Szkoła Emocji i Relacji EKTAZ

Jeżeli wychowaliśmy się w tzw. trudnej rodzinie, jako dorosłe osoby, możemy mieć poważny problem z przeżywaniem i rozumieniem swoich najważniejszych uczuć oraz relacji z innymi. Jako dziecko, najlepiej jak umieliśmy dostosowaliśmy się do naszego rodzica, który mógł być np. nadopiekuńczy i kontrolujący, uzależniony od alkoholu, nadmiernie krytyczny, karzący i narzucający swoją wolę, depresyjny albo zaniedbujący. Niestety nasze optymalne dziecięce sposoby dostosowania się do rodzica, okazują się nieskuteczne i wręcz szkodliwe w naszym dorosłym życiu a nasze emocje nie służą nam jako drogowskazy do tego co dla nas dobre a co złe. Trudno nam odróżnić autentyczne, adekwatne i zdrowe poczucie winy, złość, lęk, wstyd, miłość, dumę, radość i ekscytację od tych fałszywych, nieadekwatnych i szkodliwych dla nas. Trudno nam rozpoznać swoje autentyczne pragnienia, poczucie sensu, pasje i potrzeby. Naruszone bowiem zostały podwaliny życia psychicznego: poczucie bezpieczeństwa oraz miłość troskliwa, rozumiejąca i akceptująca naszą autonomię, naszą wolę i nasze wybory. Brak nam również kluczowych osób, z którymi się identyfikujemy przez co czujemy nieraz wewnętrzną pustkę, którą trudno zapełnić. Psychoterapia zorientowana na relacje, uczucia oraz refleksję (mentalizację) może być skutecznym sposobem odbudowy swojej autentycznej tożsamości oraz prawdziwego, dobrego życia, w zgodzie ze sobą oraz osobami najbliższymi. Zygmunt Gruntkowski, Gabinet Psychoterapii EKTAZ, Kraków, Ruczaj.

OTWARTOŚĆ I POMIESZCZENIE EMOCJI

W swojej otwartości na emocje, szczególnie te trudne emocje, musimy być gotowi nie tylko na 𝗮𝗸𝗰𝗲𝗽𝘁𝗮𝗰𝗷ę 𝗶 𝘁𝗼𝗹𝗲𝗿𝗮𝗻𝗰𝗷ę 𝘁𝗲𝗷 𝗲𝗺𝗼𝗰𝗷𝗶 w naszej świadomości, ale i mieć zdolność do 𝗽𝗼𝗺𝗶𝗲𝘀𝘇𝗰𝘇𝗲𝗻𝗶𝗮 𝘄 𝘀𝗼𝗯𝗶𝗲 𝘁𝗲𝗴𝗼 𝘂𝗰𝘇𝘂𝗰𝗶𝗮 przez określony czas.

Czasami ten czas może być nieco dłuższy a nasza zdolność do pomieszczenia np. lęku przed czymś, może być wystawiona na ciężką próbę. Jest to czas, gdy zazwyczaj korzystamy ze wsparcia emocjonalnego osoby (lub grupy osób), z którą jesteśmy w dobrej i rozumiejącej relacji. W innym przypadku, to my możemy się znaleźć w sytuacji, w której udzielamy wsparcia drugiej osobie. Także i w tej sytuacji musimy mieć w sobie gotowość na tolerancję i pomieszczenie w sobie części lęku, złości, smutku, frustracji czy straty, z którą mierzy się druga osoba. Czasem jest to bardzo trudne zadanie.

𝗧𝗼𝗹𝗲𝗿𝗮𝗻𝗰𝗷𝗮 𝗳𝗿𝘂𝘀𝘁𝗿𝗮𝗰𝗷𝗶 to umiejętność, której uczymy się od małego dziecka przez całe życie. Trudno być chyba szczęśliwym dorosłym nie będąc wystarczająco odpornym na frustrację i wszystkie trudne uczucia. Może to jeden z powodów dlaczego dziś coraz częściej (także bardzo młodzi ludzie) nie radzimy sobie z naszymi emocjami oraz bliskimi relacjami?

