Call To Bloom

Weet jij welke kant JOUW gedachten gaan?
Ja, ze zijn belangrijk!

Sterke gelijkenis met mijn bio op Insta...
Toch zou ik nooit zo arrogant zijn om te beweren dat ik weet wat het doel van het leven is.
Ik ben tenslotte een groot fan van The Book of Not Knowing van Peter Ralston.
Want laten we eerlijk zijn: we hebben geen flauw idee waarom we hier zijn — op dat kleine ronde bolletje dat met ongelooflijke snelheid door een ruimte raast die we nauwelijks begrijpen.

Maar goed, aangezien we hier zijn, proberen we er allemaal het beste van te maken. En om dat te kunnen doen, geloof ik dat we eerst onszelf moeten leren vertrouwen.
Want als je je eigen neigingen, tekortkomingen en vermogens niet kent; als je niet gelooft in de som daarvan — je mogelijkheden — en als je niet eerlijk en transparant bent tegenover jezelf, dan wordt het behoorlijk lastig om jezelf te vertrouwen.

Eerlijk zijn met jezelf en over jezelf, bouwt vertrouwen op.
En zolang je nog onderweg bent naar van jezelf houden—ik weet het, het is een lange reis—oefen dan in de tussentijd met heel veel zelfcompassie... 🌺

is een mindset, zei Thich Nhat Hanh.
Ben jij het daarmee eens?

Af en toe kritisch kijken naar je geven&nemen patroon is heel gezond. Voor vrouwen in het bijzonder. Er bestaat namelijk een onuitgesproken verwachting dat vrouwen hulpvaardiger, voedender, bezorgder en inschikkender zijn. Als je daarbij in je jeugd hebt moeten ‘presteren’ om gezien te worden dan loop je extra kans op het ‘vrijgevigheidssyndroom’.

Ik beken schuld en het heeft heel, heel lang geduurd voordat ik in de gaten kreeg dat ik onder al mijn bravoure en bitchy-ness gewoon een rasechte pleaser was.

Als pleaser geef je van alles weg: je tijd, je aandacht, je geld, je support, je kennis. Daar krijg je ook iets voor terug hoor:

Goedkeuring en waardering: anderen vinden je aardig, behulpzaam, betrouwbaar.
Gevoel van veiligheid: minder kans op ruzie of afwijzing.
Controle: door anderen tevreden te houden kun je controleren hoe anderen over jou denken.
Positief identiteitsgevoel: ik ben waardevol als ik zorg of oplos.

Alleen, het kost op de lange termijn meer dan wat het oplevert: Je hebt moeite om je grenzen aan te geven–waardoor je onder de oppervlakte gevoelens van wrok tegenkomt; Diezelfde grenzeloosheid kan je op den duur zomaar een burn-out opleveren. Je identiteit vervormt–want wie ben je als je niet zorgt dat anderen het goed hebben?

Please-gedrag is een beschermingsmechanisme tegen afwijzing*. Het is een strategie om te voorkomen dat je je niet goed genoeg voelt–een gevoel dat je waarschijnlijk al heel vroeg hebt ervaren en bent gaan geloven. De zure realiteit van pleasen is dat het je uiteindelijk een LAGERE zelfwaardering geeft. Je leert jezelf dat je geen intrinsieke waarde hebt en alleen waardevol bent als je iets voor anderen doet.

Ik heb een vriendin die iets heeft met hartjes. Toen ik vandaag in een winkel dit exemplaar zag, was mijn eerste gedachte: mooi hart. Tweede gedachte was: leuk voor Inge. Derde gedachte was: nee, leuk voor mezelf–ik ga dit voor míj́ kopen!
Begrijp me goed: er is niks mis met geven, zorg alleen dat de balans goed blijft voor jezelf.

Geef jij meer weg dan gezond is?
❤️ Herkennen is een eerste stap!

*Afwijzing is de core bij chronische schaamte, zie mijn boek Uit Schaamte–

Waar word jij gelukkig van?

Als je besluit om meer ruimte te geven aan jouw echte jij, dan kom je verschillende struikelblokken tegen. Niet alleen bij jezelf, ook bij de mensen om je heen. Vaker wel dan niet willen die je graag houden zoals je bent. Immers, wanneer jij hetzelfde blijft, weten zij waar ze aan toe zijn.

Ongemerkt kunnen anderen je boodschappen geven om te voorkomen dat je buiten de lijntjes van het onuitgesproken script gaat kleuren. Dat zie je vooral in families en later kan dat patroon zich voortzetten in je partnerrelatie. “In onze familielijn zijn mannen kostwinners.” “Kunst maken is voor losbollen.” “Waarom wil je afvallen? Je hebt nu net zo’n lekkere vrouwelijke rondingen.”

In zulke opmerkingen zitten de dreiging van afwijzing en erbij horen–belonging–is een groot goed wat we allemaal koesteren. Toch is kiezen voor vrijheid, de vrijheid om jezelf te zijn en je verlangens te leven, het mooiste kade dat je jezelf kunt geven.

Begin gewoon klein, dan voelt het haalbaar voor jezelf en niet bedreigend voor de mensen om je heen.

