Wspomaganie Rozwoju Dzieci i Młodzieży

Wspomaganie Rozwoju Dzieci i Młodzieży Jesteśmy profesjonalnym gabinetem. W gabinecie wspieramy rozwój niemowląt ( min.

Prowadzimy diagnozę i terapię Integracji Sensorycznej , odruchów pierwotnych, fizjoterapię niemowląt i dzieci, diagnozę i terapię logopedyczną, terapię psychologiczną, diagnozę ADOS 2, badanie słuchu i percepcji słuchową z problemami motorycznymi, sensorycznymi, problem z napięciem mięśniowym), dzieci i młodzieży z problemami z koncentracją , koordynacją, dużą potrzeba ruchu, problemami z regulacj

ą emocji , zachowaniem i wieloma innymi utrudniającymi naukę szkolną i przedszkolną, z problemami logopedycznymi

20/08/2026

Sensory corner guide

20/08/2026

Co może czuć dziecko z mutyzmem wybiórczym?
Dziecko z mutyzmem wybiórczym doświadcza silnego napięcia i lęku w sytuacjach, w których oczekuje się od niego mówienia.

Dla większości osób mówienie jest czymś naturalnym, ale dla dziecka z mutyzmem wybiórczym wiąże się z ogromnym stresem. Lęk pojawia się automatycznie i nie jest czymś, co dziecko potrafi świadomie kontrolować.

Często mówi się, że dziecko nie chce rozmawiać, jednak w rzeczywistości ono nie może – mimo że bardzo by chciało.

W sytuacjach społecznych, takich jak rozmowa z nauczycielem, odpowiadanie na pytanie w klasie czy zabawa z rówieśnikami, dziecko może odczuwać silne napięcie w ciele: zaciśnięte gardło, drżenie rąk, przyspieszone bicie serca.

Może mieć wrażenie, że głos „utknął”, że ciało odmawia posłuszeństwa.

W efekcie dziecko milczy, a jego zachowanie często bywa błędnie interpretowane jako nieśmiałość, brak chęci współpracy czy niegrzeczność.

Dziecko z mutyzmem wybiórczym zazwyczaj doskonale rozumie, że jego reakcje różnią się od zachowań innych.

Wie, że inne dzieci potrafią bez trudu odpowiedzieć, poprosić czy zapytać. To sprawia, że może odczuwać wstyd, zakłopotanie, a nawet poczucie winy.

Często chciałoby mówić, ale nie potrafi przełamać blokady. Po sytuacjach trudnych emocjonalnie może odczuwać frustrację, smutek lub złość na siebie.

W środowisku, które jest dla dziecka bezpieczne – na przykład w domu lub w kontakcie z zaufaną osobą – napięcie znika. Wtedy dziecko potrafi mówić swobodnie, śmiać się i okazywać emocje. Ta różnica w zachowaniu w różnych miejscach może być dla dorosłych zaskakująca, ale wynika właśnie z poziomu lęku, a nie z braku chęci do mówienia.

Dziecko z mutyzmem wybiórczym często czuje się niezrozumiane i osamotnione. Może mieć poczucie, że inni nie dostrzegają jego wysiłku i nie widzą, jak bardzo się stara. W głębi duszy pragnie być traktowane tak samo jak inne dzieci – z życzliwością, cierpliwością i zrozumieniem. Potrzebuje dorosłych, którzy zobaczą w nim nie tylko dziecko, które milczy, ale przede wszystkim dziecko, które chce mówić, lecz potrzebuje na to czasu, wsparcia i poczucia bezpieczeństwa.

📢📢📢 Apel dziecka z mutyzmem wybiórczym do dorosłych 📢📢📢

Proszę, zrozum mnie.

Nie milczę, bo chcę. Milczę, bo się boję.

Nie poganiaj mnie.

Kiedy naciskasz, czuję jeszcze większy lęk. Daj mi czas.

Nie pytaj, dlaczego nie mówię.

Ja też tego nie wiem. Czasem bardzo bym chciał, ale nie potrafię.

Zauważ, że się staram.

Każdy mój gest, spojrzenie, uśmiech to też forma komunikacji.

Pomóż mi czuć się bezpiecznie.

Twoja cierpliwość i spokojny ton sprawiają, że powoli uczę się ufać.

Nie mów za mnie, ale mów do mnie.

Chcę wiedzieć, że nadal jestem częścią rozmowy, nawet jeśli nie odpowiadam.

Chwal mnie za odwagę, nie tylko za słowa.

Dla mnie sukcesem może być samo to, że wyszeptałem jedno słowo lub skinąłem głową.

Pozwól mi robić małe kroki.

Nie oczekuj, że jutro zacznę mówić głośno. Potrzebuję czasu, by poczuć, że mogę.

