06/10/2025
💔 Shafilea Ahmed
Een naam die me raakt, een verhaal dat we niet mogen vergeten
Soms lees je een verhaal dat je niet meer loslaat. Voor mij was dat het verhaal van Shafilea Ahmed, een 17-jarig meisje uit het Verenigd Koninkrijk dat in 2003 werd vermoord door haar eigen ouders, omdat ze haar eigen leven wilde leiden.
Ze wilde rechten studeren, haar dromen volgen, en trouw blijven aan zichzelf.
Maar dat werd gezien als een schande.
Wat haar overkwam, werd later een symbool van “eerwraak”.
Een woord dat eigenlijk niet zou mogen bestaan want er is niets eervols aan geweld, onderdrukking en zelfs moord.
Het raakt me omdat het laat zien hoe kwetsbaar vrijheid kan zijn, zeker voor jonge mensen die tussen twee werelden leven.
En het herinnert me eraan hoe belangrijk het is dat we blijven praten over gelijkwaardigheid, veiligheid en keuzevrijheid vooral binnen gesloten gemeenschappen.
Ik deel dit om bewustwording te creëren. Om stil te staan bij de kracht van één stem, één keuze, één leven dat er toe doet.
Shafilea’s verhaal is verdrietig, maar haar moed mag niet vergeten worden.
Ze wilde gewoon zichzelf zijn en dat zou nooit haar dood hebben mogen betekenen.
29/09/2025
✨ Geestelijk geweld: eindelijk strafbaar in 2026
Echter onze strijd is nog niet voorbij
Geestelijk geweld laat diepe wonden achter. Vanaf 2026 wordt het in de huiselijke sfeer eindelijk wettelijk strafbaar. Een enorme stap vooruit voor slachtoffers. Maar nog te vaak kijken politie en rechtssysteem vooral naar de dader-identificatie: is er bewijs, is de dader traceerbaar? Terwijl slachtoffers juist erkenning, bescherming en rechtvaardigheid nodig hebben.
Daarom moeten we verder:
• Geestelijk geweld moet óók binnen grote gemeenschappen strafbaar worden, waar eergerelateerd geweld en zelfs eerwraakmoorden vaker plaatsvinden.
• Femicide in relationele sfeer moet als maatschappelijk probleem worden erkend en krachtiger bestreden met veel zwaardere straffen.
• Slachtoffer-identificatie moet centraal komen te staan, hun verhaal, hun veiligheid, hun recht op erkenning.
🚫 Zichtbaar of onzichtbaar: geweld is altijd onaanvaardbaar.
💪 Samen kunnen we ervoor zorgen dat niemand meer alleen hoeft te lijden en te strijden.
👉 Laten we onze stem laten horen, beleidsmakers aanspreken en slachtoffers steunen. Want rechtvaardigheid is pas compleet als we ook het onzichtbare geweld erkennen.
15/09/2025
💛 Zelfkritiek vs. zelfcompassie
Wanneer we streng voor onszelf zijn, duwen we ons vaak nog dieper de put in. Uitstelgedrag wordt dan een vicieuze cirkel van schaamte en stilstand. Compassie doorbreekt die kring.
Je mag falen,
je mag leren,
je mag klein beginnen.
🧡 Tip: Zacht zijn voor jezelf is geen zwakte, maar een daad van kracht, zeker in een wereld die vrouwen vaak al hard beoordeelt.
Wees lief voor jezelf ❤️
15/09/2025
🧩 Perfectionisme en zelfbeeld
Soms stellen we uit omdat we bang zijn dat ons werk niet goed genoeg zal zijn. Die angst kan diep geworteld zijn in hoe we vroeger bevestiging of afwijzing kregen.
In een schaamtecultuur of in een hiërarchisch systeem kan falen zelfs als gevaarlijk hebben gevoeld.
🧡 Tip: Weten dat je dit niet “nu” hebt bedacht, maar dat het sporen draagt van vroeger uit je opvoeding en soms zelfs uit je generatielijn, helpt om milder voor jezelf te zijn.
Dit geeft heel veel vrijheid👍🏼
15/09/2025
💡 Uitstelgedrag en emotie-regulatie
Uitstelgedrag gaat vaak niet over luiheid, maar over het vermijden van gevoelens die te zwaar lijken.
Angst om te falen, schaamte, of spanning door oude wonden maken dat we “even iets anders gaan doen”.
Het is een manier van ons systeem om ons te beschermen. Maar bescherming kan ook gevangen zetten.
🧡 Tip: Herkennen wát je voelt is de eerste stap naar vrijheid.
12/07/2025
🟠 BELANGRIJK BERICHT VOOR SLACHTOFFERS VAN GEESTELIJK GEWELD EN MISBRUIK IN DE KERK / SEKTE
Lieve mensen,
Heb jij psychisch, geestelijk of lichamelijk geweld meegemaakt in een kerk of religieuze gemeenschap? Ben je onder druk gezet, gemanipuleerd of gedwongen tot dingen die je niet wilde?
Je bent niet alleen. Veel mensen dragen deze ervaringen in stilte, uit schaamte of angst. Maar juist door zelf te spreken en te melden, kunnen we verandering brengen.
💥 Hoe meer mensen individueel melden, hoe groter de kans op onderzoek en actie. Instanties zoals de politie en de Arbeidsinspectie kijken naar het aantal meldingen en naar de ernst van de situatie. Hoe meer signalen, hoe sneller ze kunnen ingrijpen.
✅ Wat kun jij doen?
Maak je eigen melding, ook als je denkt dat anderen dit al hebben gedaan.
Verzamel zoveel mogelijk bewijs: berichten, e-mails, datums, notities, foto’s.
Weet dat je ook anoniem kunt melden.
📍 Waar kun je terecht?
👮 Politie (0900-8844) – voor strafbare feiten zoals mishandeling, dreiging of seksueel misbruik.
🟠 Arbeidsinspectie – voor onveilige werksituaties en geestelijke druk, ook voor vrijwilligers: Meld hier.
💬 Slachtofferhulp Nederland (0900-0101) – voor hulp, advies en ondersteuning.
Laten we elkaar steunen, elkaar aanmoedigen en niet langer zwijgen. Samen maken we patronen zichtbaar en voorkomen we dat anderen hetzelfde overkomt. 💙
🙏 Je verhaal mag gehoord worden. Je bent niet alleen.
Lisa Darouri
Ervaringsdeskundige