29/08/2026
๐๐๐๐๐๐๐๐๐ | ๐ฝ๐ผ๐๐ผ๐ ๐๐ ๐๐๐๐ผ๐๐ ๐๐ผ๐๐
Lider. Kaibigan. Pamilya.
Tatlong salitang tila sapat nang ilarawan si Sir Noel G. Tunguia, punongg**o ng Libertad National Vocational School. Sa loob ng limang taong panunungkulan, higit pa sa kaniyang posisyon ang unti-unting nakilala ng mga g**o, kawani, at mag-aaralโisang pinunong mapagkumbaba, kaibigang maaasahan, at taong itinuring na bahagi ng pamilya.
Limang taon na ang lumipas mula nang simulan ni Sir Noel ang kaniyang panunungkulan bilang punongg**o sa LNVS. Hindi naging madali ang pagharap sa iba't ibang hamon na kaakibat ng kaniyang katungkulan. May mga desisyong kailangang timbangin, mga suliraning kailangang lutasin, at mga pagbabagong kailangang isakatuparan para sa ikabubuti ng paaralan.
Sa bawat hamon, unti-unti niyang natutuhan na ang pagiging pinuno ay hindi lamang nasusukat sa mga tungkuling ginagampanan o sa mga desisyong ginagawa. Higit sa lahat, nasusukat ito sa mga pagbabagong naiiwan sa buhay ng mga taong kaniyang pinaglilingkuran.
Para kay Sir Noel, ang paaralan ay hindi lamang isang lugar na kaniyang pinagtatrabahuhan. Isa itong tahanang tumanggap sa kaniya bilang bahagi ng isang pamilyaโisang lugar kung saan nabuo ang mga ugnayang higit pa sa pagiging magkakasama sa trabaho.
Sa paglipas ng bawat oras, araw, at taon, higit niyang nakita ang halaga ng mga taong naging bahagi ng kaniyang paglalakbay. Sila ang naging inspirasyon niya upang patuloy na gampanan ang kaniyang tungkulin at harapin ang bawat hamong dumarating.
๐ท๐๐๐๐๐๐๐ ๐พ๐๐๐๐๐ ๐ท๐๐๐๐๐๐
Para sa marami, maituturing si Sir Noel na isang mapagkumbabang pinuno. Makikita ito hindi sa malalaking salita, kundi sa kaniyang mga payak na kilos na nagpapakita ng tunay na malasakit sa paaralan.
Hindi siya nag-aatubiling makibahagi sa pagpipinta, pag-aayos ng mga sirang kagamitan, at iba pang gawaing makatutulong sa pagpapaunlad at pagpapaganda ng paaralan. Sa halip na manatili lamang sa kaniyang opisina, madalas siyang makikita sa iba't ibang sulok ng paaralanโnakikibahagi sa mga gawaing maaaring hindi karaniwang inaasahan mula sa isang punongg**o.
Sa mga simpleng pagkilos na ito higit na nasasalamin ang kaniyang pananaw sa pamumuno: ang isang pinuno ay hindi lamang dapat marunong mag-utos, kundi handa ring kumilos at makibahagi.
Para kay Sir Noel, ang paglilingkod ay hindi kailangang maging engrande. Minsan, sapat nang makibahagi, tumulong, at maging naroon kapag kinakailangan.
๐ฒ๐๐๐๐๐๐๐๐ ๐ฏ๐๐๐
๐ ๐๐ ๐จ๐๐๐๐๐๐ ๐บ๐๐๐
๐๐๐
Hindi lamang sa mga gawain ng paaralan niya ipinakikita ang kaniyang malasakit. Sa mga pagkakataong nangangailangan ng tulong ang kaniyang mga kasamahan, hindi rin siya nag-aatubiling makiramay at tumugon.
Isang araw, may g**ong nakaramdam ng matinding pagod at pananakit ng ulo at nangailangan ng masahe upang kahit paano ay gumaan ang kaniyang pakiramdam.
โSir Noel, puwede po bang magpatulong? Ang sakit na po kasi ng ulo ko,โ pabirong pakiusap ng g**o.
โHalika, ako na. Marunong naman ako magmasahe,โ nakangiting tugon niya.
Sa halip na ipaubaya sa isang propesyonal na masahista, si Sir Noel mismo ang tumulong. Maaaring payak na bagay lamang ito para sa kaniya, ngunit para sa g**ong kaniyang natulungan, isa itong patunay na ang kanilang punongg**o ay hindi lamang taong namamahala sa paaralan.
Isa siyang kaibigang handang tumulong kapag kinakailangan.
Dito higit na nabubura ang karaniwang guhit sa pagitan ng isang punongg**o at kaniyang mga nasasakupan. Sa kaniyang pakikitungo, hindi niya ipinadamang ang kaniyang posisyon ay isang pader na naghihiwalay sa kaniya sa mga g**o at kawani. Sa halip, ginawa niya itong tulay upang higit na mapalapit sa mga taong kaniyang pinaglilingkuran.
