23/08/2026
Wat is het toch bijzonder als je voelt: deze ontmoeting moest vandaag gewoon zo zijn.
Vanmiddag ging ik lunchen met Bianca Ambrosius.
We kennen elkaar eigenlijk helemaal nog niet zo goed.
En toch zaten we binnen no-time te praten alsof we elkaar al jaren kenden.
Over onze bedrijven.
Over waar we nu staan.
Over onze dromen en ambities.
Over de uitdagingen die daarbij horen.
Maar ook over de keuzes die we maken en waar we naartoe willen.
Ik hou van dat soort gesprekken.
Met mensen die ook durven dromen.
Die enthousiast worden van nieuwe ideeën.
Die oprecht geïnteresseerd zijn in jouw verhaal en net zo open hun eigen verhaal delen.
En hoe langer we zaten te praten, hoe meer we allebei hetzelfde gevoel kregen:
Het was geen toeval dat wij vandaag samen aan tafel zaten.
Blijkbaar hadden we vandaag allebei even het verhaal van de ander nodig.
Om dingen vanuit een andere hoek te bekijken.
Om herkenning te vinden.
Om elkaar aan het denken te zetten.
En misschien ook wel om elkaar nét dat kleine zetje te geven dat we op dit moment nodig hadden.
Bianca is eigenaresse van Bliss, een modern kunstatelier midden in de prachtige natuur van het Noord-Limburgse Wanssum.
Als kunstenares, creatief coach en docente heeft zij van haar passie haar missie gemaakt.
En dan is er nog dat ene schilderij…
Ik zag het een jaar geleden al bij Bianca.
En ik was er toen meteen helemaal weg van.
Vandaag vertelde Bianca mij het verhaal achter het schilderij.
En ineens raakte het me nog veel meer.
Ik weet niet wanneer en ik weet ook nog niet hoe… maar ik weet gewoon dat dit schilderij op mij wacht. En dat er een moment komt waarop het ineens míjn schilderij zal zijn.
Lieve Bianca, dank je wel voor deze bijzondere middag.
Voor je openheid, je verhaal, je enthousiasme en alle mooie gesprekken.
Ik ging naar huis met nieuwe ideeën, mooie gedachten en heel veel energie. En met het gevoel dat sommige ontmoetingen gewoon precies op het juiste moment komen. ❤️
