Poza Schematem Malwina Nogaj

29/04/2026

17 kwietnia byłam z Lenką w bibliotece Gdynia Obłuże na pokazowej lekcji z języka angielskiego, prowadzonego przez https://www.facebook.com/chillout.szkola/
Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie to, że na takiej lekcji już byłyśmy w zeszłym roku. Niestety, wtedy Lenka na rok czasu zraziła się do języka i tej szkoły, bo Pani nie chciała pokazać jej misia, którego ze sobą przyniosła na zajęcia. Dopiero wytłumaczenie, że ta Pani już tam nie pracuje, przekonało ją i zechciała pójść po raz kolejny.

Do czego zmierzam ?

Do tego, że w przypadku dzieci wszystko ma swój czas. Lenka widocznie dopiero w wieku 5 lat, a nie 4 była gotowa do tego by uczestniczyć wspólnie z dziećmi i Panią w lekcji. Wtedy była za bardzo rozkojarzona i chętniej bawiłaby się zabawkami niż słuchała Pani.

Ale u mnie sytuacja jest inna, bo dopiero gdy Lenka skończyła 5 lat zaczęłam regularnie gdziekolwiek z nią chodzić np. logopeda ( trzeba wysiedzieć 45 minut), tańce ( trzeba brać aktywny udział 45 minut) , warsztaty i teatrzyki w Biblioteka Gdynia Pogórze, również trzeba wysiedzieć 45 minut. I dopiero teraz widzę, że jest gotowa.

Fajnie , że mogę pozwolić sobie na naturalne tempo związane z rozwojem mojego dziecka. I zapewniam Was ( bo pewnie nie macie porównania), ona czyli dziecko które nie poszło w wieku 3 lat do przedszkola rozwija się równie dobrze, jak dzieci do niego chodzące, a może nawet lepiej. Bo jest bardziej przystosowane do życia w prawdziwym społeczeństwie, a nie w sztucznym środowisku wykreowanym przez system, szkolne budynki itp.

Buziaki, Malwina 💋

29/04/2026

W zeszłym tygodniu miałam okazję uczestniczyć w autorskim spotkaniu z Sylwia Kubik - pisarka z Powiśla w bibliotece Gdynia Obłuże.

Sylwia opowiadała o swojej twórczości osadzonej m.in. na Żuławach i zwróciła uwagę na coś, co bardzo mnie zatrzymało. Wspomniała, że potencjał wielu książek zostaje czasem „rozmyty” przez nadawanie fikcyjnych nazw miejscom, w których toczy się fabuła.
I muszę przyznać, że to zdanie bardzo do mnie trafiło.

Sama zauważam, że dużo trudniej angażuję się w historie, które są całkowicie oderwane od rzeczywistości. Lubię wiedzieć, że coś mogłoby się wydarzyć naprawdę, że ma swój kontekst, miejsce, osadzenie w świecie, który znamy.

To skojarzenie przeniosło mnie też na inne obszary mojego życia, szczególnie na edukację mojej córki.

W domu staram się pokazywać jej świat w sposób możliwie jak najbardziej praktyczny i zrozumiały. Szukam pomysłów, które tłumaczą naturalne zjawiska dziecięcej codzienności w prosty, a jednocześnie angażujący sposób.

Coraz częściej wspieram się w tym sztuczną inteligencją. Głównie przy wymyślaniu zabaw i materiałów edukacyjnych. Od kilku dni testuję też coś nowego: tworzenie piosenek generowanych przez AI.
I muszę przyznać, że z perspektywy neurodydaktyki to naprawdę ciekawe narzędzie. Nauka przez muzykę i rytm potrafi działać zaskakująco skutecznie, szczególnie u dzieci.

Przykład z życia?
Moja córka w bardzo krótkim czasie zrozumiała, kiedy jemy śniadanie, obiad i kolację – właśnie dzięki takiej piosence.
I nie ma w tym nic dziwnego. Przecież nauka przez zabawę to jedna z najbardziej naturalnych form przyswajania wiedzy.

