ГЭР Бүлдээ Төвлөрцгөөе

Хѳлѳг сүйрэхэд нөхөр нь гэнэт эхнэрээ

түлхээд завь руу авиран гарчээ.

Багш нь сүйрсэн хөлгийн тухай түүх өгүүлж байлаа. “Хөлөгт гэр бүлийн хос аялж явсан агаад аврах завь руу хүрч чадсан ч тэнд ганц хүн л багтах зай байжээ. Нөхөр нь гэнэт эхнэрээ түлхээд өөрөө завинд авиран гарч чаджээ. Энэ үед эхнэр нь нөхөртөө хандан сүүлчийн удаа хашгирчээ”.

Багш яриагаа таслаад асуулт асуув. “Та нар юу гэж хэлсэн гэж бодож байна вэ?”.

Ихэнх хүүхдүүд “Би чамайг үзэн ядаж байна”, эсвэл “Би ямар сохор байж вэ” гэсэн өгүүлбэр дээр санал нэгдэж байв. Энэ үед чимээгүй суух охинд багш анхаарлаа хандуулав.

“Чи юу гэж бодож байна вэ. Ямар үг хэлсэн бол?”.

“Миний бодлоор тэр эмэгтэй – Бидний хүүхдийг сайн харж хандаарай гэсэн байх”.

Багш нь гайхав. Чи энэ түүхийг өмнө нь сонссон юм уу?.

“Үгүй ээ, зүгээр л миний ээж нас барахын өмнө миний аавд хэлсэн үг юм аа”.

Багшийн нүдэнд нулимс гүйлгэнэж аяархан дуугаар “Яг зөв” гэж хэлэв.

Онгоц живж, завин дээр амьд үлдсэн залуу гэртээ харьж охиноо ганцаараа өсгөсөн гэдэг. Олон жилийн дараа аав нь нас барсаны дараа охин нь үлдсэн эд юмсыг янзалж байгаад аавынхаа тэмдэглэлийг олжээ.

“Түүний минь онош маш хүнд, ямар ч найдваргүй гэдгийг бид аялалд явахаасаа өмнө мэдсэн байсан. Түүнд амьдрах хугацаа бараг үлдээгүй байсан. Бурхан минь, би түүний оронд живэхийг ямар их хүссэн гээч. Гэвч би охиныхоо төлөө чадаагүй юм. Би түүнийг далай дунд орхихоос өөр арга байгаагүй”.

Түүх ингэж дуусчээ. Хүүхдүүд нам гүм сууна. Багш нь хүүхдүүдийн нүдэнд сэтгэлийн хөдлөл олж харж, сайн үйлийн ард тэр бүр сайн үйлдэл байдаггүйг, муу үйл бүрийн ард урвалт бас байдаггүйг тэд ойлгосон нь илт байлаа. Тиймээс хэзээ ч хүнийг өнгөц дүгнэж болохгүй. Бид хүний тухай маш олон зүйлийг мэдэхгүй ч байж болно......

Сору

🏆 АМЖИЛТ ГЭЖ ЮУ ВЭ?

Нэг хожил уу?
Нэг алтан медаль уу?
Эсвэл нэг тэмцээнд түрүүлэх үү?

Амжилт гэдэг үүнээс хамаагүй өргөн хүрээтэй том ойлголт.

Жинхэнэ амжилт гэдэг:
▪︎ Зөвхөн ялалт биш
▪︎ Хүн болж төлөвших процесс
▪︎ Ёс зүй
▪︎ Зөв хандлага
▪︎ Сахилга бат
▪︎ Өрсөлдөгчөө хүндлэх хүндлэл
▪︎ Талбайд биеэ авч яваа байдал
▪︎ Өчигдрийн өөрөөсөө илүү хөгжиж чадсан өнөөдрийн би
▪︎ Багийнхаа төлөө зүтгэх зүтгэл
▪︎ Ялахдаа даруу, ялагдахдаа тэвчээртэй байх
▪︎ Ялагдсан ч нэр төртэй үлдэх чадвар юм... /copy/

Орой 11 цаг.

10-р ангийн нэг хүү ширээний ард сууж байлаа.
Ном нь нээлттэй.
Гэхдээ гар нь утсан дээр.

Ээж нь чимээгүй орж ирээд асуув.

– Хичээлээ хийж байна уу?
– Тийм ээ… удахгүй хийнэ.

