Musica EduArta- vernieuwd

24/07/2025

Deze week is Jonathan Nap van De Toonzetter begonnen met de grote restauratie van mijn Yamaha vleugel, waar ik inmiddels al 40 jaar op speel. Begin van de week zijn alle snaren er af gegaan en nu is Jonathan al over de helft.
Je ziet hier hoe de 143ste stempen erin gaat en hoe de snaren worden aangespannen. Nu nog 83 te gaan😅🎉
Dat zijn wel hoofdzakelijk de stugge en zware omwikkelde bassnaren. Keep going!👍🏻

27/02/2025

23/02/2025

Ah zo leuk. Een cliënt die naar mij wilde komen vanuit Den Helder wat 2,5 uur rijden is, hielp ik in eerste instantie online verder. Om zeker te weten dat het de moeite waard was om helemaal hierheen te komen.
Daar we online ook tot een prima resultaat konden komen, heb ik hen nooit fysiek gezien.
Gevraagd om een review en deze ontvangen. Zo lief 💖

Hieronder kun je vinden de tekst dat we graag willen op social media plaatsen als dank voor je tijd en steun.
Karin is een hartelijke en enthousiaste coach. We hebben elkaar niet in echt ontmoet, maar zelf op afstand zijn haar betrokkenheid en warmte als een belangrijke steun door ons ervaart. Het e-book van Karin “Is beter presteren te leren?” is een bron van inspiratie gebaseerd op een onvervangbaar ervaring van een moeder. Dit e-book is van een uitzonderlijke precisie en biedt juiste woorden aan om elke ingewikkelde situatie goed te snappen en heldere gespreken met verschillende instanties te kunnen voeren. Daarbij is Karin heel toegankelijk en flexibel in het leggen van contact, ze stelt juiste vragen op het juiste moment.

12/02/2025

Schoppend kwam Jaap binnen. In plaats van lekker te bouwen met de Magnetix, gaf hij er nu een flinke schop tegen. Om daarna negatieve aandacht te trekken van twee kinderen die aan het bouwen waren met Minecraft. Who, hier is duidelijk wat aan de hand.

https://musicaeduarta.nl/onbegrip-leidt-tot-onderpresteren/

Ik ga het gesprek aan...Vol boosheid luchtte hij zijn hart. Gelukkig is hier ruimte voor. Dat klaarde de lucht, waardoor hij wat ontspanning vond.

Vandaag gaan we aan de slag met de Life Skills ‘wie ben jij’? ‘ Over jezelf praten dat is voor veel kinderen best spannend.

Mag jij, kan jij zijn wie je bent?

Al gauw kwam het hoge woord eruit. Er moest voortdurend van alles, er werd van alles van hen verwacht en zij moesten maar veranderen. ‘Nou dat ging echt niet gebeuren’ Wat een ontlading. Het is van belang dat er een veilige omgeving is waarin gewoon echt gezegd kan worden hoe je je voelt, waar je binnen de grenzen uiting kan geven aan je boosheid en frustratie.

Zo waardevol om dit met elkaar te kunnen delen en samen te zoeken naar de balans, samen te zoeken wie jij nou werkelijk bent.
Er wordt helaas nog vaak alleen naar het gedrag gekeken, naar de weerstand en de agressie. En niet naar de oorzaak erachter.

In ’t verleden ligt het heden, in het nu wat worden zal; woorden van W. Bilderdijk die hier ook zo treffend zijn. Net zoals ze treffend waren in het zakelijke hotel waar ze boven de open haard stonden, toen wij er aan kwamen na onze bruiloft.

Wij vierden onze bruiloft en de dagen erna op onze eigen manier. Heerlijk de natuur in en zelfs samen in de speeltuin. Als ik de foto’s zie geeft mij dat nog steeds zo’n geweldig gevoel.

Dat geweldige gevoel gun ik deze kinderen ook. Maar wat ook besloten is in deze woorden is dat in het verleden het heden ligt. Een kind neemt in het heden zijn ervaring van het verleden mee. Veel hoogbegaafde kinderen lopen helaas schooltrauma op, ze dreigen vast te lopen of komen zelfs thuis te zitten.

