programu profilaktyczno-terapeutycznego realizowanego obecnie we wszystkich klasach czwartych w mojej szkole.

Naturalną kontynuacją tej drogi były „Leśne ścieżki” - opowieść o czworgu przyjaciół, którzy poprzez kontakt z naturą uczą się uważności, relacji i odkrywania świata. Publikacja oparta jest na idei leśnych zaproszeń i inspiracjach płynących z japońskiej praktyki shinrin-yoku - kąpieli leśnych.

Początkowo był to zwykły szkic w programie Word. Z czasem powstały karty pracy, scenariusze i konkretne działania, które zaczęłam wdrażać w pracy z uczniami. Dopiero później pojawiła się decyzja o wydaniu publikacji i współpracy z osobami, które pomogły nadać im ostateczną formę.

Te książki to nie jest „gotowy produkt”.
To efekt wielu miesięcy pracy - pisania, poprawiania, testowania, rozmów z dziećmi i wyciągania wniosków.

Dziś, po niemal roku pracy z tymi materiałami, wiem jedno - to działa.
To jest sposób na:
– zatrzymanie dziecka,
– wyciszenie,
– budowanie relacji,
– i co szczególnie ważne - odciągnięcie go od świata ekranów na rzecz realnego kontaktu z naturą i drugim człowiekiem.

Dlatego właśnie te publikacje trafiają dziś do rudzkich szkół i bibliotek - aby mogły stać się inspiracją dla innych nauczycieli, wychowawców i terapeutów.

Bo czasem wszystko zaczyna się od jednej idei.
A potem… od jednego kamienia zostawionego komuś po drodze 🌿