Strefa Spełnienia

Fundacja Stacja Akceptacja zaprasza_Dobre relacje w rodzinie Listen to this episode from Fundacja Stacja Akceptacja zaprasza on Spotify. W dzisiejszym podcaście poruszamy takie tematy jak, budowanie dobrych relacji rodzinnych poprzez przyjazną komunikację: zadawanie otwartych pytań, uważne słuchanie i ciekawość drugiej osoby, wyznaczania celów własn...

Polecam ku refleksji Wielkanocnej. 🫶🌹

Pytanie rekolekcyjne (nie tylko 😉)

Słuchałam ostatnio podcastu K3 Dariusza Bugalskiego, który polecam ogromnie. Tym razem mam na myśli konkretny odcinek #84 pt. „Frajda”, z gościem specjalnym – Katarzyną Stoparczyk (link tutaj: https://www.youtube.com/watch?v=JtUf_mvay2g ). Rozmowa miała kilka wątków, ale dla mnie dotyczyła człowieczeństwa i dziecka w nas.

Mamy teraz taki rekolekcyjny czas, niezależnie od tego czy wierzymy bardziej, mniej lub wcale, w naszej kulturze, wielkanocna aura po prostu jest. Mnie osobiście skłania do refleksji na temat sensu życia, po co tutaj jesteśmy, co wnosimy. Tak, to pytania duże i wiem, że nie ja jedna je zadaję. Wiem również, że mogą przytłoczyć, więc często niczym Scarlett O’Hara planujemy pomyśleć o nich jutro.

Nie potrafię podać definicji sensu życia, ale mocno podejrzewam, że jest on powiązany z naszym człowieczeństwem, prawdziwością, z tym na ile doceniamy i lubimy samych siebie.
I jak?
🐰 Doceniamy?
🐰 Lubimy?

We wspomnianym podcaście mowa jest o wewnętrznym dziecku – swobodnym, naturalnym, bezinteresownym. Można mieć 80 lat i pozostawać dziewczyną, chłopakiem z wesołymi iskierkami w oczach. Im bardziej jesteśmy z tym naszym dzieckiem w zgodnie, tym mocniej lubimy siebie. Uwaga, nie mówię tutaj o zadufaniu, zarozumiałości. Przeciwnie, im więcej dziecka w nas, tym bardziej jesteśmy naturalni, niewymuszeni, niepozorowani (jest jeszcze sporo synonimów, które pasują: https://www.synonimy.pl/synonim/szczery/ ).

Jak zaaranżować spotkanie z naszym dzieckiem? Pani Katarzyna Stoparczyk zadawała swoim gościom pytanie, które teraz ja zadaję sobie i osobom, które będą czytać post:
„Co by Pan/ Pani powiedział(a) temu małemu chłopcu/ dziewczynce, który w Panu/ Pani jest?”

Miłego spotkania, z pozdrowieniami dla naszych wewnętrznych dzieci!

Justyna 🍀

🔍Przekonania to opinie, które nosimy w sobie i które dotyczą nas samych, naszego otoczenia, życia i świata.

🔍To nasz kompas.

❗️Co jednak, jeśli nasze przekonania to wgrane nam czyjeś lęki i ograniczenia?

❗️Mogą również być wyuczone w wyniku negatywnych doświadczeń lub być odbiciem przekonań kulturowych lub społecznych.

📍Są przekonania które nas uskrzydlają i są przekonania które nas blokują.

📌Blokujące lub osłabiające przekonania mogą uniemożliwiać ci osiągnięcie sukcesu lub spełnienie twoich celów.

❓Jak mogą brzmieć?

❗️Nie jestem wystarczająco dobra.
❗️Nie mam wystarczającej wiedzy lub umiejętności, aby osiągnąć cel.
❗️Świat jest niebezpieczny i trudno w nim przeżyć.
❗️Nie nadaję się.
Jestem gorsza.

❓Są to również często powtarzane przysłowia i powiedzonka:

❗️Pokorne cielę dwie matki ssie.
❗️Dziewczynki są grzeczne.
❗️Pieniądze szczęścia nie dają.
❗️Bądź mądrzejsza ustąp, odpuść.

📍Blokujące przekonania mogą skutecznie hamować rozwój osobisty i sukces w życiu.

🌹Aby przezwyciężyć blokujące przekonania, powinnaś zrozumieć, skąd pochodzą i w jaki sposób wpływają na twoje życie.

