Świadoma Męskość

7 dni / 700 kilometrów / 7000 metrów w pionie.

Sportowy wyjazd, który kolejny raz potwierdził, że sport w moim życiu nie jest miłym dodatkiem – jest fundamentem, na którym buduje się charakter, relacje i własną tożsamość.

1. Wolność od szumu i biologia sukcesu

Dla mnie rower to przestrzeń sacrum. Moment, w którym wychodzę z informacyjnego chaosu, wyciszam powiadomienia i statusy. Zostaję sam na sam z drogą, celem, oddechem, rytmem. To spotkanie samemu ze sobą.

Mężczyzna, z uwagi na swoją fizyczność i naturalną siłę, potrzebuje ruchu – to nasza biologia. I ja też, jako mężczyzna, tego ruchu bezwzględnie potrzebuję.

Bezruchem i stagnacją czuję, że blokuję swój potencjał, a sport daje mi dostęp do najzdrowszego paliwa: endorfin. Przez wszystkie lata, gdy wychodziłem z uzależnienia i zmieniałem swoje schematy, sport nauczył mnie sprawczości, dyscypliny, konsekwencji, wytrwałości. Wpływa on nie tylko na moje ciało, ale i na stan mojego ducha, a w efekcie na jakość mojego życia.

Badania wykazują, że regularny ruch redukuje ryzyko ciężkiej depresji o 26%. A depresja i lęk karmią się bezczynnością.

Żeby było jasne – ruch i sport nie rozwiążą naszych problemów. Ale często przewietrzają układ nerwowy na tyle, żebyś znowu mógł usłyszeć własne myśli, nabrać dystansu do wielu spraw i wypracować rozwiązanie.

Nie trzeba od razu zapisywać się na zawody IronMan. Czasem wystarczy cykliczny spacer do lasu, żeby zejść z trybu alarmowego, zatrzymać się i złapać kontakt ze sobą.

2. Męskość i siła grupy

Wracając do samego wyjazdu, uświadomił mi on coś jeszcze – niesamowitą siłę męskiej wspólnoty. Ze wszystkimi ludźmi, z którymi tam byłem, połączył mnie rower i sport. Wspólna pasja, wspólne planowanie wyjazdu i tras, ale przede wszystkim podejmowanie wspólnego wysiłku, to elementy wpływające na moje poczucie sprawczości, bycia częścią grupy, a w efekcie na moje samopoczucie i poczucie własnej wartości.

Nic tak nie buduje poczucia braterstwa, jak wspólne wjeżdżanie pod stromy podjazd, długi zjazd i wspólna radość z osiągniętego celu i przejechanej trasy. To autentyczne bycie razem, gdzie nie liczą się maski, to, jakim autem jeździsz na co dzień, ani jaką pełnisz rolę zawodową. To nie ma takiego znaczenia. Ważniejsze jest to, jak wspólnie przeżywamy samą drogę, i co ta droga mówi o nas samych.

Bo tu sama droga ma większe znaczenie niż cel.
To piękna metafora życia.

Nie chodzi o to, abyś był sportowcem, ale mężczyzną, który jest sprawny fizycznie i duchowo, który ma kontakt ze sobą i swoim ciałem oraz potrafi konsekwentnie osiągać cele pomimo chwilowej niewygody i trudności.

3. Najważniejsza jest jednak zmiana perspektywy.

Wybrałem sport jako dobry nawyk, który zajął miejsce tych destrukcyjnych. Zamiast piwa w niedzielny poranek w samotności – wyjście na rower skoro świt, często w towarzystwie innych osób, dla których wspólny wyjazd na Kaszuby, do lasu, buduje na cały tydzień bardziej niż sobotnie wyjście do miasta.

Kiedyś wyjazdy zagraniczne kojarzyły mi się z jednym: piciem od momentu wejścia do strefy wolnocłowej na lotnisku aż do powrotu. Alkohol i narkotyki miały dawać „rozrywkę”, a w rzeczywistości odbierały trzeźwość spojrzenia na świat, pozostawiały pustkę, rozmyte wspomnienia oraz lęk: co dalej?