Zygmunt Gruntkowski, Gabinet Psychoterapii EKTAZ, Kraków

TŁUMIENIE EMOCJI I OTWARTOŚĆ

Jeżeli chodzi o radzenie sobie z emocjami to w dużym uproszczeniu zaliczamy się być może do jednej z dwóch podgrup. W pierwszym wypadku jesteśmy obezwładnieni i przytłoczeni przez nasze silne emocje, nad którymi trudno nam utrzymać kontrolę. Skutkiem tego są różnego rodzaju impulsywne zachowania i słowa, których nieraz żałujemy. Moglibyśmy metaforycznie powiedzieć, że nasze emocje bezrefleksyjnie wylatują z nas i lądują na naszym rozmówcy. To on obrywa.

W drugim wypadku staramy się zatrzymać swoje negatywne uczucia w sobie, tłumiąc je w sobie, milcząc, wypierając, zaprzeczając. Moglibyśmy powiedzieć, że nasze emocje nie znajdują swojego ujścia i zostają w naszym mózgu i całym ciele. Obywa nasza psychika i nasze ciało. Emocje, szczególnie złość i lęk, mają bowiem bardzo silny komponent cielesny i fizjologiczny. Pod ich wpływem zachodzi wiele biochemicznych i somatycznych zmian w całym naszym organiźmie. Celem tej mobilizacji cielesnej jest jakieś zachowanie, którego skutkiem jest poprawa naszej sytuacji. To prowadzi do poczucia ulgi i powrotu do stanu równowagi w ciele i w naszej świadomości.

Dzisiaj już wiemy, że tłumienie emocji niesie dla nas wiele szkód. Przede wszystkim nie rozwiązujemy naszego problemu, nie realizujemy tego co pragniemy, nie bronimy się, gdy ktoś narusza nasze prawa i autonomię. Skazujemy też na stagnację naszą bliską, relację chowając w sobie nasze pragnienia i poczucie niezrozumienia. W dłuższej perspektywie narażamy się na jakąś formę cierpienia psychicznego lub fizycznego. Badania przeprowadzone przez Benjamina Chapmana i współpracowników (2013) wykazały, że osoby, które tłumią emocje narażone są na szybszą śmierć, m.in. z powodu chorób kardiologicznych i onkologicznych (zob. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3939772/ ).

Jeżeli należymy do niemałej grupy tzw. introwertyków i lubimy chować swoje emocje głęboko w sobie, może warto pomyśleć nad większą otwartością emocjonalną przed kimś komu ufamy i ... przed samym sobą?

Zygmunt Gruntkowski, psychoterapeuta

𝗣𝗢𝗦𝗧𝗔𝗪𝗔 *𝗡𝗜𝗘 𝗪𝗜𝗘𝗠* 𝗜 𝗠𝗘𝗡𝗧𝗔𝗟𝗜𝗭𝗔𝗖𝗝𝗔 𝗪 𝗥𝗘𝗟𝗔𝗖𝗝𝗔𝗖𝗛

Czy zdarzyło nam się kiedykolwiek, że ktoś z jakiegoś powodu nas nie zrozumiał? Zbyt szybko uznał, że po prostu wie dlaczego zachowaliśmy się tak a nie inaczej? Może nawet się na nas zdenerwował, ocenił, okrzyczał, obwinił o coś? Może był to rodzic, małżonek, dziecko, szef, kolega w pracy? W realnym życiu stale balansujemy między mentalizowaniem a bezrefleksyjną, natychmiastową reakcją. Jest to powszechne zjawisko, które każdy zna ze swojego doświadczenia.