Ээж нь инээгээд ширээний хажууд суув.

– Миний хүү бизнес хийнэ гэж ярьдаг биз дээ?
– Тийм. Том бизнес хийнэ. Мөнгөтэй болно.

Ээж нь номыг нь зөөлөн хаагаад ингэж хэлэв.

– Хүү минь, 40 минут сууж хичээлээ хийж чадахгүй хүн 4 жил сууж бизнес босгодоггүй юм.

Чимээгүй болов.

– Бизнес гэдэг санаа биш.
– Бизнес гэдэг сахилга бат.
– Амжилт гэдэг аз биш.
– Өдөр бүр хийдэг жижиг зуршил.

Хичээл бол зүгээр дүн авах зүйл биш.

Энэ бол:
• өөрийгөө захирах дасгал
• төвлөрч сурах сургалт
• ирээдүйд мөнгө олдог тархи бэлтгэх процесс

Өнөөдөр номоо нээгээд сууж сурсан хүүхэд
маргааш ажлаа хийж сурна.

Ажлаа хийж сурсан хүүхэд
дараа нь бизнес босгоно.

Бизнес босгосон хүүхэд
гэр бүлээ, эцэг эхээ, улсаа авч явна.

Харин хичээлээ хийж чаддаггүй хүүхэд
том мөрөөдөл ярьж л үлддэг.

Эцэг эхчүүд ээ,
хүүхдэдээ ганц зүйл л ойлгуул.

“Чи одоо хичээлээ хийж байгаа нь дүнгийн төлөө биш.
Ирээдүйд өөрийгөө ялах чадварын төлөө.”

ЕБС-ийн сурагчдаа,

Одоо л сахилга бат сурдаг нас.
Одоо л сууж сурдаг нас.
Одоо л ирээдүйгээ барьж авдаг нас.

Өнөөдөр утсаа тавь.
Номоо нээ.
40 минут төвлөр.

Маргааш чи өөр хүн болно.
Copy

https://www.facebook.com/share/p/1CxeDeLYdK/?mibextid=wwXIfr

ХҮҮХДЭЭ НОМ УНШДАГ БОЛГОХ 30 ХОНОГИЙН ТӨЛӨВЛӨГӨӨ
Энэ гарын авлага хэнд зориулагдсан бэ?
1–5 ангийн хүүхэдтэй эцэг эхэд болон “Хүүхдээ номд дуртай болгох” шийдэл хайж буй хүмүүст

Гарын авлагын эцэг эхэд өгөх бяцхан зөвлөмж хэсгээс:
Унших дадал гэж юу вэ?
Унших дадал нь “ном унших чадвар” биш, номтой холбоотой эерэг мэдрэмж юм.
Унших дадал = аюулгүй мэдрэмж + сонирхол + давтагдах эерэг туршлага юм.

“Унш гэж шахахгүй” гэдэг нь юу гэсэн үг вэ?
Эцэг эх үүнийг хамгийн их андуурдаг.
Шахахгүй орхих биш
Шахахгүй хариуцлагагүй байх ч биш
Шахахгүй байх = зөв орчин бүрдүүлэх + зөв дохио өгөх юм.

Жишээ нь: Буруу харилцаа “10 минут унш”, зөв харилцаа “Хэд хэдэн (3-5) зурагтай номын хавтас үзүүл!” Асуулт нь Ямар зураг таалагдав? миний хүүд (охинд) гэж асуу.
Таалагдсан, сонгосон зурагтай номыг нь сонирхоод үзэх үү? хоёулаа гээд хамтдаа хуудсыг нь
эргүүл зургийн үз, хоорондоо номын зургийн тухай ярилц.
Хүүхдийн тань сонирхол татвал цааш таны шахалтгүй уншина.
Уншихгүй байсан ч та битгий шантраарай.
Энэ бол амжилттай эхлэлийн нэг л арга юм.

Энэ төлөвлөгөө танд яаж туслах вэ?
Энэ нь бол онол биш:
30 хоног = өдөрт 10-20 минут зарцуулна.
Ном уншихыг дасгал биш, зан үйл болгоно.