🌹Czasami potrzebny jest drugi człowiek, który skonfrontuje Cię z tym, co słyszy u Ciebie. Powtórzy na głos wypowiadane przez Ciebie opinie.

❤️Ja jednak zapraszam Cię dzisiaj do chwili zastanowienia i zapisania wszystkich powiedzonek i opinii, jakie nosisz w sobie.

🌹Następnie przyjrzyj się każdemu z osobna, poczuj emocje, jakie się w tobie rodzą. I odpowiedz sobie: co daje Ci to przekonanie? Czy jest Ci z nim dobrze? Czy masz z nim problem, bo Cię blokuje i odbiera Ci pewność siebie?

🗯️Pomyśl, które chcesz przegnać które mogą zostać, a które powinny zmienić formę, żeby zaczęły cię wspierać? Te pierwsze skreśl z kartki.

🌹To bardzo uwalnia i powoduje, że zaczyna włączać się uważność na wypowiadane opinie.

🌹Jestem ciekawa jak sobie radzisz z przekonaniami które uwierają?

Agata🫶

Zapraszam serdecznie na nowy post Justyny 🤩

Uważny ruch

Jak wyobrażasz sobie uważność? Czy też pierwszym skojarzeniem, które przychodzi tobie do głowy jest pozycja siedząca, np. człowiek w pozycji lotosu?

Tymczasem można praktykować uważność będąc w ruchu. Thich Nhat Hanh, wietnamski mnich buddyjski uczący uważności w Europie, pisał w książce „Cisza”: „Ludzie powiadają, że cudem jest chodzenie w powietrzu, po wodzie i po ogniu. Dla mnie jednak prawdziwym cudem jest spokojne chodzenie po ziemi. Matka Ziemia jest cudem. Cudem jest każdy krok.”

Jak praktykować? Zacznijmy od zauważenia tempa – idziemy szybko czy wolno? Jeśli szybko, warto rozważyć czy ta prędkość jest uzasadniona (czy na przykład faktycznie mamy powód żeby się spieszyć?). Skupiajmy uwagę na każdym kroku, który wykonujemy - w jaki sposób nasze ciało wykonuje ruch? Jakie jego części są zaangażowane w podnoszenie nogi. Dostrzeżmy stopę, poczujmy jak unosi się i opada. Doświadczajmy kontaktu stóp z ziemią/ chodnikiem. Nie musimy się nadmiernie starać, nasz ruch niech pozostaje swobodny. Oddychamy naturalnie, możemy zauważyć na przykład ile kroków robimy na wdechu, ile na wydechu. Poczujmy muskanie wiatru na skórze twarzy.

Bądźmy w nasz ruch zaangażowani w sposób pełen czułości dla własnego ciała i wdzięczności, że jest nam dane tutaj być, chodzić, czuć.

Trzymam za nas kciuki!

Justyna 🍀

⁉️Granice coachingu

🍀Gdybym miała określić w jednym zdaniu, gdzie jest granica coachingu, to powiedziałabym, że coaching kończy się w momencie, kiedy coach zaczyna myśleć, że wie więcej o kliencie niż on sam o sobie.

🌹Coaching jest w moim przekonaniu jednym z najlepszych narzędzi rozwojowych.

🌹Moja opinia na ten temat jest powiązana z moimi wartościami.

🫶Wierzę, że każdy człowiek ma w sobie wszystko, żeby żyć w spełnieniu, przy wykorzystaniu swojego potencjału i mocnych stron.

🌹Fundamentem coachingu jest założenie, że klient jest najlepszym ekspertem od siebie.

🌹Głównym zadaniem coacha jest towarzyszenie klientowi i podążanie za nim, poszerzanie jego perspektywy i bycie lustrem dla niego.

🌹Kompetencje coacha opierają się na uważnym słuchaniu, na zadawaniu pytań otwartych, na braku oceny, dawaniu poczucia bezpieczeństwa i na zasadzie równych krzeseł, to znaczy na partnerstwie.

🌹Proces coachingowy przeprowadzany przez coacha posiadającego kompetencje, i w zgodzie z etyką tego zawodu, napełnia klienta poczuciem, że jest w stanie osiągać ważne dla siebie cele, budując pewność siebie i zaufanie do siebie klienta.

🌹Dodatkowymi wartościami, jakie uzyskuje klient, są: wiedza o sobie, o swoich wartościach, o tym, co go motywuje i wspiera.