𝗪 𝘀𝘆𝘁𝘂𝗮𝗰𝗷𝗶 𝘇𝗮𝗴𝗿𝗼ż𝗲𝗻𝗶𝗮 𝘀𝘇𝘆𝗯𝗸𝗮, 𝗯𝗲𝘇𝗿𝗲𝗳𝗹𝗲𝗸𝘀𝘆𝗷𝗻𝗮 𝗿𝗲𝗮𝗸𝗰𝗷𝗮 𝗯𝘆𝘄𝗮 𝗸𝗼𝗻𝗶𝗲𝗰𝘇𝗻𝗮 - 𝘄 𝘄𝗶ę𝗸𝘀𝘇𝗼ś𝗰𝗶 𝘀𝘆𝘁𝘂𝗮𝗰𝗷𝗶, 𝘄 𝗻𝗮𝘀𝘇𝘆𝗺 𝘀𝗸𝗼𝗺𝗽𝗹𝗶𝗸𝗼𝘄𝗮𝗻𝘆𝗺 ś𝘄𝗶𝗲𝗰𝗶𝗲, 𝗿𝗮𝗰𝘇𝗲𝗷 𝘂𝘁𝗿𝘂𝗱𝗻𝗶𝗮 𝗶 𝗷𝗲𝘀𝘇𝗰𝘇𝗲 𝗯𝗮𝗿𝗱𝘇𝗶𝗲𝗷 𝗸𝗼𝗺𝗽𝗹𝗶𝗸𝘂𝗷𝗲 𝗻𝗮𝘀𝘇𝗲 𝗿𝗲𝗹𝗮𝗰𝗷𝗲.

Mentalizacja jako aktywność naszego umysłu dotyczy zrozumienia tego co niewidoczne w zachowaniu ludzkim. Mentalizujac próbujemy odgadnąć umysł drugiej osoby, jej motywację, intencje, potrzeby, emocje oraz okoliczności, kryjące się za tym zachowaniem. 𝗠𝗲𝗻𝘁𝗮𝗹𝗶𝘇𝗮𝗰𝗷𝗮 𝘇𝗮𝗸ł𝗮𝗱𝗮 𝗽𝗼𝘀𝘁𝗮𝘄ę 𝗡𝗜𝗘 𝗪𝗜𝗘𝗠. Nikt z nas bowiem nie wie co dokładnie dzieje się w umyśle drugiej osoby. Nikt tego nie wie. Nie wie tego nawet współmałżonek, najbliższy przyjaciel czy nasz psychoterapeuta. Nikt nie ma rentgena w oczach z jakimś cudownym procesorem, który prześwietla umysł ze wszystkimi jego zawiłościami. Możemy się domyślać, stawiać hipotezy, możemy się dopytać, możemy się dostroić do drugiej osoby słuchając jej opowieści. Dlatego postawa *𝗪𝗜𝗘𝗠 𝗜 𝗡𝗔 𝗣𝗘𝗪𝗡𝗢 𝗦𝗜Ę 𝗡𝗜𝗘 𝗠𝗬𝗟Ę* utrudnia i komplikuje zrozumienie zachowania i rodzi wiele mniejszych i większych konfliktów w relacjach międzyludzkich.

𝗖𝗢 𝗧𝗢 𝗝𝗘𝗦𝗧 𝗠𝗘𝗡𝗧𝗔𝗟𝗜𝗭𝗔𝗖𝗝𝗔 𝗜 𝗗𝗟𝗔𝗖𝗭𝗘𝗚𝗢 𝗝𝗘𝗦𝗧 𝗪𝗔Ż𝗡𝗔?

Mentalizowanie wydaje się być jedną z najważniejszych ludzkich umiejętności, choć na co dzień nie zastanawiamy się nad nią. Gdy szwankuje mentalizacja, szwankują nasze relacje i nasze emocje - cierpią nasi bliscy lub cierpimy my sami.

𝗠𝗲𝗻𝘁𝗮𝗹𝗶𝘇𝗮𝗰𝗷𝗮 𝗽𝗼𝗺𝗮𝗴𝗮 𝗻𝗮𝗺 𝗺.𝗶𝗻:

- dokładniej zrozumieć, co dzieje się między ludźmi; zrozumieć nasze intencje i przyczyny zachowań,

- uświadomić sobie swoje emocje, nazwać je, zrozumieć ich przyczynę i cel w danej sytuacji,

- podejmować działania oparte o głębsze zrozumienie tego co ważne dla nas,

- zrozumieć, kim naprawdę jestem, jakie są moje preferencje, moje własne wartości, sens moich wysiłków,

- tworzyć szczęśliwe bliskie relacje oparte o wzajemne zrozumienie,

- dobrze komunikować się z rodziną i bliskimi przyjaciółmi,

- unikać nieporozumień,

- zachować zdrowe, obiektywne i refleksyjne myślenie przez długie lata; chroni nas przed mechanizmami obronnymi, które sprawiają, że zniekształcamy rzeczywistość w taki sposób, że inni o nas myślą: “nie da się z nim normalnie rozmawiać”.