Na co dzień trzymam się również podstawy programowej i to właśnie na jej bazie planuję tworzyć kolejne edukacyjne piosenki dla dzieci. Takie, które nie są tylko „ładne i miłe”, ale przede wszystkim pomagają realnie zrozumieć i zapamiętać zasady, które ułatwiają funkcjonowanie w codziennym świecie.

Piosenka edukacyjna o porach dnia. Kiedy jemy śniadanie, obiad i kolację.

28/04/2026

28/04/2026

🎧🎧🎧🎧🎧🎧

23/04/2026

18/04/2026

Niespodzianka nie udała się :( Lenka przez całą godzinę miała zasłonięte uszy i płakała. Za głośno 🤷

17/04/2026

Nauczanie swojego dziecka w domu jest nie lada wyzwaniem, Szczególnie jeśli chodzi o nadmiar wszystkiego. Nigdy nie wiadomo kiedy coś przyda się do stworzenia jakiejś kreatywnej pracy...

Ucząc swoje dziecko w domu, chcemy mu przekazać jak najwięcej, by nie daj Boże nie zostało w tyle za innymi dziećmi szczególnie tymi, które do szkoły chodzą. Gdy dzieci są w szkole, odpowiedzialność za realizację programu szkoły biorą na siebie.

Większość materiałów jest dostępna w szkole. A w domu ? Tych pomysłów mam bardzo dużo. Nigdy nie wiadomo kiedy przestać. A co potem robić z tymi pracami ?

Serio. Mamy tego zdecydowanie za dużo. Odkąd zaczęłam chodzić po bibliotekach, wypożyczać książki i uczestniczyć w warsztatach zrozumiałam, że nie potrzebujemy mieć wszystkiego. Naprawdę.

Kilka dni temu wypożyczyłam z biblioteki książkę o minimalizmie. Przeczytałam ją w 3 dni i mam ochotę wywalić pół domu.

Dziś zaczęłam :)

16/04/2026

Pamiętam moment, gdy pierwszy raz w sm mignely mi posty z książkami Sylwii Kubik, która swoje opowieści osadza m.in. w Żuławskich krajobrazach. Byłam zaciekawiona, że gościła w wielu miejscach na Żuławach, które znam, ale nie dociekałem co, skąd i po co. Nawet będąc tyle razy w bibliotece nie wypożyczyłem ani jednej jej książki. I dzisiaj miałam okazję być na autorskim spotkaniu w bibliotece w Gdyni Obłuże 📚 Atmosfera, która tam panowała udzieliła się nawet mi. Tam był dosłownie zlot jej fanów 😱 Aż mi głupio było, że nie przeczytałam ani jednej jej książki. Był nawet Pan, który słuchał jej audiobooka jeżdżąc rowerem po Żuławach. Zresztą muszę Wam powiedzieć, że jestem arcydumna, że znów wracam na moje ukochane Żuławy 😍🍀 i z dwoma książkami z autografem 🖍️

14/04/2026

Nagrywam bajki, opowieści, wiersze i fragmenty literatury dla dzieci w spokojny, angażujący sposób, który rozwija wyobraźnię i naprawdę zatrzymuje uwagę.

https://zrzutka.pl/emnejj

To nie są przypadkowe nagrania. To treści, które:

wyciszają dzieci zamiast je przebodźcowywać
pomagają zrozumieć lektury szkolne
uczą skupienia i słuchania
budują kontakt z językiem i emocjami

Dostaję sygnały, że to działa. Dzieci słuchają, wracają do nagrań, a rodzice widzą różnicę.

Chcę iść krok dalej i regularnie tworzyć wartościowe materiały audio, które są dostępne dla każdego.

Do tego potrzebuję jednak jednej, konkretnej rzeczy: dobrego mikrofonu, który zapewni czysty, przyjemny dźwięk.