Uwierz we mnie.

Twój spokój, zrozumienie i wiara pomagają mi bardziej, niż myślisz.

18/08/2026

Heavy work often organizes the body. Fast movement often wakes it up. 🌻

​Sometimes what looks like needing constant bear hugs, crashing into furniture, or loving to spin isn't about being disruptive or hyper. It is simply two distinct sensory systems sending very different messages to the brain about where the body is and how it is moving.

​James is nonspeaking, and his body has taught me the vital difference between input that organizes and input that overwhelms. I have watched how pushing, carrying, squeezing, and climbing bring his entire system to calm. In contrast, fast spinning, sudden turns, or rapid swinging can quickly tip him into overload. Understanding that deep pressure tells the brain where the body is, while fast movement tells the brain how the body is moving, completely transformed how protectively I match the tool to his nervous system.

​Your body relies on two hidden internal senses to keep you grounded. Proprioception is your sense of body position. It tracks muscle effort and joint pressure so you know exactly where your limbs are without looking. Vestibular processing, housed in the inner ear, is your sense of movement and balance that monitors head position, speed, and direction. Both systems feed crucial body-state information directly to the nervous system, and depending on the type of input received, they can help a person feel regulated or leave them feeling completely overwhelmed.

​Proprioceptive input comes directly from your muscles and joints. When you push, pull, lift, carry, chew, squeeze tightly, or climb, internal sensors register that deep pressure and stretch. This increases body awareness and helps the brain build a clear physical map of where the body is in space. For most autistic individuals and sensitive nervous systems, heavy work is deeply grounding, organizing, and comforting because it helps quiet internal chaos.

​Vestibular input, on the other hand, originates in the inner ear where fluid-filled canals detect every rotation, acceleration, and shift in head position. Fast, unpredictable, or rotary movement acts as a direct alarm to the nervous system. While some people find this input thrilling, for sensitive systems it can quickly cause dizziness, nausea, panic, or intense dysregulation. Slower, rhythmic, straight-line movement often calms the system, whereas fast, bouncy, or spinning movement almost always alerts or disorients.

​When proprioceptive input helps, you will often see a child craving tight hugs, seeking small spaces, or showing visibly calmer behavior and improved focus after physical muscle work. When vestibular input overloads, you might notice endless spinning without knowing when to stop, sudden panic, or becoming wild, giddy, and wobbly after rapid swinging or car rides.

​To support a sensitive system, always match the tool to the functional goal. For regulation and calm, prioritize heavy work, deep pressure, muscle resistance, and joint compression. Use vestibular input intentionally by keeping close track of speed, direction, and duration. If fast movement causes distress, pivot to slow, linear, predictable motion, and always support regulation first before introducing task demands.

​Research consistently points to proprioceptive input as a key driver for improved body awareness and emotional regulation, showing that deep pressure can significantly reduce stress and support autonomic calming. Because vestibular processing directly impacts posture, balance, arousal states, and spatial cognition, rapid or repeated movement can easily cause over-arousal. The exact same input that calms one person can severely dysregulate another.

​When your child seeks bear hugs or crashes into cushions, it isn't "bad" behavior—it is a search for body awareness. When that same child melts down after spinning or a car ride, remember that heavy work tells the body where it is to bring calm, while fast movement tells the body how it is moving and can cause overload. Offer safe, structured heavy work throughout the day, and always observe the after-effect of movement to see if it truly helped their system.

​In educational and clinical settings, proprioceptive seeking and vestibular sensitivity are frequently misattributed to intentional disruption or hyperactivity.

Trauma-informed, neurodiversity-affirming care requires multidisciplinary teams to treat these two sensory pathways distinctly by using heavy work as an essential grounding tool, introducing vestibular experiences slowly and predictably, and prioritizing nervous system regulation over task compliance every single time.

​Lower the demands. Match the input to the system. 💛

​Connection over correction. Understanding over expectation. 💙

See beyond the surface. Support the nervous system.

​Does your child, student, or client seek heavy work or struggle with fast movement? What heavy work activities bring them back to calm? Drop a 💙 in the comments and share your experiences!

​📢 PLEASE SHARE
Every comment and share helps this reach educators, OTs, physios, speech therapists, doctors, and school SENCOs who need to understand that heavy work organizes the body, while fast movement wakes it up. Save this post for your team meetings, or share it with your child's support circle.

​Please follow Nonspeaking Autism for more neurodiversity-affirming insights. Because understanding over expectation changes everything.

​© Nonspeaking Autism 💙

​Research themes: proprioception, vestibular processing, deep pressure, linear and rotary movement, sensory modulation, and autonomic regulation. Informed by work including Bestbier et al. (2017), Wiener Vacher et al. (2013), Kearney et al. (2022), Urbancic et al. (2023), and Guardado (2023).

