MoldMove (Marleen Claassen)

MoldMove (Marleen Claassen) Een afscheid of verlies vraagt zowel van individuen als organisaties aandacht.

De aandacht die MoldMove levert, voorkomt stilstand in ontwikkeling bij alle betrokkenen. Meer dan eens word je geconfronteerd met afscheid
- van een baan (werknemer) of een werksituatie (werkgever);
- van een levensfase of van levenskwaliteit;
- van een partner door scheiding of overlijden;

Met aandacht voor het verleden, bied ik je de mogelijkheid om de toekomst op een krachtige wijze tegemoet te gaan.

Bijzonder om aan zo'n mooi lied over liefde, dood en cynisme een bijdrage te mogen leveren!https://www.youtube.com/watch...
22/03/2015

Bijzonder om aan zo'n mooi lied over liefde, dood en cynisme een bijdrage te mogen leveren!
https://www.youtube.com/watch?v=gB4bDtHf7A8&feature=youtu.be

Rust, tekst Erik Pool, muziek Gregor Bak. Uitgevoerd door Ruud Wagenaar, Klein Amersfoorts Koor, en koor. La Scuola, academie voor levenskunst, organiseert j...

Rabbit Hole: wat rouw kan doen met een relatie en hoe een ieder daar zijn weg in vindt.http://youtu.be/LdhRBTdKJko
21/02/2015

Rabbit Hole: wat rouw kan doen met een relatie en hoe een ieder daar zijn weg in vindt.

http://youtu.be/LdhRBTdKJko

Rabbit Hole is a vivid, hopeful, honest and unexpectedly witty portrait of a family searching for what remains possible in the most impossible of all situati...

Een verhaal waarin prachtig naar voor komt dat rouw niet volgens een bepaalde route loopt en dat een ieder op zijn eigen...
14/05/2014

Een verhaal waarin prachtig naar voor komt dat rouw niet volgens een bepaalde route loopt en dat een ieder op zijn eigen wijze rouwt. En dat er ook op dit punt grote verschillen zijn tussen mannen en vrouwen!
Natuurlijk gaat het ook over muziek en is het nog spannend ook! Een literaire-muzikale-rouw-aanrader dus!

Anna Enquist signeert op zaterdag 7 juni van 15.00 tot 17.00 uur bij de Omslag, Wijnhaven 16/hoek Boterbrug in Delft:

"Naar aanleiding van haar nieuwe boek ‘Kwartet’ is Anna Enquist onze gast op zaterdag 7 juni.

Kwartet is gesitueerd in een nabije toekomst. Een toekomst die ons lijkt te beroven van onze laatste culturele en maatschappelijke illusies. Plaats van handeling is het centrum van de hoofdstad, rond het grote water nabij het gloednieuwe gerechtsgebouw en het in onbruik geraakte muziekcentrum.
Muziek, dat helpt, wist Reve.
De vier leden van het strijkkwartet dat op gezette tijden samen musiceert weten het ook.
Alle vier zijn ze op verschillende manieren beschadigd door het leven, maar in de muziek vinden ze afleiding, troost, ja soms zelfs iets van verheffing. Aan dat alles lijkt ruw een einde te komen wanneer een repetitie op de woonboot van een van de leden met grof geweld verstoord wordt door een levensgevaarlijke indringer.

Speciaal voor deze gelegenheid is onze eigen uitgave ‘Daer een seigneur zijn handen wast’ verkrijgbaar voor slechts €6.95.

Indien u niet kunt komen en prijs stelt op een gesigneerd boek van Anna Enquist stuur dan een email naar [email protected] !

Het kan geen toeval zijn: Anna Enquist schreef met ‘Kwartet’ haar eerste thriller en Tess Gerritsen schreef het geschenk voor De maand van het spannen de boek: Incendio een thriller in die speelt in de muziekwereld!
Violiste Julia keert terug uit Italië waar ze een bijzonder muziekstuk in een antiquariaat heeft gevonden. Op het moment dat ze voor het eerst de noten speelt, lijkt ze de grip op de muziek te verliezen……………..

