12/11/2025
وقتی فرزندت می‌گوید: «دیگه مدرسه نمی‌رم 💔»
فکر نکن لجباز شده یا از روی تنبلی این حرف را می‌زند.
خیلی از پدر و مادرها هر صبح همین جمله را می‌شنوند و خیال می‌کنند بچه فقط بهانه می‌گیرد،
اما پشت این جمله گاهی دلی پر از ترس یا ناراحتی پنهان است.
شاید از معلم سخت‌گیرش ترسیده،
یا از تمسخر و آزار همکلاسی‌هایش دل‌شکسته شده،
یا شاید حس می‌کند از بقیه عقب‌تر است و درس را نمی‌فهمد.
وقتی نمی‌خواهد به مدرسه برود،
به‌جای اینکه بپرسی:
«چرا مدرسه را دوست نداری؟»
بپرس:
«در مدرسه چی اذیّتت می‌کنه؟»
فرقش خیلی مهم است.
سؤال اول یعنی سرزنش،
اما سؤال دوم یعنی توجه و اعتماد.
بچه‌ها از یاد گرفتن فرار نمی‌کنند،
از فشار، ترس یا درد پنهانی فرار می‌کنند که در محیط مدرسه حس می‌کنند.
پس به او نزدیک شو،
به حرفش گوش بده،
در آغوشش بگیر.
چون جمله‌ی «مدرسه نمی‌رم»
نشانه‌ی لجبازی نیست،
صدای خاموش دلی‌ست که نیاز به مهربانی دارد.