Helaas is er nog steeds te weinig kennis bij leerkrachten, uitzonderingen daargelaten natuurlijk. Het gaat niet om goed kunnen leren en hoge cijfers halen. Hoogbegaafde kinderen vallen vaak niet altijd op vanwege hun resultaten, doordat het onderwijs niet past bij hun leerbehoeften.

Ouders laten dan hun kinderen maar testen, in de hoop dat de school het dan erkend en de wil en de mogelijkheden er zijn, om er wat mee te doen

Vaak wordt gezegd dat deze ouders te kritisch zijn, teveel verwachten en nooit tevreden zijn. Paradoxaal genoeg wordt er van hoogbegaafde kinderen wel veel verwacht om aan te tonen dat ze hoogbegaafd zijn, maar dit terzijde

Gelukkig zijn er ook scholen waar echt gekeken wordt naar de behoefte van het kind en niet alleen naar de test- of toetsresultaten

Helaas is er soms zo weinig begrip, wordt er zo krampachtig vastgehouden aan de regels. En dat was dus het geval bij Jaap. Hij had eerlijk aangegeven hoe hij over een bepaalde situatie dacht en toegelicht waarom hij bepaalde taken niet wilde doen

Ja, dat was leuk, maar hij moest het werk gewoon net als iedereen maken.

Tsja, en dat was teveel voor Jaap die vervolgens in de vechtmodus schoot en ging schoppen en zich agressief gedroeg.
En nu… nu was hij geschorst.

Zucht. Er valt nog zoveel te leren. Daar waar geleerd wordt in een veilige omgeving om je te uiten wordt dat vertrouwen volledig beschadigd in de omgeving waar hoogbegaafde kinderen juist tot leren zouden moeten komen. Zo belangrijk dat ook in de klas kinderen zich veilig voelen en mogen zijn wie ze zijn, zodat ze zich zo optimaal mogelijk kunnen ontwikkelen.

Word jij geraakt door dit bericht? Herken jij je kind of je school hierin? En wil jij hierover van gedachten wisselen?

https://musicaeduarta.nl/onbegrip-leidt-tot-onderpresteren/

02/02/2025

Soms kan je er zo moe van worden, al die adviezen, tips en goede bedoelingen van mensen die het beste met je voor hebben. Zeker wanneer het niet lekker gaat thuis of op school. Maar soms heb je gewoon even de ruimte nodig om zelf er achter te komen wie jij nu echt bent, wat je echt nodig hebt of zelfs wat je echt niet nodig hebt. Zo fijn, om die ruimte dan te krijgen.

15/01/2025

Wat zit er onder de boosheid van jouw hoogbegaafde kind?

Mark (14) smeet de deur dicht en rende naar buiten. Hij was zo boos. Zijn ouders maken hem soms zo kwaad met hun eeuwige commentaar. Nooit doet hij is wat goed, moet hij zelfs helpen met tafeldekken, maakt z’n moeder expres iets wat hij niet lust. En nu … nu mocht hij vanavond niet gamen met zijn vriend Thomas, maar zou hij aan zijn huiswerk moeten beginnen. Waar bemoeien ze zich mee?

Deze situatie heeft verschillende lagen die zich afspelen op fysiek, mentaal en emotioneel niveau.
Van buikpijn, hoofdpijn en problemen met de spijsvertering tot het niet de ruimte krijgen om emoties te ervaren door onverwerkt trauma en hechtingsproblematiek.

Vanaf soms 1,5 jaar, zeker bij kinderen met een ontwikkelingsvoorsprong, beginnen kinderen naast ‘ik’ ook ‘nee’ te zeggen. Jouw kind leert dat ‘nee’ niet altijd wordt gewaardeerd, dat je sommige dingen mag doen en andere dingen niet.

Zoals die mooie tekening die je dochter maakte met vilstiften op de muur, het springen op de bank of zoals mijn zoon op 7 jarige leeftijd deed, springen uit zijn raam om te landen op een dik kussen. Auch!

Of ongehoorzaam gedrag in de peutertijd zich ontwikkelt tot later probleemgedrag lijkt -deels- afhankelijk van de reactie van ouders op het gedrag van een kind.