Dziś wracam z Majorki zbudowany, pełen przemyśleń i autentycznej energii. Zamiast kaca i luki w pamięci mam w głowie jasny obraz tego, co osiągnąłem. Taka zmiana pozwala mi jeszcze bardziej docenić to, co zbudowałem – moją rodzinę, moje życie i codzienność.

4. Weryfikacja i modelowanie

Taki wyjazd to dla mężczyzny ważny test. Czasem trzeba się oddalić, żeby dokonać weryfikacji: czy masz do czego i do kogo wracać?

Ja wracam z ogromną wdzięcznością.

Taki wyjazd często weryfikuje też coś bardzo ważnego: do kogo wracamy i z czym wracamy w relacji. Czy po powrocie czekają na nas tylko odłożone na chwilę problemy, napięcia i rozmowy, których wcześniej unikaliśmy, czy jednak wracamy do miejsca i osób, w którym jest przestrzeń, bliskość i gotowość do dalszego budowania.

Warto też powiedzieć jasno: takie wyjazdy często nie byłyby możliwe bez wsparcia partnerek, które rozumieją tę pasję i potrafią ją wspierać. Jestem wdzięczny mojej żonie, która mnie zawsze wspiera i rozumie moją pasję - to dla mnie ważne.

Bo zdrowy, spełniony mężczyzna to mężczyzna bardziej obecny, efektywny i oddany — taki, który ma więcej zasobów do działania w relacji i wokół niej.

Jako ojcowie musimy pamiętać, że nasze dzieci często nie słuchają tego co robimy – one nas obserwują. Kiedy widzą tatę, który cyklicznie uprawia sport, który wybiera rower zamiast używek, naturalnie przyjmują taką ścieżkę spędzania wolnego czasu. Modelujemy ich przyszłość nie słowami, a naszymi wyborami.

Sport nauczył mnie pokory i pokazał, że granice są często tylko w naszych głowach. Dziś doceniam siebie bardziej niż kiedykolwiek, bo wiem, jaką drogę przeszedłem – od ucieczki w używki do wolności, którą daje mi każdy przejechany, przebiegnięty czy przepłynięty kilometr.

Dziś mogę wybierać, nie muszę uciekać.
To jak wygrać życie ❤️

Męski Krąg Masculinum - Gdańsk Południe

Często szukamy odpowiedzi na nurtujące nas pytania w historiach innych osób. Patrzymy na to, co przeżyli, co nimi kierowało, jakich dokonywali wyborów i dokąd te wybory ich zaprowadziły.

W tych opowieściach szukamy często siebie.
Czekamy, aż ktoś inny nazwie to, co sami czujemy, ale czego nie potrafimy ubrać w słowa. Z tych skrawków cudzych doświadczeń rzucamy światło na swoją przeszłość, szukając zrozumienia i kierunku, w jakim warto podążać.

Wierzę, że męskość potrzebuje inspiracji, ognia, lustra – w doświadczeniach innych mężczyzn, w ich błędach i w ich odwadze do stanięcia w prawdzie i autentyczności.
Takie autentyczne spotkania często odnajduję w męskich kręgach.

Czasem jednak to „lustro” znajdujemy nie w rozmowie, a w autorach, którzy z męskiego punktu widzenia mówią o tym, co trudne i niewygodne. Taka lektura potrafi wytłumaczyć nam korzenie naszej własnej historii, pokazać nowe perspektywy i drogi, którymi możemy ruszyć dalej.

Dlatego cykl rekomendacji książkowych zaczynam od absolutnego klasyka: „Czasem czuły, czasem barbarzyńca”. To długa rozmowa Jacka Masłowskiego z Tomaszem Kwaśniewskim i głębokie studium bycia mężczyzną – od dzieciństwa, przez relacje i ojcostwo, aż po czas popiołów gdzie życie wzywa nas do stanięcia w prawdzie i autentyczności.

