Binnen in beweging - kind- en ouderbegeleiding

Binnen in beweging - kind- en ouderbegeleiding Mijn naam is Harriët Gargoskij en ik woon in Moordrecht.

Ik werk met veel plezier en passie met kinderen en gezinnen, omdat ik het belangrijk vind dat ieder kind zich gezien, begrepen en veilig voelt.

07/09/2026
02/09/2026

Als je kind verdrietig is, wil je als ouder vaak maar één ding:
dat het zich weer beter voelt. ❤️

En dus komen er al snel woorden als:

“Het valt wel mee.”
“Morgen gaat het vast beter.”
“Je hebt toch nog andere vriendjes?”

Goedbedoeld. Vanuit liefde.

Maar soms heeft je kind helemaal geen oplossing nodig.

Soms wil het vooral voelen:
ik zie je. Ik hoor je. Je hoeft hier niet alleen doorheen.

Dat vraagt van ons als ouders soms iets best moeilijks:
het verdriet van ons kind even verdragen, zonder het meteen weg te willen nemen.

Niet meteen oplossen.
Niet meteen relativeren.
Maar er gewoon zijn.

Want soms is er zijn al genoeg. 🌿

In mijn nieuwe blog schrijf ik over het verschil tussen empathie en sympathie en waarom verbinding soms belangrijker is dan een oplossing.

‘Je hoeft het verdriet van je kind niet op te lossen’

👉 Lees de blog via de link in mijn bio.




30/08/2026

Heeft jouw kind een label?

Een label kan helpen. Het kan herkenning geven en ervoor zorgen dat je beter begrijpt wat er speelt.

Maar een label vertelt nooit het hele verhaal.

Een kind dat onzeker lijkt, hoeft niet automatisch faalangst te hebben.
Een kind dat niet mee wil doen, is niet per se ongemotiveerd.
En een kind dat vastloopt, heeft niet altijd méér motivatie nodig.

Dus misschien is de vraag niet alleen:

“Wat heeft mijn kind?”

Maar vooral:

“Wat gebeurt er bij mijn kind?”
“Waar loopt het tegenaan?”
“Wat heeft het nodig?”

Dat is hoe ik graag naar kinderen kijk.

Niet te snel invullen. Eerst kijken, luisteren en nieuwsgierig blijven.

Ik begin niet bij het label.
Ik begin bij het kind. ❤️

Ik schreef hierover een nieuwe blog.
👉 Lees hem via de link in mijn bio.




28/08/2026

Vijf dagen wandelen. Stap voor stap. 🚶‍♀️

De afgelopen week liep ik vijf etappes van Rondje Limburg. Vijf dagen achter elkaar wandelen, met iedere dag weer een nieuwe route en een nieuw eindpunt.

En onderweg merkte ik opnieuw hoe bijzonder het eigenlijk is dat je een lange route nooit in één keer hoeft af te leggen.

Je hoeft alleen maar te beginnen.

En daarna zet je de ene stap na de andere.

Soms ging dat vanzelf. Soms waren mijn benen moe en leek het eindpunt nog behoorlijk ver weg. Dan was het tijd om even te pauzeren, om me heen te kijken en daarna weer verder te gaan.

Eigenlijk is dat iets wat ik ook vaak terugzie in mijn werk met kinderen.

Een kind dat onzeker is, bang is om fouten te maken, veel emoties ervaart of vastloopt op school, hoeft niet ineens een enorme stap vooruit te zetten.

Soms begint het heel klein.

Een gevoel leren herkennen.

Durven vertellen wat er vanbinnen speelt.

Een grens aangeven.

Een fout durven maken.

Iets proberen waarvan je vooraf dacht: dat kan ik toch niet.

Of simpelweg ontdekken: ik heb vandaag een stap gezet.

Ieder kind heeft daarin zijn eigen tempo. En soms is het belangrijker om even stil te staan dan om meteen verder te gaan.

Dat vind ik misschien wel één van de mooie dingen aan wandelen: je leert dat vooruitgaan niet betekent dat je altijd snel moet gaan.

Een kleine stap is óók beweging.

En soms is dat precies wat een kind nodig heeft om uiteindelijk weer verder te kunnen.

💚 Binnen in Beweging
Kind- en ouderbegeleiding voor kinderen die niet lekker in hun vel zitten, onzeker zijn, moeite hebben met emoties of vastlopen op school.




