Hein Man Aung

သင်္ချာသင်္ကေတများနှင့် လူလောကအကြောင်း အပိုင်း(၁)
တရားခြင်း (သို့) အမှန် (☑️)
---------------------------
ယနေ့လူငယ်တွေ "အမှန်တရား" နောက်ကိုလိုက်ကြတယ်။ သဘောအရမ်းကျတယ်။ ဂုဏ်လည်းဂုဏ်ယူတယ်။ အမြဲတမ်းမှန်ကန် သော "စစ်မှန်သောတရား" သည်မရှိဘူး။ တစ်ခါတစ်ရံမှာ အမှန်တရားများသည် ပျောက်ကွယ်နေတတ်ကြတယ်။ အသုံးချခြင်းအားဖြင့် တိုက်ရိုက်ထိခိုက်ခံရတတ်ကြတယ်။ ဒါကြောင့် "အမှန်တရား" နောက်ကိုလိုက်ရင် ကြာရှည်တယ်။ နှစ်ဖြင့်ချီပြီးကြာရှည်တတ်တယ်။ ဒါကြောင့် လူငယ်တွေ "စစ်မှန်သောတရား" ကို အရင်လုပ်ကြဖို့ အကြံပြုချင်တယ်။ ငါတို့ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရားတောင် တရားထူးတရားမြတ်တွေရဖို့ ၄ အင်္သချေ နှင် ကမ္ဘာတစ်သိန်း ဖြတ်သန်းလာခဲ့ရတယ်။ အမှန်တရားကို ရှာမယ်ဆိုရင်တော့ "ဒုက္ခ" ကိုတွေ့မှာအမှန်ပဲ။
မတရားခြင်း (သို့) အမှား (❌)
------------------------
အမြဲမှားသော "အမှားသံသရာ" ဆိုတာလည်းမရှိပါဘူး။ အမြဲတမ်းမမှားနိုင်ဘူး။ ဘာလို့လည်းဆိုတော့ "လူ့ပတ်ဝန်းကျင်" က အမျိုးမျိုးပြောင်းလဲနေကြတယ်။ အမှားဆိုတာ တစ်ချိန်ချိန်တော့ ရပ်တန့်သွားမှာပါ။ အမှန်တရားကသာ လည်ပတ်ရိုးထုံးစံရှိပြီး... "အမှားသံသရာ" ဆိုတာတော့ လည်ပတ်ရိုးထုံးစံ ရှားပါးပါတယ်။ "မတရားမှုဆိုတာ" ပျောက်ကွယ်စမြဲပါ...တစ်နေ့တစ်ချိန် ပေါ်လာစမြဲပါ...
ဘာလို့သူပေါ်လာရတာလည်း...ဆိုတော့...အမှန်တရားဆိုတာ ပျောက်ကွယ်ရိုးထုံးစံမရှိလို့...အမှန်ဆိုတဲ့သံသရာက လည်ပတ်နေလို့...အမှန်တရားနဲ့ပြန်တွေ့ပြီး ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ကြလို့......ပေါ်လာတာလို့ ပြောချင်တာပါ။
ရေးသားသူ_ဦးဟိန်းမာန်အောင် (လူငယ်များဆီသို့)

ဒီနေ့အောင်မြင့်ချင်တဲ့ လူငယ်များအတွက် (သို့) အဖွဲ့အစည်းအတွက် (သို့) နိုင်ငံအတွက် မနေ့က အစည်းအဝေးတစ်ခုကျလာတဲ့ စကားလုံးတစ်ခုဖြစ်တဲ့ "ဆင်ခြေဆိုတာမရှိဘူး" ကို လူငယ်များအတွက် ယနေ့နိုင်ငံတော်အတွက် မိမိဘဝကတွေ့ကြုံမှုများအရ ရေးသားဖော်ပြလိုက်ပါတယ်...
ရာထူးနှင့် ခေါင်းဆောင်
----------------------
ရာထူးရှိတိုင်း ခေါင်းဆောင်မဟုတ်ဘူးဆိုတာ "လူတိုင်းသိကြပေမယ့်" ကြီးမားတဲ့ရာထူးတွေရတိုင်း "ခေါင်းဆောင်" ဖြစ်လာတာတော့မဟုတ်ကြဘူး။ အဓိက ဘာကွာတာလည်း? ရာထူးဆိုတာ "တာဝန်ယူမှု၊ တာဝန်ခံမှု" အဆင့်တစ်ခုထိသာ ဖြစ်တယ်။
-------------------------------------------------------------------------
ခေါင်းဆောင်ဆိုတာ ကြတော့ အားလုံးကို " တာဝန်ယူ၊ တာဝန်ခံ" ရတဲ့အပြင် သူက ကိစ္စတိုင်းအတွက် ရှောင်လွှဲလို့မရဘူး။ သူက အရာရာတိုင်းကို "လက်လွှတ်ချလိုက်လို့" မရဘူး။
--------------------------------------------------------------------------
ဒါကြောင့် ခေါင်းဆောင်ဆိုတာ အရာရာတိုင်းအတွက် "ဆင်ခြေပေးလို့မရဘူး"။ "ဆင်ခြေဆိုတာမရှိဘူး"။ သူက ပစ္စုပ္ပန်၊ အနာဂတ်နှင့် သမိုင်းရဲ့တရားခံပဲ။
The leader "can not give an excuse" for everything. "There is no excuse" He is the culprit of the present; future and history.

