BAB' 28 - Broadcasting Above and Beyond

It’s Tala’s day! ✨

Happy birthday to our very own star! You truly live up to your name, always shining bright and keeping everyone’s spirits up. From your effortless fashionista looks to the radiant energy you bring the moment you walk into the room, thank you for always bringing warmth.

May your day be just as bright, beautiful, and fabulous as you are. Cheers to more OOTDs, making memories, and shining through it all. 🤍🎉

Congratulations SIRAK PRODUCTION, you made BAB '28 proud!

Bantayan sa Public View sa Mayo 17, 2026

📍Nabatian niyo na bala ang talento sang mga estudyante sang College of Communication (COC) sang West Visayas State University?

Magpamati na sa Radio Drama sang Sirak Production, 2nd year COC students nga nag-viral tungod sa ila pinasahe nga production.

📍Nakalagaw ka na sa Guimaras? Dali na mang- Manggahan Festival na kita!

It’s Earl’s Day! 🥳

Need an energy boost? Sagot na niya ’yan! ⚡️

Felice Compleanno to BAB 2A’s Mr. Congeniality! You’re the one who consistently brings light and laughter into every room you enter. May the fire inside you keep burning bright, and may your signature positivity always prevail.

Here’s to many more years of service, smiles, and making an impact! 🥂✨❤️💙

𝑯𝒂𝒑𝒑𝒚 𝒃𝒊𝒓𝒕𝒉𝒅𝒂𝒚 𝒕𝒐 𝒕𝒉𝒆 𝑩𝑨𝑩 2-𝑨 𝒅𝒂𝒏𝒄𝒆 𝒅𝒊𝒗𝒂, 𝑹𝒂𝒇𝒂𝒆𝒍 𝑰𝒎𝒑𝒐𝒓𝒕𝒂! 🎂ྀི⋆˙⟡

Happy birthday to one of BAB 2A’s most dedicated souls—our ever-reliable class secretary, Rafael! Your passion doesn’t just shine through your responsibilities but also in every move you make on the dance floor. Continue to show confidence, discipline, and heart, because that’s what truly makes you stand out.

Rafael, may your life keep flowing with rhythm, success, and endless opportunities. Keep leading, keep dancing, and keep inspiring us all! ✨

Happy Birthday, Toto Karl! 💗🎊

Karl is the real definition of “mapisan”—hardworking, dedicated, and always focused on his responsibilities. He’s the kind of person who says, “Sige maupod ko… pero dal-on ko lang laptop ko kay damo pa ko ubrahon.” 😅

Even though rest is rarely in his vocabulary, he still remains responsible, kind, and dependable to everyone around him. His classmates and friends are truly lucky to have someone like him.

May this year bring you more success, achievements, and the happiness you truly deserve. Padayon lang, Karl—we’re proud of you! Enjoy your special day. 🎂✨

𝑴𝒂𝒓𝒚 𝒏𝒂 𝒏𝒈𝒂, 𝑫𝒊𝒗𝒊𝒏𝒆 𝒑𝒂!! 🎂ྀི⋆˙⟡

Happy birthday to one of BAB 2A’s purest souls. Your radiant energy lights up even the darkest corners of any room. Your smile and presence feel like the warmest hug and we appreciate you endlessly for that.

Divine, may your life overflow with happiness, beauty, and abundance, just like the incredible person you are! ✨

Happy Birthday to one of 𝐁𝐀𝐁 𝟐𝐀’𝐬 𝐛𝐫𝐢𝐠𝐡𝐭𝐞𝐬𝐭 𝐜𝐫𝐞𝐚𝐭𝐢𝐯𝐞 𝐦𝐢𝐧𝐝𝐬, 𝐙𝐚𝐦 𝐌𝐚𝐫𝐢𝐞𝐥𝐥𝐞 𝐒𝐢𝐥𝐯𝐞𝐬𝐭𝐫𝐞, 𝐨𝐮𝐫 𝐢𝐜𝐨𝐧𝐢𝐜 𝐬𝐜𝐫𝐢𝐩𝐭𝐰𝐫𝐢𝐭𝐞𝐫 𝐚𝐧𝐝 𝐚 𝐯𝐨𝐢𝐜𝐞 𝐭𝐡𝐚𝐭 𝐜𝐚𝐧 𝐭𝐫𝐮𝐥𝐲 𝐜𝐨𝐦𝐦𝐚𝐧𝐝 𝐚 𝐬𝐭𝐨𝐫𝐲!

