Dzisiaj weźmy na tapet głośną sprawę Łukasza Ż.
Nie jako kolejną opowieść o samym zdarzeniu, ale jako punkt wyjścia do rozmowy o celach kary, o tym, co rzeczywiście wpływa na jej wymiar i dlaczego każda sprawa karna jest inna.
W materiale wspominam również o Agnieszce Z., ponieważ jej sprawa bardzo często pojawia się w komentarzach pod publikacjami dotyczącymi pana Łukasza.
Nie porównuję jednak tych postępowań (chociaż internauci właśnie to robią) ponieważ porównywanie ich wyłącznie na podstawie nagłówków czy liczby ofiar jest dużym uproszczeniem. Każda sprawa ma inny stan faktyczny, inne okoliczności i wymaga indywidualnej oceny.
To nie jest materiał o bronieniu kogokolwiek. To próba pokazania, że prawo karne opiera się na faktach, dowodach i przepisach, a nie na emocjach czy internetowych komentarzach.
Jestem ciekawa Waszego zdania - czy w przestrzeni publicznej potrafimy jeszcze rozmawiać o prawie karnym na podstawie faktów, czy coraz częściej oceniamy je wyłącznie przez pryzmat nagłówków i emocji?
penitencjarystyka • wyrok • Łukasz Żak • kara
Głośniej
edukacja • język • penitencjarystyka •relacje • tematy społeczne
🔊Zostań ze mną, jeśli chcesz rozumieć, co dzieje się z ludźmi.
Prowadzę konsultacje dla rodziców - https://www.pracowniadobregozycia.pl/dla-rodzic
17/07/2026
Dziękuję za dzisiejszy webinar 🩷 Mam nadzieję, że do zobaczenia na kolejnych!
15/07/2026
Do zobaczenia!💖
Czy Twoje dziecko wie, że może powiedzieć Ci prawdę?
To pytanie jest ważne, bo kiedy myślimy o rozmowach z dziećmi, bardzo często skupiamy się na tym, co powiedzieć.
To właśnie o tym będzie ten webinar.
❌Nie o idealnych komunikatach.
❌Nie o wychowaniu bez błędów.
❌Nie o tym, jak zostać perfekcyjnym rodzicem.
❌Nie o idealnym rodzicielstwie.
❌Nie o tym, jak sprawić, żeby dziecko zawsze nas słuchało.
✔️Będzie o relacji.
✔️Będzie o tym, jak budować relację, która staje się czynnikiem chroniącym.
✔️O tym, dlaczego dzieci przestają mówić.
✔️Dlaczego czasami ukrywają problemy.
✔️Dlaczego bunt nie zawsze jest czymś złym.
✔️Dlaczego niektóre zdania zamykają rozmowę, choć wypowiadamy je z troski.
I przede wszystkim - jak rozmawiać o tym, co naprawdę trudne: o substancjach psychoaktywnych, przemocy, presji rówieśniczej czy błędach, które mogą wydarzyć się każdemu.
Nie obiecuję gotowych recept.
Obiecuję natomiast, że spróbujemy spojrzeć na dziecko trochę inaczej.
Bo w mojej pracy powtarzam jedno zdanie:
Ja nie wychowuję. Ja pomagam widzieć.
Ty jesteś ekspertem od swojego życia, nikt inny.
Jeżeli czujesz, że ten temat jest również o Tobie - bardzo Cię zapraszam.
Tutaj zostawiam link do zapisu - https://forms.gle/oEKBNvVoc4vYmaks8
Webinar jest darmowy i prowadzony w formie online!
Do zobaczenia. ❤️
Kiedy słyszymy o zabó€(twie, najczęściej skupiamy się na jego końcu.
Na sprawcy.
Na wyroku.
Na szczegółach.
Znacznie rzadziej rozmawiamy o tym, co działo się wcześniej.
A właśnie tam kryminologia szuka odpowiedzi.
Bo przemoc bardzo rzadko zaczyna się od przemocy.
Zaczyna się od kontroli.
Od odbierania wolności.
Od przekraczania granic.
Od przekonania, że druga osoba jest czyjąś własnością.
I właśnie dlatego powstało pojęcie kobietobójstwa, żeby zwrócić uwagę na mechanizm, a nie tylko na jego tragiczny finał.
