25/09/2026
او اٽل آدمي ڪن جُڳَن کان وٺي
اَنڌَ سان ڌُنڌَ سان پَنڌ سان مُنھن ڏئي
آءُ سمجھان ٿو تون پيو آن ٿڪي
دل شڪستو نہ ٿي
ڏانگ ڦيري تہ ڏس نانگ نوڙي اٿئي
پير ٻوڙي تہ ڏس باھ پاڻي اٿئي
ڪنڌ پڪڙي تہ ڏس شينھن ٻڪري اٿئي
دل شڪستو نہ ٿي
توڙي گذريون صديون تہ بہ اميدون رکيون
آءُ تون ۾ وجهيو ويٺي آھيان اکيون
آءُ اوري ملون ماڻِ مونکي وَڌي
دل شڪستو نہ ٿي
ڪنھن ڏِنو ٿئي ڌِڪو يا لڙي آن لِڪو
ڏي نہ ماڻھو مِٺا ماڻهپي کي ٽِڪو
ڇو کِلين ٿو ڦِڪو ڇو لڳين ٿو لَڄي
دل شڪستو نہ ٿي
ڪا گهڙي دم پَٽي سَگهہ ساري سَڏي
پيرَ پُختا ڪري ڏندَ ڪُرٽي تَڏي
اُٿ مٿي اُٿ مٿي ڀونءِ تي ڀَرُ رکي
دل شڪستو نہ ٿي
ڀانءِ راڻا ڀلي مون کي مومل کڻي
مان مڃان ٿي پئي ڪاڪ اوکي گهڻي
ڇو ٿو ڳڻتيون ڳڻي عاشقيءَ ۾ اچي
دل شڪستو نہ ٿي
(استاد بخاري)