ဒီလိုပဲ အောင်မြင်ချင်တဲ့လူငယ်တိုင်းသိထားရမှာက အကြောင်းကိစ္စတိုင်းကို "ဆင်ခြင်ပေး လို့မရဘူး"။
ရေးသားသူ_ ဦးဟိန်းမာန်အောင် (လူငယ်များဆီသို့)

ဒီနေ့ သင်တန်းတစ်ခုပို့ချရင်း လူငယ်ဘဝမှာ"အမှားပေါင်းသောင်းခြောက် ထောင်" ဖြင့်ဆောင်ရွက်ရင်း.... လုပ်ငန်းထဲမှာ " မှန်နေတယ်လို့ယူဆတာတွေကို မှားနေတယ်" ဆိုတဲ့အမြင်ဖြင့် အတွေ့အကြုံတွေကို ယခုအချိန်အထိ ရပ်တည်ကြိုးစားနေခဲ့တယ်။ ဒီလိုနဲ့ ဘဝကို ဖြတ်ကျော်ကြရမည့်လူငယ်တွေအနေနဲ့....မိမိဘယ်လိုလမ်းကို လျှောက်ခဲ့သလည်းမေးရင်တော့....
"ကျွန်တော် မိုက်ရူးရဲဆန်သောလမ်းကို လျှောက်ခဲ့တယ်။ ဘယ်နှစ်ပိုင်းကွဲသွားလည်း? "မှားတာတွေနှင့် မှန်တာတွေ" ကွဲပြားစွာတွေ့ကြုံခဲ့ရတယ်။ လူငယ်တွေ "အမှား" ကိုမကြောက်ဖို့လိုအပ်တယ်။ "မှားများမှားသွားရင်" ဆိုတဲ့ ယူဆချက်တွေကို ဖျောက်ဖျက်ဖို့လိုတယ်။
ဒါဆိုရင် သင် "ဘယ်လို့မမှားသင့်သလည်း"။ ဒီလိုတော့မမှားသင့်ဖူးလို့ အကြံပြုတင်ပြလိုတယ်...
-------------------------------------------------------------------------
၁/ အကျင့်စာရိတ္တမမှားစေနဲ့

သင်ရှေးကုသိုလ်ကြောင့်သာ တောက်ပြောင်ကောင်းတောက်ပြောင်နေလိမ့်မယ်။ သင်ဘယ်တော့မှ "လူလျာဝင်" မယ့်လူ ဖြစ်လာမှာမဟုတ်တော့ဘူး။
-------------------------------------------------------------------------
၂/ "အမှားတစ်ခုတည်း" ကို "ထပ်ခါထပ်ခါ" မမှားနဲ့...အမှားအများကြီး မဖြစ်စေနဲ့
ဒီလိုဖြစ်လာရင်တော့ သင့်ကို "သင့်အလုပ်နှင့် သင့်ကောင်းမွန်တဲ့ပတ်ဝန်းကျင် တွေက သင်ကိုစွန့်ပယ်လာလိမ့်မယ်။
------------------------------------------------------------------------
၃/ အမှားကို ကာလကြာရှည်စွာ မမှားစေနဲ့
အမှားကာလကြာလာတော့.. ကြာလာတဲ့အခါမှာ "လူပျက်" ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ သင့်ဘဝပါပျက်ဆီးလာလိမ့်မယ်လို့ပြောချင်တာ။
ဒါကြောင့် လူငယ်တွေ မှားလို့တော့ရတယ်...ဖော်ပြပါ (၃) ချက်ကို မမှားကြစေဖို့ရေးသားရင်း..
Mistakes are a part of being human. Appreciate your mistakes for what they are: precious life lessons that can only be learned the hard way. Unless it's a fatal mistake, which, at least, others can learn from.
Al Franken
ရေးသားသူ_ဦးဟိန်းမာန်အောင် (လူငယ်များဆီသို့)

ယနေ့ဖြစ်ပျက်နေသည့် နိုင်ငံ့အရေး"မှ ပညာရေးဆီသို့ (အပိုင်း_၅)
--------------------------------------------------------------------------
From the current political situation to "Education" (Part_5)
--------------------------------------------------------------------------
ကျွန်တော် ၂၀၁၀ ခုနှစ်၊ စာစောင်ရေးစဉ် "ကလေးမလေးတစ်ဦး" က "စာသင်နေရင်း" ကနေ သူ့အပေါ် "ကောင်းတဲ့ပတ်ဝန်းကျင်" ကို စွန့်ခွာဖို့ကြိုးစားလာတယ်။ ဒါကို ကျွန်တော်တွေ့မြင်မိတယ်။ ရောက်နေတာက "တတိယတန်း" အရည်အသွေးက "ပထမတန်း" အဆင့်ပဲရှိတယ်။ သူစွန့်ခွာရတဲ့ရည်ရွယ်ချက်ကိုသိချင်လို့ "စာသင်ခန်း" ထဲကို ဝင်မိတယ်။ ဆရာမကလည်း ကိုယ်ကိုသိနေတော့ ကလေးတွေကို မေးမိတယ်။ ကျွန်တော်မေးမိတဲ့မေးခွန်းက..ဘာလည်းဆိုတေ့
"သားကြီးလာရင်ဘာလုပ်မလည်း"?....သမီးကြီးလာရင် ဘာလုပ်မလည်း? နှုတ်ကနေမေးမိလိုက်တယ်...မေးခဲ့စဉ်က အဲလောက်စိတ်ဝင်တစားမဖြစ်မိဘူး။ မေးပြီးတော့မှ ကျွန်တော်စိတ်ဝင်စားသွားတယ်...
သူတို့လေးတွေအဖြေက...
"ကြီးလာရင်...ပိုက်ဆံရှာမယ်တဲ့လေ"?
ထပ်ပြီးနောက်တစ်ခန်းကို ဝင်မိတယ်...ထပ်မေးတယ်။ ကလေးလေးတွေအဖြေရဲ့ (၈၀%) လောက်က
"ကြီးလာရင်...ပိုက်ဆံရှာမယ်တဲ့"?
ကျွန်‌တော်နှမျောသွားတယ်... "ပိုက်ဆံရှိမှ..လူလျာဝင်မှာလား"?..."ပိုက်ဆံရှိမှ တင့်တယ်မှာလား?...ပြန်တွေးမိတယ်။