𝗣𝗼𝗺𝗮𝗴𝗮 𝗻𝗮𝗺 𝘁𝗲ż:
- regulować własne trudne i obezwładniające emocje, nad którymi nie mamy kontroli,

- lepiej radzić sobie z impulsywną złością,

- lepiej wyrażać zdrową złość i dbać o własne pragnienia,

- być bardziej otwartym w komunikacji,

-lepiej radzić sobie z lękiem oraz stanami depresji i przygnębienia,

- regulować emocje innych osób, które są w trudnej sytuacji,

- zobaczyć związek między emocjami a czynami, co pomoże nam uniknąć destrukcyjnych wzorców myśli i uczuć,

- uniknąć częstych nawrotów epizodów depresyjnych.

𝗖𝗭𝗬𝗠 𝗝𝗘𝗦𝗧 𝗠𝗘𝗡𝗧𝗔𝗟𝗜𝗭𝗔𝗖𝗝𝗔?

Mentalizacja to typowo ludzka aktywność naszego umysłu, w ramach której próbujemy zrozumieć stany psychiczne i zachowania drugiej osoby oraz swoje własne i odpowiednio zareagować w oparciu o to zrozumienie.

Gdy mentalizujemy, próbujemy interpretować ludzkie zachowania biorąc pod uwagę intencje, potrzeby, pragnienia, uczucia, przekonania, zamiary, przyczyny i różne okoliczności.

Widzimy wtedy więcej niż tylko zachowanie zewnętrzne. Widzimy to co niewidzialne. Nasz umysł nauczył się w ciągu życia, lepiej lub gorzej, podpowiadać nam co ktoś czuje i myśli, dlaczego to myśli i czuje oraz dlaczego zachowuje się tak, jak się zachowuje. W ten sposób doświadczamy i rozumiemy nasze relacje z innymi i ze samym sobą.

Mentalizacja zazwyczaj jest automatyczna i nieświadoma, ale może też być i świadomym i celowym procesem.

Jednym z celów SZKOŁY EMOCJI I RELACJI jest nauka i trening mentalizacji.

Zygmunt Gruntkowski, psychoterapeuta

𝗘𝗺𝗼𝗰𝗷𝗲 𝗶 𝗿𝗲𝗹𝗮𝗰𝗷𝗲 𝘀ą ś𝗰𝗶ś𝗹𝗲 𝘇𝗲 𝘀𝗼𝗯ą 𝗽𝗼𝘄𝗶ą𝘇𝗮𝗻𝗲 𝘁𝘄𝗼𝗿𝘇ą𝗰 𝘇ł𝗼ż𝗼𝗻𝗲 𝗺𝗼𝘇𝗮𝗶𝗸𝗶

W przypadku człowieka emocje oraz bliskie więzi i relacje są ściśle powiązane. Emocje służą nam do adaptacji, czyli optymalnego funkcjonowania i przystosowania się do stale zmieniającej się sytuacji życiowej. W przypadku człowieka, stale zmieniająca się sytuacja życiowa to prawie zawsze sytuacja relacyjna - z rodzicem, partnerem, dzieckiem, szefem, kolegą z pracy, klientem, z przechodniem czy wyobrażoną postacią w naszej fantazji. Pierwsze zakochanie, rozczarowanie, niespełnione oczekiwania, poczucie krzywdy, rozstanie, smutek, przebaczenie, wdzięczność, miłość.

Naszym wiodącym systemem emocjonalnym jest system przywiązania i miłości opiekuńczej, czyli system, który w istocie ma charakter relacji i więzi. Nasze zasadnicze radości, poczucie sensu jak i główne zagrożenia, złości oraz lęki powiązane są z więzią i relacjami, które układają się w ciągu naszego życia w misterne, bardzo złożone mozaiki emocjonalno-relacyjne. W rzeczywistości emocje nie istnieją bez relacji a relacje nie istnieją bez emocji.

