18/12/2015
witam
aby uściślić dane dotyczące walk na naszym terenie, pozwolę sobie przytoczyć fragment mojej pracy na temat działań wojennych na terenie południowej wielkopolski na przełomie stycznia i lutego 1945
... wojska „wędrujących kotłów” w składzie:
- z 4 APanc. (niemieckiej): XXIV KPanc. (jako jedyny posiadający prawie pełną zdolność bojową) w składzie 16 DPanc., część 17 i 19 DPanc. oraz grupy bojowej 20 DGPanc. i grupy bojowej 10 DGPanc. Korpus ten po zebraniu resztek rozbitych jednostek ###XII korpusu pancernego i grupy „Hohn” otrzymał kryptonim „grupa Nehring” - od nazwiska dowódcy generała W. Nehringa;
- z 9 armii polowej, rozbitej przez wojska 1 Frontu Białoruskiego: zepchnięte na południe resztki VIII korpusu i LVII korpusu pancernego (17 i 214 dywizji piechoty oraz 45 dywizji grenadierów ludowych);
- częściowo rozproszony korpus pancerny „Grossdeutschland” gen. D. von Sauckena (w składzie DSpad-Panc. „Hermann Göring” i dywizji grenadierów pancernych „Brandenburg”);
po połączeniu się w rejonie Sieradza, omijając Kalisz, Krotoszyn, Leszno i Rawicz, wycofywały się na zachód, w kierunku Odry i Głogowa, w znacznym stopniu opóźniając natarcie 3 armii;.....
Po analizie zaistniałej sytuacji dowództwo grupy armii „Środek” zdecydowało uderzyć z kierunku północnego w odsłonięte skrzydło ugrupowania złożonego z 3 armii gwardii, 4 armii pancernej i 13 armii celem zlikwidowania przyczółków i zatrzymania natarcia prawego skrzydła 1 Frontu Ukraińskiego. W tym celu część „wędrującego kotła” pod dowództwem generała Nehringa - XXIV korpus pancerny z przydzieloną 16 dywizją pancerną wzmocnioną 74 pułkiem grenadierów pancernych z 19 dywizji pancernej - przeprawi się na lewy brzeg Odry z zadaniem uderzenia z rejonu Gogowa na przyczółek Chobienia - Lubów;
Korpus pancerny „Grossdeutschland” pod dowództwem generała von Sauckena po dojściu w rejon m. Góra dokona zwrotu na południe i rozwijając natarcie wzdłuż prawego brzegu Odry odetnie od wschodu przyczółki Chobienia - Lubów i Ścinawa;....
Niemieckie „wędrujące kotły” rozpoczęły realizację zadań postawionych przez dowództwo grupy armii „Środek”. Działania rozpoczęto 28 stycznia (niedziela) o 7.30;
Nacierający na prawym skrzydle XXIV korpus pancerny generała Nehringa z podległą 16 dywizją pancerną wzmocnioną 74 pułkiem grenadierów pancernych z 19 dywizji pancernej, po przeprawie na lewy brzeg Odry przez most w Bełczu Wielkim, rozpoczął działania zaczepne na kierunku Orsk - Chobienia;
Korpus pancerny „Grossdeutschland” generała von Sauckena mający nacierać na lewym skrzydle, między Baryczą a Odrą, z zadaniem odcięcia od wschodu radzieckich przyczółków odbił po krót-kotrwałych walkach Górę. Nacierająca na prawym skrzydle dywizja pancernospadochronowa „Herman Göring” odbiła Osetno, wychodząc w rejon dyslokacji sztabu 76 korpusu piechoty 3 armii (sam sztab zajmował rene-sansowy pałac w Osetnie). Pod koniec dnia, w efekcie ciężkich walk, dywizja uchwyciła przeprawę na Baryczy pod Osetnem i zajęła Chorągwice;
Nacierająca na lewym skrzydle dywizja grenadierów pancernych „Brandenburg” wyszła nad Barycz w pasie Ryczeń - Wierzowice Małe. Czołowe oddziały otrzymały zadanie zdoby-cia przeprawy przez rzekę. Jednostka atakująca most w Ryczeniu wpadła w przygotowaną przez jednostki 76 korpusu 3 armii gwardii zasadzkę i z dużymi stratami zmuszona została do wycofania się. Oddziały dywizji „Brandenburg” (2 pułk) rozpoczęły walkę o Ryczeń - silny punkt oporu wojsk radzieckich. Główną rolę w obronie miejscowości odgrywał zamek, zdobyty dopiero po sprowadzeniu baterii haubic 120 mm. W rejonie Wierzowic, po dwóch godzinach walk, hitlerowcy zdobyli przeprawę przez Barycz i przeprawili się w rejon ryczeńskiego lasu. Część wojsk (2 batalion 2 pułku) nacierała przez las w kierunku nie ist-niejącej dziś wsi Przemyślany a część na Wierzowice Nowe i Gąsior - miejscowość również dziś nie istniejącą. Po zacię-tych walkach i stracie kilku czołgów Rosjanie wycofali się na południe, w głąb ryczeńskiego lasu;
Zaistniała, bardzo groźna, sytuacja zmusiła dowództwo radzieckie do zdecydowanych posunięć. Dowódca 4 armii pancernej skierował w rejon walk wszystkie odwodowe, rozmieszczone w rejonie Zdzisławice - Majówka - Lubów jednostki: 49 brygadę zmotoryzowaną, 93 samodzielną brygadę pancerną, 22 brygadę artylerii pancernej i jed-nostki artylerii armijnej (w tym 23 pułk artylerii rakietowej). Dowódca 13 armii skierował na zagrożony kierunek, pozostający w II rzucie 24 korpus w składzie 280 i 395 dywizji piechoty, zawracając jednocześnie wysunięte na zachód dywizje 76 korpusu. Dowódca 3 armii gwardii zdecydowanie przyspieszył działanie 21 korpusu i 25 samo-dzielnego korpusu pancernego. Jednostki te po osiągnięciu rejonu Leszna miały dokonać zwrotu na południe i uderzyć na tyły wojsk niemieckich.
Oba te zgrupowania koncentrycznymi uderzeniami z południa i północy miały powstrzymać ataki na prawe skrzydło wojsk radzieckich w rejonie przyczółków, uniemożliwić przeprawę przez Odrę a w efekcie okrążyć i zniszczyć siły „wędrującego kotła”; ......
Dodam jeszcze, że wojska niemieckie nie przekroczyły rubieży Zdzisławice, Majówka, Lubów, Chorągwice, Irządze, Luboszyce, a działania, w tym rejonie zakończyły się 31 stycznia.
Źródło: Odkrywca
