25/09/2026
एकातर्फ पग्लिँदै गरेका हिमनदी, बिथोलिएको बालीचक्र र बिना चेतावनी आउने बाढी छन्। अर्कोतर्फ, बिनाकारण गरिब जनतालाई दण्डित गर्ने विश्वव्यापी आपूर्ति शृङ्खलाको मार छ।
अन्तरमहादेशीय क्षेप्यास्त्रहरू समयमै पुग्छन्। राइफल र गोलीगठ्ठाले सीमापार गर्छन्, हरेक अवरोध पार गर्छन्, समयसीमाभित्रै पुग्छन्। तर नेपालको एउटा किसानले खाँचो परेको बेला बजार मूल्य तिरेर पनि समयमै मल वा इन्धन खरिद गर्न पाउँदैन।
हामीले यस्तो संसार बनाएका छौँ जहाँ युद्धका लागि रसद ढुवानी निर्बाध छ, तर खाद्यान्न र बाँच्ने आधारभूत सामग्रीको ढुवानी भने अस्तव्यस्त छ।
र, यो केवल नेपालको मात्र दुर्भाग्य होइन। बंगलादेशलाई सोध्नुहोस्। भुटानलाई सोध्नुहोस्। भारतलाई सोध्नुहोस्। माल्दिभ्स, पाकिस्तान र श्रीलंकालाई सोध्नुहोस्। हाम्रो क्षेत्रका जुनसुकै देशलाई सोध्नुभयो भने पनि तपाईंले यही साझा पीडा सुन्नुहुनेछ: हामी त्यो जलवायुबाट प्रताडित भयौँ जसलाई तताउन हाम्रो कुनै भूमिका थिएन, र हामी ती युद्धहरूको चपेटामा पर्यौँ जुन युद्ध हामीले सुरु नै गरेका थिएनौँ।
Balen