𝗡𝗮 𝗰𝘇𝘆𝗺, 𝘄 𝗱𝘂ż𝘆𝗺 𝘂𝗽𝗿𝗼𝘀𝘇𝗰𝘇𝗲𝗻𝗶𝘂, 𝗽𝗼𝗹𝗲𝗴𝗮 ó𝘄 𝘇𝘄𝗶ą𝘇𝗲𝗸 𝗲𝗺𝗼𝗰𝗷𝗼𝗻𝗮𝗹𝗻𝗼ś𝗰𝗶 𝗼𝗿𝗮𝘇 𝗿𝗲𝗹𝗮𝗰𝗷𝗶 𝗶 𝘄𝗶ę𝘇𝗶?

- naszej podstawowej umiejętności 𝗿𝗲𝗴𝘂𝗹𝗮𝗰𝗷𝗶 𝗲𝗺𝗼𝗰𝗷𝗶 uczymy się w pierwszych latach życia od naszych pierwszych opiekunów - rodziców, może babci, może starszej siostry; regulacja emocji to nasza zdolność do wewnętrznego uspokojenia po emocjonalnym wzburzeniu w odpowiedzi na zagrażającą nam sytuację;

- nikt z nas nie ma “czystej emocjonalności”; naszych 𝗻𝗮𝘄𝘆𝗸𝗼𝘄𝘆𝗰𝗵 𝘀𝗽𝗼𝘀𝗼𝗯ó𝘄 𝗿𝗲𝗮𝗴𝗼𝘄𝗮𝗻𝗶𝗮 𝗲𝗺𝗼𝗰𝗷𝗼𝗻𝗮𝗹𝗻𝗲𝗴𝗼 na różne sytuacje stale uczymy się od kluczowych osób w naszym życiu;

- w swoim rozwoju uwewnętrzniamy i wchłaniamy w siebie zachowania i emocje kluczowych osób w stosunku do nas tworząc 𝘀𝘄𝗼𝗷ą 𝗿𝗲𝗹𝗮𝗰𝗷ę 𝘇𝗲 𝘀𝗮𝗺𝘆𝗺 𝘀𝗼𝗯ą, która zawsze naładowana jest określonymi emocjami: jeśli byliśmy/jesteśmy kochani i rozumiani będzie nam łatwiej siebie kochać i rozumieć; jeśli byliśmy krytykowani będziemy nadmiernie krytyczni wobec siebie; jeśli byliśmy zaniedbywani będziemy zaniedbywać siebie i swoje potrzeby;

- w nasze dorosłe relacje wnosimy swoje schematy reagowania emocjonalnego i swoje emocje w stosunku do samego siebie - to 𝗼𝗱 𝗻𝗶𝗰𝗵 𝘇𝗮𝗹𝗲ż𝘆 𝗷𝗮𝗸𝗼ść 𝗶 𝗱𝘆𝗻𝗮𝗺𝗶𝗸𝗮 𝗻𝗮𝘀𝘇𝘆𝗰𝗵 𝗿𝗲𝗹𝗮𝗰𝗷𝗶 z bliskimi osobami oraz w pracy;

- w dorosłym życiu głównym, dojrzałym sposobem regulacji emocji jest tzw. 𝗺𝗲𝗻𝘁𝗮𝗹𝗶𝘇𝗮𝗰𝗷𝗮, która zastępuje konieczność natychmiastowego i impulsywnego odreagowania każdej emocji; jakość mentalizacji rozwija się w kontekście relacji i więzi;

- nawet w dojrzałym wieku rozmowa oraz kontakt z zaufaną i
rozumiejącą osobą pozostaje ważnym sposobem radzenia sobie z trudnymi uczuciami; psychoterapia opiera się m.in. na tej naturalnej właściwości ludzkich interakcji.

Zygmunt Gruntkowski, psychoterapeuta

𝗣𝗼 𝗰𝗼 𝗻𝗮𝗺 𝗲𝗺𝗼𝗰𝗷𝗲?

Człowiek jest istotą czującą. Czuje ból, głód, pragnienie i przyjemność. Czuje też strach, lęk, złość, pragnienia, entuzjazm i ciekawość, przywiązanie, miłość opiekuńczą, paniczny lęk przed stratą ważnej osoby, smutek i rozpacz, pożądanie seksualne, zakochanie, wstyd, poczucie winy, zazdrość, nienawiść, szczęście, dumę, zachwyt. Historia podstawowych emocji to miliony lat ewolucji. Wpisana jest w nią mądrość natury.

