Sara Broda psychotraumatolog trener coach

Sara Broda psychotraumatolog trener coach Specjalizuję się w leczeniu traumy. Moje doświadczenie to m.in.

praca z młodzieżą suicydalną, z osobami z depresją, szeroko pojętymi zaburzeniami, w tym lękowymi i borderline, z osobami po przemocy domowej, molestowaniu i innymi trudnymi sytuacjami.

Nie szukam odpowiedzi za drugiego człowieka. Pomagam mu je odnaleźć.Słyszę czasem pytanie:„Czy podczas spotkania mówi Pa...
24/08/2026

Nie szukam odpowiedzi za drugiego człowieka. Pomagam mu je odnaleźć.

Słyszę czasem pytanie:
„Czy podczas spotkania mówi Pani, co mam zrobić?”

Odpowiedź brzmi: nie.
Wierzę, że każdy człowiek jest ekspertem od własnego życia.
Moją rolą nie jest podejmowanie decyzji za kogoś ani udzielanie gotowych rad.

Pomagam spojrzeć na sytuację z innej perspektywy, uporządkować myśli, lepiej zrozumieć emocje i odkryć zasoby, które często są obecne, choć na co dzień trudno je dostrzec.

Zdarza się, że ktoś przychodzi z przekonaniem, że nie ma żadnego wyjścia.
A po kilku spotkaniach okazuje się, że rozwiązań było więcej, niż początkowo się wydawało.
Nie dlatego, że pojawiły się nagle.
Dlatego, że wcześniej były przysłonięte przez lęk, napięcie, poczucie bezradności albo trudne doświadczenia.

Nie wierzę w uniwersalne recepty.
Wierzę w uważność, indywidualne podejście i wspólne szukanie rozwiązań, które będą naprawdę dopasowane do konkretnej osoby.

Bo najlepsze odpowiedzi bardzo często już w nas są. Czasem trzeba tylko stworzyć przestrzeń, żeby móc je usłyszeć.

Dobra karta pracy to coś więcej niż ładna grafika.Na pierwszy rzut oka to tylko kilka pytań, ćwiczenie lub miejsce na za...
20/08/2026

Dobra karta pracy to coś więcej niż ładna grafika.

Na pierwszy rzut oka to tylko kilka pytań, ćwiczenie lub miejsce na zapisanie swoich myśli.

W rzeczywistości za każdą dobrze przygotowaną kartą pracy stoi znacznie więcej.
Zanim powstanie jej ostateczna wersja, zaczyna się proces, którego zwykle nie widać.

Najpierw jest analiza literatury naukowej i specjalistycznej, aktualnych badań oraz sprawdzonych metod pracy. Później przychodzi czas na określenie celu ćwiczenia – zastanawiam się, czemu ma ono służyć, jakie umiejętności rozwijać i jakie pytania pomóc zadać.

Nie tworzę materiałów po to, żeby było ich dużo. Tworzę je wtedy, gdy nie znajduję narzędzia, które odpowiadałoby potrzebom konkretnej osoby lub grupy.

Kolejnym etapem jest projektowanie zadań, dobór odpowiedniego języka do wieku i możliwości odbiorcy, a następnie testowanie materiałów podczas pracy z dziećmi, młodzieżą i osobami dorosłymi.

Dopiero wtedy przychodzi czas na poprawki.
Czasem zmienia się jedno pytanie.
Czasem cała karta powstaje od nowa.

Bo najważniejsze nie jest to, żeby materiał wyglądał ładnie.
Najważniejsze jest to, żeby naprawdę pomagał.

A jeśli przy okazji jest estetyczny i przyjemny w odbiorze, traktuję to jako dodatkową wartość. Dobrze zaprojektowany materiał może zachęcić do pracy, ułatwić skupienie uwagi i sprawić, że łatwiej będzie zaangażować się w wykonywane ćwiczenie.

W swoich materiałach staram się łączyć wiedzę, doświadczenie zdobyte podczas pracy z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi oraz prostą, przejrzystą formę.

Bo dobrze przygotowana karta pracy nie jest celem sama w sobie.
Jest narzędziem, które ma pomóc człowiekowi lepiej zrozumieć siebie, swoje emocje i własne potrzeby.

MOXO – co naprawdę pokazuje?MOXO to nowoczesne, komputerowe narzędzie wspierające proces diagnozy trudności związanych z...
17/08/2026

MOXO – co naprawdę pokazuje?

MOXO to nowoczesne, komputerowe narzędzie wspierające proces diagnozy trudności związanych z uwagą.

Wbrew obiegowej opinii nie służy do rozpoznawania ADHD i nie stanowi samodzielnej podstawy do postawienia diagnozy.