⁉️Czy coaching jest dla każdego?

❗️Nie dla każdego i nie zawsze.

🌹Etyka pracy coachingowej zobowiązuje do wycofania się z procesu, kiedy klientowi zamiast coacha potrzebny jest terapeuta, doradca, mentor lub trener. Są to inne profesje i inne zasady współpracy.

Agata🫶

Justynka dziękuję, tu i teraz cudowny stan🫶

Rano wstajemy z łóżka, ale czy jesteśmy przebudzeni?

Piszę ten post w reakcji na pewną tendencję, którą ostatnio zauważam. Coraz modniejsze staje się podejście mindfulness, ale jej wartość i znaczenie rozmywa się (tak, dla mnie jest rodzaju żeńskiego).

Część osób, z którymi rozmawiam, poszukuje „odlotu” i zastanawia mnie ten pęd do swoistego stanu niebycia. Być może wynika to z chęci znieczulenia na to co dzieje się wokół.

Jednak żeby osiągać fazę niebytu, warto się zastanowić czy już w takim stanie nie jesteśmy na co dzień.

Bo wstajemy rano, fakt, ale czy jesteśmy uważni i obecni w tym co robimy? Jak często pozostajemy w przeszłości lub fantazjujemy o przyszłości?

Czy zdarza nam się wyjść z domu i nie pamiętać czy wyłączyliśmy toster? Albo czy zamknęliśmy drzwi? Tak, to czynności automatyczne, jak duża część naszej codziennej aktywności. A nas tam nie ma.

Może więc warto wrócić i zamiast stanów odlotu dostrzec siebie i świat wokół nas taki jakim jest, bez oceniania?

Justyna 🍀

⁉️Czy cele, które nosimy w sobie, które przedstawiamy jako swoje, są tymi, o które nam chodzi?

❗️Ostatnio spotkałam się z rozczarowaniem kogoś, kto przyszedł na proces coachingowy z jednym celem, a po kilku sesjach wyszedł mu inny temat.

❓Czy źle był prowadzony proces?
❓Czy Coach nie miał kompetencji?

🍀Ponieważ nie byłam uczestnikiem tego procesu, nie podejmę się jego oceny.

🫶Podzielę się z Tobą jedynie moimi przemyśleniami.

🍀Czasami określamy jako cel coś niedookreślonego (chce, żeby mnie inni lubili) albo bardzo szczegółowego (chce, biegać codziennie 5 km).

🍀Przy badaniu celu okazuje się:
- że to nie jest twój cel,
- że to jest cel twojego otoczenia,
- że coś musisz lub powinnaś,
- że dobrze by było.
Ani Ty tego nie czujesz, ani nie masz takiej potrzeby.

🍀Czasami okazuje się, że nawet jeżeli to jest twój cel, to jest on niezgodny z twoimi wartościami, bo np. musiałabyś zrezygnować z czegoś, co jest dla ciebie naprawdę ważne, bo musiałabyś inaczej ustawić relacje, które są dla ciebie istotne.

🍀Czasami też, wcale nie o to chodzi. Skupiamy się na strategii osiągnięcia potrzeby, a nie na potrzebie. A potrzeby możemy zaspokajać na wiele różnych sposobów.

🌹Po to jest badanie celu, żebyś nie brnęła po ścieżce, po której nie chcesz, a osiągała te cele i te marzenia, które są dla ciebie naprawdę ważne.

🌹Praca z coachem to proces prowadzący do zmiany. Zmiany zawsze niosą ze sobą element zagadki. Jednak możesz to zaplanować, stworzyć kilka opcji.

🌹Uświadomić sobie, na co masz realny wpływ, a na co nie.

❤️Chciałabym Cię dzisiaj zaprosić do przyjrzenia się swoim wartościom. Co jest dla ciebie ważne, wypisz wszystkie rzeczy, które przychodzą ci do głowy. Następnie przypisz każdej z nich status od najważniejszej do tych, które są dla ciebie mniej ważne. Zastanów się, czy znajdujesz potwierdzenie tej ważności w twoich działaniach.

❤️Wiedza na swój temat to lepsze wykorzystywanie narzędzi, takich jak coaching i realizowanie celów, które robią zmianę w życiu.

Agata 🫶

Nastawienie i uważna obserwacja, para wspierająca w drodze do celu. 🫶

Czym jest nastawienie?