ပတ်ဝန်းကျင်ကို စဉ်းစားတွေးခေါ်မိတယ်
-------------------------------------------------
နယ်ဘက်က ကလေးတွေဖြစ်တော့ "ဆင်းရဲမှုပေါင်း" ကို "အမျိုးစုံအောင်" ခံစားကြရတာတွေ့ရတယ်။ သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်က "ပညာ" ဆိုတာကို မသိတာတွေ့ရတယ်။

"ခောတ်နှင့်စနစ်" ကို ထပ်စဉ်းစားတယ်
-----------------------------------
သြ..ခောတ်က အဲဒီခောတ်ကို ရောက်နေတာကိုး...သူတို့တွေးတာမမှားဘူးလို့ ကျွန်တော်ကလေးတွေကို ကြည့်ရင်းသနားမိတယ်။ ကျွန်တော်ငယ်ငယ်တုန်းက အားကျခဲ့တဲ့ "ကားပြာကြီး" ကို "စီး" တဲ့ "ဦးဝင်းထွန်း" တို့လိုလူမျိုးတွေ... Master Jeep အစိမ်းအစုတ်ကြီးကို စီးလာတဲ့ "ဗိုလ်မှူးကြီး မျိုုးတင့်" တို့လို လူမျိုးတွေ၊ "ကျွန်တော်သူတို့ချမ်းသာတာ..ဆင်းရဲတာ" ကိုစိတ်မဝင်စားခဲ့ဘူး။ ကျွန်တော်က အဲလိုလူမျိုးဖြစ်ချင်ခဲ့တာ....ကလေးတွေမှာ "စံပြုပုဂ္ဂိုလ်" (Role Model) တွေ မရှိကြတော့ဘူး...ပျောက်ကွယ်နေတာတွေ့လာရတယ်။

နိုင်ငံတော်ကို ထပ်တွေးခေါ်ကြည့်တယ်
-------------------------------------
ငယ်စဉ်ကလေးဘဝကို ပြန်ရောက်သွားတယ်။ စာသင်ခန်းထဲမှာ ငါတို့ငယ်ငယ်တုန်းက ဘယ်သူတွေရှိလည်း? ဆရာ/ဆရာမတွေ၊ အင်ဂျင်နီယာတွေ၊ စစ်ဗိုလ်တွေ၊ သူနာ ပြုတွေ...ဆရာဝန်တွေ၊ ရုံးဝန်ထမ်းတွေ၊ ကုန်သည်တွေ၊..စသဖြင့်
ငါတို့စာသင်ခန်းထဲမှာက "စုံ" လို့ပါလား။ အခုတော့ "ပိုက်ဆံကြီး" ပဲ ရှာကြမယ်ဆိုတော့။ "ပိုက်ဆံကုန်းရှာတိုင်း" နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံကောင်းလာမှာလား?....ကျွန်တော်တို့ရဲ့နိုင်ငံကို ဘယ်လိုသွားသင့်သလည်း?
Take the children through the classroom to the structure of the Kingdom.
ကျွန်တော်ပညာရေးဖြင့်ပတ်သက်၍ "ဘဝအတွေ့အကြုံနှင့် ဖြစ်ရပ်မှန်ကိုသာ ရေးသားပြီး၊ ပညာရေးနှင့် မိမိနိုင်ငံအားတွဲဖက် လုပ်ကိုင်စေလိုသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့်သာ ရေးသားခြင်းဖြစ်ပါသည်။ "အမှား" ပါဝင်ခဲ့ပါက နားလည်ပေးပါရန်။ ကျွန်တော်နိဂုံးချုပ်လိုက်ပါတယ်။
ရေးသားသူ_ဦးဟိန်းမာန်အောင် (၀၉-၅၄၁၅၉၂၁)

