Veikėjų akademija

Od imienia VA i naszych rodzin, życzymy wszystkim spokojnych i radosnych Świąt Bożego Narodzenia! Spotkajmy się w 2021! 🤗🎁❤

*******

VA ir mūsų šeimų vardu, sveikiname Jus Šv. Kalėdų proga bei linkime ramių ir džiugių švenčių! Susitikime 2021-aisiais! 🤗🎁❤

Warto zapoznać dzieci z metodą M. Montessori! 👩‍🔬👨‍🏫

„Uczestnictwo w programie Montessori od około trzech do jedenastu lat przewiduje znacznie wyższe wyniki testów matematycznych i naukowych w liceum.” (Dohrmann, K., “Outcomes for Students in a Montessori Program: A Longitudinal Study of the Experience in the Milwaukee Public Schools”)

My już pracujemy nad programami dla dzieci z Wilna ;)

*******

Tikrai verta supažindinti vaikus su M. Montessori metodika! 👩‍🔬👨‍🏫

"Vaikų nuo trejų iki vienuolikos metų, kurie buvo ugdomi pagal M. Montessori metodiką, matematikos ir mokslo dalykų testų rezultatai buvo daug geresni nei kitų mokinių." (Dohrmann, K., “Outcomes for Students in a Montessori Program: A Longitudinal Study of the Experience in the Milwaukee Public Schools”)

Mes jau rengiame programas Vilniaus vaikams ;)

W 2011 roku ponad 200 000 obywateli Litwy identyfikowali siebie jako Polaków, co jest równe 6,6% wszystkich mieszkańców kraju.

W latach 2010-2020 w szkołach Litwy uczyło się 325 000 uczni, z których ponad 11 000 dzieci, czyli 3% wszystkich uczni, uczyły się w szkołach polskich.

Dobrze widać, że trwa naturalna asymilacja. Ale czy to znaczy, że dzieci w rodzinach mieszanych nie będą mówiły w języku polskim? 🤔

***********

2011 m. surašymo duomenimis, šalyje gyveno kiek daugiau nei 200 000 lenkų tautybės gyventojų, arba 6,6 % visų Lietuvos gyventojų.

Viso mokinių 2010-2020 metais buvo daugiau nei 325 tūkst., o lenkų kalba mokėsi kiek daugiau nei 11 tūkst., tai yra apie 3% visų mokinių.

Akivaizdi yra natūrali šeimų asimiliacija. Ar tai reiškia, kad mišrių šeimų vaikai nebekalba lenkiškai? 🤔🤷‍♀️

🇱🇹🇵🇱 Wesoło spędziliśmy weekend polonijnej dwujęzyczności! 🥳🤸‍♀️🤸‍♂️

*****

🇵🇱🇱🇹 Šį savaitgalį nuotaikingai šventėme dvikalbystės dienas! 👨‍👩‍👧‍👦💓💕

Czy Instagram i Facebook to miejsce na dłuższe teksty?

****

Ar Instagrame ir Facebooke vieta ilgiems tekstams? 🤔

„Troskliwa opieka nad żywymi stworzeniami zaspokaja dziecięce potrzeby i sprawia im satysfakcję. W bardzo łatwy sposób można zorganizować otoczenie, które da dzieciom możliwość opieki nad zwierzętami i roślinami. Nic innego nie jest w takim samym stanie obudzić opiekuńczej postawy w małym dziecku, które żyje swoją przelotną chwilą, bez troski o dzień jutrzejszy. Lecz kiedy wie, że zwierzęta go potrzebują, że rośliny uschną, jeżeli ich nie podleje, jego miłość połączy za pomocą cienkiej niteczki chwilę, która mija, i rodzący się kolejny dzień”. (Maria Montessori, 2014, Odkrycie dziecka).

*****

„Rūpestingai globodami gyvas būtybes vaikai patenkina vidinius poreikius ir pajaučia pasitenkinimą. Labai lengvai galima organizuoti aplinką, kuri suteiks vaikui galimybę globoti gyvūnus ir augalus. Niekas kitas, tokiu pačiu būdu, mažam vaikui, negeba pažadinti globėjo jausmą. Juk vaikai gyvena tik šia akimirka, be rūpesčio kita diena. Tačiau, kai vaikas žino, kad guvūnui reikia jo globos, kad gėlės nuvis, jei jų nepalaistys, vaiko meilė sujungs akimirką, plonytės gijos pagalba, kuri praeina, ir atneša ateinančią dieną“.(Maria Montessori, 2014, Odkrycie dziecka).

- Dlaczego wg M. Montessori nie czytamy bajek?

"M. Montessori była przeciw zamykania dzieci (do 6 – ciu lat) w świecie fantazji . W tym wieku dziecko nie odróżnia prawdy od fantazji. Obciążamy umysł dziecka czytając mu bajki. Wiek chłonnego umysłu (absorbing mind), czyli do szóstego roku życia, jest właśnie tym najbardziej owocnym etapem gromadzenia wiedzy. Teraz jest ten czas najłatwiejszego budowania tych mocnych fundamentów wyobraźni. Prawdziwym fundamentem wyobraźni jest rzeczywistość." - odpowiada Iwona.

*****

- Kodėl pagal M. Montessori neskaitome vaikams pasakų?