07/08/2026
05/08/2026

💤 Sen – biologiczny architekt rozwoju mózgu
Neurobiologia snu, plastyczność neuronalna i przetwarzanie sensoryczne dziecka.

Sen jest jednym z najbardziej złożonych i aktywnych procesów biologicznych zachodzących w organizmie człowieka.

Przez wiele lat funkcjonowało przekonanie, że sen jest stanem ograniczonej aktywności mózgu — czasem odpoczynku, w którym układ nerwowy „wyłącza się”.

Współczesna neurobiologia pokazuje zupełnie inny obraz.
✅️Sen jest okresem intensywnej pracy mózgu.

To właśnie podczas snu zachodzą procesy związane z konsolidacją pamięci, regulacją połączeń synaptycznych, metabolizmem tkanki nerwowej, dojrzewaniem sieci neuronalnych oraz utrzymaniem homeostazy układu nerwowego.

W przypadku rozwijającego się mózgu dziecka sen nie jest jedynie czasem regeneracji.

Jest jednym z podstawowych mechanizmów wspierających rozwój i organizację funkcjonalną układu nerwowego.

🧠 Architektura snu – NREM i REM
Sen człowieka przebiega w powtarzających się cyklach obejmujących dwie główne fazy:
➡️NREM (non-rapid eye movement) – związany przede wszystkim z procesami regeneracyjnymi, regulacją aktywności neuronalnej i konsolidacją pamięci,
➡️REM (rapid eye movement) – charakteryzujący się wysoką aktywnością mózgu i znaczeniem dla przetwarzania emocji, uczenia się oraz dojrzewania sieci neuronalnych.

Obie fazy pełnią odmienne, ale wzajemnie uzupełniające się funkcje.
🌙 Sen NREM – homeostaza synaptyczna i porządkowanie informacji
Podczas głębokiego snu NREM obserwujemy charakterystyczną aktywność fal wolnych (slow-wave activity), która odzwierciedla zsynchronizowaną pracę dużych populacji neuronów.

Ten etap snu wiąże się między innymi z:
🔹 konsolidacją pamięci,
🔹 regulacją siły połączeń synaptycznych,
🔹 stabilizacją śladów doświadczeń,
🔹 procesami metabolicznej regeneracji mózgu.

Jedną z ważnych koncepcji współczesnej neurobiologii snu jest hipoteza homeostazy synaptycznej opracowana przez Tononiego i Cirelli.⬇️
Zakłada ona, że podczas aktywności dziennej doświadczenia prowadzą do intensywnego wzmacniania licznych połączeń synaptycznych.
Sen umożliwia natomiast ich regulację:
wzmacnia połączenia istotne dla uczenia się,
ogranicza nadmierne pobudzenie sieci,
pozwala zachować efektywność funkcjonowania neuronalnego.

Można powiedzieć, że:
dzień dostarcza mózgowi informacji, natomiast sen pomaga je uporządkować i zintegrować.
🌌 Sen REM – rozwój sieci neuronalnych i integracja doświadczeń
Sen REM jest szczególnie interesujący w kontekście rozwoju dziecka.
U niemowląt i małych dzieci jego udział w całkowitym czasie snu jest znacznie większy niż u dorosłych, co związane jest z intensywnym okresem dojrzewania mózgu.

Faza REM uczestniczy między innymi w:
🔹 integracji nowych doświadczeń,
🔹 przetwarzaniu informacji emocjonalnych,
🔹 organizacji połączeń neuronalnych,
🔹 wspieraniu procesów uczenia się.

Rozwijający się mózg dziecka nie tylko gromadzi informacje.
On stale reorganizuje swoją strukturę i funkcję.

🧬 Sen i neuroplastyczność – doświadczenie potrzebuje czasu, aby stać się zmianą.

Neuroplastyczność oznacza zdolność układu nerwowego do modyfikacji pod wpływem doświadczeń.

W terapii integracji sensorycznej wykorzystujemy fakt, że odpowiednio dobrane doświadczenia ruchowe i sensoryczne mogą wpływać na organizację odpowiedzi układu nerwowego.

Jednak samo dostarczenie bodźca nie jest końcem procesu.
Informacja sensoryczna musi zostać:
➡ odebrana przez receptory,
➡ przekazana drogami neuronalnymi,
➡ przetworzona w odpowiednich strukturach mózgu,
➡ zintegrowana i wykorzystana w przyszłym działaniu.

Jednym z kluczowych momentów tej reorganizacji jest sen.

To właśnie wtedy mózg stabilizuje część zmian powstałych podczas aktywności i przygotowuje układ nerwowy do kolejnych doświadczeń.