Энэхүү төлөвлөгөө PDF хэлбэрээр байгаа бөгөөд та захиалахыг хүсвэл "30" гэж бичээрэй.
Үнэ 9000 төгрөг

"Хүүхэд хаан биш, Хүн байх ёстой": Японы хүмүүжлийн хатуу бөгөөд зөөлөн үнэн

Бидний монголчууд үр хүүхдээ "Миний хүү хаан, миний охин гүнж" гэж өргөмжлөн, тэдний өмнөх бүх саадыг цэвэрлэж, өмнүүр нь орж бүхнийг нь хийж, алдаа дутагдалыг нь хаацайлж өмгөөлсөөр байгаад "Сэтгэлийн дархлаагүй", бие даах чадваргүй нэгнийг бэлтгээд байгаа юм биш биз?

Япон үндэстний хүчирхэг байгаагийн нууц нь ердөө л ген эсвэл аз биш. Энэ бол ерөөсөө л ХҮМҮҮЖИЛ. Тэнд хүүхдийг зөвхөн өндөр дүн, авьяас чадвараар нь дүгнэдэггүй. Харин сахилга бат, даруу зан, уйгагүй хөдөлмөрийг өдөр бүр тархинд нь "шилбүүрдэж" суулгадаг.

1. Авьяас бол зөвхөн "түүхий эд"
Багаас нь тэдэнд ганцхан үнэнийг яс зангидтал ойлгуулдаг: "Хичээл зүтгэлгүй авьяас бол юу ч биш." Жинхэнэ амжилт зөвхөн тууштай байдал, тэвчээрээс ирдэг гэдгийг тэд мэддэг. Бид хүүхдээ "Миний хүү ухаантай юм чинь зүгээр" гэж хөөсрүүлдэг бол тэд "Миний хүү хичээсэн учраас чадлаа" гэж хөдөлмөрийг нь үнэлдэг.

2. "Бие даалгах" бол хамгийн том хайр
Японд 6 настай жаал ганцаараа замаар гарч, автобусанд суугаад сургуульдаа явахыг хараад хэн ч гайхдаггүй. Энэ нь эцэг эх нь хайргүйдээ биш, харин хүүхдээ "Амьдралд бэлтгэж" байгаа хэлбэр юм.

Тэд хүүхдийнхээ өмнөөс гэрийн даалгаврыг нь хийдэггүй.

Тэд хүүхдийнхээ алдааг бусдаас өмгөөлж, "Багш нь буруутай, найз нь буруутай" гэж хэлдэггүй.

Тэд хүүхдийнхээ хажууд байх боловч: "Энэ бол чиний амьдрал, чиний хариуцлага" гэдгийг үйлдлээрээ харуулдаг.

3. Сургууль бол "Эрдмийн өргөө" биш, "Хүмүүн болох газар"
Японы ихэнх сургуульд цэвэрлэгч үйлчлэгч байдаггүйг та мэдэх үү? Сурагчид өөрсдөө ангиа цэвэрлэж, шалаа угааж, бүр бие засах газраа ч зүлгэдэг.
Яагаад гэвэл: Боловсрол гэдэг зөвхөн математик, физик биш. Энэ бол бусдыг хүндэтгэх, хамт олонч байх, даруу зан юм. Хүүхдийг "хаан" мэт эрхлүүлэх нь түүнийг нийгмээс тусгаарладаг бол, бусдад туслах, орчноо цэвэрлэх нь түүнд дотоод сэтгэлийн асар их тэнхээ өгдөг.

Монгол эцэг эхчүүдийн анхааралд:
Хэрэв та хүүхдээ ирээдүйд хэн нэгний гар харахгүй, өөрийнхөө гэрлээр гэрэлтэх хүчирхэг нэгэн болгохыг хүсвэл:

Сахилга батыг "Зовлон" гэж бүү хараарай: Хүссэнээ хийх нь эрх чөлөө биш, хийх ёстой зүйлээ хийх чадвар бол хамгийн том эрх чөлөө юм.

Хүүхдээ бүтэлгүйтлээс бүү "авраарай": Тэр унах ёстой, тэр алдах ёстой. Алдаж байж "дархлаа" тогтоно. Бүх зүйлийг нь бэлдээд өгчихвөл тэр амьдралын шуурганд анхны алхмаараа л сөхөрнө.

Зөвхөн математик биш "Хүн чанар" заа: Тэвчээр, сониуч зан, бусдыг хүндэтгэх сэтгэлгүй "онц" сурлагатан бол ердөө л мэдээлэл хадгалах "диск" юм.

