21/02/2026
𝕂𝕀𝕋Ā𝔹 𝔸𝕥-𝕋𝔸ℍ𝔸ℝ𝔸 #1
𝐇𝐚𝐭𝐨𝐥 𝐬𝐚 𝐓𝐮𝐛𝐢𝐠 𝐧𝐚 𝐌𝐚𝐥𝐢𝐧𝐢𝐬 (Ṭā𝐡𝐢𝐫).
Pinahihintulutan ang paggamit ng anumang tubig na bumaba mula sa langit para sa:
pag-aalis ng ḥadath (ritwal na karumihan gaya ng pagkawala ng wudū’ o obligasyon ng ghusl),
at pag-aalis ng najāsah (pisikal na dumi),
gaya ng:
• ulan
• natunaw na niyebe
• natunaw na yelo.
Batayan nito ang sinabi ng Allah:
“At nagpapababa Siya sa inyo ng tubig mula sa langit upang linisin kayo nito.”
(Al-Anfāl: 11)
At ang sinabi ng Propeta ﷺ:
“O Allah, linisin Mo ako sa pamamagitan ng tubig, niyebe at yelo.”
(Iniulat nina al-Bukhārī at Muslim)
Pinahihintulutan din ang paggamit ng anumang tubig na nagmumula sa lupa,
tulad ng:
• tubig mula sa mga bukal
• tubig-dagat
• tubig-balon.
Batayan nito ang ḥadīth ni Abū Hurayrah (raḍiyallāhu ‘anhu):
May isang lalaki na nagsabi:
“O Sugo ng Allah, kami ay naglalayag sa dagat at kakaunti lamang ang dala naming tubig. Maaari ba kaming magsagawa ng wudū’ gamit ang tubig-dagat?”
Sumagot ang Propeta ﷺ:
“Ang tubig nito ay panlinis (ṭahūr), at ang patay dito ay halal kainin.”
Ibig sabihin:
Ang tubig-dagat ay maaaring gamitin sa wudū’ at ghusl.
Ang mga hayop-dagat na namatay nang hindi kinatay ay halal kainin.
Sinabi ni al-Tirmidhī: Ito ay ḥadīth na ḥasan ṣaḥīḥ.
Napatunayan din na ang Propeta ﷺ ay nagsasagawa ng wudū’ mula sa balon ng Bidā‘ah.
1️⃣ 𝐊𝐚𝐩𝐚𝐠 𝐚𝐧𝐠 𝐭𝐮𝐛𝐢𝐠 𝐚𝐲 𝐧𝐚𝐢𝐧𝐢𝐭𝐚𝐧 𝐧𝐠 𝐚𝐫𝐚𝐰 𝐨 𝐧𝐠 𝐢𝐬𝐚𝐧𝐠 𝐦𝐚𝐥𝐢𝐧𝐢𝐬 𝐧𝐚 𝐛𝐚𝐠𝐚𝐲.
Halimbawa:
• tubig na nakabilad sa araw
• tubig na pinainit sa malinis na palayok.
👉 Hindi makrūh (hindi bawal) ang paggamit nito sa wudū’ o ghusl.
Sapagkat ang pag-init at paglamig ay likas na katangian lamang ng tubig.
2️⃣ 𝐊𝐚𝐩𝐚𝐠 𝐧𝐚𝐢𝐧𝐢𝐭𝐚𝐧 𝐢𝐭𝐨 𝐝𝐚𝐡𝐢𝐥 𝐬𝐚 𝐢𝐬𝐚𝐧𝐠 𝐧𝐚𝐣ā𝐬𝐚𝐡 (𝐝𝐮𝐦𝐢) 𝐧𝐚 𝐦𝐚𝐚𝐚𝐫𝐢𝐧𝐠 𝐮𝐦𝐚𝐛𝐨𝐭 𝐝𝐢𝐭𝐨.
Halimbawa:
• may dumi malapit sa tubig
• maaaring tumalsik ngunit hindi tiyak kung tumalsik nga.
👉 Ang hatol:
Ang tubig ay mananatiling malinis, dahil ang pangunahing prinsipyo ay: ang tubig ay malinis hangga’t walang katiyakang nadumihan ito.