🌀 Sen a przetwarzanie sensoryczne
Każdego dnia mózg dziecka analizuje ogromną ilość informacji pochodzących z różnych układów:
👁 wzrokowego,
👂 słuchowego,
✋ dotykowego,
🌀 przedsionkowego,
🦶 proprioceptywnego,
🫀 interoceptywnego.

Integracja sensoryczna nie polega jedynie na odbiorze bodźców.

Jest procesem, w którym układ nerwowy:
selekcjonuje informacje,
nadaje im znaczenie,
reguluje poziom odpowiedzi,
tworzy adekwatne reakcje ruchowe, emocjonalne i poznawcze.

Sprawność tych procesów zależy między innymi od funkcjonowania sieci neuronalnych odpowiedzialnych za:
🔹 uwagę,
🔹 hamowanie reakcji,
🔹 kontrolę wykonawczą,
🔹 regulację pobudzenia.

Obszary te, szczególnie kora przedczołowa oraz struktury układu limbicznego, są bardzo wrażliwe na przewlekły niedobór snu.

💧 Układ glimfatyczny – nocna regulacja środowiska mózgu. ( jemu poświęcony zostanie odrębny post)
Jednym z ważnych odkryć współczesnej neurobiologii jest opisanie funkcjonowania układu glimfatycznego.Jest to system transportu płynu mózgowo-rdzeniowego przez tkankę mózgową, związany z usuwaniem produktów przemiany materii z przestrzeni międzykomórkowej.
Podczas snu obserwuje się zwiększenie aktywności tego układu.

Wspiera on:
🔹 wymianę płynów w obrębie mózgu,
🔹 usuwanie metabolitów,
🔹 utrzymanie prawidłowego środowiska dla pracy neuronów.

Badania Xie i współpracowników wykazały, że przepływ glimfatyczny jest znacząco nasilony podczas snu.

Ma to szczególne znaczenie w okresie dzieciństwa, kiedy mózg charakteryzuje się intensywnym metabolizmem, dynamiczną reorganizacją i dużą plastycznością.

🧠 Sen jako element biologicznego kontekstu rozwoju dziecka
Analizując funkcjonowanie dziecka, nie możemy patrzeć wyłącznie na jakość doświadczeń i bodźców, których dostarcza środowisko.
Układ nerwowy funkcjonuje zawsze w określonych warunkach biologicznych.
Sen wpływa na działanie struktur odpowiedzialnych za:
🔹 regulację pobudzenia,
🔹 kontrolę zachowania,
🔹 uwagę,
🔹 uczenie się,
🔹 adaptację do nowych doświadczeń.
Przewlekłe trudności ze snem mogą wpływać na sposób, w jaki dziecko reaguje na bodźce środowiskowe, poziom samoregulacji oraz obraz funkcjonowania obserwowany podczas diagnozy i terapii.

Dlatego sen powinien być traktowany jako jeden z elementów szerszej oceny neurobiologicznego funkcjonowania dziecka.

Układ nerwowy rozwija się dzięki doświadczeniom.

Jednak aby doświadczenie mogło zostać przekształcone w trwałą zmianę neuronalną, mózg potrzebuje czasu na integrację i reorganizację.

Jednym z najważniejszych biologicznych mechanizmów wspierających ten proces jest sen.

📚 opracowałam na podstawie :
✅️Rasch B, Born J. About sleep’s role in memory. Physiological Reviews. 2013.
✅️Tononi G, Cirelli C. Sleep and the price of plasticity: from synaptic and cellular homeostasis to memory consolidation. Neuron. 2014.
✅️Xie L et al. Sleep drives metabolite clearance from the adult brain. Science. 2013.
✅️Frank MG. The role of sleep in neural plasticity. Current Opinion in Neurobiology. 2020.
✅️Walker MP. The role of sleep in cognition and emotion. Annals of the New York Academy of Sciences. 2009.
✅️Nedergaard M. The glymphatic system: a gateway for cerebrospinal fluid transport into and through the brain. Neuroscience. 2013.
✅️Cirelli C, Tononi G. The sleeping brain. Cerebrum. 2017.

🎉 30 lat wspieramy rozwój dzieci i młodzieży! 🎉💚Dokładnie 30 lat temu założyłam firmę Wspomaganie rozwoju dzieci i młodz...
01/08/2026

🎉 30 lat wspieramy rozwój dzieci i młodzieży! 🎉

💚Dokładnie 30 lat temu założyłam firmę Wspomaganie rozwoju dzieci i młodzieży w Murowanej Goślinie. 🎈

Od tego czasu towarzyszymy dzieciom, młodzieży i ich rodzinom w drodze do lepszego rozwoju, większej samodzielności i codziennych sukcesów. To tysiące godzin terapii, setki szkoleń, nieustanne zdobywanie wiedzy i przede wszystkim – ogromna liczba dzieci, których uśmiechy i postępy są dla nas największą motywacją.

