przepis na polski

O całym wydarzeniu dowiedziałam się parę dni temu od córki. Wytłumaczyła mi dokładnie, o co chodzi i na czym ono polega. Powiedziała, że szkoda jej bardzo dziewczynki, która nie ma włosów i że ona chciałaby jej bardzo pomóc, ale nie ma pieniędzy.
Wpłaciłyśmy wspólnie, ale córka cały czas twierdziła, że to nie to samo, bo to były moje pieniążki. A potem sama wpadła na pomysł, że odda mi w maju z pieniędzy zebranych podczas swojej Pierwszej Komunii Swiętej...

Wielu nauczycieli pisze, że warto o całym wydarzeniu porozmawiać z uczniami na lekcjach wychowawczych. O tym samym pomyślałam!
Piękna okazja, aby porozmawiać z młodzieżą o pozytywnej sile internetu.
Zawsze byłam zdania, że nauka nie odbywa się tylko podczas lekcji i tylko w klasie.
Dobry nauczyciel uczy cały czas.
Tak samo dzieje się podczas wycieczek edukacyjnych czy wyjść do teatru.
To nie są stracone lekcje, jak zdarzyło mi się czasem usłyszeć..
Kiedy wychodzę z młodzieżą do teatru czy organizuję im wyjścia edukacyjne, zawsze jest to osadzone w kontekście dydaktycznym i zawsze omówione potem na lekcjach w szkole.

A w tym przypadku mam gotowy scenariusz na lekcję wychowawczą ❤️

Mój pokój tonie dziś w kwiatach - dosłownie... wszystkie te kwiaty są od osób z jednej klasy. Bardzo wyjątkowej klasy, którą przyszło mi niestety wczoraj pożegnać. W sumie żegnaliśmy się przez dwa dni. Bo jeden to za mało! Było dużo łez, dużo emocji..
Mam bardzo ciężki rok – i zdrowotnie i zawodowo, ale te dwa dni pełne wzruszeń były dla mnie najlepszą nagrodą za moją pracę. Kilka dni przed zakończeniem roku maturzystów, skręciłam kostkę. Martwiłam się, że nie będę miała okazji ich pożegnać. Na szczęście udało się i było to najpiękniejsze pożegnanie, jakie mogłam otrzymać od swoich uczniów. I to w momencie, kiedy czuję, że zawodowo się wypalam, że zdrowotnie nie daję rady. Słowa, które w ostatnich dniach usłyszałam od swoich maturzystów, zostaną ze mną na zawsze. Nawet nie zdawałam sobie sprawy, jak bardzo były mi teraz potrzebne. A jeden z prezentów, który od nich dostałam- album ze wspólnymi zdjęciami i listy - bardzo osobiste listy, pełne wdzięczności i słów docenienia – to najlepszy prezent, jaki w życiu otrzymałam.

Kochani Maturzyści, dziękowaliście mi przez ostatnie dni za tak wiele rzeczy. Teraz ja chcę Wam podziękować. Mówiłam Wam to w szkole, ale chcę to tu napisać, żebyście mogli do tego wracać, tak jak ja będę wracać do Waszych listów.

Dziękuję Wam za te cztery cudowne lata! ❤️

Dziękuję za każdą lekcję, podczas której byliście nie tylko ciałem. Za każdą dyskusję, za każdą dygresję podczas dyskusji; za każdy zabawny moment, kiedy nie miałam już siły udawać poważnej i nasz wzajemny śmiech był wtedy taki szczery. Niesamowicie było obserwować, jak się zmieniacie, jak się otwieracie na literaturę, jak z każdym rokiem coraz odważniej nieśmiałe osoby zabierały głos podczas klasowych dyskusji.

Dziękuję Wam za to, że z takim entuzjazmem reagowaliście na różne moje pomysły, ale też za takie momenty, kiedy widzieliście, że jest źle, że nie mam siły i wtedy wy tak naprawdę te lekcje “prowadziliście”. Nasza relacja pełna wzajemnego wsparcia, zrozumienia, szacunku wobec drugiej osoby była dla mnie czymś niezwykłym.

Dziękuję za każdy Wasz udział w konkursach literackich. Za to, że chcieliście próbować swoich sił. Nie zawsze się udawało, ale nie zawsze liczy się tylko wygrana.

Dziękuję za fantastyczną i niezapomnianą wycieczkę po Krakowie śladami Wyspiańskiego. Tam działa się magia!

Dziękuję za wszystkie nasze wspólne wyjścia do teatru - poza lekcjami, wieczorami, w Waszym wolnym czasie, za każdą Waszą żywą dyskusję po spektaklu.

Dziękuję za nasze szczere rozmowy - nie tylko te o literaturze, ale przede wszystkim te o życiu opierające się na przyjacielskiej relacji. Tak, mogę śmiało powiedzieć, że staliśmy się przyjaciółmi.

