Dawid Góra - świat rodzica

Mógłbym tutaj napisać typowy tekst rodzica " To ja ci zaraz znajdę zajęcie, pokój posprzątałeś?". Dzieci nie mówią nam o swoich odczuciach, żeby je krytykować. Szukają zrozumienia i podzielenia się tym, co przeżywają!

Wszyscy popełniamy błędy. Tylko jakoś na dzieciach najbardziej je widzimy. A czasami wystarczy zareagować i potraktować dziecko jak normalnego człowieka.

Bardzo często nasze dzieci uczą nas jak okazywać uczucia, których nie potrafimy wyrazić.

🖐Wiele rodziców chce być świetnymi rodzicami. Próbujemy różnych schematów, sposobów żeby dziecku było jak najlepiej. Robimy to dla jego przyszłości. Wkładamy mnóstwo energii chcąc jak najlepiej. I nagle przychodzi internet, który mówi " nie robisz tego to znaczy, że szkodzisz swojemu dziecku". To jak jest dobrze?

🙏A zatem w jaki sposób ocenić to czy jesteśmy dobrymi rodzicami, czy też nie? Co określa miano " dobrego rodzica" i od czego to zależy?

👉 Wszystko zależy w co wierzysz. Jeśli kierujesz się " dobrymi" intencjami, a zazwyczaj tak jest, to robisz wszystko, co ma pomóc twojemu dziecku. Próbujesz uczyć dobrych manier, odpowiedniego zachowania itd. I jeśli według Ciebie taki sposób wychowania jest " dobry" to żadne opinie z internetu nie powinny tego podważać. Twoje metody wychowawcze wcale nie muszą być jota w jotę tak jak robią inni " dobrzy" rodzice.

👉 Twoje zdanie na temat tego jakim jesteś rodzicem jest dla Ciebie kluczowe. Tylko z tym zdaniem może bywać różnie. Pamiętać należy, że siebie oszukać jest bardzo łatwo. Co to znaczy? Powiedzieć, że wszystko w porządku, gdzie tak na prawdę do końca w porządku nie jest, i nie czujesz. Zwróć uwagę na pełną szczerość wobec siebie. Czy w twoim zdaniu stwierdzającym " jestem dobrym rodzicem" jest nutka niepewności lub zastanowienia się, że tak nie jest?

👉 Nie da się bywać dobrym w 100%. To zależy od wielu zmiennych. Wystarczy jeden gorszy dzień, gdzie może wyjść kompletna klapa. I co? Jak to wpływa na twoje zdanie o samym sobie? Czy po jednym " złym" dniu nadal uważasz siebie za " dobrego rodzica"?

A zatem kryzysy są świetną formą do weryfikacji co tak na prawdę czujesz na temat własnego rodzicielstwa. Polecam w tym miejscu patrzeć długodystansowo. Co w rezultacie kilku miesięcy lub lat daje twoje podejście.

👉 Jaką miarą mierzysz? Na co zwracasz uwagę? Co bierzesz pod uwagę oceniając siebie jako " dobrego"? Czy jest to tylko i wyłącznie twoje odczucie czy jednak widzisz to po ogólnej atmosferze w relacji twojej z dzieckiem?

Można uważać, że bijąc dziecko robi się dobrze ale niekoniecznie wpływa to dobrze na relacje twoją z dzieckiem? Miara jaką oceniasz ma ogromne znaczenie. Zawsze spójrz na relacje, na jakim poziomie jest? Czy na takim jaki ma być czy może czegoś jeszcze potrzebujesz?

😍 Pamiętaj drogi rodzicu, jesteś takim jakim możesz być w danym momencie, a twoja ocena zależy od tego w co wierzysz.

🖐W dzisiejszym poście zastanowimy się nad pytaniem " Czy w rodzicielstwie można mieć depresję?"
Rodzic kojarzy się prawie każdemu z siłą, odwagą, wzorem do naśladowania, dorosłym niezależnym, posiadający wiedzę i umiejętności potrzebne do życia.