Dziękujemy wszystkim Rodzicom za zaufanie, którym obdarzacie nas od trzech dekad. To dzięki Wam możemy robić to, co kochamy.

💙 W naszym gabinecie oferujemy:
✔️ fizjoterapię niemowląt, dzieci i młodzieży,
✔️ diagnozę i terapię integracji sensorycznej,
✔️ diagnozę i terapię odruchów,
✔️ terapię logopedyczną,
✔️ terapię psychologiczną
✔️ terapie słuchowe
✔️ oraz kompleksowe wsparcie rozwoju dostosowane do indywidualnych potrzeb każdego dziecka.

Przez 30 lat zmieniło się bardzo wiele – pojawiły się nowe metody terapeutyczne, nowe możliwości diagnostyczne i nowoczesna wiedza. Jedno pozostaje niezmienne: dziecko i jego potrzeby są zawsze w centrum naszej pracy.

Łączymy 30 lat doświadczenia z najnowszą wiedzą naukową, aby zapewniać terapię opartą na sprawdzonych metodach i indywidualnym podejściu.

Dziękujemy, że jesteście z nami. Przed nami kolejne lata pełne wyzwań, rozwoju i wspólnego odkrywania potencjału dzieci.

📍 Wspomaganie Rozwoju Dzieci i Młodzieży
Murowana Goślina

25/07/2026

Top 10 heavy work ideas

20/07/2026

Dysbioza jelit znacząco wpływa na poziom stresu. Jelita i mózg są ze sobą połączone dwukierunkowo za pomocą tzw. osi mózgowo-jelitowej. Zaburzona równowaga mikrobioty (dysbioza) nasila produkcję kortyzolu (hormonu stresu) i może wywoływać stany lękowe.Zależność ta działa w obie strony:Dysbioza podnosi stres: Niewłaściwe bakterie jelitowe produkują toksyny (np. lipopolisacharydy) i zaburzają produkcję neuroprzekaźników (takich jak serotonina i dopamina). Sygnały te wędrują nerwem błędnym do mózgu, wywołując napięcie i obniżony nastrój.Stres pogłębia dysbiozę: Permanentne napięcie psychiczne osłabia barierę jelitową i zmniejsza ilość pożytecznych bakterii, tworząc błędne koło.

Najlepiej przebadanymi i rekomendowanymi szczepiami psychobiotycznymi o udowodnionym działaniu redukującym stres oraz stany lękowe są Lactobacillus helveticus R0052 oraz Bifidobacterium longum R0175. Wykazują one najwyższą skuteczność kliniczną, gdy są stosowane razem, dając efekt synergii.Poniżej znajduje się zestawienie kluczowych szczepów bakteryjnych, ich działania oraz powiązanej literatury naukowej.

Rekomendowane szczepy psychobiotyków i ich działanieLactobacillus helveticus R0052 + Bifidobacterium longum R0175 Działanie: Obniżają poziom kortyzolu (hormonu stresu), łagodzą ogólne objawy lęku i zmniejszają dolegliwości żołądkowo-jelitowe wywołane stresem. Lactobacillus casei ShirotaDziałanie: Redukuje fizjologiczne objawy stresu (np. kortyzol w ślinie) u osób poddanych silnemu napięciu psychicznemu (badane m.in. na studentach przed egzaminami). Lactobacillus plantarum 299v Działanie: Wspiera barierę jelitową, obniża stężenie kwasu kinureninowego i poprawia funkcje poznawcze w warunkach stresu przewlekłego. Bifidobacterium breve CCFM1025 Działanie: Wykazuje silną plausybilność mechaniczną w regulacji osi HPA (podwzgórze-przysadka-nadnercza) oraz łagodzeniu objawów lękowo-depresyjnych. Lactobacillus rhamnosus (np. szczep JB-1)Działanie: Moduluje ekspresję receptorów neurotransmitera GABA (kwasu gamma-aminomasłowego) w mózgu za pomocą nerwu błędnego, co bezpośrednio redukuje zachowania lękowe.