Als kinderen boos gedrag laten zien, is het zinvol om ook te kijken hoe het met de ouders gaat.

Uitdagingen in de opvoeding van hoogbegaafde kinderen kunnen bij ouders ingewikkelde gevoelens wakker maken. Waarop zijn deze gebaseerd en welke gevolgen heeft dit?

Hoe kan het het dat je, eigenlijk niet kunt zijn wie je bent? Waardoor je je buitenproportioneeel opwindt over dingen en je niet in staat bent om bij jezelf te blijven? Juist zo belangrijk om rust en minder stress te ervaren en er echt te zijn voor je kind.

Mark (14) smeet de deur dicht en rende naar buiten. Hij was zo boos.

03/01/2025

Allereerst wil ik jou natuurlijk het allerbeste wensen voor 2025. Dat er maar steeds meer begrip zal ontstaan voor jouw kind en voor de manier waarop hij/zij tot leren komt. Dat er een heel systeem nodig is om ervoor te zorgen dat jouw kind zich zo optimaal mogelijk kan ontwikkelen. Dus de ouders, de leeromgeving (wat dus niet p***e de school hoeft te zijn) en de gelijkgestemden. Ken je 'it takes a village to raise a child' nog?

Enige tijd geleden heb ik voor mezelf en mijn collega's eens het boek Bright Minds Poor Grades van D. Whitley samengevat en vertaald. En nu heb ik die aanpak weergegeven in één afbeelding. Door mij in Words gemaakt, maar de professionele look is van Quadackers.

https://musicaeduarta.nl/6-typen-onderpresteerders-m-d-whitley

Whitley onderscheidt 6 typen onderpresteerders wanneer het onderpresteren een dieper liggende oorzaak heeft. Het begrijpen hoe onderpresteren ontstaat en het inzicht dat onderpresteren chronisch is en niet uit zichzelf verdwijnt is belangrijk.

Waar Whitley zich vooral richt op de ouders richt S. Rimm zich op het grotere geheel (vooral school) met haar Trifocale Model. Dus een perspectief dat zeker in combinatie gezien moet worden en niet als uitganspunt aangenomen dient te worden.

Het is van belang dat je de karakteristieken bij de kinderen herkent en het grotere geheel begrijpt. Hierdoor kan je inzicht krijgen in de motivatie en de bijbehorende patronen, het gedrag en de dieperliggende oorzaken.

Het keren van onderpresteren is een complex proces waarbij ik zelfs me tegenwoordig wel afvraag of je het wel onderpresteren kan noemen. En wie presteert er dan eigenlijk onder? Is dat de leerling, de ouders of de docenten, of een samengaan van alledrie?

https://musicaeduarta.nl/6-typen-onderpresteerders-m-d-whitley

08/12/2024

Er wordt zo vaak onbewust zeg maar 'olie op het vuur gegooid', bij hoogbegaafde kinderen, waardoor de thuissituatie niet verbeterd, maar de harmonie juist ver te zoeken is, de situatie escaleert en de relatie verslechterd.

Enige tijd geleden heb ik voor mezelf en mijn collega's eens het boek Bright Minds Poor Grades van D. Whitley samengevat en vertaald.

Whitley onderscheidt 6 typen onderpresteerders wanneer het onderpresteren een dieper liggende oorzaak heeft. Het begrijpen hoe onderpresteren ontstaat en het inzicht dat onderpresteren chronisch is en niet uit zichzelf verdwijnt is belangrijk.

Waar Whitley zich vooral richt op de ouders richt S. Rimm zich op het grotere geheel met haar Trifocale Model. Dus een perspectief dat zeker in combinatie gezien moet worden en niet als uitganspunt aangenomen dient te worden.

Het is van belang dat je de karakteristieken bij de kinderen herkent en het grotere geheel begrijpt. Hierdoor kan je inzicht krijgen in de motivatie en de bijbehorende patronen, het gedrag en de dieperliggende oorzaken.

