25/04/2026
"چپل کان ڪرسي تائين" — غريب ڇوڪري جي ڪمشنر بڻجڻ جي ڪهاڻي
1. ٿر جي جهونپڙي ۽ ٽٽل چپل
ٿرپارڪر، سنڌ۔ ريت اڏائيندڙ منجهند۔ 14 ورهين جي نور بانو۔ پيءُ اونٽ چاريندو هو، ماءُ ماڻهن جي گهرن ۾ ڪم ڪندي هئي۔ جهونپڙي ۾ نه بجلي، نه سهولتون—پاڻي 3 ڪلوميٽر پري کان آڻڻو پوندو هو۔
نور جي چپل ٽٽي وئي هئي۔ ننگي پير ريت تي هلي اسڪول ويندي هئي۔ استاديا پڇيو: “وڏي ٿي ڪري ڇا بڻجندين؟”
نور مٽي سان ڀريل هٿ مٿي کڻي چيو: “باجي، ڪمشنر۔ جيڪو حڪم هلائي، ماڻهن جي ٻڌي.”
پوري ڪلاس کلي پئي۔ استاديا به۔ “غريبن جا خواب وڏا ناهن ٿيندا، ٻچڙي.”
2. ڪتاب، مٽي جو چولو ۽ رات جي پڙهائي
ميٽرڪ ۾ ضلعي ۾ پهرين پوزيشن حاصل ڪيائين۔ انٽر ۾ سڄي سنڌ ۾ ٻي پوزيشن۔ پر ڪاليج جي فيس؟ پيءُ اونٽ وڪڻي ڇڏيو۔ ماءُ پنهنجون چاندي جون چوڙيون وڪڻي ڇڏيون۔
University of Karachi ۾ داخلا ملي وئي۔ هاسٽل جي فيس نه هئي۔ نور ڏينهن ۾ 3 هنڌن تي ٽييوشن پڙهائيندي هئي۔ رات جو مٽي جي چولي جي روشني ۾ CSS exam Pakistan جي تياري ڪندي هئي۔ سياري ۾ هٿ سن ٿي ويندا هئا، اونهاري ۾ پنکو به نه هوندو هو۔
دوست چونديون: “نور، CSS اميرن جو راند آهي۔ اڪيڊمي، نوٽس، انگريزي ميڊيم۔ تون ڇڏي ڏي.”
نور جواب ڏيندي: “غريبي منهنجي مجبوري آهي، منهنجي سڃاڻپ ناهي.”
3. 3 ڀيرا ناڪامي، طعنا ۽ ضد
CSS ۾ 3 ڀيرا ناڪام ٿي۔ پهريون ڀيرو انگريزي ۾۔ ٻيو ڀيرو ڪرنٽ افيئرز ۾۔ ٽيون ڀيرو انٽرويو ۾۔
ڳوٺ وارا طعنا ڏيندا: “اوئي ڪمشنر جي ڌيءَ، چانهه ٺاه!”
مائٽ چوندا: “عمر نڪري رهي آهي۔ شادي ڪر۔ هي آفيسري تنهنجي وس جي ڳالهه ناهي.”
ماءُ روئندي: “ٻچڙي، بس ڪر۔ ماڻهو ڇا چوندا؟”
نور ماءُ جا پير دٻائيندي چوندي: “امّاں، ماڻهو تڏهن به ڳالهائيندا جڏهن مان ڪمشنر بڻجنديس۔ چوندا ‘ڏسو غريب جي ڌيءَ آفيسر بڻجي وئي’۔ بس ٿورو صبر.”
4. چوٿين ڀيرو ۽ تاريخ
چوٿين ڀيري نور ڏينهن رات هڪ ڪري ڇڏيو۔ 18-18 ڪلاڪ پڙهائي۔ پراڻا اخبار گهرائي پڙهندي۔ يوٽيوب تان مفت ليڪچر ٻڌندي۔ اسٽريٽ لائيٽ هيٺ ويهي نوٽس ٺاهيندي۔
نتيجو آيو۔ نور بانو — CSS 2025 — پاڪستان ۾ 7هين پوزيشن۔ PAS گروپ الاٽ ٿيو۔
جنهن ڏينهن جوائننگ ليٽر آيو، نور اهو ئي ٽٽل چپل کڻي آئي جنهن ۾ اسڪول ويندي هئي۔ آفيسر جي ميز تي شيشي جي ڪيس ۾ رکيائين۔ هيٺ لکي ڇڏيو: “هي مون کي ياد ڏياري ٿي ته مان ڪٿان آئي آهيان.”
5. ڪمشنر نور بانو
اڄ ڪمشنر نور بانو لاڙڪاڻه ڊويزن جي انچارج آهي۔ آفيس ٻاهران ماڻهن جي قطار لڳل هوندي آهي۔ امير هجن يا غريب—سڀني کي برابر ٻڌي ٿي۔
پهريون حڪم ڇا جاري ڪيائين؟ “ٿر جي هر اسڪول ۾ پنکا ۽ پاڻي۔ ڪا به ڇوڪري ننگي پير نه اچي.”
جڏهن ڪا غريب ڇوڪري فائل کڻي اچي ٿي، نور ان کي ڪرسي تي ويهاري ٿي۔ چانهه پاڻ ٺهرائي پياري ٿي۔
“ٻچڙي، ڊڄ نه۔ هي ڪرسي تنهنجي به ٿي سگهي ٿي۔ بس چپل ٽٽي وڃي ته به نه رڪج.”
استاديا جيڪا ڪڏهن کلي هئي، هاڻي رٽائر ٿي چڪي آهي۔ نور ان کي پنهنجي هٿن سان ايوارڊ ڏنو۔ استاديا روئي پئي۔
نور چيو: “باجي، توهان صحيح چيو هو۔ غريبن جا خواب وڏا ناهن ٿيندا۔۔۔ اهي تمام وڏا ٿيندا آهن.”
Copy paste
24/04/2026
24/04/2026
23/04/2026
22/04/2026
16/04/2026
06/04/2026
05/04/2026
03/04/2026
31/03/2026