Sure. Het kan werken—alleen zolang je het volhoudt om het perfecte plaatje te spelen.
Echt zelfvertrouwen ontstaat niet als jouw buitenkant applaus krijgt. Het ontstaat als je van binnen durft te gaan staan. Wanneer je ophoudt te bewaken, je te verhullen.

Ik deed het ook wel: mooie kleren, een verzorgd kapsel, de juiste adrem-heid. Het gaf een soort rust voor zolang het duurde. Maar vanbinnen was ik me heus bewust: als ze me écht zouden zien…

Uiterlijk kan een boost geven. Maar diep vanbinnen weet je: als de binnenkant niet meedoet, blijft de spiegel leeg. Zelfvertrouwen is geen make-up laag, geen trucje.

Als je het niet hebt kunnen vormen toen je klein was (vaak omdat je niet een veilige hechting hebt ervaren) is het hard werken als je groot bent.

Doen. Opnieuw doen. Net zolang blijven doen totdat het gaat zoals je wilt. Met elke kleine positieve ervaring bouw je meer stevigheid, meer vertrouwen. Het hoeft niet groot. Klein is beter. Want groot kan gewoonweg teveel afschrikken.

Begin gewoon. En voel je anders: steviger, vrijer, mooier van binnenuit–en uiteraard kun je dan ook je mooie hakken aan hebben.
🌸🪷🌺

Je hoort mij niet zeggen dat het gemakkelijk is.
En tegelijkertijd is het WEZENLIJK!
Ons denken vormt onze wereld.
Je kunt de dingen op 2 manieren bekijken.
Altijd.
Kies jij voor positiviteit of negativiteit?
Kijk een goed naar je gedachten?
Ik beken schuld: ik merk nog o, zo vaak op dat ik de dag in negativiteit begin.
En ik zie daar toch iets positiefs in, namelijk dat ik het herken.
Want voordat je kunt gaan bijsturen, is eerst herkenning nodig.

The world offers itself to your imagination. Imagine it beautifully and watch it form before your eyes.
The world offers itself to your imagination. Feel your desires real, and life rearranges.
The world offers itself to your imagination. Let your wishes bloom.
The world offers itself to your imagination. Picture the end and walk as if it’s done.
The world offers itself to your imagination. Believe first, and the outer will follow.
karinscovens.com

Soft reminder: Love isn’t soft—it’s steady.
Resilience isn’t loud—it’s patient.
Grit isn’t harsh—it’s devoted.
Authenticity isn’t trendy—it’s sacred.
Live from this place and
you'll be able to manifest what is essential.

Schaamte voedt twijfel
TWIJFEL IS OP ZICH EEN GOED SIGNAAL WAT JE AAN HET DENKEN ZET: KLOPT DIT WEL? WAT MOET IK DOEN OM ZORGVULDIG TE REAGEREN OP DEZE SITUATIE?
Wanneer twijfel niet kort klinkt
ALS WAARSCHUWINGSSIGNAAL EN ZICH UITSTREKT ALS EEN CONSTANTE RUIS, GAAT HET VAN NUTTIG NAAR
VERSTIKKEND.
In relaties, in je werk,
DAT KLEINE STEMMETJE DAT STEEDS DENKT: ‘WAT ALS’ KAN JE OOK GEVANGEN ZETTEN.
WANNEER TWIJFEL JE LEVENSGEZEL IS, WORDT HET ZELFS BIJ DE KLEINSTE KEUZES MOEILIJK EEN GOEDE RICHTING TE BEPALEN.
Als je als kind
VAAK NIET BEVESTIGD BENT, ALS JE GEVOELENS WERDEN WEGGEWUIFD, GENEGEERD OF BESTRAFT–MET ANDERE WOORDEN, JE VAAK BENT AFGEWEZEN– DAN LEER JE: IK KAN MIJN INTERNE WAARNEMING NIET VERTROUWEN.
Gevolg?
JE LAAT JE BESLISSINGEN LIGGEN OMDAT HET VEILIGER VOELT OM NIETS TE KIEZEN DAN DE VERKEERDE KEUZE TE MAKEN EN AFGEWEZEN TE WORDEN.
Twijfel wordt een beveiligingssysteem
DAT VOORTDUREND OP SCHERP STAAT. HET “EIST” BEVESTIGING VAN BUITEN AF VOORDAT JE JEZELF DURFT TE BEVESTIGEN VAN BINNENUIT.
Dat proces ondermijnt
NIET ALLEEN HET MAKEN VAN KEUZES, HET STAAT OOK EEN AUTHENTIEKE IDENTITEITSVORMING IN DE WEG.
WIE JE BENT, HANGT AF VAN DE SPIEGEL VAN DE ANDER. EN WANNEER DIE SPIEGEL WANKELT, WANKEL JIJ.
Praktische stappen
OM NIET LANGER DOOR TWIJFEL GELEEFD TE WORDEN?
STUUR ME EEN DM.

✨ Inspired by!
Vaker kom ik woorden of beelden tegen die me raken en aan het denken zetten.
Inspiratie en groei.
Welke van deze spreekt jou het meest aan?