Ruimte voor Gevoel

Doorbreken van de cirkel
Het was lange tijd stil hier. Zoals het op dit moment stil is in mij. En in huis. It's just me (vergezeld door de katten). De kinderen zijn met hun vader mee. "Zodat jij het wat rustiger aan kan doen.". Ik heb ermee ingestemd, want ik kon er niet voor ze zijn zoals ik zou willen. Het ontbreekt me aan (voldoende) energie.
Mijn lijf dwingt me om de rust te pakken die ik al zo lang nodig heb, maar mezelf niet gunde. Alle rode alarmbellen negeerde ik. Wetende dat dit mijn overleefmodus was; bang voor wat er op me af zou komen als ik op de rem zou trappen. Nu deed mijn lijf het voor me.
Naast de strubbelingen in de privésfeer kwamen er enkele weken geleden andere zorgen bij. Mijn loon en dat van collega's kon niet meer betaald worden. En mijn werk was niet meer zeker. It hit me. Voor mijn gevoel raakte ik de veilige basis die ik voor mezelf gecreëerd had, kwijt. Weer voelde ik me niet gesteund, voor de zoveelste keer. Een patroon waar ik me sinds enige tijd bewust van ben, maar wat ik maar niet weet om te buigen. Binnenkort ga ik het aankijken, onder de professionele begeleiding van de kundige Willemijn. Naar verwachting gaan we several generaties terug, om de cirkel van drama en verlies te doorbreken. Tot die tijd neem ik rust om te herstellen van de fikse verkoudheid/griep waar ik nu mee kamp, vang ik als ik weer beter ben de kinderen van het werk op (zoals onder onze zgn. zorgplicht valt) in ieder geval tot we van de curator horen hoe nu verder. En ik denk na over wat Willemijn me heeft meegegeven. Ik maak het lijstje zoals afgesproken, zonder de rem erop. Want hierbij mag ik het gas juist meer intrappen. Om weer de koers van MIJN leven (terug) in handen te nemen. Wat wens ik te ontvangen, vroeg ze me. Het mag zo groot zijn als ik maar bedenken kan. Voor zover dat gaat met m'n wattenhoofd' van nu. Gelukkig heb ik nog even. ;-)
Het ziet ernaar uit dat het hier dus nog wel even stilblijft... Al deel ik wellicht nog hoe het gaat/gegaan is. Op mijn moment, niet omdat het 'moet'. Dat heb ik te lang gedaan (of in ieder geval geprobeerd). Terwijl ik het beste schrijf vanuit flow. Iets dat ik meer hoop te gaan doen. Leven vanuit flow. 🤍

Vision 2024

Met een hoofd nog vol van de werkweek en daarnaast blijdschap want dochterlief kreeg aan het eind van de zwemles van vanochtend te horen dat ze over twee weken mag afzwemmen (Whoop, whoop! Geen zwemles meer om 07.45 uur op de zaterdagochtend!), stapte ik de auto in. Om naar Vinkeveen te rijden. En bij te parkeren. Waar voor vandaag een dag met mede RBVR® Geboortecoaches gepland stond. Een dag die mij hopelijk helderheid zou brengen wat te doen. Want ik wist het even niet meer. Waar ligt nu mijn focus? Wat is mijn plan voor het komende jaar met Ruimte voor Gevoel?

Zo'n livedag doet me altijd goed. Net als met mijn gezicht in de zon. Helemaal in combinatie met een heerlijke lunch. En goed gezelschap, waarmee je moeiteloos verbinding voelt.

Ik geef het de tijd, om alles wat ik tot me genomen heb te 'digesten'. En ik geef ruimte aan mijn gevoel. Het mag er zijn. Alles wat ik voel.

Slow-ful-ness

Binu Singh schrijft dat niet alleen jonge kinderen, die trager en intenser leven dan wij, baat hebben bij slowfulness. Maar wij als volwassenen ook. Als wij vertragen, kunnen jonge kinderen in verbinding met ons verder. Die traagheid brengt je samen sneller waar je wilt zijn en brengt je in een voller contact en verbinding met elkaar onderweg. Het is een win-win.

Bron: Van Hart tot Hart, Inspiratie vanuit het jonge kind

(Ik heb hier eerder al een post aan gewijd, scroll voor meer info over haar boek verder naar beneden!)