Nie po to, żeby wywoływać kolejne spory. Po to, żeby lepiej rozumieć zjawisko, które zbiera śmiertelne żniwo.
Nie szukajmy skrótów tam, gdzie potrzebna jest analiza. Alkohol w kontekście przestępstw bywa wygodnym wyjaśnieniem, bo porządkuje chaos w jedno zdanie, ale przez to często zamyka drogę do głębszego zrozumienia.
Warto patrzeć szerzej: na tło decyzji, relacje, doświadczenia i warunki, które poprzedzają zdarzenie. To właśnie tam najczęściej zaczyna się historia, która później trafia do akt.
Zamiast zatrzymywać się na etykiecie, spróbujmy zobaczyć proces. Bo chociaż tak byłoby łatwiej, to nigdy nie jest tak proste.
„Fit piwo” brzmi mniej więcej tak samo sensownie jak „bezpieczne uzależnienie”.
Mam problem z tym, że kolejny raz próbujemy opakować alkohol w język zdrowia, świadomych wyborów i zdrowego stylu życia.
Alkohol pozostaje alkoholem.
Niezależnie od tego, czy ma mniej cukru, mniej kalorii, ładniejszą etykietę czy bardziej nowoczesny marketing.
To nadal substancja psychoaktywna związana z uzależnieniami, przemocą, wypadkami, przestępczością, problemami zdrowotnymi, śmiercią.
I właśnie dlatego tak bardzo interesuje mnie nie samo piwo, ale język.
Bo kiedy mówimy „fit”, ludzie słyszą „lepsze”.�Kiedy mówimy „light”, ludzie słyszą „bezpieczniejsze”.�Kiedy mówimy „piwo”, ludzie coraz częściej przestają słyszeć „alkohol”.
A później dziwimy się, że picie jest tak mocno znormalizowane społecznie.
Wiktymizacja = stawanie się ofiarą krzywdy.
Wtórna wiktymizacja = dodatkowe krzywdzenie osoby już poszkodowanej przez ocenianie, podważanie lub obwinianie.
Mam wrażenie, że słowo „wiktymizacja” brzmi jak coś z podręcznika psychologii czy kryminologii (tak znajdziemy te w podręcznikach tych dziedzin), ale tak naprawdę spotykamy ją codziennie. To jest ten moment, kiedy ktoś został skrzywdzony, a zamiast wsparcia dostaje serię pytań sugerujących, że sam sobie na to zastużył. I nie - wyjaśnianie okoliczności nie jest tym samym co obwinianie ofiary.
Różnica polega na tym, czy szukamy rozwiązania, czy winnego w osobie, która już została skrzywdzona.
kryminologia • temat społeczny • język • wiktymizacja • penitencjarystyka
16/06/2026
55% dzieci w wieku 7–12 lat aktywnie korzysta z mediów społecznościowych i komunikatorów, mimo że regulaminy większości tych platform formalnie tego zabraniają.
To około 1,3 mln dzieci.
32% dzieci w wieku 7–14 lat miało kontakt z treściami erotycznymi. To około miliona dzieci.
Autorzy raportu podkreślają, że nie jest to już zjawisko incydentalne, ale systemowe.
TikTok i YouTube pochłaniają około połowę całego czasu online dzieci. Sam TikTok odpowiada za 29% całego czasu spędzanego przez dzieci w internecie.
Połowa aktywnych użytkowników TikToka w wieku 7–12 lat spędza tam ponad 2 godziny dziennie, a około pół miliona dzieci wraca do aplikacji kilkanaście razy dziennie lub częściej.
56% dzieci uruchamia telefon już między 6:00 a 8:00 rano, jeszcze przed szkołą. W tym czasie dominują TikTok i YouTube.
Treści edukacyjne?
Stanowią zaledwie 1% czasu online dzieci.
To nie jest historia o "złych rodzicach".
To nie jest historia o "nieodpowiedzialnych dzieciach".
To historia o świecie, w którym najpotężniejsze algorytmy na Ziemi walczą każdego dnia o uwagę siedmiolatków, dwunastolatków, siedemnastolatków i każdego z nas.
Firmy technologiczne wydają miliardy dolarów, żeby użytkownik został minutę dłużej.
Dziecko nie ma z nimi równych szans.
My, dorośli, często też nie mamy.