Jego zadaniem jest dostarczenie obiektywnych informacji na temat funkcjonowania badanej osoby podczas wykonywania określonych zadań.

Podczas badania oceniane są cztery kluczowe obszary:

🔹 Uwaga – zdolność do skupienia się na wykonywanym zadaniu mimo pojawiających się rozpraszaczy.

🔹 Czas reakcji – tempo przetwarzania informacji i reagowania na bodźce.

🔹 Impulsywność – skłonność do reagowania zbyt szybko lub nieadekwatnie do sytuacji.

🔹 Nadruchliwość – poziom aktywności ruchowej podczas wykonywania zadania.

Jednym z elementów wyróżniających test MOXO jest wykorzystanie realistycznych dystraktorów, czyli bodźców wzrokowych i dźwiękowych przypominających te, z którymi spotykamy się w codziennym życiu. Dzięki temu możliwa jest ocena funkcjonowania uwagi w warunkach bardziej zbliżonych do naturalnych.

Czy wynik testu wystarczy do rozpoznania ADHD?

Nie.

MOXO jest jednym z elementów procesu diagnostycznego. Interpretacja wyników powinna uwzględniać również wywiad, historię rozwoju, obserwację funkcjonowania oraz – w zależności od sytuacji – ocenę lekarza psychiatry lub psychologa.

Badanie może być pomocne zarówno u dzieci, młodzieży, jak i osób dorosłych, u których obserwuje się trudności z koncentracją uwagi, impulsywnością lub organizacją codziennego funkcjonowania.

MOXO nie daje gotowej odpowiedzi. Dostarcza cennych informacji, które pomagają spojrzeć na funkcjonowanie człowieka w szerszym kontekście.

Psychotraumatolog nie zajmuje się wyłącznie traumą po dramatycznych wydarzeniach.Wsparcia można potrzebować również wted...
13/08/2026

Psychotraumatolog nie zajmuje się wyłącznie traumą po dramatycznych wydarzeniach.

Wsparcia można potrzebować również wtedy, gdy człowiek długo funkcjonuje w napięciu, doświadcza przemocy, straty, przewlekłego stresu albo wydarzeń, które przekroczyły jego możliwości poradzenia sobie.

W pracy psychotraumatologicznej ważne jest nie tylko to, co się wydarzyło, ale również to, jaki ślad pozostawiło to w codziennym funkcjonowaniu.
Trudne doświadczenia mogą wpływać między innymi na:
– poczucie bezpieczeństwa,
– relacje z innymi ludźmi,
– sposób reagowania na stres,
– obraz siebie,
– sen i koncentrację,
– zdolność rozpoznawania i wyrażania emocji.

Rolą psychotraumatologa nie jest zmuszanie do szczegółowego opowiadania o bolesnych wydarzeniach.

Najpierw potrzebne są bezpieczeństwo, stabilizacja i zrozumienie tego, co dzieje się z człowiekiem. Dopiero później można wspólnie szukać sposobów, które pomogą odzyskać większy spokój, wpływ na własne życie i poczucie, że trudne doświadczenie nie musi określać całej przyszłości.

W swojej pracy łączę wiedzę psychotraumatologiczną z doświadczeniem pedagoga, trenera i coacha. Pracuję z osobami dorosłymi, dziećmi i młodzieżą, zawsze dostosowując sposób pracy do wieku, sytuacji i aktualnych możliwości danej osoby.

Nie trzeba czekać, aż będzie „naprawdę źle”, żeby poprosić o wsparcie.

Dziś Międzynarodowy Dzień Młodzieży. 🩵Czyli święto mojej absolutnie ulubionej grupy do pracy.Tak, tej samej, która na py...
12/08/2026

Dziś Międzynarodowy Dzień Młodzieży. 🩵

Czyli święto mojej absolutnie ulubionej grupy do pracy.

Tak, tej samej, która na pytanie: „Co u Ciebie?” potrafi odpowiedzieć: „nie wiem”, na „Co lubisz?” — „nic”, a na „O czym chciałbyś dzisiaj porozmawiać?” — wzruszeniem ramion. 😉

I właśnie ich uwielbiam.

Lubię pracować z młodymi ludźmi, bo mają niezwykły radar na dorosłych. Bardzo szybko wyczuwają sztuczność, ocenianie, moralizowanie i próby bycia „fajnym na siłę”. Nie wystarczy usiąść po drugiej stronie biurka i oczekiwać, że nastolatek opowie nam o swoim świecie tylko dlatego, że jesteśmy dorosłymi specjalistami.

Na ich zaufanie trzeba sobie zapracować.

Czasem zaczynamy od „nie wiem”.
Czasem od ciszy.
Czasem od żartu, gry, rysunku albo rozmowy o czymś, co pozornie nie ma żadnego znaczenia.