Pomysły, plany, postanowienia…. Mamy ich tyle w głowie! A kiedy nadchodzi czas realizacji, bywa różnie. Nasze myśli są mniej współpracujące niż oczekiwaliśmy. Dlaczego? W dzisiejszym poście o nastawieniu.

Nastawienie umysłowe jest tendencją do reagowania na nowy problem w sposób, który był używany w rozwiązywaniu wcześniejszego problemu. (P. Zimbardo, R. Gerrig, „Psychologia i życie”).

Czyli kiedy zamierzamy zrobić coś nowego, nasz umysł będzie nam podsuwał rozwiązania, sposoby działania, które już zna- mowa o stanie umysłu, nawykach, przyjmowanej postawie. W zależności od wcześniejszych doświadczeń będzie zatem wywierał wpływ mobilizujący, motywujący lub przeciwnie- hamujący, zniechęcający.

Na pewno znamy takie osoby, które niezależnie od nowości czy trudności zadania, pełni determinacji i energii po prostu je wykonują lub nieugięcie dążą do celu pokonując przeszkody. Inne natomiast, z tak zwanym słomianym zapałem, zaczynają, ale już z wykonaniem i wytrwałością bywa różnie.

Tutaj udział bierze nastawienie właśnie! W naturalny sposób nasz umysł będzie korzystać z wcześniejszych doświadczeń w realizacji aktualnych wyzwań.

Warto pamiętać o tej tendencji i obserwować z pełną akceptacji uważnością sposób reagowania na wydarzające się sytuacje. Można zadawać sobie pytania:
🦋Na ile/ czy wcześniejsze doświadczenia wywierają teraz wpływ na to jak podchodzę do tej sytuacji? Jaki to jest wpływ?
🦋 A co gdyby spróbować inaczej?

Wytrącając się z nawykowego sposobu myślenia mamy szansę zrobić coś inaczej niż zawsze. Poszukać innych rozwiązań niż zwykle. Stać się bardziej kreatywnym i twórczym. Próbować, eksperymentować, nawet jeśli to co i jak robimy wydaje nam się dziwne. Jak dzieci!
Tym samym zaczniemy budować nowe nastawienie, z którego nasz umysł będzie korzystać w przyszłości.

Justyna 🍀

Nastawienie początek drogi do zmiany! Justyna dziękuję za ten post.😘

O roli nastawienia

W poprzednich postach pisałam o rytuałach i uważności w ciągu dnia. Chęć wprowadzenia w życie tego co nowe, również innej niż zwykle postawy będzie się ścierać się z dotychczasowymi nawykami.

W głowie mogą rozgadać się głosiki naszych wewnętrznych doradców: szkoda czasu, lepiej zrobić coś efektywnego, po co to, jaki to ma sens... i mnóstwo innych.

Jak pomóc sobie w tym starciu?

Naszym orężem staną się świadomość i uważność. Język iście wojenny wplata się w post, a mi o pokojowe metody chodzi... A mianowicie chcę pokazać narzędzie, które będziemy mogli wykorzystać w chwili kiedy wewnętrzny głos będzie mniej współpracujący niż oczekujemy…

Potrzebne są nam zatem dwie wspomniane składowe:
⭐️ świadomość, że to może się wydarzać
⭐️ i uważność w chwili kiedy się wydarza.

💡Zauważamy ten moment i z akceptacją przyglądamy mu się. Co dzieje się w naszej głowie, jaki mamy wyraz twarzy, jak reaguje nasze ciało. Już sam fakt zatrzymania się i przyjrzenia sobie będzie łagodzić intensywność napięcia, oporu.

Warto pamiętać, że na naszą postawę wobec nowej aktywności/ sytuacji będzie wpływać m.in. nastawienie. To wcześniejszy stan umysłu, nawyk lub postawa, które mogą oddziaływać na jakość spostrzegania.

To samo nastawienie w pewnych okolicznościach będzie mieć potencjał aby podnosić tę jakość, a w innych hamować. Ta historia jest między innymi o tym, że stare sposoby myślenia niekoniecznie są najskuteczniejsze i wspierające w nowych sytuacjach.

Tym samym wyłania się temat na kolejny post. Opowiem w nim o nastawieniu umysłu.

Zapraszam!
Justyna 🍀

PS Poprzednie posty o uważności:
https://lubanska-gomez.pl/codzienne-rytualy/ , https://lubanska-gomez.pl/poranne_rytualy/ , https://lubanska-gomez.pl/mindful-kissing/

🫶Jaką perspektywę mogą dać nam inne osoby w temacie naszych mocnych stron?