“Maar je hebt rekenen toch nodig om later iets te bereiken?”Die vraag van een meisje uit groep 7 bleef bij mij hangen.Ee...
17/08/2026

“Maar je hebt rekenen toch nodig om later iets te bereiken?”

Die vraag van een meisje uit groep 7 bleef bij mij hangen.

Een meisje van 11 jaar dat zich nu al zorgen maakt over haar toekomst, omdat rekenen en schrijven haar minder goed afgaan.

In mijn werk kom ik regelmatig kinderen tegen die al op jonge leeftijd last hebben van prestatiedruk. Ze vergelijken zichzelf met anderen, maken zich zorgen over cijfers of denken dat ze minder goed zijn omdat iets hen moeilijker afgaat.

Ik schreef hier eerder een blog over: Wanneer zijn kinderen gaan geloven dat cijfers hun waarde bepalen?

Het bleef mij bezighouden.

Want wanneer zijn we kinderen gaan leren dat wat ze kunnen bepaalt hoeveel ze waard zijn?

Daarom wil ik met een tegengeluid laten horen.

Ik heb een animatie gemaakt die je samen met kinderen kunt bekijken. Gebruik hem vooral als aanleiding voor een gesprek.

Praat bijvoorbeeld eens met je kind over:

🧡 Wie ben je, los van wat je kunt?
🧡 Waar ben je goed in?
🧡 Wat vind je moeilijk?
🧡 Welke kwaliteiten heb je die niets met schoolprestaties te maken hebben?
🧡 Wanneer voel je druk om te moeten presteren?

Ben je leerkracht? Dan kun je ook in de klas aandacht besteden aan dit onderwerp en werken aan een veilig klimaat waarin kinderen niet alleen worden gezien om hun prestaties, maar vooral om wie ze zijn en wat ze bijdragen.

Ben je jeugdprofessional? Misschien geeft de animatie aanleiding om met een kind het gesprek aan te gaan over zelfbeeld, talenten en prestatiedruk.

En ben je ouder? Kijk hem dan eens samen met je kind.

Want soms heeft een kind niet nóg meer uitleg nodig over hoe het iets beter kan.

Soms heeft een kind iemand nodig die zegt:

“Jij bent niet minder waardevol omdat iets moeilijk voor je is.” 🧡

Ken je een ouder, leerkracht of professional voor wie deze boodschap belangrijk is? Deel de animatie gerust.

De animatie kun je vinden op mijn YouTube kanaal [link in de reacties].




16/08/2026

Je bent goed zoals je bent. ❤️

We kijken bij kinderen vaak naar wat ze kunnen. Naar schoolresultaten, sportprestaties, gedrag en wat er allemaal nog beter kan.

Maar wat een kind kan, vertelt niet wie een kind is.

Het ene kind kan geweldig voetballen, het andere kan prachtig tekenen. Een kind kan moeite hebben met rekenen, terwijl het juist heel goed is in muziek, bouwen of contact maken met anderen. En soms lukt iets gewoon even niet.

Dat maakt een kind niet minder waardevol.

Met mijn campagne wil ik kinderen én de volwassenen om hen heen hier bewust bij stil laten staan:

🌿 Je hoeft niet perfect te zijn.
🌿 Je hoeft niet overal goed in te zijn.
🌿 Je mag jezelf zijn.
🌿 Je bent goed zoals je bent.

Laten we kinderen niet alleen vertellen wat ze goed kunnen, maar ze vooral laten voelen dat ze goed zijn om wie ze zijn. ❤️

Ken jij iemand die deze boodschap vandaag wel even mag horen? Deel deze reel gerust. Samen kunnen we deze boodschap verder verspreiden.




14/08/2026

“Maar hij weet toch dat hij dat niet moet doen?”

Misschien heb je dit weleens gedacht.

Je hebt het uitgelegd. Nog een keer. En nog een keer.

En toch wordt je kind boos, loopt het weg, begint het te huilen of klapt het helemaal dicht.

Op zo’n moment kijken we al snel naar het gedrag.

Maar wat als je eerst kijkt naar wat er onder dat gedrag gebeurt?

Wanneer spanning oploopt, reageert niet alleen het gedrag. Ook het lichaam verandert. Een kind kan sneller gaan ademen, gespannen raken en minder goed kunnen nadenken of luisteren.

