Język polski z pasją - korepetycje, kursy przygotowujące do egzaminów.

❤️

Nauczyłem się zapachu jej włosów w czasie lata, w czasie nocy i w czasie mgły. I wszystko, co wiedziałem, całą moją uciułaną o miastach, ludziach i książkach wiedzę oddałbym za nauczenie się zapachu jej włosów w czasie deszczu.

Sowa, córka piekarza

W liście do Juliusza Sakowskiego o swojej ostatniej, wydanej za życia, powieści Hłasko pisał: “Cała ta książka jest o miłości i o tym, że człowiek może iść za innym człowiekiem przez dolinę cienia i śmierci, nie znając zła ani strachu, jak długo ten drugi człowiek idzie za nim”.

14 czerwca 1969 roku w niemieckim Wiesbaden zmarł Marek Hłasko, prozaik poszukujący miłości.

Marek Hłasko, Berlin, 1960, dot. Friedrich/Interfoto/Forum

🎬 Dwie projekcje filmu „Inferno” (1911) podczas Nocy Muzeów w Muzeum Literatury! 🌙

⏱ O 21:00 oraz 23:00 zapraszamy do Sali Audiowizualnej, gdzie zaprezentujemy pierwszą włoską superprodukcję, która przełożyła strofy „Piekła” z „Boskiej Komedii” Dantego Alighieri na język kinematografii. Porównywana do dzieł najwybitniejszego ilustratora Dantego, Gustava Doré, spotkała się z natychmiastowym aplauzem krytyków i publiczności.

Współczesne, elektroniczne udźwiękowienie filmu stworzone zostało przez ensemble Edison Studio. Film z włoskimi i angielskimi napisami. Czas trwania: 66 min. Wstęp wolny!

🗓 14 maja, sobota, Muzeum Literatury, Rynek Starego Miasta 20 w Warszawie.

Projekcje towarzyszą wystawie „Zobaczyć gwiazdy. Pejzaże Boskiej Komedii”.

Podczas Nocy Muzeów na Starówce także ostatnia szansa na zobaczenie wystawy „Rolke. Historie literatury”. Zapraszamy zwłaszcza na oprowadzania kuratorskie po obydwu wystawach.

Program: Noc Muzeów w Muzeum Literatury i w oddziałach

Dzisiaj obchodzimy Dantedì, czyli dzień Dantego Alighieri. 🙂🌿

Na naszej wystawie Zobaczyć gwiazdy. Pejzaże "Boskiej komedii", artyści wizualni, tj. Koji Kamodji, Henryk Waniek, Justyna Mędrala i Mateusz Sadowski, mierzą się z arcydziełem Florentczyka, dając własne, przestrzenne interpretacje literackich tropów.

Ale podróż w zaświaty Dantego podejmowali przede wszystkim poeci. Rok temu Jarosław Mikołajewski, nasz kolega, kierownik Działu Naukowo-Oświatowego, opublikował swoje tłumaczenie "Boskiej Komedii" (Wydawnictwo Literackie), a swego czasu Czesław Miłosz, poszukując utraconej więzi współczesnego człowieka z metafizycznym wymiarem egzystencji, ratunku szukał w pieśniach "Divina commedia".

Dante

Tak nie mieć nic. Ni ziemi, ni otchłani.
Obracające się koło sezonów.
Ludzie pod gwiazdami
Idą i rozwiewają się W pył podobny gwiezdnemu. Molekularne maszyny
Pracują bezbłędnie, samoczynne.
Lilium columbianum otwiera swoje tygrysio pręgowane kwiaty,
Które zaraz kurczą się w kleistą maź.
Drzewa rosną pionowo, prosto w powietrze.

Alchemiku Alighieri, tak daleko
Od twego ładu ten ład niedorzeczny,
Kosmos, który podziwiam i w którym ginę,
Nie wiedząc nic o duszy nieśmiertelnej,
Zapatrzony w bezludne ekrany.

Kolorowe ciżemki, wstążki, pierścienie
Dalej sprzedają na moście nad Arno.
Wybieram prezent dla Teodory,
Elwiry, Julii, jakiekolwiek imię
Tej, z którą sypiam i gram w szachy.
W łazience, przysiadając na brzegu wanny,
Patrzę na nią, cielistą w zielonkawej wodzie.
Nie na nią, na powszechną, nam odjętą, nagość,
Od której oddzieleni, przebywamy obok.

