09/08/2026
***စိတ်ဓါတ်နှင့်စာရိတ္တကိုမေတ္တာဖြင့်ပုံသွင်ပေးခြင်း***
မူကြိုဆရာမတစ်ယောက်၏ ကလေးများအပေါ် ပြုမူဆက်ဆံသည့် လူမှုဆက်ဆံရေးနှင့် စာရိတ္တပိုင်းဆိုင်ရာ အခန်းကဏ္ဍသည် ကလေးတစ်ယောက်၏ အနာဂတ်ဘဝ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက် အခြေခံအကျဆုံးနှင့် အရေးအကြီးဆုံး အုတ်မြစ်ဖြစ်ပါသည်။ မူကြိုအရွယ် (အသက် ၂ နှစ်မှ ၆ နှစ်) သည် ကလေးများ၏ ဦးနှောက်နှင့် စိတ်ဓာတ်ဖွံ့ဖြိုးမှု အမြန်ဆုံးအချိန်ဖြစ်၍ ဆရာမ၏ အပြုအမူ၊ စကားပြောဆိုဟန်နှင့် စာရိတ္တတို့သည် ကလေးများအတွက် တိုက်ရိုက်ပုံသွင်းပေးသည့် မှန်ချပ်တစ်ခုသဖွယ် ဆောင်ရွက်ပါသည်။
မူကြိုဆရာမတစ်ယောက်တွင် ရှိသင့်သည့် လူမှုဆက်ဆံရေးနှင့် စာရိတ္တပိုင်းဆိုင်ရာ အရေးကြီးသော အချက်များကို အောက်ပါအတိုင်း အပိုင်း ၄ ပိုင်းခွဲ၍ လေ့လာနိုင်ပါသည်။
၁။ ကလေးများအပေါ် ထားရှိရမည့် စာရိတ္တနှင့် စိတ်ဓာတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ
* သည်းခံနိုင်စွမ်းနှင့် စာနာနားလည်မှု * မူကြိုကလေးများသည် စိတ်လှုပ်ရှားလွယ်ခြင်း၊ ဂျီကျခြင်း၊ ဒေါသထွက်ခြင်းနှင့် စည်းကမ်းမလိုက်နာနိုင်ခြင်းများ ရှိတတ်သည်။ ဆရာမအနေဖြင့် ဒေါသ မထွက်ဘဲ စိတ်အေးချမ်းစွာဖြင့် ကလေး၏ ခံစားချက်ကို နားလည်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိရမည်။
* မေတ္တာနှင့် ဂရုဏာထားရှိမှု* မိဘနှင့် ပထမဆုံး ခွဲခွာလာရသော ကလေးများအတွက် လုံခြုံမှုနှင့် နွေးထွေးမှုကို ခံစားရစေရန် အေးချမ်းသော မေတ္တာဖြင့် ဆက်ဆံပေးရမည်။
* ခွဲခြားဆက်ဆံမှုမရှိခြင်း*
ကလေး၏ မိသားစုနောက်ခံ၊ ရုပ်ရည်၊ ဉာဏ်ရည် သို့မဟုတ် အပြုအမူပေါ် မူတည်၍ မျက်နှာလိုက်ခြင်းမရှိဘဲ ကလေးအားလုံးကို ညီတူညီမျှ ချစ်ခင်ဂရုစိုက်ရမည်။
* ရိုးသားဖြောင့်မတ်မှုနှင့် စံနမူနာပြဖြစ်မှု*
ကလေးများသည် ဆရာမ၏ မုသားမပါသော စကားများ၊ ကတိတည်မှုနှင့် ရိုးသားမှုကို ကြည့်ရှု၍ အတုယူကြသဖြင့် ကိုယ်ကျင့်တရား ကောင်းမွန်ရမည်။
၂။ ကလေးများနှင့် ပြုမူဆက်ဆံရေး နည်းလမ်းများ
* အပြုသဘောဆောင်သော စကားပြောဆိုဟန်*
"မလုပ်နဲ့"၊ "မလုပ်ရဘူး" ဟူသော အမိန့်ပေးသံများထက် "ဒီလိုလေး လုပ်ကြရအောင်"၊ "ဒီလိုလုပ်ရင် ပိုကောင်းတယ်နမူနာ" ဟူသည့် လမ်းညွှန်ပေးသော အပြုသဘောဆောင်သည့် စကားများကို သုံးစွဲရမည်။
* အသံနေအသံထား*