Het keren van onderpresteren is een complex proces waarbij ik zelfs me tegenwoordig wel afvraag of je het wel onderpresteren kan noemen. En wie presteert er dan eigenlijk onder? Is dat de leerling, de ouders of de docenten, of een samengaan van alledrie?

https://musicaeduarta.nl/6-typen-onderpresteerders-m-d-whitley/

Er zijn volgens M.D. Whitley 6 typen onderpresteerder met specifieke patronen ontstaan door;
- de overtuigingen over hun plaats in de familie,
- relaties, door de ontwikkeling van het zelfbewustzijn en
- hoe omgegaan wordt met de basale emoties.

Bij deze verschillende types worden de kenmerken weergegeven, de veranderdoelen, de oorzaken en natuurlijk wat werkt en wat niet werkt.

Er wordt zo vaak onbewust zeg maar 'olie op het vuur gegooid', waardoor de situatie niet verbeterd, maar de harmonie juist ver te zoeken is en de relatie verslechterd.

Zeker deze decemberdagen zit je daar toch niet op te wachten?

Deze 6 profielen personaliseerde ik en ik maakte er een poster van.
Alle inspiratiebrieflezers kunnen deze gratis downoaden. Zou jij dat ook wel willen, schrijjf je dan even in.

De 6 typen die aan de orde komen zijn;
- De uitsteller
- De verborgen perfectionist(e)
- De martelaar
- Het verlegen type
- Het sociale type
- De oplichter/charmeur

Veel inspiratie, geduld en wijsheid gewenst

01/12/2024

Weerstand bij een hoogbegaafde leerling in de brugklas is geen onwil of een motivatieprobleem.
Maar een eigen werkelijkheid die in de weg zit, een obstakel wat onneembaar is. Deze leerling heeft eigenlijk een probleem om tot leren te komen.

Weerstand is het vermogen van je lichaam om je te beschermen tegen negatieve invloeden van buitenaf.

Het is dus eigenlijk een afweer- of verdedigingsmechanisme wanneer jouw hoogbegaafde zoon zich aangevallen, gekleineerd, gepasseerd of niet gehoord of gezien voelt. Dit levert een gevoel van afkeer, verzet, tegenstand of tegenwerking op.

https://musicaeduarta.nl/weerstand-is-geen-onwil/

Waar er gekeken wordt bij de fysieke weerstand waartegen het lichaam zich beschermt, wordt er bij emotionele weerstand hieraan voorbijgegaan. Er wordt vaak niet gekeken wat het veroorzaakt, wat achter het gedrag zit.

Extra komen wordt niet gezien als gelegenheid tot leren, maar als straf. Dwang en pressure helpen niet.
Verdiepen in de leerling als persoon en een relatie opbouwen wel.


Yes, eindelijk naar het voortgezet onderwijs. Als hoogbegaafde tiener heb je ernaar uitgekeken, omdat je hier vast wel op je plek bent. In een inspirerende leeromgeving waar gelijkgestemden je begrijpen, waar je wel interessante en boeiende lesstof krijgt aangeboden en waar de docent je begrijpt omdat hij/zij een brede interesse heeft in het vakgebied.

De eerste weken gaan nog lekker, je hoeft niet echt veel te doen en het huiswerk dat wordt in de les gemaakt. Maar dan komen de eerste toetsen, je denkt het goed gemaakt te hebben en dan valt het echt tegen wanneer je een onvoldoende krijgt. Als hoogbegaafde tiener kan je dan weerstand ontwikkelen.

Weerstand door een eigen werkelijkheid
Bij hoogbegaafden kan een eigen werkelijkheid (Self-Generated Reality volgens Max Sawyers) ontstaan zijn door schooltrauma of beperkt stimulerend onderwijs. Doordat ze zich niet serieus genomen voelen, dat ze niet gezien werden in wat ze konden en wilden. Hierdoor kan het zijn dat ze uiteindelijk de moed hebben opgegeven om ooit nog eens te bereiken wat ze willen.

Een brede algemene ontwikkeling kan leiden tot de overtuiging dat bepaalde zaken al bekend zijn. Hierdoor wordt de informatie slecht opgenomen. Daar een keer doorlezen altijd voldoende was, moet dat toch ook lukken bij een taal als Frans.

