08/01/2026
KASHI NA 5. YAR AIKI GIDA
Safiya ta dawo a Badawa Layout da tsarin da aka saba. Gida ya ci gaba da tafiya kamar kullum. Share-share. Girki. Umarnin da ake bayarwa cikin shiru. A zahiri, kamar babu abin da ya canza. Amma a ciki, tashin hankali ya zauna kamar kura.
Zainab ta kara nisanta kanta. Tana guje wa hanyoyi idan Aminu yana kusa. Tana bin hanyoyin baya. Tana saurin kammala aiki. Tana rage magana. Ta tuna kalaman Hajiya Binta. Ta tuna matsayinta.
Aminu ya lura da wannan tazara. Ya lura yadda take ɓacewa idan ya shiga ɗaki. Yadda amsoshinta s**a zama gajeru. Yadda ba ta daga kai. Wannan ya dame shi.
Wata rana da rana, abokansa s**a zo kamar yadda aka saba. Motoci. Kiɗa. Dariya. Zainab ta zauna a ciki. Ta maida hankali kan aikinta. Ba ta leka waje ba. Ba ta saurara ba.
Daga baya, Aminu ya same ta tana wanke faranti.
“Kina guje mini,” ya ce.
“Ina guje wa matsala,” ta amsa.
Ya yi shiru. Amsar ta ba shi mamaki.
“Ba ni ne matsala ba,” ya ce.
Ta daga kai karo ɗaya kacal. “Matsala ba ta sanar da kanta.”
Bai sake magana ba. Ya juya ya tafi.
Da yamma, Hajiya Binta ta kira Zainab gefe. Muryarta a ƙasa take.
“Ina kallo,” ta ce. “Kada alheri ya ruɗe ki. Wannan gida yana da dokoki.”
“Eh, Hajiya,” Zainab ta amsa.
A daren nan, Aminu ya zauna shi kaɗai a ɗakinsa. Babu kiɗa. Babu kira. Ya yi tunani a kan yarinyar da ke magana kaɗan kuma take tsoro sosai. A karo na farko, ya ji akwai iyaka da ba zai iya ketawa cikin sauƙi ba.
A cikin Gidan Alhaji Dantana, ana zana layuka. Wasu domin kariya. Wasu kuma domin gwaji.
Labarin ya ci gaba.
