23/06/2026
Gry zręcznościowe w pracy trrapeutycznej– jak połączyć terapię ręki z pedagogiczną? 🧠👐
W pracy terapeutycznej stale szukam narzędzi, które angażują dziecko wielozmysłowo, a przy tym nie kojarzą się z nudnymi ćwiczeniami przy stoliku. Moim hitem są Łapkosztuczki-sztuczkołapki od wydawnictwa Muduko
Z punktu widzenia terapii ręki i pedagogiki, ta niepozorna gra zręcznościowa to absolutne narzędzie do zadań specjalnych!
Regulując zasady, możemy fantastycznie stymulować kilka obszarów jednocześnie.
Dlaczego ta gra sprawdza się w terapii? 👌
* Izolacja pracy palców i chwyt pęsetkowy – zadaniem dziecka jest umieszczenie małych, drewnianych klocków między konkretnymi palcami. To genialny trening mięśni krótkich dłoni oraz precyzji, niezbędnej do prawidłowego trzymania narzędzia pisarskiego.
* Koordynacja oburęczna i boczna – manipulowanie elementami wymaga współpracy obu rąk, planowania motorycznego (praksji) oraz przekraczania linii środka ciała.
* Percepcja wzrokowa i synteza – dziecko musi szybko przeanalizować układ na karcie (kolor, kształt, pozycja), co świetnie wspiera funkcje wzrokowo-przestrzenne, tak ważne w terapii pedagogicznej.
* Samoregulacja i praca pod presją czasu – emocjonujący wyścig uczy kontroli napięcia mięśniowego w warunkach stresu (opanowanie drżenia rąk).
💡 Jak modyfikuję tę grę podczas pracy?
1️⃣ Wersja bez presji (na start) – rezygnuję z wyścigu. Dziecko odwzorowuje układ z karty we własnym tempie, skupiając się wyłącznie na precyzji ruchu.
2️⃣ Trening pamięci roboczej – pokazuję kartę przez 5 sekund, zakrywam ją, a zadaniem dziecka jest odtworzenie układu klocków z pamięci.
3️⃣ Kategoryzacja – przed właściwą grą sortujemy drewniane elementy według kształtów lub kolorów, co jest świetnym ćwiczeniem poznawczym.
Gra doskonale sprawdza się u dzieci z trudnościami grafomotorycznymi, dyspraksją,
a także przy obniżonym napięciu mięśniowym
w obrębie kończyny górnej.