Dziękuję za Wasze wsparcie w trudnych dla mnie momentach. Przy pożegnaniu wielu z Was powiedziało mi, jak wielkim byłam dla Was wsparciem, autorytetem, drogowskazem. To są słowa, które zostaną ze mną na zawsze. To są słowa, które powinien usłyszeć każdy nauczyciel. To są słowa, które nadają sens mojej pracy. Bo w tej pracy jestem dla Was. Wy jesteście najważniejsi. Ale chcę, żebyście wiedzieli, że to wsparcie działało w obie strony. Wy też daliście mi go ogrom w ciężkim dla mnie czasie.

I w końcu dziękuję za te nasze ostatnie rozmowy pełne wzruszeń i tak bardzo szczere.

Kochani, Wy wiecie- jesteście wyjątkowi! Każdy z Was jest naprawdę wyjątkowy! Dostałam od Was więcej niż myślicie. To było najpiękniejsze pożegnanie, jakie miałam.

Powiedzieliście, że musimy iść we wrześniu razem na premierę “Lalki” i że chcecie dalej chodzić ze mną do teatru. Trzymam Was za słowo! ❤️



Zdjęcia listów uczennic opublikowane za ich zgodą.

Klasa druga, rozszerzona, więc przy romantyzmie omawiamy "Kordiana".
Poświęcam na to dużo czasu, bo mnóstwo tu pojęć potrzebnych do rozszerzenia - aluzja literacka, intertekstualność, autobiografizm, analiza porównawcza tekstów literackich, konwencje literackie...
Na monolog na szczycie Mont Blanc też poświęcam co najmniej trzy godziny lekcyjne.

I dziś taka słodka niespodzianka mnie spotkała!
Jedna z uczennic mówi, że coś dla mnie ma... i po chwili wręcza mi czekoladki :) Ale jakie to są czekoladki! ❤️ Mont Blanc! ❤️

Takie momenty zostają ze mną na zawsze.
To one dają mi poczucie, że warto.
Niby mały gest, ale dla mnie ma znaczenie.

Na samym spektaklu byłam już kilka razy, ale dopiero teraz odważyłam się wejść na scenę!
Niesamowite przeżycie! :)

"Proszę Państwa, Wyspiański umiera" w Teatrze Słowackiego - polecam z całego serca! ❤️

Zabawny, a jednocześnie przejmujący. Niezwykle plastyczny. A w tym wszystkim Mistrz Wyspiański i "cztery popaprane życiorysy jego dzieci"...

Kiedy pierwszy raz miałam okazję zwiedzać Teatr w Krakowie - im. Juliusza Słowackiego od razu pomyślałam, że następnym razem muszę zabrać swoich uczniów. Ale zaraz pojawiła się kolejna myśl, że przecież nie pójdą, bo zwiedzanie jest w weekendy... A jednak! Ku mojemu zaskoczeniu entuzjastycznie zareagowali na moją propozycję :). Co więcej, chętnych było sporo.
I w ten oto sposób w ostatni weekend- i w sobotę i w niedzielę zwiedzałam ze swoimi uczniami najpiękniejszy teatr w Polsce!
Zajrzeliśmy do miejsc na co dzień niedostępnych dla publiczności. Uczniowie weszli na scenę, do garderoby aktorów, zobaczyli pomieszczenia techniczne, tzw. "jaskółkę". Poznali historię teatru i trzech słynnych kurtyn.
To było fantastyczne spotkanie z teatrem i miło spędzony weekend z moimi uczniami :) ❤️

Wieczór w teatrze ❤️

Z okazji Międzynarodowego Dnia Języka Ojczystego w tym tygodniu do pracy chodzę z taką oto torbą ;)

U nas ferie, więc w tym roku tego pomysłu nie wykorzystam, ale może ktoś z Was się zainspiruje :)

Urlop czas zacząć :)
Tak - urlop. Nie ferie!
Urlop w narzuconym mi przez system terminie..
Wolałabym w kwietniu, maju - kiedy słońce, ciepło..
Ale niestety, kiedy większość ludzi jeździ wtedy na zaplanowany przez siebie urlop, ja mam maraton maturalny - najpierw egzaminy pisemne, potem pytanie na egzaminach ustnych.
Nic tylko zanurzyć się w oparach absyntu ;)

Dziś byłam ze swoją klasą - bardzo im się podobało ❤️
Za drugim razem zobaczyłam/ usłyszałam/ wyłapałam jeszcze więcej perełek!

Fantastyczny musical z mocnym antywojennym przesłaniem. Pokazujący, że to, o czym pisał Sofokles jest nadal aktualne..

Mam ochotę iść trzeci raz ;), ale widzę, że bilety już wyprzedane na wszystkie terminy..