De komst van de kittens zorgde ervoor dat ik ging vertragen. Niet bewust, en ook niet altijd gewenst, maar wel nodig. Je doet de zorg er niet even bij, zoals je de zorg voor een newborn (of een zwangerschap) er ook niet even naast doet... Dit vraagt veel tijd, liefde/zorg en aandacht! Investeren in die opstartfase levert echter heel veel goeds op. De kittens kwamen samen, maar waren bij hun moeder weggehaald. Voor hen een groot gemis en voor ons een g*t om op te vullen. Ook al spreken we elkaars taal niet, op geruststellende wijze tegen ze praten en ze liefdevol bij ons nemen en knuffelen en aaien en met ze spelen heeft de kittens doen uitgroeien tot twee nieuwsgierige, sociale dieren die ons nu geregeld willen volgen. Al goed gehecht dus! Maar voorlopig houden we ze nog binnen. ;-)

Ik ben ervan overtuigd dat het bij katten net zo werkt als bij mensen: Hoe meer tijd en liefde we in de beginfase in de omgang stoppen, hoe beter we elkaar leren kennen en begrijpen. En zodoende beter in contact kunnen zijn met elkaar.

En: Hoe meer we ons in hen verplaatsen, hoe gemakkelijker het is om te accepteren dat ze soms dingen doen die wij niet zo leuk of fijn vinden ("Het zijn maar dingen" is mijn mantra als er weer iets stuk is gemaakt door een van de kittens). Ze zijn tot slot nog maar klein... Al zijn het de afgelopen maanden ook grote leermeesters geweest! Want dankzij hun komst en het vertragen, ben ik weer meer in contact gekomen met mezelf.

(of kat, hihi!)

What's your story?

Ik heb de geboorte van de kittens niet 'live' meegemaakt, maar ik kon wel de updates - per video - bekijken. Nu weet ik niet meer wanneer Streepje in de kittenrij geboren werd, maar dat kan (en ga) ik nog navragen. Van Mazzel weet ik wel het e.e.a. van haar geboorte. En dat komt door haar naam! Die is haar namelijk niet zomaar gegeven. ;-)

Mazzel werd aanvankelijk niet opgemerkt: Zij kwam na haar geboorte onder haar moeder te liggen, waardoor ze niet direct zichtbaar was. En kittens worden met tussenpozen geboren; op het moment dat Mazzel ter wereld kwam, was de eigenaresse van de moederpoes beneden om te eten.

Hoe lang Mazzel onder haar moeder heeft gelegen, is niet bekend. Het kan dus zijn dat dat best een tijdje geduurd heeft. Ze heeft mazzel gehad dat ze het overleefde! En dat werd dus haar naam. :-)

We besloten de namen te houden zoals deze aan ze gegeven waren. Voor mij kon het ook niet anders: Dit is het verhaal van Mazzel, hoe zij geboren is. Dat hoort bij haar, deze ervaring heeft haar gevormd tot de kitten die ze nu is.

Het verklaart ook dat zij de kitten was die onder de kast dook na aankomst hier: Ze maakte zich onzichtbaar. We gaven haar de gelegenheid om zich in haar tempo (steeds meer) te laten zien. En zo ging ze van onder de kast naar de bank en van onder de bank naar een plekje achter de bank. We lieten merken dat we er voor haar waren. Spraken haar toe om veiligheid te bieden. Ik aaide haar voorzichtig, zonder te dichtbij te komen. En zo kwam het dat ze na verloop van tijd haar koppie liet zakken tegen mijn voet... Elke (nieuwe) overgang die ze hierna meemaakte, ging de lading die erop zat er weer wat meer vanaf.

En zo werd Mazzel in 1,5 week de kitten die zich nu met gemak laat optillen en rustig bij je blijft zitten. Tot er (nieuw) bezoek komt. Dan valt ze voor even terug in haar geboortepatroon. En dat is logisch. Maar de duur ervan wordt steeds korter. Ze laat zich sneller zien.

Gedrag is altijd logisch! En terug te voeren naar je start.

Wat weet jij van je geboorte(verhaal)?

Zo baby's zo kittens

De weken na m'n laatste post vlogen om. O.a. door de voorbereidingen op en vele mijmeringen aangaande de komst van de kittens. Had ik aan alles gedacht? Zouden de kids hun belofte om er ook voor te zorgen, nakomen? Zouden we de kittens kunnen geven wat ze nodig hebben, en was dit goed te combineren met mijn werk?