Хүүхдийн тань авсан "А" дүн, авсан сертификат гэрчилгээ хэсэгхэн зуурын бахархал. Харин хүүхдийн тань эзэмшсэн "Сахилга бат, ёс суртахуун, бие даасан байдал" бол түүний насан туршийн хамгаалалт, хэзээ ч дундаршгүй баялаг юм.

🍽️ “Таваг угаах дургүй хүүхэд, дэлхий надад өртэй гэж боддог том хүн болдог”

Гэхдээ энэ зүгээр л нэг аяга тавагны тухай биш юм шүү. Энэ бол хандлагын тухай.

“Надаас өөр хүн хийчихнэ” гэсэн
аюултай сэтгэлгээний тухай.

👇🏻Өөрийнхөө хувцсыг шалан дээр хаяад,
ээж нь цэвэрлэж, угааж, эвхэж өгнө гэж
хүлээдэг 11 настай хүүхэд тэр хариуцлагаас зугтахыг сурч байна. Миний асуудлыг өөр хүн шийднэ” гэж итгэж бусдад нялзааж сурч байгаа хэрэг.

👇🏻Тэгээд тэр том болно.
Бүх зүйлд буруутан хайдаг том хүн болно.

“Засгийн газар…”
“Азгүйтэл…”
“Систем…” гээд шүүмжлэх, алдаа буруугаа чихих бүхнийг л хайна.
“Амьдрал шударга биш” гэж гомдоллоно.

Гэвч тэр юу хийх ёстойгоо мартчихсан байдаг нь :

🤭 өөрөө юу ч хийгээгүйгээ мартчихсан байдаг.

Хүмүүжил лекцээр бий болдоггүй.
Өдөр тутмын жижиг зүйл дээр бий болдог:
• Өөрийнхөө зүйлийг өөрөө хариуцах
• Хогоо гаргах
• Бусдын хил хязгаарыг хүндлэх гэх мэт хэдэн энгийн хэрнэ чухал хэдэн хандлага бий.

👉 Эндээс л
хариуцлага
талархал
жинхэнэ хүндлэл төрдөг.

Хэрвээ хүн гэртээ
өөрийн хувь нэмрийг оруулж сураагүй бол

👉 тэр хэзээ ч
найдвартай хань,эсвэл хэн нэгэн болж чадахгүй.

👉 байгаа зүйлээ ч үнэлж сурахгүй.

Хариуцлагатай хүүхэд өсгөх
хэцүү. Гэхдээ

👉 бүх зүйл бэлэн байх ёстой гэж боддог хүүхэд өсгөх…ээдээ

👉 тэр бол жинхэнэ сүйрэл.

Хэрвээ чи хүүхэд хүмүүжүүлж байгаа бол

👉 Түүнийг “хэрэгтэй” нэгэн байлгаж сурга.

Хэрвээ энэ түүхэн доторх
“хүүхэд” нь чи өөрөө бол

👉 Нэг зүйлийг ойлго:

❌ Ээж чинь үйлчлэгч биш
❌ Танай гэр зочид буудал биш

👉 Чи гэр бүлийн нэг хэсэг. Тэгэхээр

👉 Бос
👉 Хий
👉 Өөрийнхөө үүргийг биелүүл

💛 Хариуцлага бол дарамт биш юм. Харин ч
жинхэнэ хүн болж төлөвших эхлэл, суралцаж явах хичээл тань юм шүү.

#Эзэгтэй #блог

Сургамжит өгүүлэл

Нэг эмэгтэй өглөө бүр хоёр талх барьдаг байв. Нэгийг нь гэр бүлийнхэндээ, нөгөөг нь санамсаргүй өнгөрөх хүнд зориулж илүү хийдэг байлаа. Тэр илүү талхаа цонхны тавцан дээр тавьдаг бөгөөд хажуугаар нь өнгөрсөн хэн ч авч болдог байв.

Өдөр бүр талхаа тавихдаа эмэгтэй гэрээсээ, илүү сайхан амьдрал хайхаар явсан хүүгийнхээ төлөө залбирдаг байлаа. Олон сар өнгөрөхөд эх нь хүүгийнхээ тухай ямар ч мэдээ сонсоогүй бөгөөд түүнийг эсэн мэнд эргэж ирээсэй гэж үргэлж залбирч байв.