Każdy system emocjonalny ma określony cel, czemuś służy w naszym konkretnym życiu, konkretnej sytuacji. Każdy system ma też swoje fizjologiczne, cielesne podłoże. Zostawia ślad w naszym ciele.

Dlaczego zatem natura wyposażyła nas w emocje i uczucia?

Najogólniej mówiąc emocje pozwalają nam odnaleźć się i przystosować w świecie którym żyjemy. A nieco bardziej szczegółowo:

1. Emocje są dla nas ź𝗿ó𝗱ł𝗲𝗺 𝗶𝗻𝗳𝗼𝗿𝗺𝗮𝗰𝗷𝗶 na temat tego co dla nas jest dobre i bezpieczne, a co nam zagraża.

2. Emocje są dla nas ź𝗿ó𝗱ł𝗲𝗺 𝗲𝗻𝗲𝗿𝗴𝗶𝗶 - to dzięki nim jesteśmy w stanie się obronić.

3. Emocje dają nam energię, siłę i entuzjazm, żeby realizować nasze pragnienia, dążyć do ważnych dla nas celów.

4. Emocje podpowiadają nam 𝗰𝗼 𝗷𝗲𝘀𝘁 𝗱𝗹𝗮 𝗻𝗮𝘀 𝘄𝗮ż𝗻𝗲 i są podstawą naszej tożsamości i osobistego systemu wartości.

5. Emocje są spoiwem, które łą𝗰𝘇𝘆 𝗻𝗮𝘀 𝘇 𝗶𝗻𝗻𝘆𝗺𝗶 𝗹𝘂𝗱ź𝗺𝗶 - dzięki nim tworzymy trwałe więzi z ważnymi dla nas ludźmi.

6. Emocje niosą 𝗸𝗼𝗺𝘂𝗻𝗶𝗸𝗮𝘁 𝗼 𝘁𝘆𝗺 𝗰𝘇𝘂𝗷𝗲 𝗶 𝗰𝗼 𝗱𝘇𝗶𝗲𝗷𝗲 𝘀𝗶ę 𝘇 𝗱𝗿𝘂𝗴ą 𝗼𝘀𝗼𝗯ą, z którą jesteśmy w relacji.

7. Emocje są dla nas informacją, że 𝗰𝗼ś 𝘄 𝗻𝗮𝘀𝘇𝘆𝗺 ż𝘆𝗰𝗶𝘂 𝗻𝗶𝗲 𝗱𝘇𝗶𝗲𝗷𝗲 𝘀𝗶ę 𝗻𝗮𝗷𝗹𝗲𝗽𝗶𝗲𝗷, że nasze podstawowe pragnienia i potrzeby nie są zaspakajane.

Czy emocje mogą nas mylić i prowadzić do zachowań, które nam nie służą? Czy mogą nas przytłoczyć i zniewolić? Oczywiście, że tak. Z emocjami jest w pewnym sensie tak jak z uczuciem głodu i pragnienia. Są one niezwykle ważne dla naszego zdrowia i codziennego funkcjonowania, co nie wyklucza takich ewentualności jak nałogowe objadanie lub głodzenie się, uzależnienie od alkoholu i innych środków. To jak regulujemy i interpretujemy nasze stany emocjonalne zależy od naszego temperamentu oraz od całego naszego dotychczasowego życia. Umiejętności tych uczymy się przez całe życie od naszych rodziców, rodzeństwa, przyjaciół, nauczycieli czy ostatecznie od naszego psychoterapeuty. Nie jest to nigdy nauka zakończona na zawsze, gdyż każdy okres życiowy stawia przed nami nowe wyzwania i nowe straty, kolejne trudne rozwojowo zadania, od narodzin do końca życia. Nasze świadome umiejętności i nieświadome sposoby radzenia sobie z emocjami to jedna z najważniejszych umiejętności, której uczymy się przez całe życie.

Zygmunt Gruntkowski, psychoterapeuta

𝗗𝗹𝗮𝗰𝘇𝗲𝗴𝗼 𝘄𝗮𝗿𝘁𝗼 𝗱𝗯𝗮ć 𝗼 𝗷𝗮𝗸𝗼ść 𝘀𝘄𝗼𝗶𝗰𝗵 𝗲𝗺𝗼𝗰𝗷𝗶?