De overtuiging kan ontstaan zijn dat ‘de ander niet snapt dat zoals ik het doe het goed is’

Vanuit de leerling is onbegrip over een onvoldoende daar de antwoorden, naar zijn idee, toch goed zijn. Hierdoor blokkeert een hoogbegaafde tiener. Wanneer een hoogbegaafde weerstand ontwikkelt is het niet mogelijk om de opbouwende feedback te horen. Dan kan er niet aangegeven worden waar hij moeite mee heeft.

Weerstand en zelfsabotage ontstaat, de hoogbegaafde tiener komt niet tot leren. Hij heeft een leerprobleem.

Helaas wordt er dan nog wel eens vanuit gegaan dat het onwil is, een motivatieprobleem en dat een leerling maar moet weten dat er consequenties zijn wanneer afspraken niet worden nagekomen. Wanneer huiswerk niet gemaakt wordt, er gespijbeld wordt of je niet verschijnt op extra ingeplande flex-uren.

Blokkeren door weerstand hoogbegaafde
Door die eigen werkelijkheid kan een hoogbegaafde tiener blokkeren om de mogelijkheden te zien. Het is dan lastig om te erkennen dat het wellicht aan henzelf ligt dat er weinig vooruitgang in zit. Zelfreflectie van mogelijkheden en kwaliteiten is beperkt, begrensd of zelfs volledig afgesloten.

Daar een docent goede resultaten wil, wordt er druk uitgeoefend op de leerling en dwang. Helaas werkt dit vaak averecht werkt. Meestal wordt er niet gesproken over het gevoel achter bepaald gedrag. Wat er achter het gedrag zit. Een docent neemt meestal geen tijd om te luisteren naar de ervaringen van de leerling. Hierdoor voelt de leerling zich niet gezien, niet gehoord. Dan wordt het steeds lastiger om uit deze negatieve spiraal te komen

De goedbedoelde flex uren, gelegenheid om tot leren te komen worden ervaren als straf. Er ontstaat een houding van ‘k weet t toch al’, er kan niet geluisterd worden naar de uitleg. Door de weerstand van de hoogbegaafde leerling sluit hij zich af en zit zijn tijd uit.

De eigen werkelijkheid van de docent, de nuance tussen leergierigheid en de manier van schools leren.
Patronen van weerstand identificeren om uiteindelijk van weerstand tot leerstand te komen.

Dat lees je in het vervolgbericht over weerstand bij hoogbegaafde kinderen. Op de hoogte blijven?

https://musicaeduarta.nl/weerstand-is-geen-onwil/

18/11/2024

Muziek is emotie en emotie is energie in beweging. Wanneer er een vervelende gebeurtenis plaatsvindt kan er een blokkade komen, waardoor de energie niet meer stroomt en spanning, angst, stress of een trauma ontstaat.
Door hiermee aan de slag te gaan met CGT werkt niet optimaal, daar het ook op dit niveau niet ontstaan is.
Hoe fijn is dan om contact te maken met je emoties en gevoelens door middel van muziek en van daaruit te voelen waar de blokkade zit en wat eronder zit. Om vervolgens naar de pijn te gaan en uiteindelijk te verzachten of te laten verdwijnen door verschillende technieken.

Door het maken van muziek en zeker als je samen speelt, moet je wel van je hoofd naar je hart gaan. Heerlijk om samen het avontuur aan te gaan en zoals je vast wel hoort, daar dit een studie opname is, samen te werken aan het muzikale verhaal wat wij willen laten horen.

Ben jij geïnteresseerd om met jouw spanning, stress, angt of trauma aan de slag te gaan, met of zonder het bespelen van de piano?

Stuur dan een app naar 06 22712648

05/11/2024

Het is toch merkwaardig dat er daadwerkelijk naar sportief talent gezocht wordt door scouts en dat cognitief talent pas gevonden wordt wanneer het niet lekker gaat op school of thuis?

Het is toch merkwaardig dat cognitief talent wordt gezien als zorg en deze zorg pas geboden wordt wanneer een leerling zich slecht voelt, agressief gedrag vertoont of niet (meer) presteert.