May mga pagkakataon ding nakikisama siya sa mga outing at iba pang simpleng pagtitipon kasama ang kaniyang mga kasamahan. Sa mga sandaling ito, hindi lamang siya nakapagpapahinga at nakapagsasaya. Nabibigyan din niya ng puwang ang pagkakaibigang nabuo sa loob ng paaralan.
Sa gitna ng tawanan, kuwentuhan, at mga payak na sandali, mas nakikilala ang isang pinuno hindi bilang isang taong laging nasa likod ng mesa, kundi bilang isang taong marunong makinig, makisama, at makiramay.
๐ท๐๐๐๐๐๐๐๐ ๐ฏ๐๐๐
๐ ๐ฉ๐๐๐๐ ๐ด๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐
Marahil, dito nagiging makahulugan ang limang taong panunungkulan ni Sir Noel.
Ang LNVS ay hindi lamang naging lugar kung saan niya ginampanan ang kaniyang tungkulin. Naging bahagi ito ng kaniyang buhay. Sa loob ng paaralan, ang mga g**o, kawani, at mag-aaral ay hindi lamang mga taong nakasalamuha niya araw-araw. Sila ang naging mga kaibigan, katuwang, at pamilyang nakasama niya sa pagharap sa iba't ibang hamon.
Sa loob ng limang taon, may mga araw na mabigat ang tungkulin at may mga sandaling tila walang sapat na oras upang tugunan ang lahat. Ngunit sa bawat pagkakataon, may mga taong naging bahagi ng paglalakbayโmga taong handang tumulong, makinig, at makibahagi.
Kaya naman nang dumating ang oras ng pamamaalam, hindi lamang isang punongg**o ang aalis sa paaralan. Isang kaibigan ang lilisan. Isang miyembro ng pamilya ang magbubukas ng panibagong kabanata sa ibang lugar.
๐จ๐๐ ๐ต๐๐๐๐๐๐ ๐ฉ๐๐๐๐
Lider.
Kaibigan.
Pamilya.
Tatlong salitang mananatiling bahagi ng kuwento ni Sir Noel sa Libertad National Vocational School.
Sa loob ng limang taon, hindi lamang siya naging punongg**ong nanguna sa paaralan. Naging kaibigan din siya sa mga payak na sandali, sa mga hamon, sa mga tawanan, at sa mga tagumpay ng mga taong nakapaligid sa kaniya.
Sa kaniyang pag-alis, isang bagong kabanata naman ang bubuksan para sa LNVS. Panibagong lider ang hahawak sa tungkuling kaniyang ginampanan.
Hindi madaling magpaalam sa isang taong naging bahagi na ng araw-araw na buhay sa paaralan. Ngunit sa bawat g**o, kawani, at mag-aaral ay mananatili ang mga alaalang kaniyang iniwan.
Ang kaniyang mga simpleng pagtulong, pakikisama, pagpapatawa, at paraan ng pakikitungo sa bawat isa ay mga bagay na hindi basta-basta mabubura ng panahon o distansiya.
๐ด๐๐๐๐๐๐๐ ๐๐๐๐๐๐๐, ๐บ๐๐ ๐ต๐๐๐, ๐๐ ๐๐๐๐๐๐ ๐๐๐๐๐ ๐๐๐๐๐๐๐ ๐๐ ๐๐ ๐ณ๐ต๐ฝ๐บ.
Salamat sa pamumuno. Salamat sa pagkakaibigan. At higit sa lahat, salamat sa mga sandaling ipinadama mong ang paaralan ay higit pa sa isang lugar ng trabaho.
Sa pagharap mo sa panibagong kabanata ng iyong buhay, baunin mo ang pasasalamat ng pamilyang minsang naging tahanan mo.
Maaaring iba na ang mamuno sa LNVS, ngunit hindi nito mabubura ang bakas ng iyong panunungkulan.
Ang mga g**ong nakasama mo, mga kawani na iyong nakatrabaho, at mga mag-aaral na iyong natulungan ay magiging bahagi ng kuwentong iniwan mo sa paaralan.
Sa paglipat mo sa panibagong paaralan, dala mo ang mga karanasang nabuo sa LNVS. Kami naman ay magdadala ng mga alaala ng isang punongg**ong hindi lamang namuno, kundi nakipagkaibigan, tumulong, at naging bahagi ng aming buhay.
At marahil, ito na nga ang oras ng pamamaalam.
Ngunit ang limang taong inilaan mo rito ay hindi magtatapos sa isang paalam.
Mananatili ang iyong bakas.
Mananatili ang iyong kabutihan.
At mananatili ang pagkakaibigang nabuo sa isang Samahan.
๐ฏ๐๐๐๐๐๐๐ ๐๐ ๐๐๐๐, ๐บ๐๐ ๐ต๐๐๐!
โ๏ธ Danisse Joy C. Riomalos
