Plessence

Borre 😍

Mijn hart maakt een sprongetje. De eerste boerenzwaluw weer terug op stal 😍
Hopelijk volgt de rest snel!

Zondag keek ik naar Maestro. Benieuwd naar Jamai die ik vooral kende als "blij ei" en reclame van de Vriendenloterij.

En toen was het zijn b***t met de filmmuziek van Schindler’s List. Nederig en zelfverzekerd nam hij zijn positie op de bok. En daar gebeurde iets. Kippenvel...

Hij stond daar, dienend aan het orkest en in overgave aan muziek die vele malen groter was dan hijzelf. Van begin tot eind bezield, zonder tussenkomst van denken. Hij werd een kanaal van iets Goddelijks. Hier stond een man die diepte en ontroering bracht. Puur, afgestemd en immens krachtig.

Wat hij ons liet zien is hoe je je eigen grootsheid belichaamt. Ja hij heeft talent. Maar talent alleen is niet genoeg. Hij kon de jas van dirigent werkelijk dragen. Zonder belemmerende gedachten. Zonder ego. Zonder zichtbare zenuwen. Hij was verbonden met zijn essentie en liet zijn licht schijnen.

We zijn zo snel geneigd onszelf kleiner te maken. Niet eens zozeer uit angst om te falen, maar vaker uit angst voor onze eigen grootsheid. De innerlijke criticaster (wie kent hem niet) die voortdurend meekijkt, geprojecteerd op de ogen van anderen. Die ons weghoudt van onze pure essentie.

Jamai inspireerde en raakte mensen in hun hart. Dit is het dus! Wij zijn scheppende wezens. We zijn hier om te maken, te creëren en te ontroeren. Om met bezieling te leven en ons licht te laten schijnen.

Prachtig verwoord door Marianne Williamson:

OUR DEEPEST FEAR is not that we are inadequate.
Our deepest fear is that we are powerful beyond measure.
It is our light, not our darkness
That most frightens us.

We ask ourselves
Who am I to be brilliant, gorgeous, talented, fabulous?
Actually, who are you not to be?
You are a child of God.

Your playing small
Does not serve the world.
There's nothing enlightened about shrinking
So that other people won't feel insecure around you.

We are all meant to shine,
As children do.
We were born to make manifest
The glory of God that is within us.

It's not just in some of us;
It's in everyone.

And as we let our own light shine,
We unconsciously give other people permission to do the same.
As we're liberated from our own fear,
Our presence automatically liberates others.

Winterpony’s ❄️❤️

DOOR HET OOG VAN BERK

Vrouwe van het woud.
Fier en trots,
elegant en sierlijk.

Zij zuivert het oude,
ontgint wat vast zit.
Brengt licht waar schaduw huist.

Berk markeert het begin.
De overgang.
Het moment waarop het nieuwe mag ontstaan.

Ze ziet mij.
In stilte, zonder oordeel.
En in dat gezien worden
herinner ik mijzelf.

Ik zie haar. 💚

WEEKEND RETREAT: het stille midden tussen oud en nieuw...
Het punt waar de tijd oplost en ruimte maakt voor wat nog afgerond mag worden. Resten van het oude nog voelbaar, het nieuwe stil wachtend om ontvangen te worden.

🌕 WOLFSMAAN
In deze magische tussentijd aarden, vertragen, verstillen we. Geleid door de energie van WOLFSMAAN - de eerste volle maan van het nieuwe jaar - keren we naar binnen en laten toe wat in ons gehoord, gezien en gevoeld wil worden.

🌱 LOSLATEN EN TOELATEN
Het weekend staat in het teken van toelaten en loslaten. We volgen het ritme van de natuur, zij is verstild en in diepe rust. Ondertussen beginnen diep in de aarde de eerste zaadjes te ontkiemen. Je wordt dit weekend uitgenodigd om de stilte, leegte en het onbekende in jezelf toe te laten. Precies daar voel je wat nog afgerond en losgelaten mag worden zodat het nieuwe in jou ruimte krijgt om te ontkiemen.