🌹Jak często odsuwasz od siebie myśl o tym, żeby zapytać znajomych, bliskich, współpracowników oto, co w tobie cenią co postrzegają jako twoją mocną stronę?

🌹Sami jesteśmy często ograniczeni przekonaniami na swój temat, perspektywami wtłoczonymi nam w dzieciństwie mówiącymi jacy jesteśmy.

🫶Dzisiaj zapraszam cię do eksperymentu, zapytaj 3 osoby, kogoś bliskiego, dobrą koleżankę z pracy, sąsiadkę, przyjaciółkę, członka rodziny (do ciebie należy wybór) o trzy mocne strony, które cię wyróżniają, które powodują, że w ich oczach jesteś wyjątkowa. A dla wzmocnienia wartości niech podadzą ci fakt, który o tym świadczy.

🌹Pozwól się zaskoczyć, poznać perspektywę innych.

🌹Dopisz odpowiedzi do listy odkrytych przez ciebie mocnych stron.

❤️To cenny zasób wiedzy o sobie, z którego możesz korzystać w wielu różnych sytuacjach.

🌹Podziel się swoją refleksją w tym temacie.

Agata🫶

💎Mocne strony – jak je odkryć?

🫶To jeden z tych tematów, które najczęściej pojawiają się w mojej pracy.

🫶I o ile powiedzenie o mocnych stronach wynikających z wykształcenia i zdobytej wiedzy przychodzi nam łatwo, o tyle wskazanie na mocne strony wynikające z naszych konkretnych umiejętności, z naszej niepowtarzalności przysparza dużych problemów.

💎Dlatego najczęstsze odpowiedzi, jakie słyszę, to:
- Nie wiem.
- A ja jakieś mam?

💎Wtedy padają pytania pomocnicze:

- Co kochasz robić?
- Co ci przychodzi z łatwością i jest dla Ciebie czymś oczywistym?
- Jak reagujesz na różne sytuacje, problemy, jak je postrzegasz, jak je rozwiązujesz?
- Jakie komplementy słyszysz od innych?
- Za co inni Cię cenią?

-....

🫶To wymaga czasu na zatrzymanie się i przyjrzenie sobie i swojemu doświadczeniu.

🫶Dzisiaj zapraszam Cię do takiego zatrzymania i zapisania wszystkiego, co przychodzi Ci do głowy.

💎Zostaw to na parę dni, a potem wróć i do każdego z twierdzenia przypisz konkretną sytuację i fakt, które to potwierdzają.

❤️Jesteś najlepszym ekspertem od własnego życia, Ty wiesz o sobie najwięcej.

🌹Podziel się w komentarzu swoimi refleksjami.

Agata🫶

Justyna w wyjątkowy sposób opowiada o uważności, polecam❤️

Mindful kissing 💋

Post akurat wpasował się w walentynkowy czas. 💝 Ale uważne pocałunki to pomysł nie tylko na ten jeden dzień.

Zwalniając, świadomie nakierowując koncentrację na aktualnie wykonywane czynności praktykujemy „mięsień” akceptacji i cierpliwości. 🫀🤸🏻‍♀ Efektem ubocznym jest wzmocnienie więzi z najbliższymi osobami i generalnie zmiana relacji z otoczeniem.

Jedną z hmmm… aktywności, którą możemy wykonywać w sposób rytualny, pełen celebracji, są pocałunki. Często cmokamy najbliższą osobę mając jakąś intencję – na powitanie, pożegnanie…
Ja chciałabym zaproponować nowy rodzaj pocałunku – intencją jest doświadczanie pocałunku samego w sobie. Bez oczekiwań co do tego jaki powinien być lub czemu ma służyć. Chodzi o wniesienie uważności, doznawania go tu i teraz, wszystkimi zmysłami (pamiętamy, mamy ich pięć: dotyk, smak, zapach, wzrok, słuch). Jeśli oczy pozostają zamknięte, to pod powiekami niekoniecznie jest ciemność/ czerń – co tam widzimy? I tak dalej, z pozostałymi zmysłami. Jest tylko teraz i ten pocałunek. Czy czujemy bicie serca?

Słyszałam kiedyś, że mindfulness jest jakby całowaniem tej chwili (kiss the moment). To piękna metafora. Ale można też potraktować ją dosłownie. Powodzenia! 👍