Sommige dingen waren in te calculeren en konden zodoende handig worden ondervangen. Maar er waren ook dingen die pas als de kittens er waren, duidelijk zouden worden. Hoezeer er ook over nagedacht was op voorhand. Dochterlief vond het leuk, maar ook heel spannend. Er ging van alles door dat koppie. En ik had geen eerdere ervaringen waar ik op terug kon vallen. Wat ik kon doen, was er voor haar zijn en me laten informeren om antwoord te kunnen geven op haar vragen voor zover dat (nu al) ging.

Als je bevallen gaat, kan je ook niet anders dan ermee zijn dat je niet weet wanneer je baby het startsein zal geven dat hij/zij geboren gaat worden. Wat je kan doen, is zorgen dat je goed geïnformeerd de bevalling ingaat. Dat je weet wat er mogelijk is en wat je kan doen mocht het toch anders lopen dan gedacht/gehoopt. Zodat je niet overvallen wordt als dat het geval is. En je met vertrouwen kunt leunen op je (beval)partner, omdat deze weet wat jij dan wil. Kennis is macht.

Zo ook aangaande de kittens. Met mijn kennis van hechting, besteed ik na het opstaan, na het thuiskomen en voor het slapen gaan sowieso aandacht aan ze. Maar ook op andere momenten ben ik er voor ze. Het principe van 'gezien en gehoord worden en je geliefd voelen' zoals bij baby's gehanteerd, gaat ook op voor kittens. Net als de tijd nemen om te vertragen dan wel (tijdig) rust te bieden.

Of we de kittens kunnen geven wat ze nodig hebben? Afgaande op hun signalen, denk ik van wel. Maar ook wij groeien nog in onze rol, net als aanstaande ouders dat mogen. Kun jij daar nog wat hulp bij gebruiken, dan ben je van harte welkom! Of ik kom bij je thuis. De kids passen wel op de kittens. So far komen ze die belofte namelijk keurig na! ;-)

NIBY'S - Meer dan een methode om de bevalling natuurlijk op te wekken

De NIBY'S®-methode is ontwikkeld door baby- en voetreflexoloog Floor Tuinstra. Floor heeft in haar praktijk veel vrouwen behandeld die de wens hadden om een inleiding te voorkomen. Floor ontwikkelde gaandeweg een behandelprotocol met bijzonder mooie resultaten. Met alle baby's die zich voor de inleiding meldden, werd ook de NIBY'S®-methode geboren.

De technieken, die hun oorsprong vinden in de acupressuur en voetreflexologie, kunnen echter ook al eerder in de zwangerschap worden ingezet! Sommigen zijn al vanaf week 0 inzetbaar en bieden naast ontspanning in hoofd en lijf ook verlichting van kwaaltjes (zoals obstipatie, jeuk en pijntjes). Je bent in staat om beperkende gedachten beter los te laten en weer meer energie en een betere kwaliteit van slapen te ervaren. Niet onbelangrijk tijdens de negen maanden waarin er zoveel gevraagd wordt van je lijf... En je veel aan je hoofd kunt hebben.

En het mooie is: niet alleen jij ervaart dit, het heeft ook een gunstige invloed op de baby! Én brengt jullie met elkaar in verbinding. Win-win. ;-)

Relaxed bevallen vanuit Regie met Ruimte voor Gevoel

RBVR is een programma voor zwangere koppels waarbij de focus niet alleen op de bevalling ligt. De maanden waarin je zwanger bent, zijn ook belangrijk! Het is goed om te weten wat je rechten zijn tijdens (en na) je zwangerschap en om oog te hebben voor de omstandigheden waarin je zwanger bent. Ook omwille van de baby, die in directe verbinding staat met jou. Naast kennis en praktische tools, leer ik je hoe contact met hem/haar te maken. Nu en straks bij de bevalling. De rol van je partner wordt hier ook in meegenomen.

Zodat jullie allebei weten wat te doen om de regie te behouden, ook als het verloop van je zwangerschap en/of bevalling anders mocht gaan. Hoe meer je je laat informeren en dus weet, des te beter zijn jullie voorbereid. Waarmee je de kans op een goede start en hechting vergroot!

Ik help jou en je partner hier graag bij. Door het aanreiken van kennis en tools, het werken aan de mindset en het bewustzijn, en het leren verantwoordelijkheid te nemen over je lichaam, zwangerschap en bevalling. Vanuit zelfvertrouwen en regie. Van hart tot hart.

RBVR met Ruimte voor Gevoel voor een positieve bevallingservaring, goede start en hechting van moeder en kind!

