Patrząc wstecz i podążając ścieżkami historii, przenosimy się do roku 1664, kiedy
to w Warszawie przy konwikcie pijarskim powstał pierwszy teatr szkolny. Początkowo nie spełniał on żadnej znaczącej funkcji i nie zapowiadał szczególnego rozwoju. Jednak sytuacja niespodziewanie zmieniła się w roku 1742, gdy wielki pijar – o. Stanisław Konarski SP - twórca Collegium Nobilium i reformator szkolnictwa w naszym kraju, powołał nowy teatr szkolny, który w 1774 roku otrzymał miano Teatru Collegium Nobilium. Warto sobie uświadomić, że szkoła, o której mowa, była pierwszym nowoczesnym instytutem kształcącym młodzież szlachecką i miała za zadanie wychowywać dojrzałych i odpowiedzialnych obywateli Rzeczpospolitej. Teatr miał być jednym z najważniejszych elementów edukacji w programie konwiktu pijarów i miał służyć zarówno młodzieży występującej w przedstawieniach, jak i magnacko-szlacheckiej publiczności. Przez udział w wystawianych sztukach tak uczniowie aktorzy, jak i widzowie, mieli okazję identyfikować się z prezentowanymi postaciami bohaterów przedstawień. Na scenie w sugestywny sposób zwalczano wady narodowe i twórczo krytykowano negatywne postawy. Nic dziwnego, że w takich okolicznościach o. Konarski dużo uwagi poświęcił sztuce inscenizacji utworów i zaopatrzył teatr w odpowiednie dekoracje i kostiumy. Na zapleczu budynków Collegium, według projektu Jakuba Fontany, zbudował wspaniałą salę teatralną. Odbudowana ze zniszczeń z okresu zaborów i okupacji, obecnie służy studentom Akademii Teatralnej mieszczącej się w historycznym budynku Collegium Nobilium w Warszawie przy ul. Reforma szkolnictwa Konarskiego i rozwój teatru szkolnego w szkole pijarskiej przyczyniły się do utorowania drogi dla kształtującego się wówczas teatru narodowego i dramatu polskiego. Nie można więc pominąć tych wszystkich autorów, którzy - jako wychowankowie szkół pijarskich - pod wpływem idei teatru pijarskiego skierowali się ku twórczości dramatycznej. Najważniejszym z nich był bez wątpienia Wojciech Bogusławski. Początkowo występował w teatrze pijarskim, później stał się wybitnym aktorem i zasłużonym autorem dramatycznym. Lista twórców jest długa i można ją uzupełniać w każdej epoce. Tradycja zapoczątkowana prawie 300 lat temu obecnie podtrzymywana jest przy szkołach pijarskich i przy różnych dziełach prowadzonych przez Zakon. Po dziś dzień doceniamy i wciąż na nowo odkrywamy role dydaktyczną i wychowawczą teatru, który dotyka i przenika całego człowieka. Dlatego też w 2007 roku, chcąc poszerzyć Parafiadową triadę (świątynia, stadion, teatr), zaproponowaliśmy warsztaty teatralne, które odbyły się trzykrotnie w ramach Finałów Międzynarodowej Parafiady Dzieci i Młodzieży w Warszawie. Chcąc podtrzymać tradycje pijarskiego teatru szkolnego w 2007 roku w Łowiczu odbył się po raz pierwszy Przegląd Teatrów Pijarskich. Organizatorami imprezy jest Kuria Polskiej Prowincji Zakonu Pijarów oraz Pijarskie Szkoły Królowej Pokoju w Łowiczu. Celem tego spotkania jest nie tylko integracja pijarskiego środowiska, ale przede wszystkim zaprzyjaźnienie młodzieży ze sztuką teatralną. Ideą przeglądu jest wychowanie jej do dojrzałej postawy zarówno twórcy teatralnego, jak i odbiorcy spektaklu. Zależy nam na tym, aby podczas tego trzydniowego spotkania panowała atmosfera wzajemnego szacunku dla wysiłku scenicznego uczestników tej imprezy. Tylko wówczas spełni ona swoje zadanie.