Pojęcia, słowa, uczucia opuszczają nas
Jakby innym gatunkiem byli przodkowie.
Coraz trudniej układać miłosne canzony,
Pieśni weselne, muzykę solenną.
I tylko, jak dla ciebie, jedno jest prawdziwe:

La concreata e perpetua sete,
Nam przyrodzone i stałe pragnienie,
Del deiformo [sic!] regno – bogokształtnej strefy,
Krainy czy królestwa. Bo tam jest mój dom.
Nic na to nie poradzę. Modlę się o światło,
O wnętrze wiecznej perły, eterna margarita.

14 stycznia 1934 roku w Warszawie urodził się buntownik, legenda towarzyskiego skandalu, pisarz, któremu dano na imię Marek.

Lata później, Hłasko pisał w paryskiej "Kulturze":

Wierzę w bunt jako najwyższą wartość młodości (...) I wierzę również w to, że nie ma buntu bez celu, chociaż w interesie świata, który kocha swoich buntowników, leży to, aby ich zabić. A bunt nie może być sprawiedliwy, tak jak nie jest sprawiedliwy świat, w którym rodzi się bunt.

👉 więcej o pisarzu: tiny.pl/r51r3
--------
Marek Hłasko, Berlin, 1960, fot. Friedrich / Interfoto / Forum

💔"I wyszedłeś jasny synku, z czarną bronią w noc,
i poczułeś, jak się jeży w dźwięku minut - zło.
Zanim padłeś, jeszcze ziemię przeżegnałeś ręką.
Czy to była kula, synku, czy to serce pękło?".

Wystawa internetowa poświęcona Krzysztofowi Kamilowi Baczyńskiemu - Muzeum Literatury Na imię mi było Krzysztof… – tajemna siła prostego wyznania poety, świadomego swego przeznaczenia, świadomego ulotności, a jednocześnie jedyności konkretnej ludzkiej istoty, zdecydowała o tytule wystawy internetowej poświęconej Krzysztofowi Kamilowi Baczyńskiemu. Ustanowiła istotę ...

Charles Dickens

Któż nie czytał niesamowitej historii, która przydarzyła się zrzędliwemu Ebenezerowi Scrooge'owi na chwilę przed świętami Bożego Narodzenia!🎄 Autor tej popularnej na całym świecie "Opowieści wigilijnej"📖-
Charles Dickens to również postać bardzo dobrze znana. Angielski powieściopisarz był uznawany za najwybitniejszego przedstawiciela społeczno-obyczajowych powieści. Nic więc dziwnego, że książki Dickensa są ponadczasowe, czytane do dzisiaj, a także, że niektóre z nich trafiły do zacnego grona klasyki literatury dziecięcej i młodzieżowej.

Znany ze swojego upodobania do satyry, Dickens książki swojego autorstwa poświęcał często dziwakom, ekscentrykom i postaciom bardzo karykaturalnym. Groteska odgrywała w jego historiach bardzo ważną rolę. Takie wyciągnięcie niektórych cech na pierwszy plan pozwalało Dickensowi na połączenie realistycznego świata londyńskich przedmieść z liryzmem i baśniową💜 atmosferą. Pokazując ułomność i eksponując niektóre cechy postaci w swojej fabule, a także ukazując działanie nagrody i kary jako konsekwencji ludzkich czynów, Dickens sprawiał, że uwidoczniała się w jego powieściach wrażliwość autora na niesprawiedliwość społeczną i krzywdę ludzką.

Wspomnianą baśniowość widać najlepiej w dziełach o tematyce bożonarodzeniowej. Była mu ona szczególnie bliska, ponieważ poświęcił jej aż 5 opowieści wigilijnych. Poza znaną "Opowieścią wigilijną" opowiadającą historię Ebenezera Scrooge'a, spod jego pióra wyszły również "Dzwony", "Świerszcz za kominem", a także "Nawiedzony dom".

Książki Charlesa Dickensa to w większości krytyka panujących w czasach wiktoriańskich niesprawiedliwych praw. Ukazuje się w nich panorama życia bohaterów, najczęściej pokrzywdzonych przez życie lub społeczeństwo. Duża część historii Dickensa to teksty powstałe w oparciu o jego własne doświadczenia z dzieciństwa i młodości. Autobiograficznych wątków można doszukiwać się zwłaszcza w losach Olivera Twista czy Davida Copperfielda.