Ngunit makrūh gamitin dahil may posibilidad ng karumihan.
May isa pang salaysay na nagsasabing:
👉 Hindi ito makrūh, dahil ang batayang prinsipyo ay walang pagbabawal hangga’t walang katiyakan.
3️⃣ 𝐊𝐚𝐩𝐚𝐠 𝐚𝐧𝐠 𝐧𝐚𝐣ā𝐬𝐚𝐡 𝐚𝐲 𝐤𝐚𝐫𝐚𝐧𝐢𝐰𝐚𝐧𝐠 𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐧𝐚𝐦𝐚𝐧 𝐮𝐦𝐚𝐚𝐛𝐨𝐭 𝐝𝐢𝐭𝐨.
Halimbawa:
• malayo ang dumi
• imposibleng maabot ng tubig.
May dalawang pananaw:
👉 Makrūh pa rin, dahil may posibilidad.
👉 Hindi makrūh, dahil napakalayo ng posibilidad.✅
Ang ikalawang pananaw ay mas malinaw sa lohika ng teksto.
4️⃣ 𝐊𝐚𝐩𝐚𝐠 𝐚𝐧𝐠 𝐭𝐮𝐛𝐢𝐠 𝐚𝐲 𝐧𝐚𝐡𝐚𝐥𝐮𝐚𝐧 𝐧𝐠 𝐢𝐬𝐚𝐧𝐠 𝐦𝐚𝐥𝐢𝐧𝐢𝐬 𝐧𝐚 𝐛𝐚𝐠𝐚𝐲.
Halimbawa:
• may bakas ng harina
• may bahagyang sabon
• may dahon.
Kung:
1. hindi nagbago ang kulay
2. hindi nagbago ang amoy
3. hindi nagbago ang lasa
👉 Maaari pa rin itong gamitin sa paglilinis.
Batayan: Ang Propeta ﷺ ay naligo kasama ang kanyang asawa mula sa isang lalagyan na may bakas ng minasa na harina.
5️⃣ 𝐊𝐮𝐧𝐠 𝐦𝐚𝐲 𝐬𝐚𝐩𝐚𝐭 𝐧𝐚 𝐭𝐮𝐛𝐢𝐠 𝐩𝐚𝐫𝐚 𝐬𝐚 𝐤𝐚𝐧𝐲𝐚𝐧𝐠 𝐩𝐚𝐠𝐥𝐢𝐥𝐢𝐧𝐢𝐬.
Kung ang isang tao ay may sapat na tubig para sa kanyang wudū’ o ghusl, at dinagdagan niya ito ng ibang likido (na malinis) at hindi nabago ang katangian ng tubig,
👉 at siya ay naglinis gamit nito — tama at balido ang kanyang paglilinis.
Dahil nananatili pa rin itong “tubig” sa kanyang orihinal na katangian.
6️⃣ 𝐊𝐮𝐧𝐠 𝐚𝐧𝐠 𝐭𝐮𝐛𝐢𝐠 𝐚𝐲 𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐬𝐚𝐩𝐚𝐭 𝐩𝐚𝐫𝐚 𝐬𝐚 𝐤𝐚𝐧𝐲𝐚𝐧𝐠 𝐩𝐚𝐠𝐥𝐢𝐥𝐢𝐧𝐢𝐬.
Kung ang tubig ay kulang, at dinagdagan niya ito ng malinis na likido upang maging sapat,
👉 ganito rin ang hatol: balido ang paglilinis
Dahil ang idinagdag na likido ay “nawalan ng hiwalay na katangian” at nasanib sa tubig — katulad ng naunang ka*o.
Ngunit may isa pang pananaw:
❗ Hindi raw ito maaaring gamitin sa ṭahārah,
dahil kinumpleto niya ang paglilinis gamit ang hindi purong tubig.
Ikinumpara ito sa sitwasyong: Kung hinugasan niya ang ilang bahagi ng katawan gamit ang hindi tubig, hindi ito magiging sapat. Kapag ang malinis na bagay ay nagbago sa katangian ng tubig.