Удалгүй тэр, нэг бөгтөр өвгөн өдөр бүр ирж нөгөө талхыг нь авч байгааг анзаарав. Гэхдээ тэр талархлын үг хэлэхийн оронд зөвхөн ингэж бувтнадаг байлаа.

— “Таны хийсэн муу зүйл тантай үлдэнэ, харин хийсэн сайн зүйл танд буцаж ирнэ!” — гэж хэлээд цааш явна.

Ингээд өдөр бүр энэ байдал давтагдав. Талархлын үгийг сонсож дассан эмэгтэй өөрийгөө хууртагдсан мэтээр мэдэрч байлаа.

Нэг өдөр тэр ихэд уурлаж, энэ бүхнийг дуусгахаар шийдэв.

“Би энэ муухай бөгтөрөөс сална!” гэж тэр өөртөө хэлээд хоёр дахь талхандаа хор хийлээ.

Гэвч цонхон дээр тавих гэж байхдаа гар нь чичирч эхлэв.

“Би юу хийж байна аа?” гэж бодоод тэр даруй хортой талхаа гал руу шидэж, өөр шинэ талх хийж цонхон дээр тавив.

Өнөөх бөгтөр өвгөн урьдын адил ирж талхыг авч, үргэлжийн үгээ бувтнав.

— “Таны хийсэн муу зүйл тантай үлдэнэ, харин хийсэн сайн зүйл танд буцаж ирнэ!” — гэж хэлээд эмэгтэйн сэтгэл дотор юу болж байгааг мэдэлгүй цааш явлаа.

Тэр орой хэн нэгэн хаалга тогшив. Эмэгтэй хаалгаа нээтэл босгон дээр хүү нь зогсож байлаа. Тэр аймшигтай харагдаж байв: өлссөн, туранхай, сул дорой, уранхай хувцастай.

— Ээж ээ, би энд ирсэн нь жинхэнэ гайхамшиг!
Би гэрээсээ ердөө нэг милийн зайд байсан ч маш их өлсөж ухаан алдсан. Магадгүй би үхэх байсан байх. Гэтэл яг тэр үед нэг бөгтөр өвгөн өнгөрч яваад намайг маш их өрөвдөн, надад өөрт байсан бүтэн талхаа өгсөн. Тэр “Энэ бол миний бүтэн өдрийн ганц хоол минь, гэхдээ чи надаас залуу, чамд энэ хэрэгтэй” гэж хэлсэн.

Ээж нь энэ үгийг сонсоод царай нь цайж, унахгүйн тулд хаалгаа түшив. Тэр өглөө хор хийсэн талхаа саналаа. Хэрвээ тэр талхаа галд шатаагаагүй бол өөрийнх нь хүү идэж үхэх байсан!

Тэр үед эмэгтэй бөгтөр өвгөний үгийн утгыг жинхэнэ утгаар нь ойлгов.

“Таны хийсэн муу зүйл тантай үлдэнэ, харин хийсэн сайн зүйл танд буцаж ирнэ.”

Таныг хэн ч үнэлэхгүй байсан ч гэсэн сайн үйл хийхийг үргэлж хичээгээрэй.