W popularnych mediach i publikacjach od dawna wiele mówi się o tym jak ważne dla naszego zdrowia i rozwoju jest właściwe odżywianie się oraz ruch i aktywność fizyczna. Dużo mniej mówimy o znaczeniu emocji i bliskich relacji. Tymczasem od jakości i dojrzałości naszych emocji zależy, co oczywiste, nie tylko nasze nasze 𝘇𝗱𝗿𝗼𝘄𝗶𝗲 𝗽𝘀𝘆𝗰𝗵𝗶𝗰𝘇𝗻𝗲, ale i:

- nasze 𝘇𝗱𝗿𝗼𝘄𝗶𝗲 𝗳𝗶𝘇𝘆𝗰𝘇𝗻𝗲; coraz więcej badań wskazuje na istotny wpływ naszych emocji na rozwój przewlekłych oraz psychosomatycznych chorób; przewlekłe napięcie mięśniowe, migrenowe bóle głowy, bezsenność, zespół jelita drażliwego, miażdżyca, nadciśnienie, choroby autoimmunologiczne;

- nasze 𝘇𝘄𝗶ą𝘇𝗸𝗶 𝗶 𝗯𝗹𝗶𝘀𝗸𝗶𝗲 𝗿𝗲𝗹𝗮𝗰𝗷𝗲; niedojrzałość emocjonalna jest głównym powodem rozpadu związków, nietrafionych wyborów partnerów, trwania w szkodliwych relacjach;

- nasza 𝗼𝗱𝗽𝗼𝗿𝗻𝗼ść 𝗻𝗮 𝘀𝘁𝗿𝗲𝘀 𝗱𝗻𝗶𝗮 𝗰𝗼𝗱𝘇𝗶𝗲𝗻𝗻𝗲𝗴𝗼; to nie obiektywne zagrożenia i groźni przeciwnicy są dziś naszym problemem; to nasza słaba odporność na frustracje, nasz wewnętrzny krytyk, lęk przed zmianą, unikanie wyzwań, nasze sposoby radzenia sobie ze stresem, które nie sprawdzają się we współczesnym, skomplikowanym świecie;

A ponadto:

- 𝗻𝗮𝘀𝘇𝗲 𝗿𝗲𝗹𝗮𝗰𝗷𝗲 𝗶 𝘀𝘂𝗸𝗰𝗲𝘀𝘆 𝘄 𝗽𝗿𝗮𝗰𝘆
- 𝗻𝗮𝘀𝘇𝗲 𝗽𝗼𝗰𝘇𝘂𝗰𝗶𝗲 𝘀𝗲𝗻𝘀𝘂,
- 𝘇𝗱𝗼𝗹𝗻𝗼ść 𝗱𝗼 𝗿𝗲𝗳𝗹𝗲𝗸𝘀𝗷𝗶 𝗶 𝘄𝘇𝗴𝗹ę𝗱𝗻𝗶𝗲 𝗼𝗯𝗶𝗲𝗸𝘁𝘆𝘄𝗻𝗲𝗷 𝗼𝗰𝗲𝗻𝘆 𝘀𝗶𝗲𝗯𝗶𝗲 𝗶 𝗶𝗻𝗻𝘆𝗰𝗵,
- 𝗽𝗮𝗺𝗶ęć
- 𝗽𝗼𝗰𝘇𝘂𝗰𝗶𝗲 𝘁𝗼ż𝘀𝗮𝗺𝗼ś𝗰𝗶,
- 𝗽𝗼𝗰𝘇𝘂𝗰𝗶𝗲 𝘄𝗮𝗿𝘁𝗼ś𝗰𝗶 𝗶 𝗽𝗲𝘄𝗻𝗼ść 𝘀𝗶𝗲𝗯𝗶𝗲,
- 𝗿𝗼𝘇𝘄ó𝗷 𝗻𝗮𝘀𝘇𝗲𝗷 𝗼𝘀𝗼𝗯𝗼𝘄𝗼ś𝗰𝗶,
- 𝗻𝗮𝘀𝘇𝗲 𝘀𝘇𝗰𝘇ęś𝗰𝗶𝗲 𝗼𝘀𝗼𝗯𝗶𝘀𝘁𝗲.