Your voice, both literally and creatively, is a gift. BAB 2A is fortunate to have someone like you—a writer who thinks deeply and creates boldly.

May this year bring you even more opportunities to grow in your craft, to write stories that move people, and to pursue the dreams you are passionate about.

Your stories are only beginning, and many more chapters are still waiting to be written.

𝐇𝐮𝐰𝐚𝐠 𝐍𝐢𝐲𝐨𝐧𝐠 𝐈𝐤𝐚𝐡𝐨𝐧 𝐬𝐚 𝐊𝐮𝐥𝐚𝐲 𝐚𝐧𝐠 𝐑𝐞𝐛𝐨𝐥𝐮𝐬𝐲𝐨𝐧!
Sa Gunita ng Bayan | Part III
Isang Serye ng mga Sanaysay

Sulat ni Merzci

Sa bawat hakbang sa aspalto ng Epifanio de los Santos Avenue, dumadagundong ang nakaraan. Hindi ito ingay ng trapiko o bulyaw ng komersyalismo; ito ang pintig ng bansang minsang tumindig at bumasag sa tanikala ng diktadurya. Sa lansangang ito, lumaban ang masa sa hindi makataong paniniil ng rehimen ni Ferdinand Marcos—isang panahon kung saan libo-libong buhay ang sinunog sa apoy ng karahasan. Hindi lamang sila bilang estadistika sa ulat ng kasaysayan, kundi bilang mga pangalang binura, mga mukhang hindi na muling nasilayan, at mga pangarap na tuluyang ninakaw at hindi na maibabalik kailanman.

Ngunit ang EDSA ay higit pa sa kasaysayan. Isa itong pugad ng pag-asa, simbolo ng lakas at pagkakaisa ng mamamayan. Kabataan, manggagawa, estudyante, madre, pari, at ordinaryong mamamayan ay nagsanib-pwersa. Sa ilalim ng nag-aalab na araw ng Pebrero, pinatunayan ng sambayanan na ang kapangyarihan ay nasa kamay ng taumbayan.

Noong dekada ’70 hanggang ’80, ang Pilipinas ay nakalubog sa dilim ng diktadurya. Sa ilalim ng Batas Militar na ipinataw ni Ferdinand Marcos, namayani ang takot, sensura, at dahas. Libo-libo ang ikinulong nang walang kaso, pinahirapan sa mga selda, at ang iba’y tuluyang naglaho. Ang tinig ng midya ay binusalan, ang oposisyon ay pinatahimik, at ang karapatan ay ginawang pribilehiyo lamang ng iilan.

Ang EDSA People Power Revolution noong Pebrero 1986 ang naging tugon sa kolektibong paghinga ng bayan na matagal na pinatatahimik. Mula sa Quezon City, Mandaluyong, at Pasay hanggang sa mismong EDSA, nagtipon ang daang-libong mamamayan. Hindi ito simpleng kilos-protesta, isa itong deklarasyon na tama na. Tama na ang pandarambong! Tama na ang pagyurak sa dignidad ng bawat Pilipino!

Ngunit apat na dekada matapos ang himagsikan, tila ba ang aspalto ng EDSA ay dinidiligan ng lason ng pagkalimot. Sa halip na alaala ng pagkakaisa at tapang, minsan ay nagiging bahagi ito ng pulitika na laban—“dilaw laban sa p**a,” o sa madaling salita Marcos laban sa Aquino. Isang malaking insulto sa sambayanan ang ikulong ang himagsikang ito sa pagitan ng dalawang pamilya. Hindi ito tungkol sa pagkakaroon ng kulay—dilaw man o p**a. Ito ay ang tungkol sa mamamayang Pilipino na nakibaka at ipinaglaban ang demokrasya. Tila wala man kulay ang rebolusyong ito, ngunit ang p**ang dugo ng nagbuwis ng buhay ay patuloy na sumisigaw at umaalingasaw sa ating alaala.