🦉 PROGRAMMA EN BEGELEIDING
Ik werk intuïtief en met wat zich aandient in het moment. We zijn met wat is, in en met de natuur, het bos, de dieren, de elementen. Met jouw eigen natuur als helder kompas.
Met de (systemische) wijsheid van mijn ponykudde, de oeroude kracht van het Labyrint, zacht transformerend vuur, meditatie en reflectie.

🪶 EEN KLEIN WARM WEEKEND
Voor wie de overgang van oud naar nieuw bewust wil ervaren. In rust, diepte en verbinding met zichzelf.

📅 2-4 januari in Appelscha (Huize Oude Willem)
🩷 Kleine groep met 4-6 personen
🍽️ Volledig verzorgd met eigen slaapkamer

👉 meer informatie: https://hipsy.nl/event/166002-het-stille-midden-tussen-oud-en-nieuw

Voel je welkom 🩷
Hartegroet, Gelland (v)

Langzaam verlicht de zon het bedekte veld

HET STILLE MIDDEN TUSSEN OUD EN NIEUW
Het punt waar de tijd oplost en ruimte maakt voor wat afgerond wil worden. Resten van het oude nog aanwezig, het nieuwe geduldig wachtend om ontvangen te mogen worden.

In deze magische tussentijd aarden, vertragen en verstillen we. Geleid door de energie van de Wolfsmaan - de eerste volle maan van het nieuwe jaar - keren we naar binnen en laten toe wat in ons gehoord, gezien en gevoeld wil worden.

We zijn met wat zich aandient. In en met de natuur, met jouw eigen natuur als kompas. Met de wijsheid van de ponykudde, het oeroude Labyrint, zacht transformerend vuur, meditatie en reflectie.

Een klein, warm weekend op een heerlijke plek in het Drents-Friese Woud. Voor wie de overgang van oud naar nieuw bewust wil ervaren.

📅 2 t/m 4 januari in Appelscha (www.huizeoudewillem.nl)
✅ 4 - 6 personen
🍽️ Volledig verzorgd met eigen slaapkamer

👉 Meer informatie: https://hipsy.nl/event/166002-het-stille-midden-tussen-oud-en-nieuw

Voel je welkom 🩷
Liefs, Gelland

HET STILLE MIDDEN TUSSEN OUD EN NIEUW HET STILLE MIDDEN TUSSEN OUD EN NIEUW. Het punt waar de tijd oplost en ruimte ma...

Gister werd ik 50 en zondag gaf ik een tuinfeestje. Ik was 30 toen ik mijn verjaardag voor het laatst vierde. De angst voor echt ontvangen en dat er “niemand op mijn feestje komt” is groot, dus dat ging ik liever uit de weg. Rationeel weet ik natuurlijk dat dit onzin is, maar overtuigingen kunnen soms diep verankerd zijn.

Al lang wist ik: als ik 50 word, oftewel als ik later groot ben, ga ik het echt vieren. Dus in het diepe gesprongen en eenmaal de uitnodigingen verstuurd, was er geen weg terug. Het proces daarna was als een transformerende ceremonie waarin angsten uitvergroot naar boven kwamen. Ik moest ze aankijken en doorvoelen.

In de laatste dagen lag er ineens een adder voor de oprit, greep ik bijna een grote sprinkhaan en lag er een onthoofde muis in de partytent. Heldere boodschappen uit het dierenrijk die me vertelden dat mijn oude jas niet meer past, ik uit mijn comfortzone mag stappen (springen) en vooral moet stoppen met de muizenissen in mijn hoofd.

Eenmaal op het feestje met dierbare mensen om me heen kon ik voelen dat echt (durven) ontvangen vanuit mijn eigen plek energie geeft. Gedragen worden en geliefd zijn. Dat toelaten (met alle ongemak erbij) maakt heel en houdt geven en ontvangen in evenwicht. Dan kan de levensenergie zonder voorwaarden stromen.

Een werkelijke “rite de passage” naar een nieuwe levensfase 🙏
Vier het leven!

❤️