09/05/2026
That's definitely right 🥇🌹
အမှတ်စာရင်းထက် အကျင့်စာရိတ္တကို ဦးစားပေးတဲ့ ဂျပန်နိုင်ငံရဲ့ ပညာရေး
ဂျပန်နိုင်ငံရဲ့ ပညာရေးစနစ်မှာ ထူးခြားတဲ့ အချက်တစ်ခု ရှိပါတယ်။ အဲ့ဒါကတော့ ကလေးငယ်တွေဟာ အသက် ၁၀ နှစ် (စတုတ္ထတန်း) မတိုင်ခင်အထိ ကြီးမားတဲ့ ကျောင်းစာမေးပွဲတွေကို ဖြေဆိုဖို့ မလိုအပ်တာပါပဲ။
ဒါဟာ ကလေးတွေကို စာမသင်ပေးတာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ ပထမဆုံး သုံးနှစ်၊ လေးနှစ်တာ ကာလအတွင်းမှာ အသိပညာထက် "အကျင့်စာရိတ္တ" နဲ့ "ကိုယ်ကျင့်တရား" ကို အရင်ဆုံး အခြေခံအုတ်မြစ် ချပေးချင်တာ ဖြစ်ပါတယ်။
ဒီကာလအတွင်းမှာ ကလေးငယ်တွေကို တိရစ္ဆာန်တွေအပေါ် ကြင်နာဖို့၊ သူတစ်ပါးကို စာနာဖို့၊ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ကို ထိန်းသိမ်းဖို့နဲ့ အများသူငါကို ရိုသေလေးစားဖို့တွေကို လက်တွေ့သင်ကြားပေးပါတယ်။
ဒါတင်မကသေးပါဘူး၊ ဂျပန်ကျောင်းအများစုမှာ သန့်ရှင်းရေးဝန်ထမ်း မထားရှိဘဲ ကျောင်းသားတွေ ကိုယ်တိုင်က သူတို့ စားသောက်တဲ့နေရာနဲ့ စာသင်ခန်းတွေကို သန့်ရှင်းရေး လုပ်ကြရပါတယ်။ ဒါဟာ သူတို့ရဲ့ ဘဝမှာ အလုပ်ကို တန်ဖိုးထားတတ်ဖို့နဲ့ တာဝန်ယူတတ်တဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို ငယ်စဉ်ကတည်းက စွဲမြဲသွားစေတာပါ။
ဒီလို စနစ်တကျ ပျိုးထောင်မှုတွေကြောင့်ပဲ ဂျပန်နိုင်ငံသားတွေဟာ ဘယ်နေရာရောက်ရောက် စည်းကမ်းရှိခြင်း၊ အများအကျိုးကို ငဲ့ကွက်ခြင်းနဲ့ ရိုသေလေးစားမှုရှိခြင်းဆိုတဲ့ ဂုဏ်သတင်းတွေကို ရရှိထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။
💡 Takeaway:
ပညာရေးဆိုတာ စာအုပ်ထဲက အသိပညာတွေကို အလွတ်ကျက်မှတ်တာ တစ်ခုတည်း မဟုတ်ပါဘူး။ ကောင်းမွန်တဲ့ လူ့အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ဖြစ်လာဖို့အတွက် လူသားအချင်းချင်း စာနာမှုနဲ့ စည်းကမ်းလိုက်နာမှုဟာ အခြေခံအကျဆုံး ဖြစ်ပါတယ်။
အမှတ်စာရင်းတွေထက် ကလေးတွေရဲ့ စိတ်ဓာတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖွံ့ဖြိုးမှုကို ဦးစားပေးသင့်တယ်ဆိုတာ ဒီဖြစ်ရပ်က သက်သေပြနေပါတယ်။
သင်ဘယ်လိုထင်မြင်ပါသလဲ? ကော်မန့်မှာ ပြောပြပေးခဲ့ပါဦး။
