Nade Molerovich Motivaciski govornik za deca i mladi

Емпатија е најважната вештина која секој родител треба да го научи своето дете. Што значи тоа?
* Да ги гледа нештата со очите на другиот,
*Да ги слуша нештата со ушите на другиот,
*Да ги чувствува нештата со срцето на другиот,
Само така ќе ги оспособите да бидат среќни!!

Во која држава на планетава 30 години континуирано без престан на сите тв само телфонско дрдорење од луѓе кои си дозволуваат да осудуваат, проколнуваат и критикуваат се и сешто, секого со кој не се согласуваат. Не ви здосади ли ? Истите "генијалци", "оратори", "милозборци", "аналитичари", "експерти", "визионери" и "херои". Па нема смисла стварно, јас не гледам тв, си читам, си пишувам, си цртам..... ама чисто како граѓанин реагирам. Има деца што растат со баби и дедовци па слушаат без да ги праша некој, немаат избор.
Влијанието медиумско врз детското менталното здравје е огромно. Културен геноцид правиме! Ама не Ви е важно.
И народните македонски приказни како најголемо македонско уметничко достигнување и тв творештво чија порака не ја разбирам? кому се наменети не разбирам?
Во нив ќе чуете викање, карање, тепање, колнење и преповторени муабети со просто проширени реченици.......
Не се за времето , разбира ли некој??? Културен геноцид!
Затоа Македонија си е најнесреќна земја во Европа , од 95 ние на 75-то.
Сега во очи на празнување и одбележување на 30-те години НЕЗАВИСНОСТ на нашата Македонија добро ќе беше да има најинтересни документарни видео записи за историјата, за личности, уметници, кои оставиле белег во овој 30 годишен период. Ќе беше добро да се раскажеа и успешни приказни од овој 30 годишен јубилеј. Па убава музика од старите незаборавни музички легенди кои не се веќе меѓу нас.
Да имаше некои тетарски претстави на ТВ, ех да имаше со што да си горд. Вака се прашувам: На што треба да бидам горда овие 30 гдини независна Македонија? Прашајте се и ВИЕ!
Убав ден :-)
"

Се што правиме во животот има за цел да ја зголеми нашата самопочит и чувството на лична вредност. Ако нашата самопочит не е доволно висока колку што би можела да биде, ќе бидеме чувствителни на постапките и реакциите на другите луѓе. Кога недоволно се почитуваме себе си , се ќе сфаќаме лично. Кога некои кажале нешто, направиле или не направиле за нас, го сфаќаме како напад на нашата личност, како навреда, непочитување и мислиме дека тоа е намерно или свесно направено. Сепак ова ретко е точно. Луѓето 99% од времето си се преокупирани со себе си и со сопствените проблеми и задлабочени во своите мисли. Само 1% од емоционалната енергија ја посветуваат на сите други во светот вклучувајќи ве и вас. Никогаш не се воздржувајте да направите нешто затоа што сте загрижени за мислењата на другите. Голем факт и вистина е дека никој воопшто и не мисли на ВАС! Затоа колку е за чудење и можеби толку е и за смеење колку многу луѓе не донесуваат одлуки за нови врски, нов бизнис идеа, нови потфати, нови авантури и други работи плашејќи се дека некој друг нема да ги одобри нивните одлуки.......Кога сте свесни за себе и сопствената вредност никогаш ова нема да ви создава негативни мисли и грижа и време поминато во претпоставки кои никогаш не се оствариле !!!

"Ако не го направиш тоа што не можеш, во ред е.
Но, ако не го направиш тоа што можеш,
твојот живот е трагедија"

цитат Садгуру

Одложен е и овој датум, датумот за свеченото доделување на сведителствата....
Доделувањето сведителства отсекогаш бил најсвечениот ден за учениците во училиштето. Не само заради радоста, гордоста од постигнатите резултати, туку и поради тоа што тоа значи и свеченото отпочнување на летниот распуст кој сите со воодушевување и возбуда го очекуваат. Добивавме и по некоја книга како награда за посебните заслужени успешни и наградени спортски, културни и забавно-едукативни активности.
Едвај го чекавме денот за свеченото доделување на сведителствата кој кај сите деца, основци или средношколци, наставници или родители, баби и дедовци беше ден на сеопшта радост, еуфорија, честитки и признанија за успешното завршување на одделението/класот во училиштето.
Наставниците исто овој ден го доживуваа како ден кога активностите и педагошките пиши-преппиши-допиши документации ги привршуваа при крај и конечно може малку да се здивне за да се земе заслужен одмор.
Кога се пишувало сведителство наставникот го одбира најубавото пенкало кое ќе пишува тенко и со многу труд, љубов и време ги пополнува сите потребни информации кои на крајот со својот потпис ја потврдува веродостојноста и оригиналноста. Секогаш се водеше сметка потписот да биде јасен и читлив со име и презиме на оној кој го пишува затоа што тоа е документ не само за постигнати резултати, туку е и спомен...меморија за едно време од најубавиот училишен живот кој никогаш повеќе нема да се врати.
Денес нема сведителства, денес нема свеченост, денес нема радост за завршеното одделение и учебна година. Денес нема да добијат по некој екстра џепарлак од мама и тато, од баба и дедо. Денес на децата не им се објаснети со описните ниту со завршните бројчани оценки на што треба да се посветат летово за да ги подобрат своите знаења, умеења, вештини, вредности и ставови за успешно продолжување во наредното одделение/клас следната нова учебна година.
Им ја земавме и таа мала, нормална радост по завршување на учебната година кога јасно и гласно ќе си го слушнеа своето име и презиме од своите наставници како и со кој просек се поминува во наредното. Зборовите на пофалба изостанаа овој јуни.
Џабе да се поделат во септември, џабе да се поделат и во август. Штетата по детската душа, детските чувства, детските очекувања од своето училиште е веќе направена.
Дефинитивно ние возрасните со нашата неорганизираност, неодговорност им ја правиме најголемата штета по развојот на нивната самодоверба, им го уништуваме чувството за лична вредност, гордост и радост.
Тие се збунети и сеуште не знаат зошто не го добија датумот за свечено доделување на сведителствата за завршено одделение/кла во своето училиште? Им објаснивте? Или , епа нема, овој е крив, оној е крив, не е прашање кој е?
Ама, небитно...ионака небитни се чувствата на нашите најмлади и на оние кои оваа пандемиска учебна година се бореа со себе си, со сите оние кои требаше да им бидат подршка. А, датум и понатаму ќе нема……??
Среќа е голема што колку и да ги претрпаме наставниците со непотребни писанија секаде и секаде и секаде, само колку да се пиши-препиши-допиши-избриши, тие ќе најдат начин ако треба и на одмор ќе ги напишат само за среќа и радост на нивните ученици!!
Затоа што само тие знаат колку сјаат очите на децата кога ги почитувате, охрабрувате и инспирирате. Нема , нема датум!!!!!
Наде Молеровиќ, текстот е авторски