Oto kluczowe publikacje naukowe i metaanalizy potwierdzające skuteczność powyższych szczepów:Dinan, T. G., Stanton, C., & Cryan, J. F. (2013). Psychobiotics: a novel class of psychotropic. Psychiatry, 74(11), 720-726.Opis: Przełomowa praca, w której po raz pierwszy zdefiniowano pojęcie „psychobiotyków” i opisano ich wpływ na zdrowie psychiczne.Messaoudi, M., Lalonde, R., et al. (2011). Assessment of psychotropic-like properties of a probiotic formulation (Lactobacillus helveticus R0052 and Bifidobacterium longum R0175) in rats and human subjects. British Journal of Nutrition, 105(5), 755-764.Opis: Badanie kliniczne z podwójnie ślepą próbą potwierdzające, że ta kombinacja szczepów zmniejsza nasilenie lęku i stresu u ludzi.Bravo, J. A., Forsythe, P., et al. (2011). Ingestion of Lactobacillus strain regulates emotional behavior and central GABA receptor expression in a mouse via the vagus nerve. PNAS, 108(38), 16050-16055.Opis: Badanie udowadniające wpływ L. rhamnosus na receptory lękowe GABA w mózgu poprzez komunikację nerwem błędnym.Alli, A. A., et al. (2021 / 2026 Meta-analyses). Psychobiotics as treatment for anxiety, depression, and related symptoms: a systematic review. PubMed / PMC.Opis: Przegląd systematyczny oceniający spadek wskaźników lękowych i depresyjnych pod wpływem celowanej suplementacji probiotycznej.
Kato-Kataoka, A., et al. (2016). Fermented milk containing Lactobacillus casei strain Shirota prevents the onset of physical symptoms in medical students exposed to academic stress. Journal of Applied Microbiology, 121(6), 1734-1744.Opis: Analiza wpływu szczepu Shirota na poziom kortyzolu i parametry snu w okresie nasilonego stresu.

18/07/2026

Jak cPTSD (Złożony Zespół Stresu Pourazowego) wpływa na układ nerwowy?

„Dlaczego ciągle jestem czujna, nawet gdy nic złego się nie dzieje?”
Seria: Pytania i odpowiedzi

🧠 Czym jest cPTSD?
cPTSD, czyli Złożony Zespół Stresu Pourazowego, może rozwinąć się po długotrwałych, powtarzających się doświadczeniach, z których trudno było uciec. Mogą to być między innymi:
• przemoc domowa,
• przemoc psychiczna,
• wykorzystywanie,
• zaniedbanie emocjonalne,
• dorastanie w ciągłym lęku,
• wieloletnie życie z osobą uzależnioną lub agresywną,
• długotrwałe doświadczenie wojny, niewoli lub przemocy.

W takich sytuacjach organizm przez długi czas funkcjonuje w przekonaniu: Muszę być gotowy. Zagrożenie może pojawić się w każdej chwili....

🚨 Co dzieje się z układem nerwowym?
Układ nerwowy uczy się poprzez doświadczenia. Jeżeli przez lata zagrożenie było codziennością, mózg może uznać, że świat jest miejscem niebezpiecznym. To sposób przystosowania.Dlatego nawet wiele lat później organizm może reagować tak, jakby zagrożenie nadal trwało.

❤️ Jak mogą wyglądać objawy?
Nie każdy doświadcza ich tak samo, ale mogą pojawić się:
🟥 ciągłe napięcie,
🟥 trudność z odpoczynkiem,
🟥 nadmierna czujność,
🟥 łatwe wystraszanie się,
🟥 problemy ze snem,
🟥 silne reakcje na krytykę,
🟥 poczucie winy lub wstydu,
🟥 przekonanie „ze mną jest coś nie tak”,
🟥 trudności z zaufaniem,
🟥 wycofywanie się z relacji,
🟥 bardzo silne emocje lub przeciwnie – odcięcie od emocji,
🟥 trudność z rozpoznawaniem własnych potrzeb.

🤍 Dlaczego tak reagujemy, nawet gdy sytuacja jest już bezpieczna?
Układ nerwowy nie pamięta wydarzeń tylko w postaci wspomnień.
Zapamiętuje również reakcje organizmu. Dlatego określony ton głosu, zapach, miejsce lub sytuacja mogą wywołać napięcie, mimo że obecnie jesteś bezpieczna lub bezpieczny. To nie wyobraźnia, nadwrażliwość czy nadinterpretacja, tylko pamięć układu nerwowego.

🌿 Co możemy robić samodzielnie?
Nie wszystko da się rozwiązać samemu w tym wypadku, ale możemy każdego dnia pomagać swojemu układowi nerwowemu wracać do równowagi.

1. Wydłuż wydech. Spróbuj oddychać spokojnie. Na przykład:
wdech przez nos około 4 sekundy, wydech przez usta około 6–8 sekund. Powtórz przez 2–5 minut. Dłuższy wydech wspiera aktywność układu przywspółczulnego, który pomaga organizmowi się wyciszyć.

2. Zimna woda na nadgarstki lub twarz
Jeżeli czujesz bardzo silne pobudzenie:
schłódź nadgarstki zimną wodą przez około 15–30 sekund lub
przemyj twarz chłodną wodą. U części osób może to pobudzić tzw. odruch nurkowania, który sprzyja spowolnieniu tętna i zmniejszeniu pobudzenia. Efekt ten nie występuje u każdego i nie zastępuje innych metod regulacji, ale bywa pomocny jako krótkotrwałe wsparcie.