Sa kasalukuyan, ang diskurso ay muli na namang kinakahon sa kulay at kampo—Marcos laban kay Duterte, p**a laban sa berde, o mas kilala sa kanilang bansag na “Uniteam.” Ang pulitika ay nagiging sabong ng mga pangalan at apelyido, isang entabladong ang bida ay ang mga politiko mismo. Samantala, ang tunay na laban ng bayan—kahirapan, kawalan ng trabaho, pagtaas ng presyo ng bilihin, at patuloy na paglabag sa karapatang pantao ay natatabunan ng walang kuwentang drama at bangayan ng dalawang partido. Ginagawang personal ang politika, na para bang ito’y tungkol sa kanilang kapangyarihan at reputasyon, at hindi sa kapakanan ng mamamayan. Ang serbisyo publiko ay dapat nakatuon sa tao. Sa halip na tugunan ang gutom at kawalan ng hustisya, inuuna ang pagpapabango ng pangalan at pagpapatibay ng alyansa. Sa ganitong sistema, ang taumbayan ang nagiging ekstra sa sariling kuwento na dapat para sa kanila.

Sa ilalim ng administrasyon ni Bongbong Marcos at sa anino ng impluwensya ng mga makapangyarihang alyansa, muling sinusubok ang ating alaala. Hindi ba’t ganito rin nagsimula noon—sa pangakong kaayusan, at kaunlaran?

Kaya’t ang EDSA ay hindi lamang alaala ng 1986. Isa itong salamin na dapat nating harapin sa kasalukuyan. Sapagkat ang laban ng EDSA ay hindi natatapos sa lansangan. Patuloy ang hamon ngayon—korapsyon na nagpapalobo sa kahirapan, sistemang pumapabor sa makapangyarihan, at kulturang unti-unting ginagawang normal ang pagbaluktot sa katotohanan.
Ang tunay na diwa ng EDSA ay nasa kakayahan nating manindigan kahit hindi ito uso. Nasa tapang nating magsalita kahit may banta ng panlalait o pananakot. Nasa paninindigan nating hindi hayaang burahin ang kasaysayan sa pamamagitan ng propaganda at historical revisionism.

Hindi sapat ang “Never Again, Never Forget” kung ito’y mananatiling slogan lamang tuwing Pebrero. Ang hamon natin ay dapat na isabuhay ito—sa pagbabantay sa kapangyarihan, at paghingi ng pananagutan.

Buhay ang EDSA sa bawat tinig na tumangging manahimik. Buhay ang EDSA sa bawat pusong tumitibok para sa katotohanan. Buhay ang EDSA hangga’t may Pilipinong handang ipaglaban ang bayan.

Buhay ang EDSA. Tayo ang EDSA!

Karton ni stilldeadroses

𝐓𝐀𝐌𝐀 𝐍𝐀, 𝐒𝐔𝐊𝐎 𝐍𝐀, 𝐈𝐏𝐈𝐏𝐈𝐋𝐈𝐓 𝐏𝐀 𝐁𝐀?
Sa Gunita ng Bayan | Part II
Isang Serye ng mga Sanaysay

Sulat ni Moy

Kung ang sambayanang pilipino ay nagbubulag-bulagan sa nagaganap na korapsyon, mayroon pa kayang pag-unlad sa ating bansa? Sa sistema na halos berde at p**a lamang ang nakikita.

Pilipino ka nga ba kung wala kang pinapanigan? Tama nga bang manatili ka lang sa espasyo na nasa gitna ng dalawang pagitan? O Pilipino ka lamang dahil ito ang bansang iyong sinilangan.

Paanong ang mga nagsisigawan para sa karapatan at kalayaan ang siyang itinuturing na taksil sa mata ng sistemang bulag at nagmamaang-maangan? Samantala, ang mga taong tunay na may kasalanan at patuloy na nagdudulot ng kahirapan ay nananatiling taas-noo at nagkakamayan.

Saan nga ba tayo patungo kung mapanlinlang ang mga pinuno? Hahayaan ba natin na ang ating bansa ay patuloy na gumuho?
Ating ipaglaban kung ano ang nararapat at husto, gamit ang boses at tintang dumadaloy mula sa ating prinsipyo.

Patuloy na makipaglaban, at maging mulat para sa kinabukasan.
Upang ang pilipinas ay hindi na malipasan.

Kartun ni ----