Cadeau bij € 12,50 aan spannende boeken dus ook bij Kwartet!"

En afgelopen week-end was daar een uitgebreidere beschrijving van mijn werkzaamheden in de "Delft op Zondag".
15/04/2014

En afgelopen week-end was daar een uitgebreidere beschrijving van mijn werkzaamheden in de "Delft op Zondag".

Dit is de eerste in een maandelijkse serie dit jaar; in "Delft op Zondag" op de pagina van Therapie in Delft
17/03/2014

Dit is de eerste in een maandelijkse serie dit jaar; in "Delft op Zondag" op de pagina van Therapie in Delft

Vandaag afgerond! Met een prachtig gezelschap!
22/02/2014

Vandaag afgerond! Met een prachtig gezelschap!

28/04/2013

"Gone with the wind"

Begin januari schreef ik dat de boot toch echt verkocht ging worden en vervolgens werd het stil, heel stil. Er waren eerst andere activiteiten, die uitgevoerd gingen worden en twee dingen tegelijk oppakken verstoort de orde bij sommige mensen in huis. Daarnaast was het weer nog slecht, dus dat zorgde ook niet voor "haast".

De zondag voor Pasen (palmzondag dus) werd gebruikt om op de juiste (?!) websites, een aantrekkelijke tekst en zoveel mogelijk informatie te plaatsen. Geen klein klusje, maar het scherpte de geest wel weer.

Met Pasen komt de eerste serieuze reactie. "We willen komen kijken, kan het de komende dagen?".

Nou kwam dat wat ongelegen; de wintertent lag er nog over en een emmertje sop kon ook geen kwaad. We weten het eerste bezoek nog over het week-end heen te tillen, zodat we de gelegenheid hebben om de tent te verwijderen, te poetsen en onze persoonlijke bezittingen (o.a. te kleine zeilbroeken van de kinderen) van boord te halen.
Het is mooi droog weer en ook de temperatuur is de zondag na Pasen prima. We kunnen de tent daardoor goed opvouwen, maar als we willen gaan poetsen blijkt er geen water uit de kraan te komen. De waterleiding in de haven was met Pasen nog even gauw kapot gevroren.

De dinsdag erna ontvangen we de geïnteresseerden met van huis meegenomen koffie op een vuile boot. Ze wordt aan een grondige inspectie onderworpen. Duidelijk is dat de geïnteresseerden echt geïnteresseerd zijn; ze hebben dit model al vaker bestudeerd en weten waar ze het over hebben en waar ze moeten kijken. De Man vertelt over de (kleine) tekortkomingen links en rechts. En over alles wat we nog aan plannen hadden met de boot. Deze laatste categorie is de meest pijnlijke; de boot was nog steeds niet "af", we waren nog niet "klaar" met haar en realiseren ons ook dat dat nooit meer gaat gebeuren.
Mijn conclusie is dat de geïnteresseerden met ingehouden enthousiasme de boot aan het einde van de ochtend verlaten. De Man is (altijd) pessimistischer en schat een serieus bod op 60%.

Een slechte nacht volgt; een ochtendje koffie schenken op een boot kost meer energie dan ik me gerealiseerd had. En als ik dat al zo ervaar, hoe is het dan bij de Man? En wat als we dit nog een aantal keer moeten doen, dan zijn we gesloopt? En deze mensen waren ook nog leuk, pasten bij de boot. Wat als er mensen komen die de boot op een andere manier schouwen? Vragen waar ik nooit een antwoord op zal krijgen.

Woensdagavond stap ik het huis in terwijl de Man in een afrondend telefoongesprek zit. "De boot is verkocht, als het onderwaterschip er ook goed uitziet", is zijn mededeling als hij de telefoon heeft neergelegd. Over dat onderwaterschip twijfelen we geen van beiden.

Twee weken later wordt de boot door de potentiële (en nu super-enthousiaste) eigenaren en de Man naar de werf gevaren. Behalve een geheime kokkel-kwekerij in de zwaard-ruimte zijn er geen verrassingen. Het koopcontract wordt getekend en we dragen alvast 1 set sleutels over.