ခန္ဓာကိုယ်ဘာသာစကား ညင်သာပြီး ချိုသာသော အသံကို သုံးရမည်။ ကလေးများနှင့် စကားပြောသည့်အခါ ကလေး၏ မျက်လုံးအနိမ့်အမြင့်နှင့် တစ်တန်းတည်းဖြစ်အောင် ဒူးထောက်၍ သို့မဟုတ် ထိုင်၍ မျက်လုံးချင်းဆုံ စကားပြောပေးရမည်။
* နားထောင်ပေးနိုင်စွမ်း*
ကလေးများ ပြောပြသည့် စကားများကို မဆိုင်းမတွ၊ စိတ်ပါဝင်စားစွာ နားထောင်ပေးခြင်းဖြင့် ကလေးများအား တန်ဖိုးထားခံရသည်ဟု ခံစားရစေသည်။
၃။ လူမှုရေးရာနှင့် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေး သင်ကြားပေးမှု
* မျှဝေတတ်သည့် အလေ့အထ ပျိုးထောင်ပေးခြင်းကစားစရာများနှင့် အစားအသောက်များကို အချင်းချင်း မျှဝေသုံးစွဲတတ်ရန်၊ အလှည့်ကျစောင့်ဆိုင်းတတ်ရန် လေ့ကျင့်ပေးရမည်။
* ပဋိပက္ခများကို အေးချမ်းစွာ ဖြေရှင်းပေးခြင်း *
ကလေးများအကြား လုယက်ခြင်း သို့မဟုတ် ရန်ဖြစ်ခြင်းများ ရှိလာပါက ရိုက်နှက်ပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်း မဟုတ်ဘဲ တစ်ယောက်၏ ခံစားချက်ကို တစ်ယောက် နားလည်အောင် ပညာသားပါပါ ရှင်းပြပေးရမည်။
* ကျေးဇူးတင်ခြင်းနှင့် တောင်းပန်ခြင်းအလေ့အကျင့်*
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" နှင့် "တောင်းပန်ပါတယ်" ဟူသော စကားများကို သဘာဝကျကျ အသုံးပြုတတ်အောင် ကိုယ်တိုင်လည်း ပြောပြ၍ ကလေးများကိုလည်း လေ့ကျင့်ပေးရမည်။
၄။ ကလေးများ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လုံခြုံမှုနှင့် တိုးတက်မှုကို ပံ့ပိုးခြင်း
* ချီးမွမ်းပေးခြင်းနှင့် အားပေးခြင်း*
ကလေးများ၏ သေးငယ်သော အောင်မြင်မှု သို့မဟုတ် ကြိုးစားမှုကိုပင်အသိအမှတ်ပြု ချီးမွမ်းပေးခြင်းဖြင့် ကလေး၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ယုံကြည်မှုကို တိုးတက်စေသည်။
* စိတ်ဒဏ်ရာ မရရှိစေရန် ကာကွယ်ခြင်း*
ကလေးများ၏ အမှားများကို အများရှေ့တွင် အရှက်ကွဲစေခြင်း၊ လှောင်ပြောင်ခြင်း သို့မဟုတ် နှိမ့်ချပြောဆိုခြင်းများကို အထူးရှောင်ကြဉ်ရမည်။
*အနှစ်အချုပ် မူကြိုဆရာမတစ်ယောက်၏ အဓိကတာဝန်မှာ စာသင်ပေးခြင်းထက် "စိတ်ဓာတ်နှင့် စာရိတ္တကို မေတ္တာဖြင့် ပုံသွင်းပေးခြင်း" ဖြစ်သည်။ ဆရာမ၏ မေတ္တာ၊ သည်းခံမှုနှင့် စံနမူနာပြ အပြုအမူများသည် ကလေးများ၏ ဦးနှောက်နှင့် စိတ်ဓာတ် ဖွံ့ဖြိုးမှုအတွက် အကောင်းဆုံး လှုံ့ဆော်မှုများ ဖြစ်ကြသည်။
ကျေဇူးတင်ပါသည်