"ယနေ့ဖြစ်ပျက်နေသည့် နိုင်ငံ့အရေး"မှ ပညာရေးဆီသို့ (အပိုင်း_၄)
--------------------------------------------------------------------------
From the current political situation to "Education" (Part_4)
--------------------------------------------------------------------------
၂၀၁၀ ခုနှစ် မှာ "ကလေးမလေးတစ်ယောက်" ကို တွေ့ရင်း စာစောင်တစ်စောင်ရေးဖြစ်တယ်။ စာရေးဖြစ်တဲ့ ဇာတ်လမ်းကိုစဖြစ်တာက တပည့်ကျော်က လာပြောတယ်။ ဆရာ "ကျွန်တော်သမီး" ကို "ဆရာကတော်" ဆီကို မပို့ခဲ့ဘူးတဲ့။ ကိုယ်ကလည်း မအားတာနဲ့.. "အေး..အေး" ဆိုပြီး တပည့်ကို ပြန်ပြောမိတယ်။ ကိုယ့်ရှေ့ကခြေလှမ်း (၁၀) လှမ်းလောက်ရောက်တော့မယ်။ တပည့်ဟေ့ကောင်..မင်းငါ့ကိုဘာပြောတာလည်း..ပြန်ပြောဦး။
--------------------------------------------------------------------------
ဆရာ "ကျွန်တော်ကလေးကို ဆရာမိန်းမ နေမကောင်းလို့ ...စာသင်ဖို့မပို့ခဲ့တာ ကို လာပြောတာတဲ့...ကိုယ်လည်း "အေးအေး" ဆိုပြီး ပြန်ပြောမိခဲ့တယ်။
--------------------------------------------------------------------------
အိမ်ပြန်ရောက်တော့.. "မိန်းမ" ကိုသေချာမေးတယ်။ အဲဒီကလေးမလေး ရောက်နေတာက (၃) တန်း၊ အရည်အသွေးက (၁) တန်းပဲရှိတယ်။ ဘာဖြစ်လို့လည်း စဉ်းစားတယ်။ သူ့အပေါ်မှာကောင်းတဲ့ပတ်ဝန်းကျင်ကို စွန့်ခွာလာတယ်...ဘာကြောင့်လည်း?...စာသင်ခန်းထဲဝင်လေ့လာတယ်..ငါဒီအကြောင်းကို စာရေးမယ်လို့ဆုံးဖြတ်ချက်ချခဲ့တယ်။ လိုက်ပြီးလေ့လာခဲ့တယ်..
--------------------------------------------------------------------------
ပညာရေးစနစ်ကဘာတွေလည်း? ခေတ်နှင့်စနစ်တွေကို ဘယ်လိုတည်ဆောက်ကြမလည်း?
၁/ တစ်နှစ်ကို တစ်တန်းအောင်ရမယ်..."မအောင်မရှိငါ့တပည့်ခေတ်"။
၂/ ပညာရေးနိမ့်ကျတဲ့ကလေးတွေကို ခွဲထုတ်ပြီး ပြန်လည်သင်ကြားလို့မရတဲ့စနစ်တွေရှိနေတဲ့ခေတ်။
၃/ ကျူရှင်ယူတဲ့သူတွေသာ မေးခွန်းရတယ်....အမှတ်ပြည့်ရကြတယ်ဆိုတဲ့ Memory Coding ဆိုတာကို "ဥာဏ်ကောင်းခြင်းဆိုတဲ့ (၂၃) ချက်" လောက် (အဲဒီခေတ်က လေ့လာမှုအရ) ရှိတဲ့အထဲက "လူတော်" တွေပါဆိုပြီး လုပ်ထားတဲ့ခေတ်။
၄/ငွေကြေးရှိတဲ့သူတွေကြတော့ "ဆရာ/ဆရာမ" တွေက "ဖူးဖူးမှုတ်မှုတ်" ပြီး ပစားပေးတဲ့ "လူတန်းစား" ခွဲခြားတဲ့ "ပညာရေးကျောင်း" တွေရှိတဲ့ခေတ်။
၅/ ငါတို့သားသမီးတွေတော့ နိုင်ငံခြားမှာပဲ ကျောင်းသွားထားမယ်ဆိုပြီး...."သိတယ်..မပြင်တဲ့ခေတ်"
--------------------------------------------------------------------------
"အများစာရေးသူတွေ"က ကျောင်းဆိုတာ နောင်တစ်ချိန်မှာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကောင်းအောင်တည်ဆောက်တာလို့ရေးသားနေတဲ့အချိန်မှာ ကျွန်တော်ကတော့ နောင်တစ်ချိန်မှာ "ပတ်ဝန်းကျင်ကိုဖျက်ဆီးပစ်" မှာလည်း "အဲဒီကျောင်းနှင့် အဲဒီကျောင်းမှာပညာသင်ကြားပေးနေတဲ့ ဆရာ၊ ဆရာမ" တွေပဲလို့ ပြောပြချင်တယ်။
--------------------------------------------------------------------------
"နိုင်ငံ့ကလေး"တွေကို ဒီလိုကိစ္စတွေမဖြစ်အောင် နောင်အတွက် "ကောင်းမွန်တဲ့ပတ်ဝန်းကျင်" တွေ တည်ဆောက်ပေးကြပါ။
--------------------------------------------------------------------------
ကိုယ့်ကိုကိုယ်ချစ်တဲ့သူတွေက မိမိကိုယ်ကိုတည်ဆောက်ကြတယ်... အများကို ချစ်တဲ့သူက .."အဖွဲ့အစည်း" ကို တည်ဆောက်ကြတယ်။
ဒါပေမယ့် နိုင်ငံကိုတကယ်ချစ်တဲ့သူက "နောင်မျိုးဆက်" ကိုတည်ဆောက်ကြတယ်လို့ရေးသားတင်ပြလိုက်ပါတယ်။
--------------------------------------------------------------------------
မိမိဘဝအတွေ့အကြုံနှင့် အဖြစ်အပျက်အမှန်ကို အခြေခံပြီးရေးသားခြင်းဖြစ်တာကြောင့် "အမှားပါက နားလည်ပေးပါရန်" မေတ္တာရပ်ခံအပ်ပါတယ်။
အပိုင်း (၅) အား ဆက်လက်ရေးသာဖော်ပြသွားပါမည်။
ရေးသားသူ_ ဦးဟိန်းမာန်အောင်