Zowel de Man als de nieuwe eigenaar schrikken in de dagen die volgen beiden een keer (zo blijkt later); "We hebben toch niet met oplichters te maken? Straks is de box leeg als ik in de haven kom!"

De zaterdag erna is het geld gestort en maken de nieuwe eigenaren met de Man de boot zeilklaar, waarna ze vervolgens noordwaarts afreist; gone with the wind!

Ja, het doet pijn omdat de verkoop de Man op zijn beperkingen wijst. Maar het geheel is lichter geworden door de leuke nieuwe eigenaren en de sfeer waarin de verkoop is verlopen.
Ook zijn we beiden blij dat de Man de verkoop zelf heeft kunnen doen. Hoe langer we hadden gewacht met dit besluit, hoe moeilijker dit geworden was.
Daarnaast begint er al langzaam ruimte te ontstaan voor: "hoe gaan we de vakanties de komende jaren (met en zonder kinderen) inrichten?" En dan is ineens the sky the limit!

22/03/2013

Gister en vandaag prachtige Regenboogtraining (via Stichting Achter de Regenboog en van www.maatschapvanrouwtherapeuten.nl) gehad over rouwbegeleiding van kinderen. En dat geldt voor kinderen in de leeftijd tot 99 jaar! Veel inspiratie en zin om aan de slag te gaan!

04/02/2013

Waar kom je vandaan?

Als mij wordt gevraagd waar ik vandaan kom, noem ik het dorp waar ik groot ben geworden. En misschien noem ik nog de plaatsnamen waar mijn ouders groot geworden zijn; beiden in een andere windhoek van het land.
Ik noem niet de plaatsnaam waar ik ben geboren en tot mijn derde jaar heb gewoond. Er is niets in die plaats waar ik me mee verbonden voel. Geen familie die er woont en geen andere geschiedenis die de verbinding maakt: ik ben er alleen "maar" geboren.
In het dorp waar ik groot geworden ben, wonen mijn ouders deze week 44 jaar. Ik heb er maar 15 jaar gewoond en toch kom ik daar vandaan.
Op mijn 18e ben ik vertrokken. Het kind dat altijd heimwee had, ging op kamers en keek niet meer om. Nergens bij stilstaan, gewoon gaan. En natuurlijk kom ik nog vaak terug in het huis waar ik 15 jaar heb gewoond, maar dat is het huis van mijn ouders en al heel lang niet meer mijn huis of de plek waar ik vandaan kom.
Afscheid van dat huis en dat dorp wordt definitief op het moment dat mijn ouders er niet meer zijn. Steeds minder mensen die dan weten wie ik was en hoe ik was en waar ik vandaan kom. Er is geen familie in die plaats om op terug te vallen.
In kleine hapjes neem ik al 29 jaar afscheid. Iedereen keer als er iemand die ik ken en die mij heeft gekend, overlijdt in het dorp is er een zacht "dank je wel dat je er was en dat je gezorgd hebt dat ik kan vertellen waar ik vandaan kom, ook als jij er niet meer bent".

09/01/2013

LETTER FROM A MOTHER TO A DAUGHTER:

"My dear girl, the day you see I’m getting old, I ask you to please be patient, but most of all, try to understand what I’m going through.

If when we talk, I repeat the same thing a thousand times, don’
t interrupt to say: “You said the same thing a minute ago”... Just listen, please. Try to remember the times when you were little and I would read the same st
ory night after night until you would fall asleep.

When I don’t want to take a bath, don’t be mad and don’t embarrass me. Remember when I had to run after you making excuses and trying to get you to take a shower when you were just a girl?

When you see how ignorant I am when it comes to new technology, give me the time to learn and don’t look at me that way... remember, honey, I patiently taught you how to do many things like eating appropriately, getting dressed, combing your hair and dealing with life’s issues every day... the day you see I’m getting old, I ask you to please be patient, but most of all, try to understand what I’m going through.