Kung ang isang malinis na bagay ay nakapagpabago sa tubig, may apat na sitwasyon:
🔹 𝐔𝐧𝐚𝐧𝐠 𝐔𝐫𝐢
Mga bagay na:
kapareho ng tubig sa pagiging panlinis (tulad ng lupa),
o ang pinagmulan ay tubig (tulad ng asin na nabuo mula sa tubig-dagat).
👉 Hindi nito pinipigilan ang paggamit sa ṭahārah.
Dahil ang katangian nito ay kauri ng tubig,
katulad ng yelo (na tubig din sa pinagmulan).
🔹 𝐈𝐤𝐚𝐥𝐚𝐰𝐚𝐧𝐠 𝐔𝐫𝐢
Mga bagay na hindi tunay na nahahalo sa tubig, tulad ng:
• langis
• kapur
• kahoy na oud.
👉 Hindi nito pinipigilan ang ṭahārah.
Dahil ang pagbabago ay dahil lamang sa “pagkakadikit” o paglapit,
hindi tunay na paghahalo.
Ikinumpara ito sa tubig na nagbago ang amoy dahil sa may bangkay (jīfah) na malapit dito —
(nagbago dahil sa kapaligiran, hindi dahil nahaluan)
🔹 𝐈𝐤𝐚𝐭𝐥𝐨𝐧𝐠 𝐔𝐫𝐢
Mga bagay na hindi maiiwasan sa tubig, tulad ng:
• lumot (ṭaḥlab)
• mga halamang tumutubo sa tubig
• asupre, alkitran, at iba pang dinaraanan ng tubig
• mga dahon na nalalaglag sa ilog o imbakan
• mga damo o dayami na tinatangay ng hangin o baha.
👉 Hindi nito pinipigilan ang ṭahārah.
Dahil imposibleng mapangalagaan ang tubig laban sa mga ito.
🔹 𝐈𝐤𝐚𝐚𝐩𝐚𝐭 𝐧𝐚 𝐔𝐫𝐢
Lahat ng iba pang malinis na bagay, tulad ng:
• safron
• ashnaan (panlinis na halaman noon)
• mineral na asin
• mga insektong hindi nagiging najis kapag namatay (gaya ng salagubang at putakti),
at iba pang bagay na pinapatawad kapag mahirap iwasan — ngunit sinadyang ihulog sa tubig.
🔸 Kung ito ay nanaig sa tubig
Halimbawa:
• ginawang pangkulay
• ginawang tinta
• pinakuluan dito ang pagkain
👉 nawawala ang pagiging panlinis nito (wala nang ṭahūriyyah).
Walang pagtatalo rito,
dahil hindi na ito tinatawag na “tubig” —
ito ay naging parang s**a (na hindi na tubig).
🔸 Kung nabago lamang ang isang katangian
Halimbawa:
1. nagbago ang lasa
2. nagbago ang kulay
3. nagbago ang amoy
ngunit hindi ito pinakuluan at hindi naging ibang likido —
👉 Karamihan ng mga salaysay mula kay Imām Aḥmad ay nagsasabing: Hindi nito pinipigilan ang ṭahārah. (Ibig sabihin pwedi itong gamiting pang wudū o gusl).
Batayan: Sinabi ng Allah:
“At kung hindi kayo makatagpo ng tubig, mag-tayammum kayo.”
(Al-Nisā’: 43)
Ibig sabihin: Hangga’t ito ay tinatawag pa ring “tubig”, maaari itong gamitin.
Dahil:
• nahaluan ito ng malinis na bagay
• hindi nawala ang pangalan nitong “tubig”
• hindi nawala ang likido nitong katangian
• at hindi tumigil sa pagdaloy.
Kaya kahalintulad ito ng ibang uri na nabanggit.
Ngunit may isa pang salaysay mula kay Imām Aḥmad:
❗ Hindi maaaring gamitin sa ṭahārah
dahil nawala ang “ganap na pangalan ng tubig”.
Inihalintulad ito sa: tubig na pinakuluan kasama ng sitaw o beans (tulad ng sabaw ng munggo), na hindi na maituturing na purong tubig.
Ito ang pinili ni al-Khiraqī at ng karamihan sa mga Ḥanbalī na iskolar.