ယနေ့ နိုင်ငံမှာရှိတဲ့ လူငယ်များအတွက် မိမိဘဝအတွေ့အကြုံကနေ စီးဆင်းလာတဲ့မေးခွန်းလေးတစ်ခုက....
ကြိုးစားရင်...အောင်မြင်မလား?
------------------------------------------------------------------------
လူငယ်တို့ရေ ကြိုးစားတိုင်း...မအောင်မြင်ဘူးလို့ပြောချင်တယ်။ ကြိုးစားခြင်းနှင့် အောင်မြင်ခြင်းကြားမှာ "ကြားခံ" တွေရှိတယ်။အဲဒါတွေက....
၁/ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်ရမယ်
-------------------------------------------
ဒါက လူဘဝရဲ့ဒေါက်တိုင်တွေ ထားခြင်းဖြစ်တယ်။ မိမိဒုက္ခတွေကြုံတွေ့တဲ့အခါမှာ ဒီ"ပေါင်းသင်းမှုဒေါက်တိုင်" တွေက ငါတို့ကိုထောက်ပံ့ပေးကြလိမ့်မယ်။
၂/အရာရာကိုရင်ဆိုင်ရဲရမယ်..လက်ခံနိုင်ရမယ်
--------------------------------------------
လူငယ်တွေ မိမိတို့ဘာလုပ်လုပ် "စွန့်လွှတ်...စွန့်စားပြီး" လုပ်ကြရမယ်။ အဲဒီက ရလာတဲ့ "ရလာဒ်" တိုင်းကို ငါတို့တွေ သတ္တိရှိရှိ ရင်ဆိုင်..လက်ခံရဲရမယ်။ ဒါမှ ငါတို့လူငယ်တွေ အောင်မြင်မှာဖြစ်တယ်။ လက်မခံရဲသရွေ့ကာလတစ်လျှောက်လုံး သင်ကလည်းအောင်မြင်တဲ့လူငယ်ဖြစ်လာမှာမဟုတ်ဘူးလို့ ပြောချင်တယ်။
၃/ဇွဲ..လုံ့လရှိရမယ်
------------------
ငါတို့လူငယ်တွေ ဘာလုပ်လုပ် "တစ်စိုက်မတ်မတ်" မလျော့ပဲလုပ်ကြရမယ်။ ရည်မှန်းချက်ထားတယ်...သို့သော် "ရှုံးနိမ်တယ်" ဘာလုပ်မလည်း..ရည်မှန်းချက်ပေါ်ပြန်တင်ပါ..."ဆုံးရှုံးတယ်" ဘာလုပ်မလည်း...ရည်မှန်းချက်ပေါ် ပြန်တင်ပါလို့ပြောချင်တယ်။ ဒါမှ ငါတို့လူငယ်တွေရဲ့ ရည်မှန်းချက်က ဘယ်တော့မှပျောက်ကွယ်သွားမှာမဟုတ်ဘူး။
၄/ အရာရာကိုသည်းခံနိုင်ရမယ်
------------------------------
ဘာလို့သည်းခံခိုင်းတာလည်း..."ငါတို့လူငယ်တွေကို စော်ကားတဲ့သူတွေကို ကြောက်လို့မဟုတ်ဘူး...ငါတို့အောင်မြင်ဖို့ ငါတို့အောက်အီးသည်းခံရမယ်။ အဓိကက ငါတို့လူငယ်တွေရဲ့ ရည်မှန်းချက်အောင်မြင်ဖို့...အရာရာကို သည်းခံခိုင်းတာပါ။
၅/စဉ်းစားတွေးခေါ်ပါ
----------------------
အလုပ်ထဲက "အလုပ်သမား"တွေ မဖြစ်စေနဲ့။ လူတိုင်းလူတိုင်း အလုပ်လုပ်နေကြတာပဲ။ အလုပ်လုပ်တာချင်းတူ....အချိန်ကုန်တာချင်းတူကြပြီး..."အောင်မြင်မှုချင်း ဘာလို့ကွာဟ" သွားတာလည်း? အဓိကက အဲဒီအချက်ကွာသွားတာပဲ။
၆/ ကိုယ်တစ်ယောက်တည်းနဲ့ ဘယ်တော့မှမအောင်မြင်ဘူး
--------------------------------------------------------
အောင်မြင်တဲ့သူတွေမှာ ဘယ်တော့မှတစ်ယောက်တည်းနဲ့ရပ်တည်ပြီး အလုပ်ကို မလုပ်ကြဘူး။ ဒါကြောင့် "လူဘဝအောင်မြင်ဖို့ဆိုရင် တစ်ယောက်တည်း မရပ်တည်ပဲ...."ကောင်းမွန်တဲ့လူပုဂ္ဂိုလ်" တွေ မိမိဘေးနားမှာရှိအောင် ကြိုစားကြရမယ်။
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ဒါကြောင့်...
ကြိုးစားခြင်းက အောင်မြင်ခြင်းမဟုတ်ဘူး...ကြိုးစားခြင်းက ပြင်ဆင်ခြင်းတစ်ခုသာဖြစ်တယ်။ ဘာလို့ပြင်ဆင်ရတာလည်း မေးရင် နောင်တစ်ချိန်မှာ ဘာမှန်းမသိတဲ့ကိစ္စတွေကို ဖြေရှင်းဆောင်ရွက်ဖို့ ဒီနေ့ကြိုးစားနေတာပဲ။
"Trying is not success just as preparation". If you ask me why I am preparing, I am trying to solve the problems today that I don't know in the future.
ရေးသားသူ_ဦးဟိန်းမာန်အောင် (လူငယ်များအတွက်)