Zapytałem autora, Jacka Masłowskiego, o główny motyw napisania tej książki. Odpowiedział słowami, które do dziś we mnie rezonują:

„To książka, która pomaga mężczyznom zrozumieć, dlaczego bywają twardzi tam, gdzie powinni być czuli, i bezradni tam, gdzie powinni działać. Odsłania mechanizmy męskiego kryzysu, ale też pokazuje drogę do siły opartej na świadomości, nie na masce”.

Jeden z moich kolegów po lekturze powiedział: „Czytałem tę książkę i czułem, jak jej kartki biją mnie po twarzy”. Nic dodać, nic ująć.

Sam również miałem przy niej mocne momenty refleksji, retrospekcji i chwile, w których spojrzałem inaczej na swoją przeszłość i źródło wyborów, których dokonywałem.
Jeśli szukacie prawdy o sobie – to jest miejsce, od którego warto zacząć.

Polecam!

Mężczyźni i emocje

Wielu z nas dorastało w przekonaniu, że jedyną „męską” emocją, na którą można sobie pozwolić publicznie, jest złość.

Złość to jedyny język, którego nas nauczono, by opisać ból, na który zabrakło nam słów.

Złość to dla nas efekt często innych emocji takich jak smutek, rozczarowanie, lęk czy zniecierpliwienie.
Często też poza samą złością, nie czujemy niczego innego.
Nosimy pancerz, który ma nas chronić, tyle że na dłuższą metę – ten pancerz jest niezwykle ciężki i izolujący.

W Męskim Kręgu uczymy się ten pancerz zdejmować.

Od pewnego czasu nasze spotkania zaczynamy i kończymy pracą z kartami emocji. Może brzmi to prosto, ale dla mężczyzn, którzy przez 30 lat „po prostu dawał radę”, to rewolucja.

Te karty pomagają nam:
- Nazwać nienazwane: Przejść od ogólnego „jest ok” lub „jestem wkurzony” do precyzyjnego „czuję niepokoj” lub „jestem bezsilny”.
- Zrozumieć komunikat: Emocja to informacja. Jeśli czuję rozczarowanie, to co ono mówi o moich oczekiwaniach? Jeśli czuję zniecierpliwienie, o jakiej potrzebie mnie to informuje?
- Zintegrować, a nie odcinać: Zaczynamy czuć, co dzieje się w ciele i kontaktować się z tym emocjami i komunikować je do świata.

Uczymy się tu, że kontakt z własnymi emocjami, oraz że dbanie o własny stane emocjonalny to forma odpowiedzialności za siebie i swoich bliskich.
„Odmrażanie” emocji w kręgu pozwala nam wrócić do domów, relacji i pracy jako ludzie bardziej świadomi, stabilni i – paradoksalnie – silniejsi. Bo prawdziwa siła nie boi się prawdy o tym, co czuje.

Jeśli czujesz, że czas przestać dusić wszystko w sobie i chcesz sprawdzić, co kryje się pod Twoim „pancerzem” – zapraszamy do kręgu. Tutaj nie musisz niczego udawać.

W zeszłym tygodniu miałem przyjemność być prelegentem podczas Dnia Przedsiębiorczości w Zespół Szkół Kreowania Wizerunku w Gdańsku

To było dla mnie bardzo ciekawe doświadczenie i dobre spotkanie z młodymi ludźmi, z którymi mogliśmy porozmawiać bez filtrów — o relacjach, autentyczności, biznesie, wierze w siebie i o tym, jak nie zgubić siebie po drodze.

Mówiłem głównie o tym, jak ważne jest słuchanie swojego serca, zaufanie do własnej intuicji i odwaga, by iść własną drogą — nawet wtedy, gdy nie jest ona najłatwiejsza ani najbardziej oczywista.

Sam od wielu lat idę właśnie taką drogą, dlatego mówiłem z perspektywy własnej historii, doświadczeń i lekcji, które przyniosło mi życie.

Jeszcze raz dziękuję za zaproszenie ✌️

Dziś obchodzimy Dzień Kobiet ❤️

Wielu mężczyzn kupi kwiaty, złoży życzenia i często na tym temat się skończy.