Bo nawet najlepsza treść przegrywa, jeśli jakość nagrania męczy ucho.

Ta zbiórka to inwestycja w:

lepszą jakość nagrań
większą regularność publikacji
rozwój projektu, który realnie wspiera dzieci i nie tylko

Jeśli uważasz, że takie treści są potrzebne, to możesz pomóc mi je tworzyć.

Każda wpłata ma znaczenie.

Dziękuję, że jesteś częścią tego projektu 🤍

13/04/2026

Zmiana, rozwój, szukanie nowych kierunków. No i technologia, która wchodzi w życie trochę szybciej, niż byśmy chcieli. AI też mnie w końcu dogoniło.

Czytam sporo o tym, że nasze dzieci będą pracować w zawodach, które jeszcze nie istnieją. A my żyjemy w czasach, w których jedna praca na 40 lat to już raczej legenda niż plan. I to naprawdę daje do myślenia.

Jako fotograf nieruchomości przestałam się zastanawiać, jak jeszcze bardziej przekonywać ludzi, że zdjęcia są ważne. Bo umówmy się, zdjęcia wnętrz w pewnym stopniu da się dziś zastąpić AI. Ale naszych przeżyć, wspomnień i emocji już nie tak łatwo.

Zdjęcia bliskich, do których wracamy po latach, mają zupełnie inną wartość niż idealnie wygenerowane wnętrze. Można oczywiście zrobić piękną historię w programie i „przenieść się” na Bahamy. Pytanie tylko, co potem powiemy dzieciom. Że to się nigdy nie wydarzyło? No można. Każdy wybiera po swojemu.

Jako mama, trochę wizjonerka, a trochę obserwatorka, zaczęłam się temu wszystkiemu przyglądać. Widzę, że przyszłość nadal będzie opierała się na relacjach i pracy z drugim człowiekiem.

Mam prawie 41 lat i jeszcze niedawno myślałam, że moje kompetencje są… przeciętne. Że już zawsze będę fotografem, tylko w różnych odsłonach. Po prawie sześciu latach w domu zaczęłam się jednak zastanawiać, co dalej.

Czy chcę dalej fotografować nieruchomości? A może potrafię coś więcej?

Zawsze wydawało mi się, że powinnam być poważną businesswoman. Tylko że kompletnie tego nie czułam. W środku nadal byłam dziewczyną ze wsi, która kocha spokój, naturę i zwykłe życie. I chyba trochę się z tym wszystkim męczyłam.

Zrobiłam test kompetencji i wyszło coś bardzo ciekawego. Najlepiej odnajduję się w pracy z ludźmi, szczególnie w małych społecznościach. Potrafię organizować, szukać rozwiązań, mam mnóstwo pomysłów. I to był dla mnie moment „aha”.

Dlatego jestem teraz w trakcie kursu animatora czasu wolnego na wsi.

Coraz częściej myślę o osobach, które mieszkają poza miastem i mają ograniczone możliwości wyjazdu. Brak samochodu, drogie bilety, codzienność, która zamyka w jednym miejscu. Najbardziej szkoda mi dzieci, bo one naprawdę potrzebują kogoś, kto pokaże im, że świat może wyglądać inaczej.

Kilka dni temu trafiłam na Nova Fundacja, która szuka lokalnego animatora dla gminy Cedry Wielkie na Żuławach. I powiem wprost, trzeba mieć w sobie sporo odwagi, żeby w takiej chwili uwierzyć w siebie i wysłać zgłoszenie.

Nikt mnie do tego nie namawiał. Nikt nie powiedział „spróbuj, nadajesz się”. Zrobiłam to sama.

Więc jeśli możesz, trzymaj kciuki. Za mnie i za każdego, kto próbuje coś zmienić w swoim życiu i zrobić przy okazji coś dobrego dla innych ❤️

10/04/2026