3. Uziemienie 5–4–3–2–1
Rozejrzyj się i nazwij: 5 rzeczy, które widzisz, 4 rzeczy, których dotykasz, 3 dźwięki, 2 zapachy,1 smak. To ćwiczenie pomaga przenieść uwagę z alarmu do chwili obecnej.

4. Zauważ stopy
Mocno oprzyj stopy o podłoże. Poczuj ciężar ciała. Delikatnie naciskaj stopami podłogę przez około minutę. Dla mózgu jest to sygnał: Jestem teraz tutaj, tu nic się nie dzieje

5. Skan AS®
Zamiast zadawać sobie pytanie czy myśleć Co jest ze mną nie tak,
poobserwuj siebie, swoje myśli, swoje reakcje i odpowiedz sobie szczerze - Gdzie dzisiaj jest mój organizm? Czy to jest:
🟥 Alarm?
🟧 Walka?
🟨 Chaos?
🟩 Regulacja?
🟦 Rozwój?

To pomaga dobrać sposób działania do aktualnego stanu naszego organizmu. Nie zawsze potrzebujemy motywacji. Czasem najpierw potrzebujemy bezpieczeństwa i regulacji.

6. Buduj małe doświadczenia bezpieczeństwa
Układ nerwowy uczy się poprzez doświadczenia. Każdego dnia szukaj chwil, w których możesz poczuć:
🌿 spokój,
🌿 życzliwość,
🌿 przewidywalność,
🌿 kontakt z naturą,
🌿 obecność bezpiecznej osoby.
To ważne, ponieważ właśnie z takich chwil mózg buduje nowe ścieżki reagowania.

👩‍⚕️ Kiedy warto zgłosić się po pomoc?
Jeżeli objawy:
• utrzymują się od dłuższego czasu,
• utrudniają pracę,
• niszczą relacje,
• powodują częste ataki paniki,
• prowadzą do izolowania się,
• sprawiają, że trudno normalnie funkcjonować,
warto skorzystać z pomocy specjalisty.

🤝 Do kogo się zgłosić?
Najlepiej do osoby mającej doświadczenie w pracy z traumą, np.:
psychologa,
psychoterapeuty (szczególnie pracującego z traumą),
psychiatry – jeśli objawy są bardzo nasilone, współwystępują z depresją, silnym lękiem lub wymagają oceny pod kątem leczenia farmakologicznego.

W terapii traumy stosuje się różne podejścia. W zależności od potrzeb mogą to być m.in. terapia poznawczo-behawioralna ukierunkowana na traumę (TF-CBT), EMDR, terapia oparta na współczuciu, terapia schematów czy niektóre formy terapii somatycznej. Dobór metody powinien być indywidualny.

🥰Warto zapamiętać

Najważniejszą rzeczą, jaką możemy zrobić, jest przestać obwiniać siebie. Nasz organizm reaguje tak, ponieważ przez długi czas uczył się przetrwać. Najważniejsze jest, aby nie oczekiwać natychmiastowej zmiany. Po latach życia w ciągłym alarmie organizm potrzebuje czasu, aby uwierzyć, że dziś naprawdę może być bezpiecznie.

13/07/2026

Sprzężenia opisane przez braci Lovett (Robert i William Lovett) stanowią jedną z klasycznych koncepcji osteopatii. Zakładają, że ruch lub dysfunkcja jednego segmentu ciała wpływa na inne segmenty poprzez sieć powiązań biomechanicznych i neurologicznych. Co ciekawe, współczesna nauka potwierdza wiele elementów tego modelu, choć nie zawsze w takiej formie, jak przedstawia to osteopatia.

1. Mechanizm biomechaniczny – układ powięzi i łańcuchów mięśniowych

Najłatwiejszym do zrozumienia mechanizmem jest mechanika.

Każdy kręg:

łączy się z sąsiednimi stawami,

jest połączony więzadłami,

otoczony mięśniami,

włączony w ciągłość powięzi.

Jeżeli np. segment Th6 utraci ruchomość:

zmienia się napięcie mięśni przykręgosłupowych,

sąsiednie segmenty zwiększają ruchomość kompensacyjnie,

dochodzi do zmian ustawienia żeber,

zmienia się praca obręczy barkowej,

ostatecznie zmienia się nawet sposób chodzenia.

To zjawisko dobrze opisują współczesne badania nad kinematic chain (łańcuchami kinematycznymi).

---

2. Mechanizm neurologiczny – wspólne segmenty rdzenia

To prawdopodobnie najważniejszy mechanizm.

Każdy segment rdzenia otrzymuje informacje z:

skóry,

mięśni,

stawów,

narządów wewnętrznych.