Z moich rozmów i obserwacji wynika, że owszem – kobiety lubią miłe gesty, ale niezwykle ważne jest też dla nich to, aby ich świat tworzyli mężczyźni, którzy:

• Słuchają (naprawdę, a nie tylko czekają na swoją kolej).
• Potrafią czuć i rozmawiać o emocjach.
• Biorą odpowiedzialność za siebie i za relację
• Nie uciekają od trudnych rozmów.

Dla mnie bycie świadomym mężczyzną to odejście od dominacji i kontroli.

Zdrowa i wartościową relacje, nie buduję się gestami czy przedmiotami.
Buduje się poprzez:

1. Obecność – nie ta fizyczną, na kanapie czy telefonem. Chodzi o bycie „tu i teraz”, uważność na jej słowa i gesty.

2. Odpowiedzialność – za swoje słowa, za dom, za wspólny kierunek. Wiedza, że można na Tobie polegać w każdej sytuacji. Że kobieta się czuję z Tobą bezpiecznie.

3. Emocjonalna dojrzałość – umiejętność nazwania tego, co czujesz, i wyjście poza schemat „nic mi nie jest”. To siła, by przyznać się do błędu i umiejętność mówienia o własnych potrzebach.

Może dziś, najlepszym prezentem, jaki możesz dziś dać, nie będą kwiaty? Może będzie to ta jedna rozmowa, którą odkładacie od miesięcy?

A może szczere przyjrzenie się temu, co partnerka mówi Ci od dawna – o Twoim zdrowiu, nawykach czy dbaniu o siebie.

Często słyszymy to jako krytykę i od razu budujemy mur.
Ale jeśli się zatrzymasz, zobaczysz, że w tych słowach często ukryta jest troska i chęć pomocy.

Świadomy mężczyzna potrafi odróżnić atak od zaproszenia do wspólnego wzrostu, który często prowadzi przez to co dla Ciebie trudne i wymagające pracy.

Dziś to dobry moment, żeby zapytać siebie: jakim mężczyzną jestem dla kobiet w moim życiu?
Dla partnerki.
Mamy. Córki. Przyjaciółki.

Myślę że kobieta zdecydowanie bardziej doceni Twoją obecność i autentyczność, bo to fundament zdrowej relacji, nie kolejne prezenty.

✌️

Większość z nas została wytrenowana do ucieczki od cierpienia za wszelką cenę.

Kiedy boli, kiedy pojawia się lęk, strata czy kryzys, automatycznie szukamy wyjścia awaryjnego. Zakładamy grubszą zbroję, uciekamy w pracę, używki albo odcinamy się emocjonalnie, udając, że nas to nie dotyczy. Ale prawda jest inna: to właśnie ta ucieczka nas zabija.
Kiedy za wszelką cenę unikasz trudu, zaczynasz emocjonalnie rdzewieć od środka. Stagnacja jest bezpieczna, ale jest też martwa.

Często to, przed czym tak desperacko uciekasz – Twoje cierpienie – jest jedynym motorem, który jest w stanie realnie wypchnąć Cię do zmiany.

W świecie, który wmawia nam, że życie ma być „łatwe i przyjemne”, zapomnieliśmy o tym, co wiedział już Marek Aureliusz:

„Przeszkoda staje się drogą”.

To zupełnie inne podejście do męskości. Tam, gdzie jest trud, tam zazwyczaj skrywa się prawda o nas, której często nie chcemy zobaczyć. Prawda o tym, kim jesteśmy bez naszych masek i tytułów.

Więc czekając na „lepszy czas” i nie podejmując wysiłku, by spojrzeć prawdzie w oczy, nie kupujemy sobie spokoju. Zamykamy się w klatce z własnej wygody, z której z każdym rokiem coraz trudniej wyjść. A klucz do jej drzwi leży dokładnie tam, gdzie boisz się zajrzeć.

Życie to nie tylko lato. To także zima – czas mrozu, który hartuje, i ciemności, która pozwala zobaczyć gwiazdy. Jeśli nie nauczysz się czerpać z obu tych okresów, nigdy nie wyruszysz w prawdziwą drogę.