Als het met hem maar goed gaat... Ik weet niet wat het juiste is om te doen.

Ik ben ruim 40 weken zwanger van mijn tweede. Omdat mijn eerste het op het laatst "niet meer zo fijn had", wilden ze me na een controle in het ziekenhuis niet meer laten gaan. 41 weken zwanger was ik toen, en ze wilden me gaan inleiden. Daarvoor kwam er echter een weeënstorm op gang die ervoor zorgde dat ik binnen no time in de persfase belandde. Het werd toen nog even spannend, want hij moest geboren worden. Ik zie weer voor me hoe ze met z'n tweeën op mijn buik hebben staan duwen. En hoe ontredderd ik me voelde. Mijn wens is dat het nu anders zal gaan.

De teller staat echter op 40 + 5, en ik heb bij de verloskundige aangegeven dat ik het toch wel spannend vind nu. Wat als deze baby hetzelfde gaat ervaren en meemaken als mijn oudste? (Als hij dat niet al doet?) Het ligt toch op de loer, die angst en ongerustheid. Ter geruststelling maakt de verloskundige een afspraak voor een CTG en een consult om mijn zorgen met een gynaecoloog te bespreken.

Met een datum voor een inleiding twee dagen erna, ben ik toch op natuurlijke wijze bevallen. De gynaecoloog was op de achtergrond aanwezig, maar ik beviel in bijzijn van de verloskundige. Van een kerngezonde zoon, die zich op zijn moment gemeld had. ;-)

Hulp bij natuurlijk bevallen
Afgelopen weekend volgde ik een hele bijzondere scholing: over de NIBY'S® methode. Ontwikkeld door baby- en voetreflexoloog Floor Tuinstra. Van wie ik al eerder heb mogen leren hoe je baby's en kinderen van diverse ongemakken kunt verhelpen. Dit weekend stonden echter de mama's to be zelf centraal! En dan specifiek de groep vrouwen die op natuurlijke wijze wensen te bevallen, zonder inleiding. Maar bij wie de ontsluiting of de weeën niet goed op gang (zijn ge)komen.

De technieken van de NIBY'S® methode zijn erop gericht om de bevalling op natuurlijke wijze op te wekken. Hiermee kan een inleiding worden vermeden! Deze massage technieken kunnen echter ook al in het begin van de zwangerschap worden toegepast. In een volgende post meer hierover!

De reis die je leven vorm geeft

Gisteren tijdens de scholing van Floor Tuinstra - waarover in een volgende post meer! - kwam deze kaartenset ook ter sprake. Ik heb 'm inmiddels al best wat jaartjes, maar sta al dan niet soms toch nog versteld van de kracht ervan.

De kaartenset is door Wendy van der Pas, bekend van praktijk Sada, ontwikkeld. Toen we op een dag naast elkaar zaten bij bijscholing, bleek ze meerdere sets bij zich te hebben. Waarvan er eentje met mij mee naar huis ging! :-) Ik bied zwangeren sindsdien de mogelijkheid om aan het eind van een behandeling, sessie of (privé)bijeenkomst van Relaxed bevallen vanuit Regie®, een kaartje te trekken. Altijd wordt het juiste kaartje getrokken!! Niet dat altijd meteen duidelijk is waarom nu toch die kaart, maar achteraf blijken een zwangere, haar partner en/of kinderen (want die laat ik het ook doen als ze ervoor openstaan!) te begrijpen waarom hij of zij nu juist die kaart trok. Zeker als er vanuit verbinding met de baby een kaart gekozen is. Wat vertelt deze jou?

Ik zal er hier binnenkort weer eens een paar trekken voor zwangeren die dat willen! Misschien zitten zij met bepaalde vragen of keuzes waarvan ze zich afvragen wat het juiste is om te doen. De kaartenset kan je hierbij helpen! Net zoals het geven van ruimte aan je gevoel dat kan. ;-) En de naam van de set zegt het al: Het zijn vragen over de reis die het leven van je baby vorm geeft. Én die van jou.

Beslist een aanrader als je meer in verbinding wil komen met je buikbaby, maar het lastig vindt hoe dat te doen! En dan zijn het ook nog eens prachtkaarten om naar te kijken ook. ;-)

Bewust Zwanger & Klussen in huis

Op dit moment is de slaapkamer van mijn jongste gehuld in plastic en heel veel stof (met dank aan de schuurmachine, die mij echter veel werk uit handen heeft genomen). Door een hevige storm van een tijd terug was er een dakpan van z'n plek afgewaaid. Alleen zagen we dit niet. Waardoor we de waterschade die dit met zich meebracht, niet eerder hebben opgemerkt. Deze week is de jongste met haar vader op vakantie, dus is er gelegenheid om het op te knappen.