ဒီနေ့လူငယ်များအတွက် "စွန့်လွတ်ခြင်းဆိုတာဘာလည်း?...အဲဒါတွေကို လုပ်ရင်ကော ဘာဖြစ်မှာလည်း? စွန့်လွတ်ခြင်းဆိုတာကိုကော ဘယ်လို့အဆင့်အတန်း သတ်မှတ်သင့်လည်း? စတာတွေကို မိမိဘဝအတွေ့အကြုံနဲ့ ဆွေးနွေးလိုတယ်......
-------------------------------------------------------------------------
လူငယ်တွေ ဘဝမှာပဲဖြစ်ဖြစ်...လုပ်ငန်းမှာပဲဖြစ်ဖြစ် အောင်မြင်တဲ့လူငယ်တွေ ဖြစ်ချင်ရင်တော့...အလုပ်တိုင်းအလုပ်တိုင်း စွန့်လွတ်ပြီးမှလုပ်ကြရမယ်။ဒါမှလည်း "အောင်မြင်တဲ့လူငယ်တွေ...ထက်မြတ်တဲ့ခေါင်းဆောင်" တွေ နိုင်ငံမှာပဲဖြစ်ဖြစ်....လုပ်ငန်းဌာနတွေမှာပဲဖြစ်ဖြစ်" ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မယ်။
လူတွေက အမြဲပြောနေကျစကားတစ်ခုပါ။ ငါတို့တွေ "စွန့်လွတ်ပြီးလုပ်ကြမယ်"...စတာတွေကို စကားအဖြစ်နဲ့ပြောကြတယ်...ဒါဆိုရင်ကျွန်တော်ရဲ့ဘဝဖြတ်သန်းမှုအရ... "စွန့်လွတ်ခြင်း" ဆိုတာကို "အဆင့်အတန်းခွဲလိုတယ်....
-------------------------------------------------------------------------
ဟုတ်ပြီ...လူငယ်တွေ ထက်မြတ်တဲ့ခေါင်းဆောင်...အောင်မြင်တဲ့လူငယ်တွေဖြစ်ချင်ရင်တော့_
၁/ အချိန်ကို စွန့်လွတ်ပါ
------------------------
မိမိပျော်ရွှင်ချင်တဲ့အချိန်၊ နားချင်တဲ့အချိန်၊ မိသားစုဖြင့်ရှိရမယ့်အချိန်၊ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ ဆုံချင်တဲ့အချိန် တွေကို စွန့်လွတ်ပါ။
၂/ ပစ္စည်းဥစ္စာကို စွန့်လွတ်ပါ
----------------------------
မင်းအဆုံးအရှုံးမခံနိုင်ရင်တော့ မင်းက "ဘယ်တော့မှအောင်မြင်တဲ့လူ" လည်း ဖြစ်လာမှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် မင်းအောင်မြင်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ "မင်းပစ္စည်းဥစ္စာ" ကို စွန့်လွတ်ပါ။
၃/ ခနွာကိုယ် စွန့်လွတ်ပါ
------------------------
မင်းပင်ပန်းလိမ့်မယ်..ဆာလောင်လိမ့်မယ်...မင်းအသက်သေရလိမ့်မယ်..စသဖြင့်ပေါ့ ဒါတွေကို စွန့်လွတ်ရလိမ့်မယ်...မင်းလုပ်နိုင်လား?
၄/ မိသားစုကို စွန့်လွတ်ပါ
-------------------------
မင်းအဲဒါကိုလုပ်ရင် မင်းမိသားစုဒုက္ခရောက်နိုင်တယ်..မပြည့်စုံဘူး။ ဆင်းရဲကောင်းဆင်းရဲလိမ့်မယ်...မင်းစွန့်လွတ်ပြီးလုပ်နိုင်လား? လုပ်ရဲတဲ့သတ္တိကော မင်းမှာရှိလား? ကိုယ့်ကိုကိုယ်ပြန်မေးကြည့်ပါ။
၅/ အရာအားလုံးကို စွန့်လွတ်ပါ
-------------------------------
လူ့ဘဝမှာ မင်းမအောင်မြင်ရင် မင်း "လောကဒဏ်ကပေးတဲ့ဒုက္ခ" ဆိုတာကို မင်းခံနိုင်ရည်ရှိရမယ်။ ဒါတွေကိုလည်း မင်း "ကာလကြာရှည်စွာ" တောင့်ခံနိုင်ရမယ်။
ဘုရားကလည်း "လူ"ကနေဖြစ်တော့ ဘုရားနဲ့ခဏခိုင်းနှိုင်းပြီး စဉ်းစားကြည့်ရင် ကျွန်တော်တို့ "ဗုဒ္ဂမြတ်စွာ" ဘုရားက "အရာအားလုံးကို စွန့်လွတ်ပြီးမှ ဘုရားဖြစ်ခဲ့ရတာ။ ဒါကြောင့်လူငယ်လေး..."မင်းအရာအားလုံးကို ကောင်းချင်ရင်တော့ "မင်းအားလုံးကိုစွန့်လွတ်လိုက်ပါ"
--------------------------------------------------------------------------
ဒါကြောင့် "ကျွန်တော်စွန့်လွတ်ပြီးလုပ်နေတယ်" လို့ပြောရင် "လူငယ်လေးရေ မင်းဘယ်အဆင့်ထိ စွန့်လွတ်ပြီးလုပ်နေလည်းဆိုတာကို ဖော်ပြပါ (၅) ချက်နဲ့ "နှိုင်းယှဉ်ပြီး" ကိုယ့်ကိုကိုယ်ပြန်မေးပါ..."ငါဘယ်အဆင့်မှာရပ်တည်နေလည်း" ဆိုတာကို ပြန်သုံးသပ်ပါ...ပြီးမှ ငါတော့ "စွန့်လွတ်ပြီးလုပ်နေတယ်...လုပ်ခဲ့တယ်လို့" ပြောပါလူငယ်လေး.....
----------------------------------------------------------------------
ရေးသားသူ_ဦးဟိန်းမာန်အောင် (ဘဝအတွေ့အကြုံမှ ......လူငယ်များ နှင့် ခေါင်းဆောင်များဆီသို့)
Do not fear a life without the presence of those who gave up on you.
Instead, Fear a life where you have abandoned yourself.
_Dodinsky