A potem, kawałek po kawałku, pojawia się człowiek ze swoim sposobem patrzenia na świat, lękami, pomysłami, złością, poczuciem humoru, marzeniami i pytaniami, których często nie ma komu zadać.

I chyba właśnie to lubię najbardziej — moment, w którym młody człowiek uznaje, że może przy mnie być naprawdę sobą.

Z okazji Waszego święta życzę Wam więc przede wszystkim dorosłych, przy których nie musicie udawać. Takich, którzy czasem zamiast kolejnej dobrej rady po prostu Was posłuchają.

A sobie?

Jak najwięcej pracy z Wami. 🩵

„Trudny nastolatek”.Milczy.Odpowiada półsłówkami.Łatwo się złości.Unika rozmowy.Nie chce współpracować.Na każdą próbę po...
10/08/2026

„Trudny nastolatek”.

Milczy.
Odpowiada półsłówkami.
Łatwo się złości.
Unika rozmowy.
Nie chce współpracować.
Na każdą próbę pomocy reaguje: „daj mi spokój”.

Łatwo wtedy uznać, że jest niegrzeczny, leniwy albo po prostu robi wszystkim na złość.

Tymczasem zachowanie, które dorosłym wydaje się „trudne”, może być jedynym sposobem, w jaki młody człowiek potrafi w danym momencie pokazać:
„Nie radzę sobie”.
„Nie umiem o tym powiedzieć”.
„Boję się, że mnie nie zrozumiesz”.
„Sam nie wiem, co się ze mną dzieje”.

To nie oznacza, że każde zachowanie należy akceptować ani rezygnować z granic. Granice są nastolatkom potrzebne. Jednak zupełnie inaczej stawia się je komuś, kogo uznajemy za problem, a inaczej komuś, kto właśnie doświadcza problemu.

Czasem warto więc na chwilę odłożyć pytanie:
„Dlaczego on tak się zachowuje?”
i zastąpić je innym:
„Co może próbować mi w ten sposób powiedzieć?”

Bo „trudny nastolatek” bardzo często jest po prostu nastolatkiem, któremu jest trudno.

Czasami zaczyna się od jednego zdania:„Nie wiem”.Nie wiem, co czuję.Nie wiem, co lubię.Nie wiem, co jest dla mnie ważne....
06/08/2026

Czasami zaczyna się od jednego zdania:
„Nie wiem”.
Nie wiem, co czuję.
Nie wiem, co lubię.
Nie wiem, co jest dla mnie ważne.
Nie wiem, dlaczego tak reaguję.

W pracy z nastolatkami bezpośrednie pytanie nie zawsze otwiera rozmowę. Czasem wywołuje milczenie, wzruszenie ramion albo kolejne „nie wiem”. Nie dlatego, że młody człowiek nie chce współpracować. Niekiedy zwyczajnie nie potrafi jeszcze nazwać tego, co dzieje się w jego świecie.

Właśnie dlatego tworzę własne karty pracy.
Każde pytanie, kolejność poszczególnych części, sposób sformułowania polecenia, a nawet wygląd strony mają znaczenie.
Materiał nie powinien przypominać szkolnej kartkówki ani sprawiać wrażenia, że istnieje jedna prawidłowa odpowiedź.
Ma zaciekawić, dać poczucie bezpieczeństwa i pomóc rozpocząć rozmowę tam, gdzie wcześniej pojawiało się tylko milczenie.

Na zdjęciach pokazuję fragment zestawu, nad którym pracuję. Jeszcze nie zdradzam jego szczegółów — dziś jedynie mały kawałek mojej pracy zza kulis.

Bo zanim powstanie kilka gotowych stron, wcześniej pojawia się naprawdę wiele pytań, prób, zmian i poprawek.

Większość osób widzi dopiero efekt końcowy: przeprowadzone szkolenie, konsultację, gotową kartę pracy albo materiały prz...
03/08/2026

Większość osób widzi dopiero efekt końcowy: przeprowadzone szkolenie, konsultację, gotową kartę pracy albo materiały przygotowane dla konkretnej osoby czy grupy.

Znacznie rzadziej pokazuję wszystko to, co dzieje się wcześniej — godziny spędzone na tworzeniu, poprawianiu, sprawdzaniu i zastanawianiu się, jak przełożyć wiedzę na coś, co naprawdę pomoże drugiemu człowiekowi.

A przecież właśnie ta praca „poza kadrem” stanowi dużą część tego, czym zajmuję się jako pedagog, psychotraumatolog, trener i coach.