If I occasionally lose track of what we’re talking about, give me the time to remember, and if I can’t, don’t be nervous, impatient or arrogant. Just know in your heart that the most important thing for me is to be with you.

And when my old, tired legs don’t let me move as quickly as before, give me your hand the same way that I offered mine to you when you first walked.

When those days come, don’t feel sad... just be with me, and understand me while I get to the end of my life with love.

I’ll cherish and thank you for the gift of time and joy we shared. With a big smile and the huge love I’ve always had for you, I just want to say, I love you... my darling daughter."

- Unknown

09/01/2013

Wanneer neem je afscheid van je land als je het tijdelijk verlaat en als na verloop van tijd blijkt, dat je helemaal niet terug kunt? Neem je dan wel afscheid? Of blijft dat liggen voor je kinderen, kleinkinderen of achterkleinkinderen, allen opgegroeid in dat vreemde land?
Boeiend om daar een mooi ritueel voor te maken.

"Dan verkoop je toch gewoon de boot?!"De slogan uit het oude reclamespotje spookt al een paar dagen door mijn hoofd. Een...
05/01/2013

"Dan verkoop je toch gewoon de boot?!"


De slogan uit het oude reclamespotje spookt al een paar dagen door mijn hoofd. Een zin waarvan ik weet dat ik hem nooit zou kunnen uitspreken. Zeilen is de passie van de Man en, anders dan in het spotje, lukt dat financieel ook nog steeds.
Het was voor mij ook niet nodig om die zin uit te spreken; de Man gaf zelf aan dat de boot weg moet omdat het hem fysiek niet meer lukt.
Auw, auw, auw, maar wel erg waar. Enerzijds ben ik blij omdat het voor mij dan geen zorg meer is, als de Man echt niets meer kan en omdat ik geen fanatiek zeiler ben. Anderzijds doet het vreselijk veel pijn. Iemand die zijn passie niet meer kan volgen vanwege lichamelijke beperkingen en daaraan toegeeft: het dwingt ook respect af voor de Man. Het sluit voor mij een belangrijke en leuke fase die we met elkaar hebben gehad af.

En dit besluit werd een dik half jaar geleden genomen. We spraken af dat we de boot in het voorjaar in de verkoop zouden doen. Dus genoeg tijd om aan het idee te wennen dat-ie weggaat.
In het afgelopen half jaar borrelt en knaagt er iets aan me. "Waarom ga jij eigenlijk niet beter leren zeilen? Dan kan de boot blijven en kan de Man daar nog van genieten?" En het antwoord is ook bekend. Zolang de boot van ons is, blijft de Man prutsen, juist ook tijdens het zeilen. "Het kikkertje voor zit niet goed, het oogje achter kan een slagje beter, het zeil klappert teveel of te weinig omdat lijn zus en zo niet goed is aangetrokken." En de volgende vragen zijn; wil ik dat wel en wil ik dit wel alleen in de toekomst en hoe lang is de toekomst?

Ik heb nog geen antwoord als we afgelopen week de wintertent op de boot gaan maken. Een klus die je niet in je eentje kunt klaren, dus samen met de Man en de Pubers gaan we aan de slag. Na een hoop gepuzzel ("hoe zat het ook alweer?") zijn we na een paar uur "klaar". De tent zit niet optimaal en IK ben degene die nog 2 keer de tent inkruipt om een lijntje uit te halen en opnieuw te rijgen om nog iets te verbeteren. En IK ben degene die uiteindelijk niet tevreden is over het resultaat.

En nu, na een paar dagen, waarin de Man nog steeds worstelt met het "herstel" van deze wintertent-actie, weet ik dat mijn passie hier niet ligt. Samen met de Man was het prima, maar niet (in de toekomst) voor mij alleen. Nu kan mijn afscheid (auw, auw, auw) van de boot beginnen: de boot wordt verkocht, niet "gewoon", maar wel verkocht!

Adres

Zaaihoek 24
Delft
DELFT

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer MoldMove (Marleen Claassen) nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact De Scholen

Stuur een bericht naar MoldMove (Marleen Claassen):

Snelkoppelingen

Delen