Vaak worden er grote klussen in huis verricht tijdens de zwangerschap. Soms moet er een kamertje bijkomen, om een eigen ruimte te creëren voor de baby. Begrijpelijk dus. Maar wist je dat dergelijke klussen en alles eromheen je baby veel stress kunnen geven? Die krijgt namelijk alles mee... De stress die je kan ervaren tijdens een verbouwing, maar ook alle harde geluiden. Die dringen door de buik heen. En kunnen wel degelijk impact maken.

Het kan dan ook een betere optie zijn om die grote klussen in huis uit te stellen tot (een tijdje) na de bevalling. Als er geen andere ruimte beschikbaar is, zou je baby bij je op de kamer kunnen verblijven. Dichtbij jou, net als de 9 maanden ervoor. Voor je baby een rustige overgang. Jij hoort het zo zelf ook het snelst als je baby je nodig heeft voor een voeding, deze gaat dan 'smakken' of op de handjes sabbelen en zo kan je je baby vaak al aanleggen of een fles (laten) regelen voor het huilen gaat. Scheelt weer onrust in de nacht. ;-)

Je kan een co-sleeper naast je bed zetten. Ik had een variant die ook als (losstaand) wiegje gebruikt kon worden. Eén zijde kon je namelijk laten zakken/omhoog halen: ideaal!

Ga ik nu naar zolder, waar de verf al klaarstaat. En ik mindful schilderen ga. :-)

Masterclass Veilig werken door zelfkennis

Een masterclass voor het versterken van (persoonlijke) bewustwording en veiligheid, door Marit Dries op 28 juni a.s. van 20.00-21.30 uur.

Marit geeft les aan de Relaxed bevallen vanuit Regie Geboortecoaches in opleiding en is daarnaast directeur van een kindcentrum én Deep Democracy expert.

Na het volgen van haar masterclass heb je een neutralere kijk, ben je meer zonder oordeel en zal je meer veiligheid kunnen creëren in jouw werk met mensen! Oh, en je zal OMA vanaf dan thuislaten!

(OMA? Marit zal uitleggen wat je daaronder dient te verstaan. :-))

Hoe fijn als je meer zonder oordeel kan zijn? En je dingen objectiever bekijken kan?

Je hoeft trouwens niet in de geboortezorg werkzaam te zijn om hieraan deel te nemen!

Deelname kost 17,99 euro maar als je je via mij aanmeldt, kan ik een flinke korting voor je regelen!

Zie ik je daar?

O en swipe bij de foto's vooral nog even naar rechts als je interesse mocht hebben in de opleiding! Of als je wil weten wie Marit Dries is. ;-)

Infant Mental Health Awareness

Deze week wordt er aandacht gegeven aan de geestelijke gezondheid van de allerjongsten. Dit past helemaal bij mijn denk- en werkwijze!

Net als deze quote:
"Nooit in ons leven zal de impact van de omgeving zo groot zijn als in de eerste 1000 dagen van ons leven."
(bron: Van Hart tot Hart, Binu Singh)

Ik help zwangeren het liefst door ze vanaf het begin van hun zwangerschap te begeleiden. Niet alleen om zich voor te kunnen bereiden op de bevalling maar ook om te leren hoe zich in de zwangerschap al te verbinden met de baby. Ik hoop steeds meer zwangeren te mogen verwelkomen niet zozeer omdat het nodig is (omdat ze bijv. stressklachten ervaren, merken dat er steeds (meer) sombere of angstgedachten voorbijkomen gedurende hun zwangerschap of kraamperiode, ze gaan opzien tegen de bevalling, etc.), maar uit preventief oogpunt.

Waarom?

Door het accent op het prille begin te leggen, draag ik nog meer ‘van onder’ bij aan een stevig fundament voor de kinderen van nu. En als hun moeders en vaders goed in hun vel (blijven) zitten, komt dit hun ontwikkeling ook weer ten goede! Binnen én buiten de buik.

Bij deze foto zie ik een hele mooie, pure verbinding tussen moeder en kind. Moeder is met haar aandacht volledig bij haar kindje, die zich gedragen, geliefd en erkend zal voelen. Bouwstenen voor het leven. ❤️

's