Dlatego postanowiłam częściej pokazywać tutaj nie tylko gotowe efekty, ale również fragmenty mojej pracy: autorskie materiały, kulisy ich powstawania, narzędzia, z których korzystam, oraz tematy związane z kryzysem, traumą, pracą z dziećmi i młodzieżą czy wspieraniem diagnozy ADHD.

Bez udawania influencerki i bez publikowania czegokolwiek tylko dlatego, że „trzeba być aktywnym w mediach społecznościowych”.
Będzie konkretnie, estetycznie i po mojemu.

Zajrzymy czasem za kulisy?

📓 Z notesu psychotraumatologa #1„Jaki jesteś?”To jedno z najprostszych pytań... i jednocześnie jedno z najtrudniejszych...
31/07/2026

📓 Z notesu psychotraumatologa #1

„Jaki jesteś?”

To jedno z najprostszych pytań... i jednocześnie jedno z najtrudniejszych, jakie zadaję dzieciom i nastolatkom.

Coraz częściej słyszę krótką odpowiedź:

„Nie wiem.”

Na pierwszy rzut oka wydaje się to dziwne. Przecież każdy z nas powinien wiedzieć, jaki jest.

A jednak nie.

W swojej pracy coraz częściej spotykam młodych ludzi, którzy potrafią opowiedzieć o ulubionej grze, serialu czy influencerze. Wiedzą, jaką ocenę dostali z matematyki i jaki model telefonu chcieliby mieć.

Ale kiedy pytam:

• Co w sobie lubisz?
• Jakie są Twoje mocne strony?
• Co sprawia Ci radość?
• Co jest dla Ciebie naprawdę ważne?
• Co Cię wyróżnia?
• Jak reagujesz, kiedy jest Ci trudno?
..zapada cisza.

I nie, nie uważam, że dzisiejsza młodzież jest mniej wartościowa czy mniej ambitna.

Myślę, że po prostu zbyt rzadko ktoś zadaje im takie pytania.

Od najmłodszych lat pytamy dzieci:

– Jak poszedł sprawdzian?
– Masz odrobione lekcje?
– Co dostałeś?
– Dlaczego znowu to zrobiłeś?

Znacznie rzadziej pytamy:

– Kim jesteś?
– Co jest dla Ciebie ważne?
– Co w sobie cenisz?

A przecież trudno budować poczucie własnej wartości, podejmować świadome decyzje czy planować przyszłość, jeśli nigdy nie miało się okazji naprawdę poznać samego siebie.

To właśnie z takich spotkań i rozmów narodził się pomysł, nad którym od kilku miesięcy intensywnie pracuję.

Tworzę autorskie narzędzie do pracy z młodzieżą, które ma pomóc młodym ludziom zatrzymać się na chwilę i odpowiedzieć na pytania, których być może nikt wcześniej im nie zadał.

Nie będzie to narzędzie do oceniania ani przypinania etykiet.

Ma być początkiem rozmowy.

Ma pomagać odkrywać mocne strony, wartości, potrzeby, sposób przeżywania emocji i budować większą świadomość siebie.

Bo wierzę, że zanim zaczniemy pracować nad motywacją, zachowaniem czy wyborem dalszej drogi, warto odpowiedzieć na jedno, podstawowe pytanie:

„Kim jestem?”

Jestem bardzo ciekawa, czy Wy – jako rodzice, nauczyciele, pedagodzy czy specjaliści – również obserwujecie to zjawisko.

Czy młodzi ludzie rzeczywiście coraz częściej mają trudność z odpowiedzią na pytanie: „Kim jestem?”

Chętnie przeczytam Wasze obserwacje i doświadczenia. 💙

💙 Środa to dla mnie intensywny dzień. Najpierw dyżur w GOPSie, potem w PCPRze, ale od kilku tygodni to dla mnie dzień Sz...
29/07/2026

💙 Środa to dla mnie intensywny dzień. Najpierw dyżur w GOPSie, potem w PCPRze, ale od kilku tygodni to dla mnie dzień Szkoły dla Rodziców.

Już za chwilę spotkam się z moimi Paniami na czwartych warsztatach, co oznacza, że jesteśmy już na półmetku naszego wspólnego cyklu. 😊

To niezwykle inspirujące obserwować, jak z każdym kolejnym spotkaniem uczestniczki coraz odważniej dzielą się swoimi doświadczeniami, zadają pytania i wspólnie szukają rozwiązań codziennych wyzwań wychowawczych.

Dziękuję Wam za zaufanie, zaangażowanie i otwartość. ❤️ To właśnie dzięki Wam każde spotkanie ma wyjątkową atmosferę.
Do zobaczenia za chwilę! ☕📚

Adres

Chojnice
89-600

Strona Internetowa

,

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Sara Broda psychotraumatolog trener coach umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Skróty

Udostępnij

Kategoria