Een kind dat normaal prima kan uitleggen wat er aan de hand is, kan op zo’n moment ineens alleen nog maar zeggen:

“Ik weet het niet.”

Dat betekent niet automatisch dat je kind niet wil.

Soms is de spanning op dat moment groter dan wat je kind kan hanteren.

Daarom is het soms helpender om niet alleen te vragen:

❌ Waarom doet mijn kind zo?

maar:

💚 Wat gebeurt er met mijn kind?

Eerst weer voldoende rust en ruimte. Daarna pas uitleggen, bespreken en oefenen.

In mijn nieuwe blog leg ik uit wat stress met het gedrag van kinderen kan doen, wat vechten, vluchten en bevriezen hiermee te maken hebben en waarom het belangrijk is om verder te kijken dan wat je aan de buitenkant ziet.

De link naar de blog vind je in mijn bio.




Zes weken vakantie. En toch ben ik alweer aan het leren. 🌿Omdat ik op basisscholen werk, heb ik nu zes weken zomervakant...
12/08/2026

Zes weken vakantie. En toch ben ik alweer aan het leren. 🌿

Omdat ik op basisscholen werk, heb ik nu zes weken zomervakantie. Tijd om even afstand te nemen, op te laden en ruimte te maken voor andere dingen.

Maar blijkbaar betekent vakantie voor mij niet helemaal níét werken. 😉

Ik ben namelijk alvast begonnen met de theorie van de opleiding Impact met Honden, waar ik in september mee start.

En hoe meer ik lees, hoe enthousiaster ik word.

Misschien komt dat ook doordat ik steeds meer herken uit mijn eigen manier van werken. Het kijken naar wat er onder gedrag zit. Niet alleen praten over wat er gebeurt, maar kinderen laten ervaren en ontdekken. Aandacht voor het lichaam, voor spanning, voor contact en voor wat een kind nodig heeft om weer verder te kunnen.

Precies daarom past deze opleiding zo mooi bij de ontwikkeling die ik met Binnen in Beweging aan het maken ben.

Ik schreef onlangs op mijn website:
“Een hond ziet geen probleemgedrag. Hij ziet een kind.”

En dat is eigenlijk precies waar mijn nieuwsgierigheid steeds verder naartoe groeit. Hoe kunnen we nog beter kijken naar het kind achter het gedrag? En hoe kan een hond daarin op een professionele, verantwoorde en methodische manier een waardevolle rol spelen?

De opleiding gaat niet alleen over werken mét een hond. Ik leer straks ook veel meer over hondengedrag, samenwerking, methodisch werken en lichaams- en ervaringsgericht werken. (CoHond)

Dus ja… ik heb vakantie. ☀️

Maar ondertussen zit ik met een boek, laptop of lesmateriaal in de tuin en denk ik regelmatig:

Hier wil ik méér van weten.

En dat maakt dat ik eigenlijk alleen maar méér zin krijg in september. 🐾💚

Nog even genieten van de zomer. En ondertussen alvast een beetje bewegen richting iets nieuws.

September, ik kijk naar je uit.




Vanmiddag mocht ik als vrijwilliger op pad met mijn vakantiemaatje via Jong Perspectief.We gingen samen naar de bioscoop...
06/08/2026

Vanmiddag mocht ik als vrijwilliger op pad met mijn vakantiemaatje via Jong Perspectief.

We gingen samen naar de bioscoop. Natuurlijk was de film leuk, maar wat mij misschien nog wel het meest raakte, waren de kleine momenten.

De rit helemaal naar boven in de parkeergarage.
Met de lift naar beneden.
Zelf iets lekkers en drinken mogen uitkiezen.

Tijdens de film zei ze meerdere keren:
"Ik vind het zó leuk samen."

Het maakte me opnieuw duidelijk dat kinderen niet altijd grote avonturen of dure uitjes nodig hebben. Juist de kleine dingen, de onverdeelde aandacht en samen een fijne middag beleven kunnen een wereld van verschil maken.

Ik ben dankbaar dat ik als vrijwilliger via Jong Perspectief een klein steentje mocht bijdragen aan een mooie vakantieherinnering.

Soms zit de grootste impact in de kleinste momenten. 💚

Wil je meer weten over dit mooie project? Klik dan op de link in de reacties.

Adres

Moordrecht

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Binnen in beweging - kind- en ouderbegeleiding nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Snelkoppelingen

Delen