"ယနေ့ဖြစ်ပျက်နေသည့် နိုင်ငံ့အရေး"မှ ပညာရေးဆီသို့ (အပိုင်း_၃)
---------------------------------------------------------------------------
From the current political situation to "Education" (Part_3)
-----------------------------------------------------------------------------
၁၉၉၇ ခုနှစ်မှာ ကျွန်တော်စာအုပ်လေးတစ်အုပ်ဖတ်တယ်..အဲဒီစာအုပ်ကို ယနေ့ထိမှတ်မိနေတယ်...နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံမှာ ပညာရေး (၃) မျိုးရှိတယ်။ အဲဒါတွေကတော့ ...
၁/ အစိုးရပညာရေး
၂/ ပုဂ္ဂလိက ပညာရေး
၃/ နိုင်ငံတကာ ပညာရေး ဆိုပြီး ပိုင်းခြားထားပေမယ့် "တန်းညှိထားတာ" တွေ့ခဲ့ရတယ်။ အဲဒီတုန်းက ကျွန်တော် "ဒီကောင်တွေတော်တော်ညံ့တဲ့အကောင်တွေ" ငါသာဆိုရင် အပြိုင်ထားမှာပဲလို့ "ငယ်ငယ်တုန်းက" တွေးခေါ်မိခဲ့တယ်။
၂၀၁၀ မှာ ကျွန်တော်စာစောင်တစ်စောင်ရေးခဲ့တယ်။ အဲဒီစာစောင်ကိုရေးမိတဲ့အချိန်မှာ ကျွန်တော် "စာသင်ခန်းထဲ" ဝင်ရောက်လေ့လာ မေးမြန်းမိခဲ့တယ်။
--------------------------------------------------------------------------------------
အဲဒီကျမှ..ကျွန်တော်ပြန်တွေးမိတယ်။ ကျွန်တော် ၁၉၉၇ မှာ စာဖတ်စဉ်စဉ်းစားမိတဲ့အတွေးအခေါ်မှားယွင်းခဲ့တယ်...
ကျွန်တော်ပြောချင်တာက ပညာရေးကို "ခွဲခြား" ထားလို့မရဘူး။ "လူ့ဆင်းရဲ..ချမ်းသာ..အလယ်အလတ်" ဘယ်နေရာမှာရှိရှိ နိုင်ငံသားတိုင်းက"တန်းတူရှိသောပညာရေး" ကိုသင်နိုင်အောင်တည်ဆောက်ရမယ်။
အဲဒီလို "ပညာရေး" ကိုမတည်ဆောက်နိုင်တဲ့ကိစ္စက "လူတန်းစား"ကို မညီအောင်ခွဲခြားထားလိုက်တာပဲ...
------------------------------------------------------------------------------------
ဘာတွေပဲဖြစ်ဖြစ်..."ပညာတတ်တဲ့သူကတော့ သူ့နေရာနှင့်သူမှာအုပ်ချုပ် နေကြမှာပဲ..ဒါကြောင့် "လူတန်းစားခွဲခြားမှု" မဖြစ်အောင် "ကောင်းမွန်တဲ့ ပညာရေးကို ဖန်တီးတည်ဆောက်ကြပါ...
ရေးသားသူ-ဦးဟိန်းမာန်အောင် (လူငယ်များဆီသို့)
While building education: We have to raise our social life.

"ယနေ့ဖြစ်ပျက်နေသည့် နိုင်ငံ့အရေး"မှ ပညာရေးဆီသို့ (အပိုင်း_၂)
---------------------------------------------------------------------------
From the current political situation to "Education" (Part_2)
-----------------------------------------------------------------------------
စာကြည့်တိုက်ထဲဝင်ပြီးစာဖတ်နေတုန်း ကျွန်တော်တို့ဘာတွေပြင်ဆင်ရသလည်း?
၁/ ဝေါဟာရတစ်ခုချင်းစီ၏ "အဓိပ္ပါယ်" ကိုနားလည်အောင်လုပ်ကြရတယ်။ (Meaning of each term)
၂/ ဝေါဟာရတစ်ခုချင်းစီကို မိမိကိုယ်တိုင် ကောက်ချက်ချခြင်း။ (Conclusions)
၃/ ကိုယ်ကောက်ချက်ချမှတ်ယူထားသည့်အရာများအား အဖွဲ့ဝင်များဖြင့် ပိုမိုမှန်ကန်စေရန် ဆွေးနွေးအတည်ပြုခြင်း။ (Discussion and Approval)
ဒါကြောင့် မိမိသိမှတ်ထားသည့်အရာတစ်ခုဟာ ဘယ်တော့မှ အမှန်မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာသိလာရတယ်။
-----------------------------------------------------------------------------------
"ဆွေးနွေးခြင်း" အတွက် စာသင်ခန်းထဲမှာဘာတွေဖွံ့ဖြိုးလာလည်း?
၁/ ကိစ္စရပ်များအားပြင်ဆင်ခြင်း (Preparation of issues)
၂/ ကိစ္စရပ်များအားတည်ဆောက်ခြင်း (Building issues)
၃/ ဗဟုသုတပိုမိုကြွယ်ဝခြင်း (Enrichment of Knowledge)
၄/ အခြားသူ၏ဆွေးနွေးချက်များကို အပြုသဘောဆန်စွာ တွေးမြင်ခြင်း (Positive thinking)
၅/ အများတကာလက်ခံမှုရရှိအောင် တန်ပြန်ပြောဆိုခြင်း (Response)
၆/ မိမိ၏လိုအပ်ချက်များအား ပိုမိုသိမြင်လာခြင်း (Awareness of needs) စတဲ့အချက်တွေ "ဖွံ့ဖြိုး" လာတယ်။
-----------------------------------------------------------------------------------
အမြဲတစေပိုမိုသေချာဖို့အတွက် "အများတကာဖြင့် ဆွေးနွေးရမယ်၊ ပိုမိုပြည်စုံတဲ့အရာတွေကို တည်ဆောက်တတ်ဖို့" စာသင်ခန်းကရလိုက်တယ်။
-----------------------------------------------------------------------------------
Going through the lesson, "you have to accept all the leaking brains."
ရေးသားသူ_ဦးဟိန်းမာန်အောင်
(အပိုင်း_၃) ကို ဆက်လက်ရေးသားဖော်ပြသွားပါမည်။