Vreemd toch dat alleen bij sportief talent de mogelijkheid om verder te groeien gezien wordt en dat dit maatschappelijk aanzien krijgt bij excelleren.

Bij het sportieve talent wordt rekening gehouden met de ontwikkeling die tijd kost. Niet alleen fysiek wordt er getraind, maar ook mentaal. Mentale training om te leren omgaan met tegenslag, succes en hoge verwachtingen

https://musicaeduarta.nl/cognitief-talent-onderkent/

Wanneer blijkt dat iemand intellectueel getalenteerd is, ontstaat er vaak direct een specifiek verwachtingspatroon met betrekking tot potentieel en prestatie. Er wordt automatisch aangenomen dat hoge resultaten direct zullen volgen.

Bij cognitief getalenteerden, is er weinig ruimte om adequate vaardigheden te ontwikkelen. Hierdoor worden ze negatief benaderd en begrippen zoals lui, je kan beter, onderpresteerder en drop-out klinken al gauw. Zelfs wanneer met weinig inzet goede resultaten zijn, ontstaat er nog commentaar

Door positieve feedback, geleidelijke opbouw en het begrip dat er niet gelijk gepresteerd wordt ontwikkelt sporttalent zich.
Bij intectueel begaafden zijn er vaak gelijk hoge verwachtingen. Nu ze meer uitdaging hebben moet er toch gepresteerd worden?
Als dat niet direct volgt komt er kritiek. Hierdoor kunnen hoogbegaafde kinderen concluderen dat ze anderen teleurstellen, dat ze niet voldoen aan de verwachting en het potentieel dat ze bezitten niet waard zijn.

Hierdoor kunnen ze zichzelf gaan zien als loser, waardoor ze zelfvertrouwen verliezen en geloof in zichzelf verliezen.
Uiteraard draagt dit niet bij tot een optimale ontwikkeling maar tot een opbouw van trauma, waar ze de rest van hun leven last van hebben, als ze hier niet mee aan de slag gaan.

Het kan zijn dat iemand helemaal niet wil presteren omdat hij/zij daar geen energie van krijgt.
Het kan zijn dat iemand niet wil presteren omdat er dan gelijk hoge verwachtingen zijn waaraan misschien niet voldaan kan worden

Ook intellectueel talent heeft, net als in de sport, tijd nodig om te ontwikkelen, waarbij rekening wordt gehouden met de specifieke hindernissen. Deze hindernissen, die een hoogbegaafde echt in de weg zitten worden door Venderickx en Kieboom (2017) embodio’s genoemd en zij hebben geconstateerd dat er 11 zijn.

Door uit te gaan van wat ik zou willen noemen de voorwaarden om tot presteren te komen ontstaat er een hele andere begeleiding van hoogbegaafden. Dit in tegenstelling tot de modellen zoals het Achievement Orientation (Siegle & McCoach, 2012) en Trifocal Model for reversing underachievement syndrome (Rimm, 2008) die uitgaan van de prestatie zelf.

Bij sporttalenten wordt er wel zowel fysiek en mentaal gewerkt.
Bij intellectueel talent wordt verveling, demotivatie, gedragsproblemen, agressie en aanpassingsgedrag vaak gezien als ‘symptoom' en niet als oorzaak van hoogbegaafdheid.

Hoogbegaafde kinderen kunnen problemen op school hebben door ontbrekende leerstrategieën, maar ook doordat zij niet gewend zijn aan fouten maken, comfortzone verlaten en moeite ergens voor doen. (Venderickx & Kieboom, 2017).

Wanneer de noodzakelijke mentale training niet op school mogelijk is, dan is dit wel mogelijk binnen de sport en het muziekonderwijs.
Door hiermee aan de slag te gaan, zowel fysiek, mentaal als emotioneel word je weerbaarder, groeit zelfvertrouwen en zelfbeeld en leer je doorzetten en moeite doen, ook als het lastig wordt.

Ja, aan zelfvertrouwen en eigenwaarde moet je bouwen. En pas wanneer dat zelfvertrouwen groeit en je je veilig voelt dan pas kan je je optimaal ontwikkelen, dan is zelfrealisatie mogelijk.

, ,