17/10/2026
• • • Po drugiej stronie ciszy • • •
Dziś znów patrzę przez okno. I czuję jakbym przeszła na drugi brzeg rzeki i dopiero teraz zaczynała rozglądać się wokół siebie. Jakbym poznawała świat, który jest mi bliski, ale na nowo.
Jest we mnie spokój, radość i coś nieuchwytnego, co czuję całą sobą. Ogromna wdzięczność za drogę, którą przeszłam. Za to, co mnie tu przyprowadziło. I za ten moment, w którym nie muszę już niczego przyspieszać ani układać.
Po prostu jestem. I czuję, że to wystarczy.
Nie widzę jeszcze całej drogi. Ale coś we mnie ufa. Nie potrzebuję wiedzieć, co będzie dalej, żeby czuć, że jestem dokładnie tam, gdzie miałam dotrzeć.
Patrzę przez szybę i myślę, że może właśnie tak wygląda początek czegoś, co już od dawna czekało, aż będę gotowa to poczuć.
A reszta powoli się odsłoni. W zaufaniu, którego nie muszę już szukać, i w ciszy, w której zaczynam rozpoznawać kim • JESTEM •
Dama Lama 🪶
foto by