"ယနေ့ဖြစ်ပျက်နေသည့် နိုင်ငံ့အရေး"မှ ပညာရေးဆီသို့ (အပိုင်း_၁)
-----------------------------------------------------
From the current political situation to "Education" (Part_1)
ကျွန်တော်စာတွေဖတ်ခဲ့တယ်...သုံးလည်းသုံးသပ်ခဲ့တယ်။ ဒီနေ့မိမိနိုင်ငံမှာ "တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး" အမြင်မတူရင် ရန်သူလို့ထင်တဲ့ကိစ္စတွေ။ "ဒေါသမောဟ တွေဖြင့် ဖြေရှင်းနေတဲ့ကိစ္စတွေ...အလုပ်တွေမှာလည်း မလေ့လာ၊ မစဉ်းစား၊ မတည်ဆောက်၊ မပြုပြင်တဲ့ကိစ္စတွေကနေပြီး....
--------------------------------------------------------------------------
ပညာရေးကိုဘယ်လိုတည်ဆောက်သင့်လည်း?... ပညာရေးက လူတွေရဲ့အပြုအမူတွေကို ဘာတွေဖန်တီးပေးလည်း?...ပညာရေးကနေတစ်ဆင့် ဘာတွေရလိုက်သလည်း?....
--------------------------------------------------------------------------
ကျွန်တော် "စာသင်ခန်းတွေဝင်တော့ စာအုပ်နဲ့မဟုတ်ဘူး။ "သတင်းစာဖြတ်ပိုင်း" လေးတစ်ခုကို ဖြဲဖို့ "ဆရာမကြီး" ကပြောတယ်။ စာသင်ခန်းထဲမှာ ကျောင်းသားတွေ "အဖွဲ့လိုက်ခွဲတယ်" တစ်ဖွဲ့နှင့်တစ်ဖွဲ့ မတူဘူး။ အဖွဲ့လိုက် အားလုံးဒီစာရွက်လေးရရှိဖို့ ...မိတ္တူခန်းထဲကိုဝင်တယ်။ မိတ္တူဆွဲတယ်။ ပြီးတော့ အားလုံးကိုဝေလိုက်တယ်။
(စာအုပ်ကြီးကုန်သွားမှ...ကျောင်းတစ်နှစ်ပြီးတဲ့ပညာရေးမဟုတ်ဘူး...ပြောချင်တာက "စာရွက်လှန်တဲ့ပညာရေးမဟုတ်ဘူး")
-------------------------------------------------------------------------
ဟုတ်ပြီ...စာရွက်ဖြတ်ပိုင်းလေးရတော့ ဒီနေ့ကျောင်းစာသင်ခန်းထဲကလိုဆရာမက ရှင်းပြ...ကျောင်းသားက လိုက်ဖြေ....(No ပါခင်ဗျာ)။ မလုပ်ပါဘူး။
"အဲဒီစာရွက်ဖြတ်ပိုင်းလေးရတော့..စာရွက်ထဲမှာ ပါတဲ့အကြောင်းအရာ" တွေကို "ကျွန်တော်မသိဘူး"။ ကျွန်တော်လေ့လာဖို့စာကြည့်တိုက်ထဲဝင်ရတယ်လေ။ ကျွန်တော်အဲဒါတွေသိဖို့ စာကြည့်တိုက်ထဲမှာ စာဖတ်ပြီးလေ့လာရတယ်။
(ဒါဆိုရင် စာသင်ခန်းထဲက ဘာရလိုက်လည်း? "ဘဝမှာမင်းဘာကိုလုပ်လုပ်" လေ့လာပြီးမှ သေချာလုပ်ရမယ်ဆိုတဲ့ အကျင့်တစ်ခုရလာတယ်။မသိရင် လေ့လာပြီးမှလုပ်ရမယ်သိထားကြရမယ်)
--------------------------------------------------------------------------
ရေးသားသူ_ဦးဟိန်းမာန်အောင်
Through education, "we must be able to change people's behavior".
ကျွန်တော်အပိုင်း (၃) ပိုင်းခွဲ၍ရေးသားဆောင်ရွက်သွားပါမည်။

Turn to positive thinking.
--------------------------
Sometimes, everyone thinks of a difficult as a "problem." These are not problems, they are things that will become opportunities for us.
This is a new step that can change.
So I don't want to make it look like a "problem"
တစ်ခါတစ်လေ လူတိုင်းက "အခက်အခဲ" တစ်ခုကို "ပြဿနာ" လို့ တွေးခေါ်ကြတယ်။ ဒါတွေက "ပြဿနာမဟုတ်ဘူး" ကျွန်တော်တို့အတွက် ရှေ့ဖြစ်လာမယ့် အခွင့်အရေးတွေပဲ...အဲဒါတွေက ကျွန်တော်တို့ပြောင်းလဲရမယ့် ခြေလှမ်းအသစ်တွေပဲ..
ဒါကြောင့် ကျွန်တော်ဖြစ်စေချင်တာက "ပြဿနာ" လို့ မတွေးခေါ်စေချင်ဘူး။
(လူတိုင်းငြိမ်းအေးကြပါစေ)