👉 Czasy się zmieniają, zmieniają się także poglądy i podejścia, w tym do bycia rodzicem. Coraz większą uwagę przywiązuje się do dokładności, bycia rodzicem obecnym, mądrym i świadomym. Co za tym idzie współczesny rodzic staje przed rolą, która z góry jest nastawiona na poświęcanie czasu i energii w znacznym stopniu. Wszystko po to, by dzieciom było lepiej.

👉 Ilość pożytkowanej energii nie jest nieskończona. Jako ludzie mamy ograniczone zasoby. Jeśli dodatkowo prowadzimy niezbyt służący nam tryb życia to siły jest jeszcze mniej.

👉 W dobie internetu jesteśmy zasypywani radami jak być doskonałym rodzicem. A to może sprawiać, że energia i czas jaką poświęcamy dziecku zostaje oceniana jako niewystarczająca i niepełna. Można by zgeneralizować to do jednego zdania - Zrobiłem wszystko jak potrafiłem, a i tak jest źle.

🧐 Jeśli człowiek wkłada w coś bardzo dużo energii i okazuje się, że nie dostaje nic w zamian, traci na tym, nie widzi w tym rezultatu, sensu to łatwo wpaść w dół zwany depresją. Dla jasności, stan krótkotrwały trwający kilka dni lub tygodni to stan depresyjny, który może pojawić się u rodzica, który jest idealnym rodzicem. Depresja zaś to utrzymywanie się tego stanu przez dłuższy czas.

👉 RODZIC bez energii znacząco wpływa na energię w domu, a co za tym idzie na energię dziecka, który widzi co się dzieje. Dlatego tak ważne jest zauważanie stanów depresyjnych, odnalezienie ich przyczyn i lokalizowanie, skąd się bierze.

🖐Wielokrotnie będę powtarzał na tym profilu kwestię podejścia do emocji. Ma to kluczowe znaczenie w relacji z dzieckiem, w rozwoju dziecka, jego późniejszym życiem jako dorosły. Twoje podejście jest na prawdę bardzo istotne. To fundamentalny wzór, który może owocować świadomością w późniejszym życiu.

👉 Twoje podejście do emocji: Jeśli wypierasz odczucia podczas nieprzyjemnych sytuacji, nerwowych lub konfliktowych to zgadnij jak będzie podchodzić do emocji Twoje dziecko?

👉 Jeśli dajesz jako rodzic przestrzeń na przeżywanie odczuć związanych z trudnymi sytuacjami, o wiele łatwiej jest dochodzić do rozwiązań problemów. Po za tym, sytuacje, wspomnienia nie będą się ciągnąć przez lata.

👉 Jeśli jako rodzic bagatelizujesz, umniejszasz uczucia czy to Twoje czy dziecka zamykasz przestrzeń na odczuwanie emocji - jakichkolwiek. Czy istota, która nie czuje może czuć radość, jeśli dojdzie do sytuacji przyjemnej ? Oczywiście, że nie. Im bardziej wypieramy świadomość uczuć, tym samym pozbawiamy siebie i dziecka poczucia radości.

👉 Dbaj o swoje emocje. Wiem. Czasami trudno sobie na nie pozwolić. Uwierz mi. W oczach dziecka będziesz bardziej autentyczny pozwalając sobie na smutek niż udając, że wszystko jest w porządku.

Motywuj, nie umniejszaj.

😍 Od dzieci możemy uczyć się motywacji do działania! Nie ma znaczenia czy wytyczono ścieżkę czy wąski pasek na jedną stopę. Gdy jest wyobraźnia nic nie stoi na przeszkodzie.

👉 W dorosłym życiu staramy się patrzeć bardziej zadaniowo i logicznie, co niejednokrotnie utrudnia nam motywację do pracy. Długotrwale ciężko nam dotrzeć do celu. Czasami strach, że nie ma drogi jest większy niż stan drogi, którą byśmy wytyczyli.

👉 Dla dzieci pofrunięcie przez ocean bolidem nie stanowi żadnego problemu. Tylko mieć bolid.

😍 Czy jako rodzic zmierzasz na pewno we właściwym kierunku? Jesteś w dobrym miejscu?

👉 Podążanie we właściwym kierunku daje Ci satysfakcję z życia. A to przekłada się na twój poziom energii. Jeśli robisz coś, co sprawia Ci radość masz więcej radości.