Эх сурвалж: Энхбор Дуулга

2026.03.16

Яасан үнэн юм бичээ вэ?
Хүү ааваасаа ингэж асуужээ: Та нар урьд нь
интернетгүй,
компьютергүй,
зурагт байхгүй,
агааржуулагчгүй,
гар утас үгүй
байхад яаж амьдарч байсан бэ?
Аав нь хариулав:
Залбирах юмгүй,
өрөвдөх сэтгэлгүй,
нэр төрийн тухай ойлголт байхгүй,
бусдыг хүндэтгэхгүй,
ичих нүүр байхгүй,
даруу занг мэдэхгүй,
ном уншихгүйгээр
танай үеийнхэн яаж амьдарч байна, тэгж л амьдарч ирсэн юм.
Бид, 1945-1980 оны хооронд төрсөн хүмүүс - адислагдсан хүмүүс шүү дээ.
Бидний амьдрал гэрч болно:
-Дугуй унахдаа бид хэзээ ч дуулга өмсдөггүй байв.
-Сургуулийн эхний өдрөөс л бид ганцаараа сургуульдаа явахаас айдаггүй байсан.
-Хичээл тарсны дараа бид нар жаргах хүртэл тоглодог байсан.
-Бид үд болтол хэзээ ч телевизор үздэггүй байв.
-Бид интернетийн найзуудтай биш, харин жинхэнэ найзуудтайгаа тоглодог байсан.
-Цангахдаа савласан ус биш, цоргоны ус уудаг байлаа.
-Дөрвөн найзтайгаа нэг аяганаас жүүс хувааж уудаг байсан ч бид нэг их өвдөлгүй өссөн юм.
-Манай эцэг эхчүүд биднийг дотоодод үйлдвэрлэсэн хямд эмээр юм уу, эсвэл уламжлалт анагаах ухааны тусламжтайгаар эмчилж байсан.
-Манай эцэг эхчүүд баян байгаагүй. Тэд бидэнд хайраа өгч, материаллаг зүйлийг бус, оюун санааг үнэлэхийг сургаж, шударга, үнэнч, хүндэтгэлтэй, шаргуу хөдөлмөрлөдөг жинхэнэ хүний ​​ үнэт зүйлсийн талаархи ойлголтыг бидэнд суулгасан юм.
-Бид өдөр бүр талх, элсэн чихэр, масло, боорцог, төмс иддэг байсан ч хэзээ ч таргалдаггүй байв.
-Бид өөрсдийнхөө тоглоомыг өөрсдөө бүтээж, оёж эсгэж, хөрөөдөж, харуулдаж, зүлгүүрдсэний дараа будаж шунхдаад тоглодог байлаа.
-Бид үргэлж тоглоом, номоо найзуудтайгаа харамгүй хуваалцдаг байсан.
-Бидэнд гар утас, DVD, play station, XBox, видео тоглоом, компьютер, интернет сүлжээ гэж байсангүй ээ. Гэхдээ бид жинхэнэ найз нөхөдтэй байсан юм.
-Бид найзынхаа гэрт урилгагүй зочилж очдог, биднийг энгийн бөгөөд даруухан хоолоор дайлдаг байлаа.
-Бидний дурсамж хар, цагаан гэрэл зургуудад байсан боловч гэрэл гэгээтэй, өнгөлөг байсан юм. Бид гэр бүлийн цомгоо дуртайяа үзэж, өвөг дээдсийнхээ хөргийг хүндэтгэлтэй хадгалдаг байв.
-Бидний үед номыг хог руу хаядаггүй байв, ном авахын тулд урт дараалалд зогсоод дараа нь шунахайран уншдаг байсан юм.
-Бид хувийн амьдралаа бусдын өмнө гаргаж тавьж байсангүй. Та бүхний адил Инстаграм дээр амьдралаа гайхуулж, олон нийтийн мэдээллийн хэрэгслээр гэр бүлийнхээ нууцыг дэлгэж, бусдын амьдралыг ийм онгодтойгоор хэлэлцэж байгаагүй юм.
Бид бол өвөрмөц бөгөөд бусдыг ойлгодог үеийнхэн, бид эцэг эхийнхээ үгийг сонсдог сүүлчийн үеийнхэн билээ.
Үүнээс гадна бид хүүхдүүдээ сонсдог анхны бөгөөд эцсийн үеийнхэн.
Мөн бид та нараас илүү ухаалаг бөгөөд та нарт туслахыг хичээж л байна.
Бид бол устаж алга болж байгаа үүлдэр!
Биднийг үхэж алга болохоос өмнө!!!
Биднээр бахад!
Биднээс суралц!
Биднийг үнэл!

Өнөөдөр гэрт буян тогтох, сэтгэлд гэрэл асах БИТҮҮНИЙ ӨДӨР.

Битүүний өдөр бол ирэх жилийн өнгийг тодорхойлдог гэгээн өдөр.
Өвөг дээдэс маань энэ өдөр амнаас гарах үг бүрээ цэгнэж, сэтгэлдээ зөв бодол тээж, элбэг дүүрэн битүүлэхийг захисан байдаг билээ.

​Айл хэсэхгүй, гэртээ буян тогтооё.
Амьтан гомдоохгүй, энэрэл хайр түгээе.
Хэрүүл маргаангүй, эв эеийг хичээе.

​Сэтгэл санаа амар, гэр орон төвшин, ирэх жилийн заяа төгс байх болтугай!
Монгол түмэн минь ёс заншлаа дээдэлж, ирж буй шинэ ондоо сайн бүхнийг дуудан битүүлцгээе.

#МонголЁс #ЦагаанСар #Битүүн #Уламжлал