W rogach tylnych rdzenia informacje te ulegają integracji.

Jeżeli jeden obszar wysyła silne bodźce (np. przeciążony staw skroniowo-żuchwowy), zwiększa się pobudliwość neuronów segmentarnych.

Efekt:

wzrost napięcia mięśni,

ograniczenie ruchomości,

zmiana wzorca ruchowego.

Mechanizm ten określa się jako:

konwergencję somatyczno-somatyczną,

konwergencję trzewno-somatyczną,

sensytyzację segmentarną.

To zjawisko jest dobrze udokumentowane w neurofizjologii.

---

3. Mechanizm propriocepcyjny

Ogromna liczba receptorów znajduje się w:

mięśniach,

więzadłach,

powięziach,

stawach,

ozębnej zębów.

Propriocepcja nieustannie informuje mózg o ustawieniu ciała.

Jeżeli zmienia się ustawienie jednego elementu (np. żuchwy), zmienia się również:

aktywność wrzecion mięśniowych,

aktywność narządu Golgiego,

informacje z receptorów stawowych.

Móżdżek i pień mózgu przeliczają nowe wzorce napięcia całego ciała.

To tłumaczy, dlaczego niewielkie zmiany zwarcia mogą u części osób wpływać na postawę. Należy jednak podkreślić, że wpływ ten jest zmienny i nie u wszystkich pacjentów został jednoznacznie potwierdzony.

---

4. Mechanizm powięziowy

Badania pokazują, że powięź:

przewodzi siły mechaniczne,

zawiera liczne mechanoreceptory,

współpracuje z autonomicznym układem nerwowym.

Zmiana napięcia jednej części może zmieniać rozkład sił w odległych regionach.

Przykład: stopa → łydka → tylna taśma mięśniowa → odcinek lędźwiowy → szyja.

---

5. Sterowanie centralne

Mózg nie kontroluje pojedynczych mięśni, lecz całe synergie ruchowe.

Jeżeli jeden element działa nieprawidłowo:

kora ruchowa,

móżdżek,

jądra podstawy,

pień mózgu

zmieniają aktywność wielu grup mięśni jednocześnie.

Dlatego ograniczenie ruchu jednego stawu może prowadzić do zmian napięcia w odległych częściach ciała.

---

6. Mechanizm autonomiczny

Osteopaci często opisują wpływ dysfunkcji na układ współczulny.

Współczesna neurofizjologia pokazuje, że:

przewlekły ból zwiększa aktywność współczulną,

zwiększa napięcie mięśni,

pogarsza ukrwienie,

nasila sztywność.

Powstaje błędne koło: ból → wzrost napięcia → ograniczenie ruchu → większy ból.

---

Jak można to odnieść do stomatologii?

1. Zmiana zwarcia zmienia aktywność proprioceptorów ozębnej.

2. Informacje trafiają do jąder nerwu trójdzielnego.

3. Następuje zmiana napięcia mięśni żucia.

4. Przez połączenia z jądrami przedsionkowymi, tworem siatkowatym i drogami przedsionkowo-rdzeniowymi może dojść do modyfikacji napięcia mięśni szyi i mięśni posturalnych.

5. W efekcie zmienia się wzorzec postawy.

Ten mechanizm jest biologicznie wiarygodny, ale zakres jego wpływu na postawę całego ciała pozostaje przedmiotem badań i nie ma obecnie pełnej zgody naukowej co do jego znaczenia klinicznego u wszystkich pacjentów.

Literatura

Klasyczne opracowania:

Lovett RW. The Mechanics of the Spine.

Andrew Taylor Still – Philosophy of Osteopathy.

Współczesna literatura naukowa:

Thomas W. Myers – Anatomy Trains (łańcuchy mięśniowo-powięziowe).

Schleip R. i wsp. – badania nad właściwościami biomechanicznymi i neurofizjologią powięzi.

Hodges PW, Tucker K. Moving differently in pain: a new theory to explain adaptation to pain.

Proske U., Gandevia SC. The proprioceptive senses: their roles in signaling body shape, body position and movement.

Adres

Ulica Jodłowa 9
Murowana Goślina Gmina
62-095

Godziny Otwarcia

Poniedziałek 12:00 - 20:00
Wtorek 12:00 - 20:00
Środa 12:00 - 20:00
Czwartek 12:00 - 20:00
Piątek 12:00 - 20:00
Sobota 12:00 - 20:00
Niedziela 09:00 - 19:00

Telefon

+48506161025

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Wspomaganie Rozwoju Dzieci i Młodzieży umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Skontaktuj Się Z Ta Szkoła

Wyślij wiadomość do Wspomaganie Rozwoju Dzieci i Młodzieży:

Skróty

Udostępnij