Pani od planszówek

Szacowanie swoich szans, ocenianie możliwości, a także umiejętność balansowania między ryzykiem a ostrożnością to kluczowe umiejętności, które staram się rozwijać u dzieci podczas zajęć 🎯. Pomaga mi w tym gra „Robale de lux” 🐛, która w zabawny sposób wprowadza młodszych graczy w świat decyzji opartych na ryzyku 🎲. Zgodnie z opisem wydawcy: „Zdobądź smakowite robale (i jabłuszko z mięsnym nadzieniem)! 🍏 Aby upolować przysmak, będziesz musiał wyrzucić odpowiednią wartość na kostkach 🎲. Pomogą ci w tym różni specjaliści – sprytna łasica 🦡, głodny kruk 🦅 czy wysiadująca kura 🐔. Możesz rzucać kilka razy, ale jeśli za bardzo zaryzykujesz, spalisz rzut i obejdziesz się smakiem! 😱 ‚Polowanie na robale Deluxe’ to rozbudowana wersja bestsellerowej gry o łapaniu robali. Pudełko zawiera podstawową grę oraz rozszerzenia, które urozmaicają rozgrywkę i wprowadzają nowe możliwości zdobywania punktów.” 🏆

Gra jest bardzo dynamiczna ⚡, a sytuacja na planszy zmienia się błyskawicznie – zwycięstwo może przejść z jednej osoby na drugą w mgnieniu oka ⏱️. Obserwuję, jak w trakcie gry dzieci ujawniają swoją skłonność do ryzykowania 💥. Widać, które z nich są nadmiernie ostrożne 🐢 i obawiają się porażki 😔, co często prowadzi do braku punktów, ponieważ mechanizm gry wymusza podjęcie ryzyka 💪. Aby zdobyć jakiekolwiek punkty, trzeba podjąć decyzję o kolejnym rzucie 🎲, a każda próba wiąże się z możliwością zarówno zdobycia punktów 🏅, jak i utraty już posiadanych ❌.

Ta gra pozwala dzieciom doświadczyć, że zbyt duże ryzyko może prowadzić do strat 😬, a jednocześnie uczy, że zbytnia ostrożność może uniemożliwić osiągnięcie sukcesu 🏆. W ten sposób uczą się oni balansu między podejmowaniem wyważonych decyzji ⚖️ a odważnym stawianiem czoła wyzwaniom 💪. Ponadto, ponieważ gra trwa dłużej niż standardowe planszówki ⏳, dzieci mają okazję ćwiczyć cierpliwość oraz wytrwałość w dążeniu do celu 🎯, co jest niezwykle cenną umiejętnością na przyszłość 🚀.

Podstawka do kostek nie jest elementem oryginalnej gry - kupiona osobno.

Lubienie się - nielubienie się

„Kolorowe biedronki” to gra, w której przemycam wiele ważnych elementów społecznych, takich jak współpraca 🤝, cierpliwość ⏳ i budowanie relacji w grupie 👯‍♀️. Według opisu wydawnictwa: „Zbliża się doroczny bal kostiumowy u biedronek 🐞. Jaki wybrać strój? Oczywiście, w kolorowe kropki! 🎉 Ale ponieważ każda biedronka ma kropki w jednym kolorze, muszą się nimi wymienić! Biedronki na noskach mają magnesy, dzięki którym mogą się odpychać lub zbliżać. Biedronki, które się lubią, mogą zamienić się kropkami.”

Już samo przygotowanie gry stanowi wyzwanie dla małych rączek ✋. Dzieci muszą włożyć drobne drewniane walce w dziurki na plecach biedronek, zadbać o odpowiednią odległość między nimi (magnesy są dosyć mocne 💪) i przygotować figurki mrówek 🐜. Gra jest kooperacyjna, co oznacza, że albo wszyscy zdążą, albo mrówki wygrają i zjedzą poczęstunek przygotowany na bal 🍰. Wspólne działanie ułatwia przetrwanie trudnych chwil porażki 😔, a radość ze zwycięstwa dzieli się łatwiej, gdy osiągamy cel razem 🎯.

Podczas tej zabawy poruszam temat relacji w grupie i przyjaźni ❤️. Nie każda biedronka chce wymieniać się kropkami z każdą koleżanką. Może się zdarzyć, że biedronka czerwona lubi się z zieloną, ale nie z niebieską, a niebieska z kolei lubi czerwoną 💙. To doskonała okazja, by rozmawiać o tym, że w grupie nie zawsze musimy lubić wszystkich, ale warto się szanować 🤗. Niekiedy musimy poczekać, aż znajdziemy kogoś, z kim się naprawdę zaprzyjaźnimy, a także zaakceptować, że nie zawsze nasze przyjaźnie będą się pokrywać z cudzymi 🤔.

Gra uczy, że w dążeniu do wspólnego celu każdy członek zespołu ma ogromne znaczenie 💪. Ćwiczymy cierpliwość, współpracę i umiejętność postrzegania innych, dopasowywania się do sytuacji, a także rozwijamy motorykę, w tym chwyt szczypcowy 🖐, który jest niezbędny przy manipulacji drobnymi elementami gry.