Jeżeli ponad milion dzieci ma kontakt z erotyką, a ogromna część ich cyfrowego świata kręci się wokół platform zaprojektowanych do maksymalizacji zaangażowania, to nie jest problem pojedynczych rodzin.
To problem społeczny.
I będzie kosztował nas znacznie więcej niż czas stracony przed ekranem.
Każde przesunięcie palcem to nowy bodziec.
Nowy film.
Nowy dźwięk.
Nowa emocja.
Mózg przyzwyczaja się do ciągłej zmiany i natychmiastowej nagrody.
Efekt?
• trudniej utrzymać uwagę
• trudniej przeczytać dłuższy tekst
• rośnie potrzeba coraz silniejszych bodźców
• spada tolerancja na nudę
A właśnie z nudy rodzi się kreatywność, koncentracja i umiejętność samodzielnego myślenia.
___________________________________
To rzeczywistość, w której dorastają dzisiejsze dzieci.
Kiedy rozmawiamy o telefonach, często skupiamy się na czasie przed ekranem. Tymczasem stawką jest coś więcej.
Uwaga.
Zdolność skupienia się na jednej rzeczy.
Czytania dłuższego tekstu.
Radzenia sobie z nudą.
Budowania relacji.
Rozwijania własnych zainteresowań.
Dzieci dorastają dziś w środowisku zaprojektowanym przez najpotężniejsze algorytmy świata - algorytmy, których celem jest zatrzymanie uwagi jak najdłużej.
To nie jest post przeciwko technologii.
To post za większą świadomością.
Bo zanim zaczniemy oceniać dzieci, warto zadać sobie pytanie: czy my, dorośli, poradzilibyśmy sobie lepiej, mając w kieszeni maszynę do niekończącej się stymulacji od siódmego roku życia?
Jeśli ten temat jest Ci bliski, daj znać w komentarzu:
co najbardziej niepokoi Cię w cyfrowym świecie dzieci?
📚 Źródło danych: „Internet dzieci. Raport z monitoringu obecności dzieci i młodzieży w internecie” (2026), opracowany przez Państwowy Instytut Badawczy NASK.
Konsultacje indywidualne dla rodziców:
https://www.pracowniadobregozycia.pl/dla-rodzica/
16/06/2026
Wielu rodziców rozmawia z dzieckiem dopiero wtedy, gdy pojawia się problem.
Gdy dziecko zaczyna się wycofywać.
Gdy pojawiają się kłamstwa.
Gdy szkoła zgłasza trudności.
Gdy pojawia się przemoc, używki albo niepokojące zachowania.
Tylko że najważniejsze rozmowy zwykle zaczynają się dużo wcześniej.
Podczas tego bezpłatnego webinaru porozmawiamy o tym:
• dlaczego dzieci ukrywają problemy przed rodzicami,
• jakie komunikaty nieświadomie zamykają rozmowę,
• jak reagować bez oceniania i moralizowania,
• jak rozmawiać o narkotykach, przemocy i presji rówieśniczej,
• co sprawia, że dziecko przychodzi do rodzica po pomoc, zamiast ukrywać trudności.
To spotkanie dla rodziców, którzy chcą budować relację opartą na zaufaniu, a nie wyłącznie na kontroli.
A jeśli jeszcze mnie nie znasz to cześć jestem Ola! Jestem psychotraumatolożką i pedagożką resocjalizacyjną z kryminologią. Na co dzień zajmuję się tematyką zachowań ryzykownych, profilaktyki, relacji oraz mechanizmów stojących za trudnymi zachowaniami dzieci i młodzieży. Pracuje z młodzieżą, rodzicami i osobami odbywającymi karę w zakładach karnych.
Jeśli chcesz dowiedzieć się, jak prowadzić rozmowy, które zwiększają szansę na to, że dziecko przyjdzie do Ciebie z problemem, zamiast zostać z nim samo - zapraszam.
📍 Udział bezpłatny
📍 Liczba miejsc ograniczona dlatego obowiązują zapisy ➡️ https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSeg-206vCoEc5RnkX01U13Mk_pOED-7zwMXzPxhG3fAgqgmhw/viewform?usp=header
https://www.pracowniadobregozycia.pl/warsztaty-psychoedukacyjne/
Kliknij tutaj, aby odebrać Sponsorowane Ogłoszenie.