НАШАТА НОВА АКЦИЈА! НОВ ПРЕДИЗВИК! ЗА ПРВ ПАТ !!!
БАЛКАНСКА РОДИТЕЛСКА СРЕДБА!

Поради наметната потреба да се слушне гласот на родителите на Балканот, заедницата Еду Балкан започнува неделен виртуелен собир, размена и соработка на родители преку апликацијата ZOOM.
Веќе имаме место за поддршка, разбирање и соработка на наставниците во регионот, СЕГА ОВА ЌЕ БИДЕ катче за сите одлични мајки и татковци кои се борат со различни типови предизвици во овие тешки периоди. Сакаме да ги слушнеме и да помогнеме што е можно повеќе. Тие велат дека понекогаш зборот лекува, па ајде да бидеме поддршка и лек едни за други.
Добредојдени се сите оние кои имаат добри намери, кои не претставуваат ексклузивни ставови, но разговараат со моќта на аргументите!


https://www.facebook.com/Balkanski-Roditeljski-Sastanak-634396133848056/

✨Гордост и огромна привилегија за мене, моите текстови кои ги разработуваат содржините од областа на образованието и текстовите на моите 21 колеги, наставници од Балканот бидат објавени во светскиот Магазин за образование - K12Digest. https://cutt.ly/9dFwGu2

Балканот со ова е вклучен во образовна мапа на светот. Секој 21 наставник, имаше одлична можност да ја прераскаже својата приказна. Среќна што и мојата приказна е дел од овој вреден пишан ресурс.

Но, ние не застануваме тука.
Ова нас не обврзува да бидеме уште подобри, постојано да се едуцираме и напредуваме за среќата и радоста на нашите ученици.

Сакам да искажам оргомна благодарност до Zeljana Radojcic Lukic, Sandra Grujevska и секако до моите колеги од Еду Балкан заедницата.....


Во продолжение можете да ја проследите целосната содржина на овој магазин:
https://cutt.ly/9dFwGu2

Начинот на кој размислуваш проверувај го два пати повеќе отколку твојот мобилен телефон.

И, пред да зборуваш секогаш прашувај се:
Дали е ова вистина?
Дали е ова корисно?
Дали е ова љубезно?
Дали е неопходно да се каже?
Му помагам ли со муабетот некому?
Ако одговорот е НЕ, Не Знам....Молчи!!

''Љубопитството треба да биде природна карактеристика за секој млад човек. Толку многу знаења во светот ставени на дланка, а толку малку време во животот да научиме се. Уживајте во учењето како процес,сонувајте, верувајте дека можете и Вие да го промените светот на подобро. Се зависи од Вас, Вие сте креаторите на сопствениот живот. Само со поставување на цел ,дисциплина, организираност, работа, труд и желба за успех ќе бидете тоа што посакувате''

Бидете ни здрави, среќни и успешни! 🍀😃

Честитки Генерацијо 2011 – 2020 година.

Писмо до полуматурантите од генерацијата 2020 - Слободен печат Ова беше неприродно. Ова беше непосакувано, неочекувано но,беше неопходно. За прв пат во историјата на светското и македонското образованието денес на 10 Јуни 2020 год...

Ако научиме:

1) Дека озборувањето е бескорисно, досадно и губење на време,
2) Да зборуваме помалку, а, да слушаме повеќе,
3) Дека е во ред да не знаеме СЕ,
4) Да го искажуваме гласно своето мислење без страв,
5) Дека е добро понекогаш да сме сериозни,
6) Да не бараме изговори за да решиме некој проблем
7) Да кажеме НЕ на луѓето кои ни го губат времето,
8) Да им простиме на оние кои не повредиле зошто не умеат поинаку,
9) Да ги вреднуваме пријателите кои се секогаш тука за нас

Е,тогаш сме ја осознале мудроста, храброста и среќата !!
Така се воспоствува внатрешниот мир и сплотеноста со природата ви дава чувство на слобода, спокој и убавина. 😎😊

Од своја страна со Викторија Петровска ❤️

Благодарам за поканата во твојата гледана емисија...Ми беше задоволство и инспирацијa 😃 👇

ОД СВОЈА СТРАНА СО НАДЕ МОЛЕРОВИЌ ОД СВОЈА СТРАНА СО НАДЕ МОЛЕРОВИЌ