„Kolorowe biedronki” to doskonała okazja do nauki współpracy, cierpliwości i budowania relacji, a przy tym świetna zabawa! 🎉😊

Gotowość dziecka do naprzemienności - "RAZ JA, RAZ TY"

Jeśli mój podopieczny nie jest jeszcze otwarty na tę zasadę, sięgam po gry typu . Takie gry nie wymagają interakcji z innym dzieckiem, a jedynie delikatnego wsparcia ze strony terapeuty 🧑‍🏫. Są one intuicyjne i nie potrzebują szczegółowej instrukcji 📋, co sprawia, że dziecko może od razu rozpocząć zabawę.

Gry te stanowią stopniowane wyzwanie umysłowe 🧠, oferując satysfakcję z ukończenia każdego zadania 🎯. Stymulują postrzeganie i rozwijają zdolność do znajdowania niestandardowych rozwiązań 🔍. Ich trudność rośnie stopniowo, prowadząc dziecko małymi krokami do coraz bardziej zaawansowanych poziomów 🚶‍♀️. Są przewidywalne, bezpieczne i ładnie wykonane 🎨, co sprawia, że dziecko czuje się komfortowo i z chęcią wraca do zabawy.

Dodatkową zaletą tych gier jest to, że można je w każdej chwili przerwać ⏸️ i później z przyjemnością do nich wrócić 🔄. Ważne jest jednak, aby uważać na indywidualne fiksacje dzieci. Na przykład, jedna z gier, Eureka 3D – Gra logiczna Ah!Ha – Pędzące kulki ⚽, opiera się na mechanizmie spadających kulek. Dzieci, które traktują piłki jako silną stymulację, mogą mieć trudność w skupieniu się na przechodzeniu poziomów i zamiast tego z fascynacją obserwować, jak metalowe kulki toczą się po torze 🔮. W takich przypadkach warto delikatnie wrócić do ustalania, które zadania wykonuje osoba prowadząca zajęcia, aby stopniowo przejść do pełnej naprzemienności działań 🤹‍♀️.

Dzieci, które przychodzą na zajęcia do mnie, często nie są gotowe, aby od razu rozmawiać o swoich uczuciach i emocjach 🧠💬. Zdarza się, że są one lękowe 😟 lub nastawione opozycyjnie do spotkań z pedagogiem 🚫. Kluczowym elementem każdej terapii jest nawiązanie pozytywnej, bezpiecznej relacji 🤝💛, która stworzy przestrzeń do dalszej pracy. Z tego powodu staram się unikać od razu tematów, które mogą budzić opór – takich jak bezpośrednia rozmowa o emocjach 💔 czy trudnych doświadczeniach 💭.

Ponadto, użycie gotowych narzędzi, takich jak pudełka 📦, książki 📚 czy teczki z napisem wskazującym na specyficzne problemy, np. dla dzieci z autyzmem 🧩 czy lękami 😨, może nie zawsze być efektywne. Dzieci mogą się wycofać, szczególnie jeśli nie czują się gotowe, aby otwarcie mówić o swoich trudnościach 🗣️, lub nie do końca rozumieją swoją diagnozę 🤷‍♀️. Takie podejście, choć może być pomocne w niektórych przypadkach, w innych może prowadzić do nieporozumień i utraty zaufania 💔.

Zdecydowałam się na wybór tematu, który nie budzi bezpośredniego związku z trudnymi doświadczeniami, ale za to angażuje dziecko w neutralną aktywność – grę 🎮, która ma atrakcyjny wygląd i jest łatwa do przyswojenia. Kolorowe pudełko, pełne różnych elementów 🌈, wzbudza ciekawość 🤩, co pomaga w przełamaniu pierwszych oporów. Gra, będąca formą zabawy 🧸, może być pierwszym krokiem do zbudowania pozytywnej więzi z dzieckiem i pozwala na oswojenie się z nowym miejscem 🏠, obcą osobą 🧑‍🏫 oraz samym faktem uczestnictwa w zajęciach.

Wybór gry, która jest bliska zainteresowaniom dziecka 💡, dodatkowo ułatwia nawiązanie kontaktu. Dzięki temu dziecko ma czas na adaptację ⏳, może poczuć się bezpiecznie 🛡️ i zyskać zaufanie do terapeuty, zanim przejdziemy do bardziej zaawansowanych tematów. Takie podejście daje nam szansę na zbudowanie silnej podstawy do dalszej pracy nad emocjami i trudnościami dziecka, kiedy będzie gotowe do podjęcia głębszych rozmów 🧠💖.