🤔 Dlaczego weryfikacja własnego kierunku jest tak ważna w rodzicielstwie?

👉 Twój stały obserwator, twoje dziecko ciągle weryfikuje na ile cieszysz się życiem. Następnie wchodzi w energię jaką przynosisz do domu. Jeśli tworzysz odpowiednią relację energia domowa znowu jest na dobrym poziomie. Wszystkie rzeczy, które dają radość przekładają się na twój poziom energii, jest wzorem dla Twojego dziecka jaki kierunek obrać w życiu, i na czym polega mieć własny kierunek.

👎 Jeśli nie obierasz właściwego kierunku stajesz się niezadowolony. A to wpływa na Twoje dziecko. Ogólna atmosfera może się pogarszać, a to może wpływać na nieprzyjemne emocje, które będą napędzać konflikty.

😃Jak to mówią, im częściej oddychasz świeżym powietrzem tym częściej w płucach masz czyściej.

🖐 Jeśli mówimy o kryzysach, czy smutkach przeważnie mamy na myśli dzieci. Są kruche i niewinne i mają prawo być smutne. A czy w świecie dorosłego też tak nie jest?

👉 Dziecko potrzebuje wsparcia rodzica, który sam wie na czym polega bycie w kryzysie i jak ma być wspierane.

👉 Rodzic nie jest niezniszczalny i czasami potrzebuje wsparcia. Kto jak nie dziecko, które niejednokrotnie widziało jak wspierasz, może pomóc Ci w odwrotnej sytuacji.

👉 Relacja z dzieckiem nie służy tylko dla dziecka. Może być świetny elementem uzupełniającym, gdy jako rodzic będziesz mieć gorszy czas.

👎Często jako rodzice traktujemy siebie wobec dzieci - jak żołnierz w twardej zbroi - nie mogę pokazać, że jestem słaby. Zupełnie niepotrzebnie pozbawiamy się możliwości wzajemnego wspierania.
Ile razy widziałeś dwulatka, który zamiast karmić siebie zaczął wkładać Ci jedzenie do buzi w geście " Zobacz, tak chcę być traktowany " lub " Tak traktujesz mnie więc tak jak będę Ciebie"

👉 Korzystajmy ze wzajemnego dobra, które daje nam relacja z dzieckiem, tym samym jesteśmy wzorem rodzica, który nie tylko wyznacza granice czy prowadzi, uczy lub upomina. Jesteśmy człowiekiem, który czuje, miewa się gorzej i jest normalnym. Takie podejście absolutnie spaja relacje i pogłębia. Nie bójmy się czuć się gorzej przy dzieciach.

🧐W dzisiejszym świecie bardzo dużo mówi się o nowoczesnym wychowaniu. Często mówi się " stare metody już nie działają" lub można usłyszeć " stare metody są oparte na szkodliwych wzorcach".

👉 Stare metody nie zawsze są szkodliwe. Wszystko zależy jakie rezultaty przez to były osiągane. Czyli co dawało stosowanie metod. Z punktu widzenia dzisiejszego możemy spojrzeć na stare metody i wiele się od nich nauczyć. Przede wszystkim możemy spojrzeć na nie świadomie. Ocenić jak wpłynęły na pozostałe pokolenia.

😭 Niektóre zachowania faktycznie są przestarzałe i faktycznie są szkodliwe. Mało tego, nadal się je stosuje.

👉 Warto przeanalizować zachowania, które stosowali nasi dziadkowie, rodzice i zweryfikować, które z nich służą do dziś, a które nie.

👎Czasami możemy się spotkać z podejściem, które wypiera stare metody nazywając je " wszystkimi starymi" . Tym samym pozbawiamy siebie ogromnej wiedzy, która była wcześniej dostępna. Buntowanie się przeciwko starych metod nie wydaje mi się dobrym rozwiązaniem. Bardziej wolałbym żeby świadomy rodzic spojrzał, które służą do dziś.

🧐🤔 Przyznanie się do błędu bardzo często wymaga odwagi!
Przyznanie się do błędu przed oczami dziecka wymaga jeszcze większej wyjątkowej odwagi.