dé Emigratie Coach

Ik zeg.... niets meer aan toevoegen.... er is lef voor nodig om meerdere talen te spreken 💪💥🦁

Terwijl ik dit schrijf, is het zondagochtend in , de meeste in Europa liggen op 1 oor en ik maak tijd voor een kop thee, wat Nederlandse bladen lezen (Happinez en De Andere Krant) en een meditatie. Gisteren begon ik een nieuwe blog te schrijven over dat het tijd vergt om je weer ergens te settelen en echt te voelen. Ik zet het water aan en pak de theepot en voel in welke thee ik trek heb. Ik kies voor een cranberry green tea van , die ik uit heb meegenomen. Terwijl ik het zakje open krijg ik een glimlach op mijn gezicht om te zien hoe het Universum altijd weer synchroon loop….

“Wanneer voel jij je ergens ?”, stond er op het labeltje…. . Ik ga naar binnen en voel wat deze vraag voor mij betekent en ik merk dat er verschillende dingen bij mij naar boven komen. Uiteraard met degene wie je bent, je familie en vrienden. De fase waar ik nu ben in mijn leven, na een paar jaar in diverse landen te hebben gewoond, ik behoefte heb aan rust. Rust in de zin van een vaste stek voor langere tijd, een plek wat ik als thuis mag ervaren, waar ik tijd en energie in kan steken zonder de achterliggende vraag of ik hier wel ga blijven en voor hoe lang. Ergens echt wortels mogen gaan schieten, dat als een veilige thuishaven mag dienen. En vooral ook naar mijn intuïtie luisteren, ik heb geleerd wanneer het niet goed voelt daar ook volmondig NEE tegen durft te zeggen.



En wat misschien wel de allerbelangrijkste reden is, is dat ik me thuis in mijzelf voel. Dat ik content ben met wie ik ben, wie ik in het verleden was en wie ik onderweg ben om te zijn. Het verleden te omarmen en vertrouwen op wat er nu is, waar ik nu ben, de juiste is voor mij. Want als ik hier niet hoor te zijn, dan word ik vanzelf weer naar een ander thuis geleid.



Ik ben erg benieuwd, wat zou dit voor jou zal zijn?

Matariki Day ✨

Vandaag, 24 juni 2022, vieren wij voor het eerst een nieuwe feestdag in Nieuw Zeeland, genaamd Matariki Day.

Matariki is de Māori-naam voor de "Moeder Ster" binnen een cluster van sterren ✨ en staat ook bekend als de Pleiaden. Matariki is elf maanden per jaar zichtbaar, verdwijnt in de maanmaand Haratua in mei/juni en komt ongeveer een maand later weer op aan de noordoostelijke hemel, tijdens de maanmaand Piripi. Dit gebeurt meestal eind juni of begin juli. Het geeft aan Māori aan dat het nieuwe jaar zal beginnen.

Mānawatia a Matariki! Happy New Year! ✨


Photo credit Richie Mills

Een paar weken nadat we naar Nieuw Zeeland vertrokken zijn, hebben we een nieuw stekje gevonden. Veel nieuwe opportunities waar je snel over hoort en in de komende dagen gaat de website live.

Bij emigreren komt meer werk om de hoek kijken dan wanneer je binnen een land zelf emigreert. Je hebt te maken met het inklaren van je meubels en huishoudelijke spullen, transport, het checken of er gevaarlijk ongedierte vanuit het land van herkomst is meegekomen etc.

Afgelopen week hebben we de meeste spullen naar het huis gebracht en de container met de rest van de spullen komt aanstaande week. De komende tijd zal ik nog veel dozen uitpakken, alles een nieuw plekje geven, veel misgrijpen en hopelijk een snel weer thuis voelen. Het meebrengen van je eigen spulletjes helpt dit proces te versnellen, zodat je je ook snel thuis kan voelen in je nieuwe land met je vertrouwde spullen om je heen.

Liefs, vanuit

Zodra je emigreert, verander je, of je het nu wilt of niet. Persoonlijk vind ik dat deze ervaring je rijker maakt, letterlijk verleg je je grenzen. Je gaat de fijne eigenschappen van je nieuwe land eigen maken, samen met de mooie en goede van je oude thuisland. Hoe mooi is dit? Wat neem je mee? Wat maak je eigen van je nieuwe land? 🤍

Het beste van alle/beide landen....

Ik betrap me er op dat ik Nederland mix met mijn nieuwe thuisland, dit geldt overigens niet alleen voor Nieuw-Zeeland, maar ook voor de andere landen waar ik gewoond heb. En vind het grappig hoe ik van alle landen het beste neem en daar een mengelmoesje van maak. Ook qua taal, soms praat ik in het Nederlands en dan gooi ik er Engelse woorden doorheen. Ik heb het gevoel dat deze dan of niet in het Nederlands (goed) te vertalen zijn, of omdat het woord korter is dan in het Nederlands, of omdat ik soms zelfs het Nederlandse woord niet weet.

Wat zal jij van NL meenemen? En wat neem je van je nieuwe thuisland mee?

“Je bestemming is nooit een plek, maar een nieuwe manier om dingen te zien.” – Henry Miller

💛

Wanneer ik terug naar Nederland kom, hangen mensen vaak aan mijn lippen om de verhalen, avonturen en anekdotes te horen die ik in het buitenland meemaak. Ik vind het zeker leuk om te vertellen, echter zeg dan vaak; "Ik wil juist jullie verhalen horen". Maar meestal is dit van korte duur en willen ze weer horen wat er abroad wordt meegemaakt. Wat zijn jouw favorieten verhalen?

Acclimatiseren in mijn nieuwe thuisland.

Heb inmiddels alweer 4 nachten in Nieuw-Zeeland geslapen en probeer langzaam te acclimatiseren en bekomen van de stress van afgelopen tijd. Ik merk dat ik het toch nog een beetje lastig vind, want ben ten eerste een "doener" van huis uit en er is hier ook nog veel te regelen. En toch slaag ik er in om momenten bewust te aarden hier en opnieuw te wennen aan het (nieuwe) tijdsverschil met Nederland. Het afgelopen half jaar in Nederland betekent natuurlijk dat ik in dezelfde tijdszone ben, echter daarvoor 2 jaar in Canada en dit zorgde ervoor dat ik qua tijd "achter" liep en nu in Nieuw-Zeeland loop ik weer "voor".

Ook moet ik wennen aan het omschakelen van de seizoenen. In NL gingen we van de winterse stormen, heerlijk naar de warme voorjaarszon. Alle bloembollenvelden in bloei, het gras mooi groen en de bomen en struiken begonnen uit te lopen. Hier is het herfst, de natuur is alles aan het los laten. Ik probeer dit ook als een mooie metafoor te zien, dat ondanks dat ik weer terug ben in, wat ik noem, mijn thuisland, ik nog heel veel dingen mag gaan loslaten. Dus dat ga ik ook doen, inventariseren en loslaten wat ik niet meer nodig heb.

Much Aroha,
Brigitte 💛