"Vaikas iki 6- erių metų amžiaus sugeria žinias (absorbing mind) apie supantį jį pasaulį, laiką, vietą, formą, spalvą, savąją būtį, ne tik kaip asmenybę, bet ir kaip fizinę būtybę, bei taip pat apie priežastinį ryšį. Tai auksinis amžius, kai vaikas tiesiog sugeria žinias apie supantį jį pasaulį. Šito amžiaus vaikas viską priima už gryniausią tiesą. Mažam vaikui tikrovė yra lyg pasaka, kol jis pajėgia suprasti priežastis ir jų pasekmes. Realybė - tikrasis vaizduotės pagrindas." - atsako Ivona.

Iwona: "Już od narodzenia dziecko jest istotą duchową i jeśli chcemy troszczyć się o jej dobro, nie wystarczy zaspokoić potrzeby biologiczne dziecka. Należy stworzyć mu drogę duchowego rozwoju od pierwszych dni obserwując jego duchowe objawy. Dziecko potrzebuje więc prawidłowego rozwoju środowiska społecznego i kulturowego. Dlatego rodzice a później nauczyciele muszą stać się dla dziecka łącznikiem, interpretatorem skomplikowanego świata kultury. W przedzszkolu (szkole) wprowadzanie w kulturę staje się możliwe dzięki przygotowanemu otoczeniu. Tu nauczyciel jest “żywym” elementem tego otoczenia, a zarazem jego twórcą. Jest właśnie łącznikiem dla dziecka pomiędzy nim a światem. Nauczyciel Montessori daje wsparcie, idzie za dzieckiem, postępowanie uzależnia od dziecka, nie odwrotnie. Aby być nauczycielem w sensie poglądów M. Montessori, nie wystarcza merytoryczne i metodyczne przygotowanie. Pedagog musi przygotować się również wewnętrznie, musi wejść w głąb siebie, odkryć ograniczenia i słabości, które mogłyby przeszkadzać w relacjach z dzieckiem. Wewnętrzna przemiana wiąże się bezpośrednio z wnikliwym poznawaniem dziecka poprzez metodyczną obserwację. Taka obserwacja jest pełna szacunku, miłości i pokory. Jest to długa droga odnajdywania miłości człowieka do człowieka. Taka pogłębiona obserwacja wewnętrznego życia dziecka prowadzi do zrozumienia duszy wychowanka, co jest podstawą udzielenia jej pomocy w rozwoju. Wtedy nauczyciel oddziałuje na dziecko pośrednio poprzez stworzenie otoczenia o charakterze bodźcującym. Nie oznacza to, że pomoc dorosłego jest niepotrzebna. Wręcz przeciwnie. Montessori podkreślała w swojej twórczości niejednokrotnie, że w procesie samourzeczywistniania się, dążenia do samodzielności i niezależności, dziecko cały czas doświadcza swej słabości. Wtedy właśnie zwraca się w ogromnym zaufaniu do dorosłego człowieka i prosi go o pomoc: “pomóż mi samemu to zrobić”. Rola nauczyciela być żywym elementem w klasie, kochać i służyć dziecku, być doradcą, pomocnikiem, współpracownikiem, przewodnikiem, organizatorem, inicjatorem (impulsem) wolności dziecka."

Ivona: "Nuo gimimo vaikas tai dvasinė būtybė, norint rūpintis jo gerove, nepakanka patenkinti vien jo biologinius poreikius. Būtina nuo pirmųjų dienų, stebint jo dvasinius pasireiškimus, sudaryti sąlygas dvasiniam vystymuisi. Vaiko raidai reikia taisyklingos socialinės ir kultūrinės aplinkos. Tėvai, o vėliau mokytojai turi tapti junginiu, interpretatoriais vaiko su sudėtingu kultūros pasauliu. Mokykloje (ikimokyklinėje įstaigoje) įvedimas į kultūrą tampa įmanomu dėka tinkamai parengtos aplinkos. Čia mokytojas yra ne tik kūrėjas tos aplinkos, bet ir “gyvas” jos elementas. Būtent jis tampa vaikui jungikliu tarp jo ir pasaulio. Montessori mokytojas eina paskui vaiką, palaiko, mokytojo elgesys priklauso nuo vaiko, ne atvirkščiai. Montessori pedagogas tai ne tik metodiškai parengtas asmuo, jis turi būti pasiruošęs vidumi, galintis pažvelgti į save iš vidaus, atrasti savo ribas ir silpnybes, kurios galėtų kelti trikdžius kuriant ryšį su vaiku. Vidinis pokytis tiesiogiai siejamas su giliu vaiko pažinimu per metodinį stebėjimą. Toks stebėjimas yra pripildytas pagarbos, meilės ir nuolankumo. Tai ilgas kelias link meilės atradimo vieno žmogaus kitam. Toks gilus vaiko vidinio gyvenimo stebėjimas veda link auklėtinio dvasios supratimo, kas yra pagrindu, leidžiančiu suteikti pagalbą vaiko vystymuisi. Tada mokytojas veikia vaiką tiesiogiai, sukurdamas stimuliuojančią aplinką. Tai nereiškia, jog mokytojo pagalba yra nereikalnga. Kaip tik priešingai. Montessori pabrėžė savo veikaluose ne vieną kartą, kad savirealizacijos procese, siekiant savarankiškumo ir nepriklausomybės, vaikas visą laiką patiria savo silpnumą. Būtent tada pasitikėdamas kreipiasi į suaugusįjį ir prašo pagalbos : “padėk man, padaryti tai pačiam”. Mokytojo vaidmuo būti “gyvu” elementu klasėje, mylėti ir tarnauti vaikui, būti patarėju, pagalbininku, bendradarbiauti, būti vedliu, organizatoriu, iniciatoriu (impulsu) vaiko nepriklausomybės."