Zygmunt Gruntkowski, psychoterapeuta

𝗦𝘇𝗸𝗼ł𝗮 𝗘𝗺𝗼𝗰𝗷𝗶 𝗶 𝗥𝗲𝗹𝗮𝗰𝗷𝗶 𝗘𝗞𝗧𝗔𝗭 to m.in.:

1. 𝗼𝘁𝘄𝗮𝗿𝘁𝗼ść: na to co we mnie i w innych,

2. 𝗼𝘁𝘄𝗮𝗿𝘁𝗼ść: na moje głębokie pragnienia,

3. 𝗼𝘁𝘄𝗮𝗿𝘁𝗼ść: na intymność i bliskie relacje

4. 𝗼𝗱𝘄𝗮𝗴𝗮 𝗶 𝗼𝘁𝘄𝗮𝗿𝘁𝗼ść na mój lęk i inne trudne emocje,

5. 𝗼𝘁𝘄𝗮𝗿𝘁𝗼ść na moją stłumioną złość - narzędzie zmiany,

6. 𝗼𝘁𝘄𝗮𝗿𝘁𝗼ść na wewnętrzny konflikt - blokadę rozwoju,

7. 𝗼𝘁𝘄𝗮𝗿𝘁𝗼ść na stratę i nowe perspektywy,

8. 𝗺𝗲𝗻𝘁𝗮𝗹𝗶𝘇𝗮𝗰𝗷𝗮: głębsze rozumienie i świadomość tego co we mnie,

9. 𝗺𝗲𝗻𝘁𝗮𝗹𝗶𝘇𝗮𝗰𝗷𝗮: głębsze rozumienie i świadomość tego co między nami,

10. 𝗺𝗲𝗻𝘁𝗮𝗹𝗶𝘇𝗮𝗰𝗷𝗮: lepsza komunikacja w relacji,

11. 𝗺𝗲𝗻𝘁𝗮𝗹𝗶𝘇𝗮𝗰𝗷𝗮: droga do lepszego radzenia sobie z impulsywną złością

12. 𝗺𝗲𝗱𝘆𝘁𝗮𝗰𝗷𝗮 i oddech: więcej spokoju w umyśle i ciele,

13. 𝗺𝗲𝗱𝘆𝘁𝗮𝗰𝗷𝗮 i uważność: głębsza świadomość,

14. 𝘇𝗺𝗶𝗮𝗻𝗮, 𝗮𝗸𝗰𝗲𝗽𝘁𝗮𝗰𝗷𝗮, 𝘄𝘀𝗽ół𝗰𝘇𝘂𝗰𝗶𝗲, 𝘄𝘆𝗯𝗮𝗰𝘇𝗲𝗻𝗶𝗲,

15. 𝘀𝗲𝗻𝘀, 𝗰𝗲𝗹 - moich wysiłków, działań, życia.

𝗦𝘇𝗸𝗼ł𝗮 𝗘𝗺𝗼𝗰𝗷𝗶 𝗶 𝗥𝗲𝗹𝗮𝗰𝗷𝗶 𝗘𝗞𝗧𝗔𝗭 to kursy, warsztaty, grupy i inne inicjatywy:

1. pogłębiające naszą wiedzę z zakresu emocji i bliskich relacji w oparciu o najnowsze badania, wiedzę i doświadczenie z zakresu wielu dziedzin psychologii, różnych szkół współczesnej psychoterapii oraz neuronauki; wszystko przełożone na prosty, potoczny język;

2. doskonalące umiejętności związane z naszymi emocjami oraz bliskimi relacjami;

3. trening otwartości na to co w nas i między nami;

4. trening mentalizacji, kluczowej umiejętności, od której zależy jakość naszego życia emocjonalnego i jakość naszych relacji;

5. trening odporności i radzenia sobie ze stresem we współczesnym świecie;

6. aktywności zorientowane na poszukiwanie sensu;

7. nauka i trening technik oddechowych, relaksacyjnych;

8. nauka i trening głównych metod medytacji rozwojowej oraz terapeutycznej;

9. grupy otwarcia, mentalizacji i rozwoju o różnej problematyce.