Wśród dzieci, dla których przegrana jest zbyt trudną sytuacją, wprowadzam gry kooperacyjne. 😊 Są dzieci, które cieszą się z gry jako takiej, porażkę znoszą spokojnie, zdarza się, że oszukują, żeby lubiana przez nich osoba wygrała. 💕 Nie muszą skończyć gry, żeby się z niej cieszyć, lubią po prostu przesuwać pionki, układać karty. 🎲 Są jednak dzieci, dla których każdy punkt zbliżający ich do zwycięstwa jest na wagę złota. 🏆 Wygrana to kwestia życia lub śmierci, i trzeba nauczyć dziecko przegrywać i wygrywać, radzić sobie ze wszystkimi emocjami z tym związanymi. 😅😌 Jest to trudne, ale bardzo ważne, żeby dać dziecku szansę spróbować swoich sił, nie oszukiwać, żeby przegrać na korzyść dziecka, bo litość jest gorzej przyjmowana niż porażka. 😔

Jakie gry sprawdzają mi się w mojej pracy? 🎮 Są to pozycje firmy Egmont: „Park dinozaurów” 🦖, „Wyprawa do babci” 👵 czy „Kotek psotek” 🐱 "Kolorowe biedronki", a wydawnictwo Granna ma w swojej ofercie „Wyspę smoków” 🐉. Poczucie klęski jest mniejsze, gdy wszyscy przegrywają, a zwycięstwo cieszy bardziej, gdy można cieszyć się z nim ze współgraczem. 🎉👫

Co ciekawe, w każdej z wymienionych gier często gra przebiega tak, że dziecko kibicuje jednej postaci. 🐱💖 A np. w grze „Kotek psotek” podopieczny rusza się czarnym kotkiem 🐾 lub wybiera swoje ulubione zwierzątko, którym najszybciej się przesuwa. 🐾🚀

W ramach psychoedukacji rozmawiam z dziećmi o potrzebach 🤝. Jak ważne jest o nich mówić 🗣️, jakie są konsekwencje przemilczania swoich potrzeb. Dotykanie tego tematu wprost dla wielu może być mało komfortowe 😰. Może być też trudność w przywołaniu konkretnych sytuacji z życia dziecka, gdy określenie swoich potrzeb było konieczne.

Do tego tematu można wykorzystać grę logiczną "Club 2%" 🎲. Można rozpocząć zajęcia od wyjaśnienia, dlaczego mówienie o swoich potrzebach jest ważne 💡. Można podkreślić, że każda osoba ma swoje preferencje i że ich wyrażanie pomaga w tworzeniu zdrowych relacji ❤️.

Podczas gry można zwrócić uwagę na różne wskazówki, które się pojawiają, i zapytać dzieci, dlaczego, ich zdaniem, dany ludzik chce zamieszkać w konkretnym domku 🏡. Pytania, które można zadać:

Dlaczego ten ludzik woli mieszkać z kimś, a nie z kimś innym? 🤔
Może to prowadzić do rozmowy o przyjaźniach, zaufaniu i tym, jak ważne jest mieć towarzystwo, które czujemy, że nas wspiera 💖.

Co może sprawić, że ktoś nie chce mieszkać z inną osobą? 🚫
Dzieci mogą dzielić się doświadczeniami, co pomoże im zrozumieć, że każdy ma swoje granice i preferencje, które są ważne 🌈.

Jakie mogą być konsekwencje, gdy nie mówimy o swoich potrzebach? 😞
Możesz porozmawiać o uczuciach frustracji lub smutku, które mogą pojawić się, gdy nie czujemy się zrozumiani lub gdy nasze potrzeby są ignorowane 😔.

Jakie są alternatywy, jeśli nie czujemy się komfortowo z kimś? 🤷‍♀️
Możecie razem myśleć o rozwiązaniach, jak na przykład, jak w bezpieczny sposób wyrazić swoje obawy lub potrzeby 🛡️.

Stworzenie bezpiecznej atmosfery pozwoli, że dzieci będą mogły swobodnie wyrażać swoje myśli i uczucia 💬. Zachęcam je również do dzielenia się przykładami z życia, co pomoże im lepiej zrozumieć omawiane zagadnienia 🌟.

%

Oswajanie tematów trudnych może być wyzwaniem dla niejednego rodzica czy pedagoga. 🧑‍🏫👩‍👧‍👦 Jednym z takich tematów może być kupa. 💩 Jak sprawić, aby temat kupy przestał być wstydliwy czy krępujący? Pomocą posłuży humor 😂 i granie w planszówki o tej tematyce. 🎲

Pierwsza propozycja to gra "Wyścig z misiem", w której mysz, koza i niedźwiedź ścigają się, kto pierwszy dotrze do jedzenia. 🍏🥕 Zbierają smakołyki. Jednak miś ma utrudnienie - co jakiś czas musi się zatrzymać na jedną rundę, bo musi zrobić kupę. 💩🐻 Przy tej okazji można dać dużo żartów i porozmawiać o pilnej potrzebie misia. 😄

Druga przydatna planszówka to "Kto to zrobił?", w której bronimy naszych pupili przed oskarżeniem o zostawienie śmierdzącej kupy na środku podłogi. 🐶💩 W końcu to straszny brak manier i wstydliwa sprawa! Dodatkowym atutem tej gry jest kafelek kupy leżący na środku stołu. 🃏 Kto pierwszy zbierze 3 kupy, przegrywa. 😅 Każda rozgrywka to mnóstwo okazji na żarty, dwuznaczne insynuacje i mnóstwo śmiechu. 😂

Gwarantuję, że przez takie aktywności oswajanie tematu "dwójeczki" pójdzie gładko! ✨😄